Czynsze za lokale użytkowe, wynajmowane przez jednostki administracji państwowej oraz instytucje i przedsiębiorstwa uspołecznione.

UCHWAŁA

RADY MINISTRÓW

z dnia 21 czerwca 1950 r.

w sprawie czynszów za lokale użytkowe, wynajmowane przez jednostki administracji państwowej oraz instytucje i przedsiębiorstwa uspołecznione.

DZIAŁ  I.

Przepisy ogólne.

§  1.

1. Uchwała niniejsza normuje wysokość czynszu za lokale użytkowe w przypadkach, kiedy zarówno wynajmujący jak i najemca należą do jednostek administracji państwowej lub instytucji i przedsiębiorstw uspołecznionych.

2. Za lokale użytkowe w rozumieniu uchwały niniejszej uważa się lokale, zajmowane na cele inne niż mieszkalne, chociażby one z przeznaczenia swego były lokalami mieszkalnymi.

3. Jeżeli lokal użytkowy lub jego część używane są równocześnie na cele mieszkalne, najemca lokalu płaci czynsz według stawek przewidzianych w uchwale niniejszej, od całego lokalu.

§ 2. Jednostkami administracji państwowej oraz instytucjami i przedsiębiorstwami uspołecznionymi w rozumieniu uchwały niniejszej są:

a) władze, urzędy, zakłady i instytucje państwowe;

b) przedsiębiorstwa państwowe, państwowo-spółdzielcze, centrale spółdzielczo-państwowe, centrale spółdzielni i spółdzielnie;

c) przedsiębiorstwa pozostające pod zarządem Państwa;

d) stowarzyszenia wyższej użyteczności;

e) inne instytucje, organizacje lub jednostki, zwolnione od wpłat na Fundusz Gospodarki Mieszkaniowej, a objęte wykazami, ustalonymi przez Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego na wniosek właściwego ministra; wykazy te będą ogłaszane w Monitorze Polskim.

§  3.

1. Przepisy uchwały niniejszej stosują się do lokali użytkowych bez względu na czas, w którym zostały zbudowane.

2. Czynsz za lokale użytkowe, które mieszczą się w budynkach mieszkalnych jako ich część składowa, ustala się według przepisów działu II.

3. Czynsz za lokale użytkowe, które mieszczą się w odrębnych budynkach, zajmowanych przez jednego lub kilku najemców, ustala się według przepisów działu III.

DZIAŁ  II.

Czynsz za najem lokali użytkowych w budynkach mieszkalnych.

§  4.

1. Podstawą obliczenia czynszu za najem lokali użytkowych, mieszczących się w budynkach mieszkalnych jako ich część składowa, jest stawka miesięczna za 1 m² powierzchni użytkowej lokalu, określona we właściwej tabeli, stanowiącej załącznik do niniejszej uchwały.

§  5.

1. Przez powierzchnię użytkową lokalu rozumie się ogólną powierzchnię wszystkich pomieszczeń w nim się znajdujących oraz pomieszczeń przynależnych. Do powierzchni lokalu użytkowego wlicza się więc również kuchnię, przedpokoje, korytarze, łazienki, klozety, spiżarnie, alkowy, strychy, piwnice, zamknięte pomieszczenia składowe, garaże, komórki itp. z wyjątkiem balkonów, tarasów, werand, antresol, pawlaczów, szaf, schowków w ścianach itp.

2. Do powierzchni użytkowej w rozumieniu ust. 1 nie dolicza się powierzchni przekroju poziomego murów.

3. Wielkość powierzchni przyjmuje się zgodnie z pomiarami dokonanymi na podstawie dekretu z dnia 28 lipca 1948 r. o najmie lokali (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 259), a w ich braku, według planu lokalu. W razie braku planu, wynajmujący obowiązany jest do obliczenia powierzchni. Najemcy służy prawo asystowania przy czynnościach pomiaru.

§  6.

