Szczególne zasady gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych dróg publicznych podległych Ministrowi Komunikacji.

UCHWAŁA Nr 169

RADY MINISTRÓW

z dnia 21 października 1985 r.

w sprawie szczególnych zasad gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych dróg publicznych podległych Ministrowi Komunikacji.

Na podstawie art. 13 ustawy z dnia 3 grudnia 1984 r. - Prawo budżetowe (Dz. U. Nr 56, poz. 283) Rada Ministrów uchwala, co następuje:

§ 1. Uchwała określa zasady gospodarki finansowej:

1) Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych,

2) dyrekcji okręgowych dróg publicznych, zwanych dalej "dyrekcjami okręgowymi",

3) jednostek organizacyjnych podległych dyrekcjom okręgowym, zwanych dalej "jednostkami organizacyjnymi".

§ 2. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych i dyrekcje okręgowe prowadzą gospodarkę finansową na zasadach obowiązujących jednostki budżetowe, z uwzględnieniem przepisów uchwały.

§ 3. Jednostki organizacyjne działają na zasadach rozrachunku gospodarczego określonych w uchwale.

§  4.

1. Jednostki organizacyjne tworzą:

1) fundusz statutowy,

2) fundusz rozwoju,

3) zakładowy fundusz nagród,

4) zakładowy fundusz socjalny,

5) zakładowy fundusz mieszkaniowy.

2. Jednostki organizacyjne mogą tworzyć z zysku do podziału:

1) fundusz załogi, z przeznaczeniem na wypłaty nagród indywidualnych i premii oraz na zasilenie zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego,

2) fundusz efektów wdrożeniowych, z przeznaczeniem w szczególności na nagrody dla autorów (współautorów) wdrożonych nowych rozwiązań technicznych lub organizacyjnych i osób bezpośrednio współdziałających w realizacji pracy badawczej oraz we wdrożeniu wyniku pracy badawczej.

Wypłaty z tych funduszów nie wchodzą do podstawy naliczania podatku od płac oraz składek na ubezpieczenia społeczne.

§  5.

1. Fundusz statutowy jednostki organizacyjnej odzwierciedla wartość jej środków trwałych, wartości niematerialne i prawne oraz wartość środków obrotowych i zachodzące w nich zmiany.

2. Zwiększenie lub zmniejszenie funduszu statutowego następuje w wypadkach określonych przez Ministra Finansów.

3. Fundusz statutowy jednostki organizacyjnej powinien równać się co najmniej wartości netto posiadanych środków trwałych, wartościom niematerialnym i prawnym oraz środkom obrotowym w części podlegającej finansowaniu funduszem własnym w obrocie.

4. Przez fundusz własny w obrocie należy rozumieć różnicę między funduszem statutowym a wartością netto środków trwałych oraz wartościami niematerialnymi i prawnymi.

5. Na finansowanie środków obrotowych nie znajdujących pokrycia w funduszu własnym w obrocie jednostka organizacyjna może zaciągać w banku kredyty obrotowe.

§ 6. Do środków obrotowych zalicza się następujące składniki majątkowe jednostki organizacyjnej:

1) materiały (materiały podstawowe, konstrukcje, materiały pomocnicze, paliwo, części zapasowe maszyn i urządzeń, opakowania, odpadki, przedmioty nietrwałe),

2) produkcję nie zakończoną (produkcję podstawową, pomocniczą i uboczną w toku oraz półfabrykaty),

3) wyroby gotowe oraz roboty i usługi własnej produkcji wykonane, lecz jeszcze nie zafakturowane,

4) towary,

5) inwentarz żywy,

6) koszty przyszłych okresów,

7) tymczasowe budynki i urządzenia placu budowy.

§  7.

1. Fundusz rozwoju tworzy się z części zysku do podziału i odpisów amortyzacyjnych, z dotacji z funduszu rezerwowego dyrekcji okręgowej oraz z innych wpływów określonych w odrębnych przepisach. Fundusz rozwoju przeznacza się na finansowanie środków obrotowych i inwestycji produkcyjnych o charakterze modernizacyjno-odtworzeniowym, które jednostka organizacyjna podejmuje samodzielnie w ramach środków tego funduszu.

