Stosowanie i tryb dochodzenia kar za naruszenie dyscypliny rozliczeń.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA FINANSÓW

z dnia 24 sierpnia 1955 r.

w sprawie stosowania i trybu dochodzenia kar za naruszenie dyscypliny rozliczeń.

Na podstawie § 35 uchwały nr 527 Prezydium Rządu z dnia 2 lipca 1955 r. w sprawie zasad rozliczeń za dostawy, usługi i roboty (Monitor Polski Nr 66, poz. 861) oraz § 20 ust. 5 uchwały nr 17 Prezydium Rządu z dnia 10 stycznia 1952 r. w sprawie zasad rozliczeń za roboty budowlano-montażowe i prace projektowe w zakresie inwestycji i kapitalnych remontów między jednostkami gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski Nr A-6, poz. 59) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ilekroć w zarządzeniu niniejszym powołuje się paragrafy z dodaniem słowa "uchwały", rozumieć należy odpowiednie paragrafy uchwały nr 527 Prezydium Rządu z dnia 2 lipca 1955 r. w sprawie zasad rozliczeń za dostawy, usługi i roboty (Monitor Polski Nr 66, poz. 861), a ilekroć powołuje się paragrafy bez bliższego określenia, należy rozumieć paragrafy niniejszego zarządzenia.

§ 2. Zasady odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny rozliczeń przewidziane w §§ 26-30 i 32-34 uchwały rozszerza się na rozliczenia dokonywane na podstawie uchwały nr 17 Prezydium Rządu z dnia 10 stycznia 1952 r. w sprawie zasad rozliczeń za roboty budowlano-montażowe i prace projektowe w zakresie inwestycji i kapitalnych remontów między jednostkami gospodarki uspołecznionej (Monitor Polski Nr A-6, poz. 59).

§  3.

1. Posiadacz rachunku może dochodzić od banku kary przewidzianej w § 26 uchwały składając we właściwym dla siebie oddziale banku pisemne wezwanie do jej zapłaty.

2. Jeżeli opóźnienie w uznaniu rachunku było wynikiem zwłoki w obciążeniu rachunku płatnika, oddział banku wskazany w ust. 1 przekazuje wezwanie do zapłaty bankowi płatnika.

§ 4. Oddział banku właściwy stosownie do § 3 obowiązany jest w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania zapłacić karę, jeśli uzna roszczenie posiadacza rachunku za uzasadnione, a w razie gdy nie uzna zasadności roszczenia - przesłać wezwanie wraz z aktami sprawy do swej jednostki nadrzędnej, uzasadniając odmowne stanowisko.

§ 5. Jednostka nadrzędna nad oddziałem banku obowiązana jest w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania wraz z aktami sprawy polecić zapłatę kary bądź odmówić jej zapłaty. Decyzja jednostki nadrzędnej powinna być uzasadniona.

§  6.

1. Decyzje o nałożeniu na posiadacza rachunku kary przewidzianej w § 27 uchwały podejmuje oddział banku z własnej inicjatywy.

2. 1 Decyzje o nałożeniu na posiadacza rachunku kary przewidzianej w § 32 uchwały podejmuje oddział banku płatnika na podstawie pisemnego wniosku uprawnionego posiadacza rachunku. Do wniosku należy załączyć odpis pisma do płatnika z wezwaniem do dobrowolnego uregulowania kary.

3. 2 Bank nie podejmuje decyzji o nałożeniu kary przewidzianej w § 32 uchwały, jeżeli płatnik nie złożył w banku polecenia przelewu, jeżeli posiadacz rachunku dochodzi należności głównej przed komisją arbitrażową albo gdy zwrócił się do niej tylko o zasądzenie kary.

§  7.

1. 3 W wypadkach przewidzianych w § 6 ust. 1 i 2 oddział banku, który nałożył karę, przesyła posiadaczowi rachunku umotywowaną decyzję o nałożeniu kary z wezwaniem do zapłaty.

2. Jeżeli w ciągu 7 dni od daty otrzymania decyzji o nałożeniu kary posiadacz rachunku nie złoży umotywowanego sprzeciwu, bank obciąży rachunek posiadacza rachunku sumą kary.

3. W razie złożenia sprzeciwu przez posiadacza rachunku oddział banku przekaże w ciągu 7 dni sprawę swej jednostce nadrzędnej, która obowiązana jest rozpatrzyć ją w ciągu 7 dni od daty otrzymania akt.

§ 8. Kar przewidzianych w §§ 29-31 i w § 32a uchwały posiadacze rachunków powinni dochodzić bezpośrednio między sobą.

§  9.

1. W razie gdy przechowywanie nie opłaconych materiałów i towarów na odpowiedzialność odbiorcy, przewidziane w § 11 ust. 1 uchwały, zarządzone zostało przez bank płatnika, decyzję o nałożeniu na rzecz dostawcy kary przewidzianej w § 31 uchwały podejmuje oddział banku z własnej inicjatywy z zachowaniem trybu postępowania określonego w § 7.

2. W razie gdy bank płatnika stwierdzi, że płatnik (odbiorca) korzysta z nie opłaconego towaru znajdującego się u niego na przechowaniu zgodnie z § 11 ust. 1 lit. a) i b) uchwały, powiadamia o tym zainteresowanego dostawcę.

§ 10. Główni księgowi oddziałów banku oraz główni (starsi) księgowi posiadaczy rachunków bankowych obowiązani są czuwać nad dochodzeniem i ściąganiem kar, o których mowa w uchwale oraz w § 2 niniejszego zarządzenia.

§ 11. Roszczenie o zapłatę kary wygasa po upływie 3 miesięcy od dnia, w którym uprawniony do otrzymania kary dowiedział się o naruszeniu dyscypliny rozliczeń. W każdym razie roszczenie to wygasa z upływem roku od dnia naruszenia dyscypliny rozliczeń.

§ 12. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 września 1955 r.

1 § 6 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 1 zarządzenia z dnia 9 lutego 1957 r. (M.P.57.13.97) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 19 lutego 1957 r.

2 § 6 ust. 3 dodany przez § 1 pkt 2 zarządzenia z dnia 9 lutego 1957 r. (M.P.57.13.97) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 19 lutego 1957 r.

3 § 7 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 3 zarządzenia z dnia 9 lutego 1957 r. (M.P.57.13.97) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 19 lutego 1957 r.

• Identyfikator: M.P.1955.77.938
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Stosowanie i tryb dochodzenia kar za naruszenie dyscypliny rozliczeń.
• Data aktu: 1955-08-24
• Data ogłoszenia: 1955-08-31
• Data wejścia w życie: 1955-09-01