Statut Urzędów Miar.

STATUT

URZĘDÓW MIAR

Na zasadzie art. 18-ego dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919 № 15 poz. 211) wydaję następujący Statut Urzędów Miar.

I.

Główny Urząd Miar.

Art.  1.

Personel Głównego Urzędu Miar składa się z dyrektora, urzędników etatowych technicznych i biurowych, mechaników i rzemieślników oraz służby niższej (oficjalistów).

W Głównym Urzędzie Miar współpracować mogą urzędnicy nieetatowi jako urzędnicy kontraktowi. Urzędnicy ci nie mogą pełnić funkcji, związanych z punktem A 1 art. 5-ego niniejszego statutu.

Podział i tytuły urzędników Głównego Urzędu Miar ustanowi zgodnie z dekretem o miarach i statutem niniejszym etat Głównego Urzędu Miar, ustanowiony oddzielnem rozporządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu.

Art.  2.

Urzędników kategorji V a-VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na przedstawienie dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych-dyrektor Głównego Urzędu Miar. Uwalnianie urzędników następuje w tym samym trybie. Urzędnicy kontraktowi i oficjaliści są przyjmowani i zwalniani przez dyrektora Głównego Urzędu Miar.

Art.  3.

Kierownictwo ogółem czynności Głównego Urzędu Miar oraz zarząd jego laboratorjami, biurami, warsztatem, kasą, biblioteką i zbiorami należą do dyrektora Głównego Urzędu Miar. Do niego również należy wydawanie odpowiednich regulaminów i rozporządzeń we wszelkich sprawach administracyjnych Urzędu.

Dyrektor ma prawo mianować oraz odwoływać odpowiedzialnych zastępców z pośród wyższych urzędników legalizacji narzędzi mierniczych do wykonywania poszczególnych funkcji, każdorazowo zawiadamiając swą władzę przełożoną.

Art.  4.

Dyrektor Głównego Urzędu Miar podlega bezpośrednio Ministrowi Przemysłu i Handlu.

Art.  5.

Do kompetencji Głównego Urzędu Miar należy:

A. 1) Przechowywanie wzorców państwowych miar podstawowych i ich głównych kopji.

2) Przygotowywanie wzorców normalnych dla okręgowych urzędów miar i ich porównywanie perjodyczne oraz sprawdzanie przyrządów dla tych urzędów, określanie kategorji pracy sprawdzania, przekazywanej różnym urzędom miar; legalizowanie narzędzi mierniczych, których sprawdzanie zarezerwowane będzie dla Głównego Urzędu Miar; nadzór nad techniczną stroną działalności urzędów miar wszelkich stopni; wykonywanie studjów, badań i doświadczeń, dotyczących warunków dopuszczalności nowych narzędzi mierniczych do obrotu, podlegającego legalizacji i zmian, pożądanych w narzędziach dotychczas stosowanych.

3) Sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla celów fiskalnych państwa: cła, akcyzy, i t. p.

4) Wzorcowanie, sprawdzanie i uwierzytelnianie narzędzi mierniczych dla potrzeb nauki i techniki z dokładnością, przechodzącą zakres środków podwładnych urzędów miar, i wogóle - narzędzi mierniczych: geodezyjnych, rysunkowych i warsztatowych, narzędzi dla pomiarów technicznych, mechanicznych, fizycznych i elektrycznych.

5) Wykonywanie i ogłaszanie prac naukowo-metrologicznych.

B. 1) Ogólny nadzór nad wykonywaniem w Państwie ustawy o miarach i odnośnych przepisów wykonawczych.

2) Zwierzchni zarząd okręgowemi urzędami miar, nadzór ogólny nad działalnością wszystkich urzędów miar i rozgraniczanie okręgów ich działalności;

zaopatrywanie urzędów miar we wzorce normalne i wogóle wszelkie pomoce do czynności legalizacji, wydawnictwo przepisów, wyjaśnień i sprawozdań, dotyczących działalności urzędów miar.

3) Przedstawianie do zatwierdzenia Ministra Przemysłu i Handlu wniosków o utworzenie nowych urzędów miar lub zamykanie istniejących.

