Rozporządzenie wykonawcze 2026/1457 w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych otwartych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2026/1457z dnia 29 czerwca 2026 r.w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych otwartych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 z dnia 17 czerwca 2026 r. w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170 1 ("rozporządzenie w sprawie stali"), w szczególności jego art. 5 ust. 1 i 5,
(1) W dniu 25 czerwca 2026 r. weszło w życie rozporządzenie w sprawie stali na podstawie którego otwiera się kontyngenty taryfowe w wysokości 18 345 922 ton dla 26 kategorii produktu oraz ustanawia stawkę celną poza kontyngentem w wysokości 50 % ad valorem ("stawka cła dodatkowego" w załączniku I).
(2) W rozporządzeniu w sprawie stali uprawniono Komisję do przyjmowania aktów wykonawczych określających przydział kontyngentów taryfowych na rzecz poszczególnych państw, biorąc pod uwagę interes Unii, w celu uwzględnienia, w stosownych przypadkach, poziomów kontyngentów taryfowych równoważnych udziałowi w rynku przywozu, jaki odnotowano na unijnym rynku stali w 2013 r.; kontyngentów taryfowych przydzielonych według kategorii produktu na podstawie udziału poszczególnych kategorii produktu w przywozie w latach 2022-2024; istniejących i przyszłych umów o wolnym handlu; zakłócającego handel wpływu środków państw trzecich na unijny rynek stali; ustalenia, czy państwo trzecie narusza konwencje MOP lub wielostronne umowy środowiskowe; wszelkich umów międzynarodowych zawartych przez Unię na podstawie art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) 1994 i dotyczących kontyngentów taryfowych; wszelkich umów międzynarodowych lub niewiążących uzgodnień międzynarodowych dotyczących poziomów globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych w odniesieniu do kategorii produktu objętych rozporządzeniem w sprawie stali; zróżnicowania źródeł dostaw; sytuacji państwa kandydującego do Unii stojącego w obliczu wyjątkowej i wymagającej natychmiastowych działań sytuacji w zakresie bezpieczeństwa, zwłaszcza gdy wcześniej korzystał z preferencyjnego dostępu do unijnego rynku stali.
(3) Kontyngenty taryfowe określone w załączniku II do rozporządzenia w sprawie stali obejmują dwie części. Pierwsza część kontyngentów jest dostępna dla wszystkich państw trzecich na zasadzie największego uprzywilejowania ("KNU") ("część KNU"), natomiast druga część jest dostępna wyłącznie dla państw korzystających z istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu z Unią ("część FTA"). W celu zapewnienia przejrzystości ten dwuczęściowy podział kontyngentów taryfowych przedstawiono w załączniku I w ramach "wielkości kontyngentów taryfowych".
(4) W odniesieniu do części KNU ważne jest zapewnienie, aby przydział kontyngentów taryfowych był zgodny z zobowiązaniami Unii wynikającymi z prawa WTO, co oznacza, że kontyngenty taryfowe powinny być rozdzielane między partnerów handlowych w sposób niedyskryminacyjny (na podstawie średniego udziału każdego partnera w przywozie do UE w danej kategorii w latach 2022-2024), zgodnie z art. XIII GATT 1994.
(5) Przydzielając kontyngenty taryfowe na podstawie części FTA, należy uwzględnić następujące kwestie: istniejące lub przyszłe umowy o wolnym handlu uzupełnione wszelkimi porozumieniami co do zasady osiągniętymi w kontekście negocjacji prowadzonych zgodnie z art. XXVIII GATT 1994; zakłócający handel wpływ środków państw trzecich na unijny rynek stali; konieczność zadbania o zróżnicowanie źródeł dostaw i sytuację państwa kandydującego do Unii stojącego w obliczu wyjątkowej i wymagającej natychmiastowych działań sytuacji w zakresie bezpieczeństwa, zwłaszcza gdy wcześniej państwo to korzystało z preferencyjnego dostępu do unijnego rynku stali. W związku z tym niektórzy partnerzy będący stroną FTA powinni mieć dostęp do kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem w sprawie stali na odmiennych zasadach. W szczególności Ukraina powinna korzystać z bardziej preferencyjnego przydziału kontyngentów taryfowych niż inni partnerzy będący stroną FTA.
