Opłaty za użytkowanie wieczyste terenów w miastach.

UCHWAŁA Nr 101

RADY MINISTRÓW

z dnia 21 maja 1976 r.

w sprawie opłat za użytkowanie wieczyste terenów w miastach.

Na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159, z 1972 r. Nr 27, poz. 193 i z 1974 r. Nr 14, poz. 84) Rada Ministrów uchwala, co następuje:

§ 1. 1 Osoby fizyczne i prawne, którym został oddany teren w użytkowanie wieczyste, mogą wnieść jednorazowo za cały okres użytkowania wieczystego zamiast opłat rocznych opłaty w następującej wysokości:

Miasta	Opłata za 1 m2 w zł
	teren nie uzbrojony lub uzbrojony w drogi i sieć elektryczną	teren uzbrojony w drogi, sieć elektryczną i co najmniej jedno dodatkowe urządzenie komunalne
1	2	3
do 20 tys. ludności	30	80
20–50 tys. ludności	45	100
50–100 tys. ludności	70	125
ponad 100 tys. ludności	110	175

§ 2. W razie realizacji dodatkowych urządzeń komunalnych na terenach uzbrojonych tylko w drogę i sieć doprowadzającą elektryczność użytkownik wieczysty, który wniósł opłatę określoną w § 1 (rubryka 2), uiszcza ponadto opłatę na pokrycie części kosztów tego urządzenia według zasad ustalonych dla właścicieli nieruchomości.

§ 3. Terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego może podwyższyć lub obniżyć w granicach do 20% opłatę, o której mowa w § 1. W uzasadnionych wypadkach, zwłaszcza w miejscowościach o szczególnym znaczeniu turystycznym lub uzdrowiskowym, podwyżka może wynieść do 50%.

§ 4. Osoby wymienione w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 maja 1970 r. w sprawie sprzedaży przez Państwo budynków z równoczesnym oddawaniem działek w użytkowanie wieczyste (Dz. U. z 1975 r. Nr 2, poz. 9 i Nr 45, poz. 235) korzystają z 10% zniżki w opłacie za użytkowanie wieczyste terenów.

§  5.

1. Użytkownik wieczysty, wnoszący opłaty roczne ustalone na zasadach określonych w uchwale nr 105 Rady Ministrów z dnia 22 marca 1962 r. w sprawie wytycznych dla ustalania opłat z tytułu korzystania z terenów w miastach i osiedlach (Monitor Polski z 1969 r. Nr 3, poz. 33 i z 1970 r. Nr 20, poz. 166), może wnieść opłatę za cały okres użytkowania wieczystego.

2. Opłata określona w § 1 ulega obniżeniu o 10% dla osób, które wniosły opłaty za okres nie dłuższy niż 10 lat, o 20% dla osób, które wniosły opłaty za okres od 10 do 20 lat, i o 30% dla osób, które wniosły opłaty za okres powyżej 20 lat.

3. 2 (skreślony).

§ 6. Prezydent miasta, naczelnik miasta oraz naczelnik miasta i gminy może ze względu na interes społeczny obniżyć wysokość opłaty rocznej lub pozostawić opłatę w dotychczasowej wysokości w razie zmiany na użytkowanie wieczyste prawa zabudowy ustanowionego przed wejściem w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o prawie zabudowy (Dz. U. Nr 50, poz. 280).

§ 7. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 uchwały nr 148 z dnia 25 lipca 1981 r. (M.P.81.19.171) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 20 sierpnia 1981 r.

2 § 5 ust. 3 skreślony przez § 1 pkt 2 uchwały nr 148 z dnia 25 lipca 1981 r. (M.P.81.19.171) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 20 sierpnia 1981 r.

• Identyfikator: M.P.1976.23.103
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Opłaty za użytkowanie wieczyste terenów w miastach.
• Data aktu: 21/05/1976
• Data ogłoszenia: 01/06/1976
• Data wejścia w życie: 01/06/1976