1. Załączone do niniejszej uchwały tabele określają stawki czynszu za 1 m² powierzchni na okres jednego miesiąca dla następujących kategorii lokali: biurowych, handlowych, przemysłowych, gastronomicznych, służących celom akcji socjalnej (kulturalno-oświatowym, służby zdrowia, opieki społecznej itp.) oraz dla garaży, pomieszczeń składowych i szop zamkniętych.

2. O zaliczeniu lokalu do jednej z kategorii, wymienionych w ust. 1 decyduje rzeczywisty sposób użytkowania lokalu, a nie podmiotowy charakter najemcy, np. lokal używany przez instytucję oświatową na cele biurowe lub handlowe (księgarnia) podlega zaliczeniu do lokali biurowych lub handlowych, a nie do lokali służących celom oświatowym, chociaż najemcą jest instytucja oświatowa.

3. Czynsz za lokal użytkowy nie dający się bez zastrzeżeń zaliczyć do żadnej z kategorii, wymienionych w ust. 1, ustala się według tej tabeli, która najbardziej odpowiada rodzajowi danego lokalu.

4. Czynsz za lokale użytkowe posiadające urządzenia specjalne i wynajmowane zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń, jeżeli lokale te nie dają się zaliczyć do żadnej z kategorii, wymienionych w ust. 1, określa się drogą indywidualnej umowy. Dotyczy to w szczególności lokali kinowych, teatralnych oraz przeznaczonych dla innych imprez widowiskowych, tudzież lokali o innym przeznaczeniu specjalnym.

5. Wysokość czynszu, o którym mowa w ust. 4, nie może być jednak wyższa, niżby wypadała z zastosowania stawek, przewidzianych w tabeli dla lokali przemysłowych. Jeżeli wynajmujący i najemca nie mogą dojść do porozumienia co do wysokości czynszu za najem lokalu użytkowego, o którym mowa w ust. 4, wysokość czynszu na żądanie jednej ze stron określi właściwa komisja arbitrażowa zgodnie z przepisami art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 5 sierpnia 1949 r. o państwowym arbitrażu gospodarczym (Dz. U. R. P. Nr 46, poz. 340).

§  7.

1. Czynsz za lokal użytkowy, zawierający pomieszczenia służące różnym celom (np. biurowym i handlowym), oblicza się według stawek właściwych dla każdego z tych pomieszczeń. Jeżeli jednak z ogólnej powierzchni użytkowej lokalu przypada na jeden z kilku celów, którym lokal służy, nie mniej niż 85% tej powierzchni, czynsz za cały lokal oblicza się według stawki właściwej ze względu na ten cel.

2. Jeżeli lokal, o którym mowa w ust. 1, zawiera wspólne pomieszczenia przynależne (np. korytarze, przedpokoje itp.) powierzchnię tych pomieszczeń, celem zastosowania do nich właściwych stawek czynszu, dzieli się proporcjonalnie między pomieszczenia służące celom, wymienionym w ust. 1.

§  8.

1. Stawki czynszu, określone w załączonych tabelach, obowiązują w stosunku do lokali, których wysokość pokrywa się z wymiarami jednej kondygnacji budynku, którego lokale te stanowią część składową.

2. Dla obliczenia czynszu za lokal lub jego część, którego wysokość pokrywa się z wymiarami dwu lub więcej kondygnacji budynku, którego lokal ten stanowi część składową, przyjmuje się jako podstawę obliczenia taką ilość m², jaka wypada z przemnożenia powierzchni tego lokalu przez ilość kondygnacji. Pełne stawki czynszu przyjmuje się jednakże tylko w stosunku do powierzchni pierwszej kondygnacji. W stosunku do powierzchni jaka przypadałaby na każdą dalszą kondygnację, przyjmuje się stawki czynszu zmniejszone o 70%.

