Reorganizacja cechów rzemieślniczych.

ZARZĄDZENIE

PRZEWODNICZĄCEGO PAŃSTWOWEJ KOMISJI PLANOWANIA GOSPODARCZEGO

z dnia 31 października 1949 r.

w sprawie reorganizacji cechów rzemieślniczych.

Na podstawie § 3 pkt. 2 lit. d) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 kwietnia 1949 r. w sprawie zakresu działania Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (Dz. U. R. P. Nr 26, poz. 190) ustala się następujące zasady cechowej organizacji rzemiosł:

1. Cechy istniejące powinny być zjednoczone w większe organizacje cechowe stosownie do siatki cechów dla każdego województwa, przedłożonej przez właściwe terytorialnie izby rzemieślnicze na podstawie systemu zjednoczenia, uwidocznionego w załączniku.

2. Stosownie do przedłożonej przez właściwe terytorialnie izby rzemieślnicze siatki zjednoczenia cechów dla danego województwa, wojewodowie (Prezydenci m. st. Warszawy i m. Łodzi) na podstawie ust. 2 art. 160 prawa przemysłowego w brzmieniu dekretu z dnia 3 kwietnia 1948 r. (Dz. U. R. P. Nr 18, poz. 130), zarządzą powołanie cechów, określając ich siedzibę i rzemiosła przynależne do poszczególnych cechów oraz włączenie istniejących cechów do odnośnych cechów zjednoczonych. W zarządzeniu należy zobowiązać zarządy cechów podlegających włączeniu do podjęcia wszystkich niezbędnych ku temu kroków i ustanowić zarząd komisaryczny nowoutworzonych cechów, złożony z 3 osób i przewodniczącego. Zadaniem zarządu komisarycznego jest ukonstytuowanie nowego cechu.

3. Przy powoływaniu nowych cechów należy mieć na względzie następujące zasady:

a) nowy cech rzemieślniczy powinien zrzeszać conajmniej 50 rzemieślników odpowiednich rzemiosł, wykonujących rzemiosło w okręgu jego działalności. W razie obniżenia się tej liczby może być powołany specjalny cech, obejmujący dwa lub więcej pokrewne cechy, uwidocznione w załączniku,

b) teren działalności cechu nowoutworzonego stanowić będzie jeden powiat administracyjny, a w wyjątkowych przypadkach obszar większy (kilka powiatów lub województw),

c) nowy cech staje się prawonastępcą włączonych doń cechów dotychczasowych,

d) zarządzenie wojewody o powołaniu nowych cechów i włączeniu do nich cechów istniejących winno być ogłoszone we właściwym Dzienniku Wojewódzkim, przesłane podległym władzom przemysłowym I instancji oraz doręczone właściwym izbom rzemieślniczym i cechom podlegającym włączeniu.

4. Władze przemysłowe I instancji (starostowie, prezydenci miast wydzielonych) na podstawie art. 162a prawa przemysłowego w brzmieniu ustawy z dnia 8 sierpnia 1938 r. (Dz. U. R. P. Nr 60, poz. 463) zatwierdza statuty nowoutworzonych cechów według wzoru statutu cechu, opracowanego przez Państwową Komisję Planowania Gospodarczego.

5. Władza przemysłowa I instancji zaprowadzi rejestr nowoutworzonych cechów, zawierający: nazwę, siedzibę, obszar działalności cechu, datę powołania i rozwiązania cechu.

6. Okręgowe związki cechów powołane zostaną przez Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego stosownie do postanowienia art. 167a prawa przemysłowego.

ZAŁĄCZNIK  Nr 1 ¹

Nomenklatura cechów i ich właściwość zawodowa.

1. Cech rzemiosł budowlanych:

a) budownictwo

b) betoniarstwo

c) budowa kominów

d) dekarstwo

e) instalatorstwo centralnego ogrzewania i urządzeń chłodniczych

f) instalatorstwo elektryczne

g) instalatorstwo gazowe

h) " wodociągowe i kanalizacyjne

i) kamieniarstwo

j) lakiernictwo

k) malarstwo

l) szklarstwo

ł) sztukatorstwo

m) wiertnictwo studzien

n) wyrób szyldów

o) zduństwo

p) kominiarstwo

2. Cech rzemiosł drzewnych.

a) bednarstwo

b) kołodziejstwo

c) koszykarstwo

d) modelarstwo

e) pozłotnictwo

f) stolarstwo

g) szkutnictwo.

3. Cech rzemiosł metalowych i elektrotechnicznych.

a) blacharstwo

b) brązownictwo

c) elektromechanictwo

d) grawerstwo

e) kotlarstwo

f) kowalstwo

g) mechanictwo maszyn

h) " młyńskie

i) " precyzyjne

j) optyka

k) odlewnictwo

l) radiomechanictwo

ł) ślusarstwo i naprawa maszyn

m) ślusarstwo samochodowe

n) wulkanizatorstwo

o) wyrób broni i amunicji

p) zegarmistrzostwo

r) złotnictwo.

4. Cech rzemiosł poligraficznych i papierniczych.

a) drukarstwo

b) fotografowanie

c) introligatorstwo

5. Cech rzemiosł skórzanych.

a) cholewkarstwo

b) kuśnierstwo

c) mechanictwo ortopedyczne

d) rękawicznictwo

e) rymarstwo

f) szewstwo

g) szewstwo ortopedyczne.

6. Cech rzemiosł włókienniczych.

a) bieliźniarstwo

b) cerowanie artystyczne

c) czapnictwo

d) dziewiarstwo

e) hafciarstwo

f) kapelusznictwo

g) krawiectwo damskie

h) krawiectwo męskie

i) powroźnictwo

j) tapicerstwo

k) żaglownictwo

l) tkactwo

ł) farbiarstwo.

7. Cech piekarzy, młynarzy i cukierników.

a) cukiernictwo

b) młynarstwo

c) piekarstwo.

8. Cech rzeźników i wędliniarzy.

a) rzeźnictwo i wędliniarstwo

b) rzeźnictwo i wędliniarstwo z mięsa końskiego.

9. Cech fryzjerów.

a) fryzjerstwo.

10. Cech instrumentarzy muzycznych i galanteryjników.

a) instrumentarstwo muzyczne

b) parasolnictwo

c) wydmuchiwanie szkieł laboratoryjnych

d) wyrób galanterii

e) zabawkarstwo

f) szczotkarstwo.

1 Załącznik nr 1 zmieniony przez § 1 zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Drobnej Wytwórczości z dnia 4 listopada 1950 r. (M.P.50.A-123.1534) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 17 listopada 1950 r.

• Identyfikator: M.P.1949.A-85.1042
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Reorganizacja cechów rzemieślniczych.
• Data aktu: 1949-10-31
• Data ogłoszenia: 1949-11-17
• Data wejścia w życie: 1949-11-17