Zadrzewienie dróg publicznych, brzegów wód otwartych i zamkniętych oraz parków wiejskich, znajdujących się na gruntach będących w posiadaniu Państwa lub instytucji uspołecznionych.

UCHWAŁA

PREZYDIUM RZĄDU

z dnia 23 grudnia 1950 r.

w sprawie zadrzewienia dróg publicznych, brzegów wód otwartych i zamkniętych oraz parków wiejskich, znajdujących się na gruntach będących w posiadaniu Państwa lub instytucji uspołecznionych.

Celem właściwego rozwiązania i zrealizowania w okresie planu 6-letniego problemu zadrzewień przydrożnych, przywodnych i parkowych - Prezydium Rządu uchwala następujące wytyczne, dotyczące rozbudowy i utrzymania oraz racjonalnego zagospodarowania tych zadrzewień:

§ 1. W zakresie rozbudowy zadrzewień w okresie 1950-1955 r. zobowiązuje się:

1) Ministra Komunikacji - do przeprowadzenia zadrzewień:

a) przy wszystkich drogach z twardą nawierzchnią,

b) przy niektórych drogach gruntowych stanowiących ważniejsze szlaki komunikacyjne,

c) przy wodach zamkniętych i otwartych na stanowiskach szczególnie narażonych na erozję;

2) Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych - do przeprowadzenia planowych czynności zadrzewieniowych:

a) w parkach znajdujących się we władaniu Państwowych Gospodarstw Rolnych, Funduszu Ziemi oraz instytucji i przedsiębiorstw uspołecznionych,

b) przy wodach zamkniętych i otwartych, będących w użytkowaniu instytucji i przedsiębiorstw państwowych i uspołecznionych.

§ 2. Zakładanie nowych zadrzewień lub uzupełnienie istniejących należy kształtować w sposób uwzględniający w jak najszerszej mierze względy klimatyczne, glebowe, gospodarcze, krajobrazowe, estetyczne i bezpieczeństwa ruchu.

§ 3. Przy doborze drzew i krzewów na cele zadrzewieniowe należy przestrzegać:

a) użycia gatunków miejscowego pochodzenia,

b) dostosowania gatunków do lokalnych warunków glebowych i klimatycznych,

c) wprowadzenia maksymalnej ilości gatunków szybko rosnących, jak topola, brzoza i modrzew,

d) zwiększenia udziału gatunków miododajnych, jak lipa i akacja, oraz cennych liściastych, jak dąb rodzimy, jesion, jawor, klon, wiąz i olsza czarna.

§ 4. Forma zadrzewień oraz dobór gatunków i odmiana drzew powinny stanowić całość z otaczającym krajobrazem oraz wpływać korzystnie na sąsiadujące uprawy rolne i ogrodnicze.

§ 5. W celu zapewnienia dostatecznej ilości materiałów zadrzewieniowych do zrealizowania planu zadrzewień w okresie 1950-1955 r. oraz celem stworzenia podstawy do dalszego wzmożenia akcji zadrzewieniowej zobowiązuje się:

1) Ministra Leśnictwa:

a) do intensywnej rozbudowy, utrzymania i prowadzenia szkółek dla produkcji sadzonek stosownie do rozmiaru okresowych planów zadrzewieniowych, zgłoszonych przez zainteresowane ministerstwa,

b) do umożliwienia i ułatwienia w jak najszerszym stopniu wykorzystania dla celów zadrzewieniowych nalotów i podrostów z powierzchni leśnych,

c) do wprowadzenia technicznego nadzoru i instruktażu w sprawach zadrzewień;

2) Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych:

a) do zorganizowania i prowadzenia ciągłej produkcji gatunków miododajnych oraz dziczek owocowych w rozmiarze zapewniającym pokrycie zapotrzebowań własnych i innych ministerstw,

b) do rozpatrzenia celowości i konieczności prowadzenia i utrzymania baz szkółkarskich na terenie przede wszystkim małolesistych i bezdrzewnych powiatów,

c) do zapewnienia w razie potrzeby dla zainteresowanych resortów niezbędnej ilości gruntów rolnych lepszej jakości przydatnych do założenia i prowadzenia szkółek centralnych;

3) Ministra Komunikacji - do planowej renowacji istniejących szkółek lub rozbudowy nowych w takim zakresie, który by umożliwił częściowe pokrycie własnego zapotrzebowania na szkółkowany materiał sadzeniowy, przydatny dla przydrożnych celów zadrzewieniowych.