2. Na fundusz rozwoju wpływają ponadto koszty i dochody z tytułu likwidacji lub sprzedaży środków trwałych.

3. Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne jednostki organizacyjnej podlegają amortyzacji na zasadach ustalonych dla przedsiębiorstw państwowych.

4. Środki trwałe służące zakładowej działalności socjalnej oraz zakładowe domy mieszkalne, jak również związane z nimi wartości niematerialne i prawne nie są amortyzowane.

5. Amortyzacja od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jednostki organizacyjnej podlega przekazaniu:

1) do budżetu państwa - w wysokości odpowiadającej procentowi odpisów amortyzacyjnych wpłacanych do budżetu centralnego przez przedsiębiorstwa państwowe,

2) na fundusz rozwoju - w kwocie wynikającej z procentowej normy podziału amortyzacji, ustalonej przez dyrekcję okręgową,

3) na rachunek amortyzacji scentralizowanej Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych - w pozostałej kwocie amortyzacji.

6. Środki gromadzone na rachunku amortyzacji scentralizowanej Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych są przeznaczone na zasilanie funduszów rozwoju jednostek organizacyjnych.

7. Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powstałych po dniu 1 stycznia 1984 r. i w całości sfinansowanych środkami własnymi jednostki organizacyjnej, nie podlegają podziałowi, o którym mowa w ust. 5 pkt 1.

§  8.

1. Remonty bieżące i kapitalne środków trwałych są finansowane bezpośrednio w ciężar kosztów działalności jednostki organizacyjnej.

2. Koszty remontów kapitalnych środków trwałych mogą być rozliczane w czasie.

§  9.

1. Zakładowe fundusze: nagród, socjalny i mieszkaniowy tworzy się z odpisu obciążającego koszty działalności jednostki organizacyjnej, według zasad określonych w odrębnych przepisach.

2. Jednostka organizacyjna może samodzielnie uzupełniać z funduszu załogi zakładowy fundusz socjalny i zakładowy fundusz mieszkaniowy. Jeżeli na rachunku zakładowego funduszu socjalnego lub zakładowego funduszu mieszkaniowego jednostki organizacyjnej wystąpi nadwyżka kosztów danej działalności nad funduszem, to z funduszu załogi w pierwszej kolejności uzupełnia się odpowiedni fundusz zakładowy do wysokości poniesionych kosztów.

3. Fundusz efektów wdrożeniowych tworzy jednostka organizacyjna:

1) z części zysku do podziału, osiąganego z wymiernych efektów ekonomicznych wdrożenia nowych rozwiązań technicznych lub organizacyjnych będących wynikami prac badawczych, wykonanych przez jednostkę organizacyjną lub nabytych od jednostek badawczych albo od innych jednostek,

2) z przychodów uzyskiwanych przez jednostkę organizacyjną z wykonywania prawa - w rozumieniu przepisów o wynalazczości - lub z tytułu udostępnienia nie chronionego projektu wynalazczego albo przekazanych doświadczeń.

4. Szczegółowe zasady dokonywania odpisów na fundusz efektów wdrożeniowych oraz dokonywania wypłat z tego funduszu określają odrębne przepisy.

5. Jednostka organizacyjna gromadzi na odrębnych rachunkach bankowych środki funduszu efektów wdrożeniowych oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego.

§  10.

1. Jednostka organizacyjna ustala wielkość środków na wynagrodzenia w ramach posiadanych możliwości finansowych oraz stosownie do potrzeb swojej działalności.

2. Wszystkie wynagrodzenia, poza premiami i nagrodami wypłacanymi z tworzonych z zysku do podziału funduszów załogi i efektów wdrożeniowych, obciążają koszty działalności jednostki organizacyjnej.

3. Jednostka organizacyjna na podstawie przepisów o wynagradzaniu, przepisów Kodeksu pracy, postanowień układów zbiorowych pracy oraz zawartych umów ustala należności pracowników własnych i obcych oraz pracowników młodocianych w okresie trwania nauki i uczniów szkół zawodowych dla niepracujących, dokonując swobodnego wyboru form wynagradzania właściwych dla danego rodzaju działalności.