3. Jeżeli lokal zajmuje więcej niż jedną kondygnację budynku, którego stanowi część składową, ale nie pokrywa się ściśle z wymiarami kondygnacji, przyjmuje się jako wysokość jednej kondygnacji przestrzeń 4 metry w pionie. Stawki czynszu za resztę przestrzeni pionowej, mniejszej niż 4 metry, zmniejsza się proporcjonalnie.

§ 9. Oprócz czynszu wynajmujący może pobierać opłaty tytułem zwrotu kosztów dostarczonego z własnych urządzeń oświetlenia lokalu, ogrzewania i ciepłej wody z własnych urządzeń centralnych oraz używania dźwigów.

§ 10. Przez urządzenia techniczne, o których mowa w załączonych do niniejszej uchwały tabelach, rozumie się: a) instalację kanalizacyjną, b) instalację elektryczną lub gazową.

§  11.

1. Czynsz za lokale w suterenach lub na poddaszu, jeżeli nie są one używane na pomieszczenia składowe obniża się o 20%.

2. Czynsz za piwnice stanowiące przynależność lokalu użytkowego, jeżeli nie są używane na pomieszczenia składowe, obniża się o 50%.

DZIAŁ  III.

Czynsz za najem lokali użytkowych, obejmujących całe budynki, zajmowane przez jednego lub kilku najemców.

§  12.

1. Czynsz za najem lokali użytkowych, obejmujących całe budynki, zajmowane przez jednego lub kilku najemców, oblicza się w sposób i według stawek czynszu przewidzianych w dziale II, z zastosowaniem obniżki o 30%.

2. Podstawę obliczenia czynszu za lokale użytkowe, o których mowa w ust. 1, stanowi pełna powierzchnia użytkowa budynku, w którym znajduje się lokal użytkowy.

§  13.

1. Czynsz za najem lokali, o których mowa w § 12, obniża się:

a) o 16%, jeżeli najemca zgodnie z obowiązującymi przepisami przyjmuje na siebie obowiązek dokonywania kapitalnych remontów,

b) o 7%, jeżeli najemca przyjmuje na siebie obowiązek dokonywania remontów bieżących, obciążających wynajmującego.

2. Obniżka czynszu z tytułu przyjęcia przez najemcę obowiązku dokonywania kapitalnych remontów obowiązuje pod warunkiem, że umowa najmu zostaje zawarta co najmniej na lat dziesięć.

DZIAŁ  IV.

Przepisy końcowe.

§ 14. W odniesieniu do nieruchomości, które zostały lub będą przekazane wykonawcom narodowych planów gospodarczych na podstawie dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 197) wraz z późniejszymi zmianami - przepisy uchwały niniejszej nie mają zastosowania.

§  15.

1. Uchwała niniejsza wchodzi w życie z dniem 1-szym miesiąca następującego po ogłoszeniu.

2. Czynsz w wysokości wynikającej z przepisów uchwały niniejszej obowiązuje również w już istniejących przypadkach najmu, jeżeli czynsz umówiony jest inny. Odnosi się to jednakże tylko do czynszu należnego za czas po dniu wejścia w życie uchwały niniejszej.

3. Czynsz nie uiszczony za czas przed wejściem w życie uchwały niniejszej z powodu sporu o jego wysokość - jeżeli spór nie został jeszcze ostatecznie rozstrzygnięty - pobiera się w wysokości przypadającej na podstawie uchwały niniejszej.

§ 16. Wykonanie uchwały porucza się Ministrowi Gospodarki Komunalnej.

ZAŁĄCZNIK 

..................................................

Notka Redakcji Systemu Informacji Prawnej LEX

Niniejsza treść dostępna jest wyłącznie w wersji pierwotnej treści w formacie PDF.

..................................................

• Identyfikator: M.P.1950.A-77.889
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Czynsze za lokale użytkowe, wynajmowane przez jednostki administracji państwowej oraz instytucje i przedsiębiorstwa uspołecznione.
• Data aktu: 21/06/1950
• Data ogłoszenia: 04/07/1950
• Data wejścia w życie: 01/08/1950