Przyznanie stopni i praw oficerskich weteranom z roku 1831, 1848 i 1863.

USTAWA

z dnia 18 grudnia 1919 r.

o przyznaniu stopni i praw oficerskich weteranom z roku 1831, 1848 i 1863.

Art.  1.

Weteranom z roku 1831, 1848 i 1863, z wyjątkiem karanych sądownie za przestępstwa, uchybiające godności stanu oficerskiego, przyznaje się honorowy stopień podporucznika Wojsk Polskich.

Art.  2.

Weteranom, którzy wylegitymują się z przyznania im wyższych stopni oficerskich podczas służby w szeregach powstańczych, potwierdzony będzie odpowiedni stopień wojskowy wyższy.

Art.  3.

Weterani z lat 1831, 1848 i 1863, przyjmując na siebie obowiązek zachowania godności stanu oficerskiego, korzystają ze wszystkich praw i przywilejów oficerów armji czynnej, z wyjątkiem stałego uposażenia służbowego.

Art.  4. ¹

(uchylony).

Art.  5.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.

Art.  6.

Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Spraw Wojskowych.

1 Art. 4 uchylony przez art. 14 ustawy z dnia 23 marca 1922 r. w przedmiocie zaopatrzenia weteranów powstań narodowych z 1831 r., 1848 r. i 1863 r. oraz wdów po nich (Dz.U.22.26.212) z dniem 1 lutego 1922 r.

• Identyfikator: Dz.U.1920.2.5
• Rodzaj: ustawa
• Tytuł: Przyznanie stopni i praw oficerskich weteranom z roku 1831, 1848 i 1863.
• Data aktu: 1919-12-18
• Data ogłoszenia: 1920-01-09
• Data wejścia w życie: 1920-01-09