4. Zasady ustalania wysokości rekompensat z tytułu wzrostu kosztów utrzymania ustalają odrębne przepisy. Rekompensaty wypłacane pracownikom stanowią składnik wynagrodzeń i obciążają koszty właściwego rodzaju działalności.

§  11.

1. Wynik finansowy jednostki organizacyjnej stanowi różnicę między przychodem ze sprzedaży a kosztami własnymi, skorygowaną o dotacje podmiotowe oraz saldo strat i zysków nadzwyczajnych.

2. Wynik finansowy dodatni jest zyskiem, a wynik finansowy ujemny jest stratą jednostki organizacyjnej.

3. Przez przychód ze sprzedaży rozumie się w szczególności przychód ze sprzedaży:

1) wyrobów,

2) robót,

3) usług,

4) towarów,

5) materiałów,

6) patentów, licencji i innych osiągnięć naukowo-technicznych.

4. Nie stanowi przychodu ze sprzedaży wartość dostaw wyrobów, robót i usług, towarów i materiałów nie zapłaconych przez odbiorców w ciągu 25 dni od zakończenia roku kalendarzowego.

5. W celu ustalenia właściwej podstawy do:

1) podziału wyniku finansowego,

2) rozliczeń z budżetem państwa,

roczny bilans i wykazany w nim wynik finansowy jednostki organizacyjnej podlega weryfikacji sprawdzającej jego rzetelność i prawidłowość.

6. Zweryfikowany zysk jednostki organizacyjnej stanowi zysk do podziału, który przeznacza się na:

1) odpis na fundusz efektów wdrożeniowych,

2) obowiązkową wpłatę na fundusz rezerwowy dyrekcji okręgowej - w wysokości wynikającej z procentowej normy udziału tej wpłaty w zysku do podziału, pomniejszonym o odpis na fundusz efektów wdrożeniowych; normę ustala Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych; norma ta nie może być niższa od 25% zysku do podziału, pomniejszonego o odpis na fundusz efektów wdrożeniowych,

3) należną wpłatę podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń,

4) odpisy na cele rozwojowe, dla załogi i na inne potrzeby albo niektóre z tych celów i potrzeb.

7. Obliczeń i odpisów z zysku do podziału dokonuje się za okresy kwartalne, narastająco od początku roku.

8. Wpłat na fundusz rezerwowy dyrekcji okręgowej dokonuje się:

1) za okresy kwartalne - w terminie 10 dni od dnia złożenia sprawozdania finansowego za dany kwartał,

2) za okres roczny - w terminie 10 dni od dnia złożenia rocznego sprawozdania finansowego; nadpłaty (niedopłaty) wynikające ze sprawozdania zweryfikowanego podlegają rozliczeniu w terminie 10 dni od dnia urzędowego stwierdzenia zweryfikowania sprawozdania finansowego.

9. Terminy odprowadzania podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń określają odrębne przepisy.

10. Przeznaczenie pozostałości rocznego zysku do podziału na fundusz rozwoju, fundusz załogi oraz inne cele i potrzeby następuje po urzędowym stwierdzeniu zweryfikowania sprawozdania finansowego, stosownie do decyzji jednostki organizacyjnej, z uwzględnieniem zaliczkowo dokonanych w ciągu roku odpisów z zysku do podziału.

11. Należny podatek od ponadnormatywnych wypłat nagród i premii, dokonywanych z funduszu załogi, pomniejsza fundusz załogi.

12. Nagrody i premie wypłacane z funduszu załogi za rok sprawozdawczy wypłaca się w roku następnym po urzędowym stwierdzeniu zweryfikowania sprawozdania finansowego.

§  12.

1. Podstawą gospodarki finansowej jest plan finansowy, sporządzony według zasad ustalonych przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych.

2. Podstawą opracowania planu finansowego są normy i wskaźniki finansowe.

3. Normami finansowymi są:

1) procentowe normy podziału amortyzacji,

2) procentowa norma wpłaty z zysku do podziału na fundusz rezerwowy dyrekcji okręgowej.

