Najem lub dzierżawa budynków i lokali mieszkalnych w celach turystyczno-wypoczynkowych oraz zakwaterowanie pracowników.

ZARZĄDZENIE Nr 48

PREZESA RADY MINISTRÓW

z dnia 2 sierpnia 1976 r.

w sprawie najmu lub dzierżawy budynków i lokali mieszkalnych w celach turystyczno-wypoczynkowych oraz zakwaterowania pracowników.

W celu pełnego wykorzystania miejsc w uspołecznionych zakładach turystyczno-wypoczynkowych i hotelach pracowniczych oraz dostosowania umów najmu lub dzierżawy budynków i lokali mieszkalnych, zawartych przez uspołecznione jednostki organizacyjne z osobami fizycznymi, do obowiązujących przepisów oraz zapewnienia pełnej gospodarności w tym zakresie zarządza się, co następuje:

§ 1. Najem lub dzierżawa budynków i lokali mieszkalnych od osób fizycznych, zwane dalej "najmem lokali i budynków", mogą być dokonywane przez państwowe jednostki organizacyjne po uprzednim pełnym wykorzystaniu na cele:

1) turystyczno-wypoczynkowe - uspołecznionych zakładów hotelarskich oraz innych uspołecznionych obiektów, które mogą być czasowo użyte do tych celów,

2) zakwaterowania pracowników - uspołecznionych hoteli pracowniczych.

§  2.

1. Miejsca noclegowe i żywieniowe w domach wypoczynkowych zakładów pracy oraz w innych środowiskowych obiektach turystyczno-wypoczynkowych, które okresowo nie są całkowicie lub w części wykorzystywane, podlegają zgłoszeniu.

2. Miejsca noclegowe i żywieniowe, które nie są okresowo wykorzystywane na własne potrzeby, podlegają zgłoszeniu w terminie do dnia 1 października każdego roku w Funduszu Wczasów Pracowniczych, który zapewnia ich sprzedaż w następnym roku.

3. Jeżeli Fundusz Wczasów Pracowniczych nie potwierdzi wykorzystania wolnych miejsc w terminie dwóch miesięcy od dnia ich zgłoszenia, miejsca takie podlegają zgłoszeniu we właściwym państwowym terenowym przedsiębiorstwie turystycznym lub jednym z krajowych biur podróży. Zgłoszenie powinno być dokonane w terminie umożliwiającym akwizycję i sprzedaż wolnych miejsc, najpóźniej w okresie miesiąca od dnia otrzymania odmowy wykorzystania miejsc przez Fundusz Wczasów Pracowniczych.

4. Jeżeli w wyjątkowym wypadku, uzasadnionym względami, których nie można było przewidzieć, zgłoszenie nie zostało dokonane do dnia 1 października, wolne miejsca noclegowe i żywieniowe podlegają niezwłocznemu zgłoszeniu we właściwym okręgowym biurze skierowań Funduszu Wczasów Pracowniczych, najpóźniej jednak w terminie czterech miesięcy przed okresem ich wykorzystania.

5. Miejsca noclegowe i żywieniowe, które z nieprzewidzianych przyczyn nie mogą być wykorzystane w toku bieżącej eksploatacji, podlegają zgłoszeniu we właściwym okręgowym biurze skierowań Funduszu Wczasów Pracowniczych lub w miejscowym państwowym biurze zakwaterowania bądź w jednostce, która wykonuje funkcje państwowego biura zakwaterowania, zwanej dalej "biurem zakwaterowania".

6. Obowiązek zgłoszenia wolnych miejsc noclegowych i żywieniowych spoczywa na kierowniku domu wypoczynkowego lub innego obiektu turystyczno-wypoczynkowego. W razie braku możliwości wykorzystania zgłoszonych miejsc instytucje określone w ust. 2, 3 i 4 są obowiązane udzielić odpowiedzi w formie pisemnej.

7. Przepisy ust. 1-6 nie dotyczą budynków i lokali resortów obrony narodowej oraz spraw wewnętrznych.

§ 3. Sprzedaż wolnych miejsc noclegowych i żywieniowych przez przedsiębiorstwa i biura, o których mowa w § 2 ust. 3, jest dokonywana zgodnie z przepisami obowiązującymi ogólnie dostępne zakłady hotelarskie, a w szczególności normującymi poziom oraz ceny usług hotelarskich i gastronomicznych.

§ 4. Najem lokali i budynków w celu zakwaterowania pracowników powinien być ograniczony do wypadków niezbędnych ze względu na racjonalne zatrudnienie lub przemieszczenie kadr, a zwłaszcza ze względu na konieczność zakwaterowania pracowników wykonujących pracę w zmiennym miejscu lub zatrudnienia na stałe pracowników zamiejscowych, którym zgodnie z przepisami należy zapewnić zakwaterowanie.