§ 6. Dla zapewnienia racjonalnego wykorzystania surowca drzewnego oraz celem podniesienia stanu zdrowotnego zadrzewień ustala się - w stosunku do istniejących zadrzewień - następujące zasady postępowania gospodarczego:

1) usunięciu podlegają poniższe kategorie drzew.

I - drzewa martwe (posusz),

II - wywroty i złomy,

III - drzewa chore i obumierające w czasie eliminującym możliwość znacznego obniżenia się technicznej jakości drewna.

Powyższe kryteria stosuje się w celu zapewnienia racjonalnego wykorzystania surowca drzewnego oraz w celu podniesienia stanu zdrowotnego zadrzewień;

2) racjonalnemu przerzedzeniu podlegają zwarte grupy drzew w parkach,

3) czynności eksploatacyjne, wymienione pod 1) i 2), winny się odbywać w okresie zimowym,

4) w stosunku do obiektów, objętych ochroną, jako zabytki przyrody, obowiązuje każdorazowe porozumienie się z wojewódzkim konserwatorem przyrody,

5) surowiec drzewny (grubizna), pozyskany z zadrzewień, winien być oddany do dyspozycji Ministerstwa Leśnictwa - Państwowa Centrala Drzewna "Paged".

§ 7. Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych, opracuje zasady organizacji ochrony oraz eksploatacji zadrzewień przydrożnych, a w szczególności drzew owocowych, na zasadach rozrachunku gospodarczego.

§ 8. Dla zapewnienia ciągłości zadrzewień jako zasadniczego elementu krajobrazowego przyjmuje się obowiązującą zasadę, że po usunięciu drzew stanowisko zadrzewieniowe powinno być bez zwłoki uzupełnione młodymi drzewkami. Wyjątek stanowią te przypadki, gdy częściowa lub zupełna likwidacja obiektu zadrzewieniowego podyktowana jest względami użyteczności społecznej.

§ 9. Na realizację planu zadrzewień powinny być przewidziane corocznie przez zainteresowane ministerstwa odpowiednie kredyty.

§ 10. Zobowiązuje się Ministerstwa: Leśnictwa, Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Komunikacji do opracowania rocznych planów zadrzewień oraz do zorganizowania właściwej gospodarki zadrzewieniowej na podległych im terenach.

Do skoordynowania planów resortowych zobowiązuje się Ministerstwo Leśnictwa, działające w porozumieniu z Państwową Komisją Planowania Gospodarczego.

§ 11. W celu zapewnienia jak najszerszego udziału czynnika społecznego w akcji zadrzewień zobowiązuje się prezydia rad narodowych wszystkich szczebli do powołania terenowych komisji zadrzewień.

§ 12. Zasady sporządzania projektów planów zadrzewień, zasady koordynacji tych projektów na poszczególnych obszarach oraz skład i zakres czynności terenowych komisji zadrzewieniowych - ustali instrukcja Ministra Leśnictwa, wydana w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

§ 13. Minister Oświaty w porozumieniu z Ministrem Leśnictwa opracuje zasady włączenia młodzieży (szkół, harcerstwa itd.) do stałej akcji ochrony drzew.

Prezes Centralnego Urzędu Radiofonii zorganizuje systematyczną propagandę radiową akcji ochrony drzew.

§ 14. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1951.A-3.39
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Zadrzewienie dróg publicznych, brzegów wód otwartych i zamkniętych oraz parków wiejskich, znajdujących się na gruntach będących w posiadaniu Państwa lub instytucji uspołecznionych.
• Data aktu: 23/12/1950
• Data ogłoszenia: 16/01/1951
• Data wejścia w życie: 16/01/1951