4. Wskaźnikiem finansowym jest wysokość dotacji z funduszu rezerwowego dyrekcji okręgowej na uzupełnienie funduszu rozwoju.

5. Normy i wskaźniki finansowe ustala Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych; podziału norm i wskaźników finansowych między jednostki organizacyjne dokonują dyrekcje okręgowe.

§  13.

1. Zadania planowe jednostek organizacyjnych w zakresie kapitalnych remontów oraz utrzymania dróg i obiektów mostowych są finansowane przez dyrekcję okręgową dotacją budżetową do wysokości ustalonej w budżecie państwa.

2. Dotacja budżetowa jest przekazywana przez dyrekcję okręgową na rachunek jednostki organizacyjnej z góry w okresach miesięcznych, w wysokości planowanych miesięcznych nakładów na utrzymanie i kapitalne remonty dróg i obiektów mostowych. Dotacja przekazywana w I półroczu może być wyższa od planowanej pod warunkiem nieprzekroczenia 60% nakładów ustalonych w planie na dany rok.

3. Minister Komunikacji określi sposób rozliczania dotacji budżetowej między jednostką organizacyjną a dyrekcją okręgową.

§ 14. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych ustala zasady rozliczeń wewnętrznych między jednostkami organizacyjnymi a dyrekcjami okręgowymi:

1) za roboty wykonane w zakresie:

a) budowy oraz przebudowy dróg i obiektów mostowych,

b) kapitalnych remontów dróg i obiektów mostowych oraz robót budowlanych i remontów budowlanych wykonywanych w ramach bieżącego utrzymania dróg i obiektów mostowych,

c) pozostałych robót związanych z utrzymaniem dróg i obiektów mostowych,

2) z innych tytułów dotyczących utrzymania dróg i obiektów mostowych.

§  15.

1. Należność jednostki organizacyjnej za wykonane roboty określone w § 14 pkt 1 lit. a) i b) ustala się na podstawie kosztorysów opracowanych według przepisów regulujących zasady i metody ustalania kosztów uzasadnionych robót budowlanych.

2. Narzut zysku, uwzględniony w cenach robót wykonywanych na rzecz wewnętrznych zleceniodawców, może być zmniejszony przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych w ramach podstawowego (powszechnie obowiązującego) narzutu zysku ustalonego dla cen regulowanych.

§ 16. Należność jednostki organizacyjnej za wykonane roboty określone w § 14 pkt 1 lit. c) i pkt 2 ustala się w wysokości faktycznie poniesionych kosztów własnych.

§ 17. Przy rozliczeniach między jednostkami organizacyjnymi za dostawy, roboty nie wymienione w § 14 i usługi są stosowane ceny, ustalone przez te jednostki na podstawie kalkulacji sporządzonych według przepisów o kosztach uzasadnionych, z uwzględnieniem wytycznych Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych.

§ 18. Przy rozliczeniach za dostawy, roboty i usługi na rzecz jednostek nie podporządkowanych Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych stosuje się odpowiednio ceny urzędowe, regulowane i umowne, ustalone na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem rozliczeń za roboty na nadzorowanych przez Ministra Komunikacji drogach wojewódzkich i gminnych realizowane na zlecenie terenowych organów administracji państwowej, do których stosuje się § 15 i 16.

§  19.

1. Dyrekcja okręgowa tworzy fundusz rezerwowy.

2. Fundusz rezerwowy tworzy się z:

1) wpłat części zysku do podziału jednostek organizacyjnych,

2) dotacji z funduszu rezerwowego tworzonego przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych,

3) 1 wpływów z opłat i kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego lub umieszczenie w nim urządzeń nie związanych z funkcjonowaniem drogi odnośnie do dróg, dla których zarządem drogi jest dyrekcja okręgowa dróg publicznych.