§  5.

1. Najem lokali i budynków w celu zakwaterowania pracowników może nastąpić po uzyskaniu na zawarcie konkretnej umowy zgody kierownika jednostki nadrzędnej nad jednostkę najmującą lokaj lub budynek, wyrażonej w porozumieniu z właściwym terenowym organem administracji państwowej stopnia wojewódzkiego.

2. Zgoda, o której mowa w ust. 1, może być udzielona generalnie, jeżeli najem lokali lub budynku dotyczy zakwaterowania pracowników wykonujących pracę w zmiennym miejscu.

§  6.

1. Najem lokali i budynków w celach turystyczno-wypoczynkowych oraz zakwaterowania pracowników może być dokonywany wyłącznie na zasadach określonych zarządzeniem Przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki w sprawie organizacji wynajmowania pokoi gościnnych.

2. W miejscowościach, w których działają biura zakwaterowania, najem lokali i budynków w celach turystyczno-wypoczynkowych oraz zakwaterowania pracowników może następować wyłącznie za pośrednictwem tych biur.

3. Umowy najmu lokali i budynków, z wyjątkiem zawartych za pośrednictwem biur zakwaterowania, podlegają zarejestrowaniu w terenowym organie administracji państwowej stopnia podstawowego, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania wynajmującego.

§  7.

1. Państwowe jednostki organizacyjne najmujące lokale lub budynki nie mogą:

1) zbywać lub wypożyczać wynajmującemu mebli oraz innych przedmiotów wyposażenia lokali i budynków,

2) dokonywać remontów i modernizacji najętych lokali i budynków,

3) wyposażać we własne meble oraz inne przedmioty wynajętych lokali i budynków.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy sprzedaży zbędnych mebli oraz innych przedmiotów wyposażenia, które zostały wycofane z użycia przez jednostkę najmującą lokal lub budynek.

3. Sprzedaż zbędnych mebli oraz innych przedmiotów wyposażenia wycofanych z użycia jest dokonywana zgodnie z przepisami w sprawie zasad i trybu ustalania cen przedmiotów niepełnowartościowych. Strony mogą ustalić w umowie, że należność będzie płatna w ratach.

§ 8. Terenowe organy administracji państwowej zapewnią systematyczną kontrolę przestrzegania zasad najmu lokali i budynków, a w szczególności przepisów dotyczących cen, wymagań higienicznosanitarnych, wyposażenia oraz przepisów podatkowych.

§  9.

1. Ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz terenowe organy administracji państwowej stopnia wojewódzkiego dokonają oceny umów najmu lokali i budynków, zawartych przed wejściem w życie zarządzenia, z punktu widzenia zasadności oraz zgodności tych umów z obowiązującymi przepisami.

2. Jeżeli wyniki dokonanej oceny wskazują na celowość rozwiązania umowy, należy dokonać niezwłocznie jej wypowiedzenia.

3. Umowy, których utrzymanie jest niezbędne, zawarte z naruszeniem obowiązujących przepisów, powinny być niezwłocznie do nich dostosowane.

§ 10. Przewodniczący Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki w uzgodnieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych oraz Ministrem Pracy, Płac i Spraw Socjalnych ustali:

1) szczegółowe zasady wykorzystywania miejsc noclegowych i żywieniowych, które nie są wykorzystywane okresowo lub w toku bieżącej eksploatacji,

2) zasady dodatkowego premiowania pracowników środowiskowych obiektów turystyczno-wypoczynkowych za wykorzystanie miejsc noclegowych i żywieniowych przez instytucje określone w § 2.

§ 11. Ministrowie, kierownicy urzędów centralnych oraz terenowe organy administracji państwowej zapewnią pełne wykorzystanie obiektów, które mogą być użyte na cele hotelarskie, zgodnie z zarządzeniem nr 8 Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 stycznia 1969 r. w sprawie czasowego wykorzystywania szkół, internatów i innych obiektów na potrzeby turystyczne lub hotelarskie (Monitor Polski Nr 2, poz. 12).

§ 12. Zaleca się organizacjom spółdzielczym i społecznym stosowanie przepisów zarządzenia.

§ 13. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 1976 r.

• Identyfikator: M.P.1976.35.154
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Najem lub dzierżawa budynków i lokali mieszkalnych w celach turystyczno-wypoczynkowych oraz zakwaterowanie pracowników.
• Data aktu: 1976-08-02
• Data ogłoszenia: 1976-08-30
• Data wejścia w życie: 1976-09-01