Sekwestr skór i garbników.

DEKRET

w przedmiocie sekwestru skór i garbników.

Art.  1.

Pozostaje nadal w mocy sekwestr:

a) skór surowych bydlęcych (t. j. byczych, wołowych, krowich, jałowiczych, bukacich i cielęcych) oraz końskich i źrebięcych,

b) wszelkich garbników i ekstraktów garbarskich.

Art.  2.

Znosi się ograniczenia w handlu i obrocie skórami gotowemi z tem zastrzeżeniem, że każda garbarnia obowiązana jest zgłaszać) całą swoją wytwórczość. Rząd ma prawo pierwokupu całości lub części produkcji. Regulowanie wytwórczości i przewozu, sposób zgłaszania, ustalanie cen oraz odbiór skór przez Rząd, będzie przedmiotem oddzielnej instrukcji Ministerstwa Przemysłu i Handlu.

Art.  3.

Prawo wyłącznego zakupu i podziału skór surowych i garbników oraz nadzór nad fabrykacją przysługuje Ministerstwu Przemysłu i Handlu, względnie organizacji, której Ministerstwo Przemysłu i Handlu prawa te przekaże.

Art.  4.

Ceny maksymalne na zasekwestrowane skóry surowe i garbniki ustanawia Ministerstwo Przemysłu i Handlu.

Art.  5.

Wszelkie sprzeczne z niniejszym dekretem przepisy o sekwestrze skór i garbników są uchylone.

Dan w Warszawie, d. 7 lutego 1919 r.

• Identyfikator: Dz. Praw P. Pol.1919.14.157
• Rodzaj: dekret
• Tytuł: Sekwestr skór i garbników.
• Data aktu: 1919-02-07
• Data ogłoszenia: 1919-02-08
• Data wejścia w życie: 1919-02-08