3. Fundusz rezerwowy przeznacza się na:

1) dotacje na finansowanie ponadplanowych zadań jednostek organizacyjnych, w tym również ponadplanowych nakładów na akcję zimową,

2) pożyczki lub dotacje zasilające fundusz rozwoju jednostek organizacyjnych, w tym również na spłatę kredytu skonwertowanego,

3) wpłaty na fundusz rezerwowy Generalne] Dyrekcji Dróg Publicznych.

4. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych tworzy fundusz rezerwowy, którego źródłem jest:

1) część środków przejęta z funduszów rezerwowych dyrekcji okręgowych,

2) uzupełniająca dotacja budżetowa na finansowanie ponadplanowych nakładów na akcję zimową,

3) nie wykorzystane w danym roku środki na utrzymanie dróg i obiektów mostowych.

5. Fundusz rezerwowy Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych przeznacza się na zasilanie funduszów rezerwowych dyrekcji okręgowych.

§ 20. Fundusze rezerwowe dyrekcji okręgowych i Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych gromadzi się na specjalnych rachunkach bankowych.

§  21.

1. Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych tworzy fundusz postępu techniczno-ekonomicznego z obciążających koszty własne jednostek organizacyjnych odpisów określonych w procentach w stosunku do wartości przychodu ze sprzedaży (§ 11 ust. 3). Wysokość odpisów określa Minister Komunikacji w granicach ustalonych w narodowym planie społeczno-gospodarczym.

2. Z funduszu postępu techniczno-ekonomicznego są finansowane prace badawczo-rozwojowe, w tym doświadczalne, prace dotyczące normalizacji, opracowania i oceny projektów wynalazczych oraz nabycie licencji, patentów, projektów racjonalizatorskich i wzorów użytkowych. Z funduszu tego są pokrywane również w całości lub w części koszty prac wdrożeniowych zakończonych wynikiem negatywnym lub niewspółmierne do osiągniętych efektów.

§ 22. Inwestycje jednostki organizacyjnej służące zakładowej działalności socjalnej oraz zakładowe inwestycje mieszkaniowe są finansowane według zasad ustalonych dla przedsiębiorstw państwowych.

§  23.

1. Jednostka organizacyjna może samodzielnie przekazywać na finansowanie przedsięwzięć wspólnych środki obrotowe oraz środki funduszu rozwoju i zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego innym jednostkom gospodarki uspołecznionej.

2. Zasady gromadzenia i wykorzystania środków przekazywanych na przedsięwzięcia wspólne określa umowa zainteresowanych jednostek gospodarka uspołecznionej.

§  24.

1. Za prawidłowe ustalenie stanu i wyniku finansowego jednostki organizacyjnej oraz przestrzeganie zasad gospodarki finansowej są odpowiedzialni dyrektor oraz główny księgowy jednostki organizacyjnej.

2. Działalność gospodarcza jednostki organizacyjnej jest kontrolowana przez dyrekcję okręgową.

3. Działalność dyrekcji okręgowej jest kontrolowana przez Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych.

§ 25. Do rozliczeń za 1985 r. zamiast podatku od ponadnormatywnych wypłat wynagrodzeń, o którym mowa w § 11 ust. 6 pkt 3, ust. 9 i ust. 11, stosuje się obciążenia na rzecz Państwowego Funduszu Aktywizacji Zawodowej.

§ 26. Traci moc uchwała nr 206 Rady Ministrów z dnia 27 września 1982 r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych podległych Centralnemu Zarządowi Dróg Publicznych (Monitor Polski Nr 24, poz. 210 oraz z 1984 r. Nr 4, poz. 31 i Nr 28, poz. 183).

§ 27. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 19 ust. 2 pkt 3 dodany przez § 2 rozporządzenia z dnia 6 lutego 1987 r. w sprawie przeznaczenia opłat i kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego (Dz.U.87.4.24) z dniem 20 lutego 1987 r.

• Identyfikator: M.P.1985.35.231
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Szczególne zasady gospodarki finansowej jednostek organizacyjnych dróg publicznych podległych Ministrowi Komunikacji.
• Data aktu: 21/10/1985
• Data ogłoszenia: 28/11/1985
• Data wejścia w życie: 28/11/1985