Tymczasowe emerytury wojskowe.
USTAWAz dnia 29 maja 1920 r.o tymczasowych emeryturach wojskowych.
Wojskowi, którzy na mocy norm emerytalnych b. państw zaborczych nabyli prawa do stałej emerytury przed wstąpieniem do wojska polskiego i którzy z wojska polskiego zostaną przeniesieni w stały stan spoczynku-otrzymują tymczasowe pobory emerytalne według art. 2 niniejszej ustawy:
Wysokość wymienionych w art. 1 poborów emerytalnych wynosi 60% od sumy, obliczonej według następujących zasad:
Wysokość tymczasowych poborów emerytalnych w każdym poszczególnym wypadku ustala Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
Różnica, powstać mogąca pomiędzy wymiarem tymczasowych poborów emerytalnych, w myśl niniejszej ustawy, a normami przyszłego ustawowego zaopatrzenia wojskowych, będzie każdemu emerytowanemu lub jego rodzinie wypłacana za cały czas od chwili przeniesienia go w stały stan spoczynku.
Prawo poboru emerytury ustaje na czas pobytu emerytowanego za granicami Państwa Polskiego bez zezwolenia władzy wojskowej.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
| Identyfikator: | Dz.U.1920.47.286 |
| Rodzaj: | ustawa |
| Tytuł: | Tymczasowe emerytury wojskowe. |
| Data aktu: | 1920-05-29 |
| Data ogłoszenia: | 1920-06-16 |
| Data wejścia w życie: | 1920-06-16 |