C. Wreszcie Główny Urząd Miar wykonywa czynności, przekazane mu przez dekret o miarach z dn. 8 lutego 1919 r., i czynności, które będą mu przekazane w drodze dalszych rozporządzeń.

Art.  6.

Główny Urząd Miar władny jest znosić się bezpośrednio w bieżących sprawach ze wszystkiemi urzędami państwowemi za wyłączeniem Władzy Najwyższej i Rady Ministrów.

II.

Urzędy podwładne Głównemu Urzędowi Miar.

Art.  7.

Personel Urzędów Miar okręgowych lub miejscowych składa się z następujących urzędników etatowych: nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych, inspektorów i starszych kontrolerów, pomocników inspektorów, starszych legalizatorów, legalizatorów i kontrolerów, sekretarzy Urzędów Miar, urzędników biurowych i ekspedjentów, pomocników legalizatorów i kancelistów starszych, aplikantów legalizacji, kancelistów i typistów oraz urzędników nieetatowych i oficjalistów.

Art.  8.

Urzędników kategorii V-a-VII włącznie mianuje Minister Przemysłu i Handlu na wniosek dyrektora Głównego Urzędu Miar, pozostałych - dyrektor Głównego Urzędu Miar. Do niego należy również przyjmowanie urzędników nieetatowych z wynagrodzeniem miesięcznem do 900 mk. Oficjalistów mianuje, względnie przyjmuje, nadinspektor właściwego okręgu.

Art.  9.

Do dyrektora Głównego Urzędu Miar należy wydawanie rozporządzeń, dotyczących sposobu prowadzenia spraw w urzędach miar i wewnętrznej organizacji urzędów.

Art.  10.

Do nadinspektorów legalizacji narzędzi mierniczych należy: nadzór ogólny nad wykonywaniem w obrocie publicznym i wogóle przez osoby prywatne ustawy o miarach w okręgu, zwierzchni zarząd miejscowemi urzędami miar w okręgu, zwierzchni dokładnością używanych przez nie wzorców normalnych i bezpośrednie kierownictwo urzędami okręgowemi.

Nadinspektorowie mają prawo wyznaczać i odwoływać odpowiedzialnych zastępców do wykonywania poszczególnych swoich funkcji z pośród urzędników legalizacji narzędzi mierniczych nie niżej kategorji VIII, każdorazowo zawiadamiając swą władze przełożoną.

Art.  11.

Urzędy miar wykonywują te czynności legalizowania i uwierzytelniania narzędzi mierniczych, które im są przekazane przez Główny Urząd Miar.

Art.  12.

Urzędy miar są urzędami państwowemi. Główny Urząd Miar może dozwalać gminom miejskim i ziemskim na urządzenie i utrzymywanie na koszt własny komunalnych urzędów miar. Urzędy te podlegają przepisom ustawy niniejszej, narówni z urzędami państwowemi. Opłaty za czynności tych urzędów należą do utrzymujących je gmin. Na tych samych zasadach mogą otrzymać pozwolenie na otwarcie podobnych instytucji towarzystwa naukowe, techniczne, zakłady naukowe, zarządy kolejowe i t. p. Pozwolenia takie są odwołalne.

Przepisy przechodnie.

Art.  13.

Instytucje, które uprzednio uzyskały prawo legalizowania narzędzi mierniczych lub sprawdzania (uwierzytelniania) takowych dla celów, przewidzianych w art. 13-ym dekretu o miarach (Dz. Praw r. 1919 Nr 15 poz. 211), winny w terminie miesięcznym od daty ogłoszenia niniejszego statutu wyjednać zezwolenie, w myśl art. 12 niniejszego statutu, na dalsze prowadzenie tych czynności, a w razie nieuzyskania zezwolenia przerwać je przed upływem dalszych dwuch miesięcy.

Warszawa, dnia 7 sierpnia 1919 r.

• Identyfikator: Dz.U.1919.74.429
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Statut Urzędów Miar.
• Data aktu: 07/08/1919
• Data ogłoszenia: 09/09/1919
• Data wejścia w życie: 24/09/1919