(6) Konieczne jest ustanowienie wykazu istniejących lub przyszłych umów o wolnym handlu z Unią, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia w sprawie stali. Wykaz ten powinien obejmować wszelkie takie umowy podpisane lub obowiązujące na dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, a także wszelkie takie umowy, w sprawie których osiągnięto do tego dnia porozumienie polityczne i które dotyczą co najmniej jednej z kategorii produktu wymienionych w załączniku I do rozporządzenia w sprawie stali.
(7) Należy określić szczegółowe ustalenia dotyczące zarządzania kontyngentami taryfowymi, które pozwolą podmiotom gospodarczym dobrze zrozumieć relacje między poszczególnymi rodzajami kontyngentów taryfowych otwartych na mocy rozporządzenia w sprawie stali i niniejszego rozporządzenia.
(8) Kontyngent dla państwa należy przydzielić na podstawie udziału przywozu z danego państwa w okresie odniesienia (2022-2024), według kategorii produktu. Państwa, których udział w przywozie danej kategorii produktu w okresie odniesienia był znaczny, powinny otrzymać kontyngent dla państwa w tej kategorii.
(9) Kontyngent dla państwa przydziela się w ramach części KNU, a jeżeli dane państwo jest stroną istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu z Unią, podmioty gospodarcze będą również miały dostęp do kontyngentu dla państwa w ramach części FTA. Obie części kontyngentu dla państwa, tzn. część KNU i część FTA, są udostępniane podmiotom gospodarczym jednocześnie - w praktyce stanowią one jeden kontyngent o jednym numerze porządkowym. Jeżeli dane państwo nie zostało uwzględnione w sekcji 1 załącznika II, podmioty gospodarcze mogą uzyskać dostęp jedynie do części KNU kontyngentu dla państwa.
(10) Ponadto w przypadku wyczerpania kontyngentu dla państwa, który otwarto dla państwa będącego stroną istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu z Unią, podmioty gospodarcze z tego państwa powinny mieć dostęp do dodatkowego kontyngentu taryfowego (kontyngent FTA - kontyngent dla państwa). Kontyngent ten jest dostępny po wyczerpaniu odpowiedniego kontyngentu dla danego państwa, zgodnie z zasadą kolejności zgłoszeń i w trybie konkurencyjnym, tzn. zgłoszeń dokonują konkurujące ze sobą podmioty gospodarcze z państw będących stroną istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu z Unią. W sekcji 2 załącznika II uwzględniono pochodzenie produktów, które mogą znaleźć się w kontyngencie FTA - kontyngencie dla państwa, w ramach każdej kategorii produktu.
(11) Jeżeli natomiast dane państwo nie posiada kontyngentu dla państwa w danej kategorii produktu, powinno otrzymać dostęp wyłącznie do kontyngentu rezydualnego. Kontyngent rezydualny jest również podzielony na dwie części: część rezydualna KNU i część rezydualna FTA. Dostęp do części rezydualnej KNU (wyszczególnionej w załączniku I w pozycji "Pozostałe państwa") przysługuje wszystkim państwom z wyjątkiem tych wskazanych w sekcji 3 załącznika II. Dostęp do części rezydualnej FTA (wyszczególnionej w załączniku I w pozycji "Kontyngent FTA - pozostałe państwa") przysługuje wyłącznie państwom wskazanym w sekcji 1 załącznika II. W sekcji 4 załącznika II wskazano, które państwa mają dostęp do kontyngentu FTA - pozostałe państwa w ramach poszczególnych kategorii produktu.
(12) Państwa będące stroną istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu z Unią, wskazane w sekcji 1 załącznika II, powinny mieć dostęp do obu części kontyngentu rezydualnego, o którym mowa w motywie 11; obie te części należy otworzyć jednocześnie pierwszego dnia każdego kwartału i należy zarządzać nimi zgodnie z zasadą kolejności zgłoszeń.
(13) W przypadku niektórych kategorii produktu określonym państwom będącym stroną istniejącej lub przyszłej umowy o wolnym handlu powinien przysługiwać dostęp do kontyngentów FTA - pozostałe państwa na odmiennych zasadach. Zamiast korzystać z kontyngentu FTA - pozostałe państwa według zasady kolejności zgłoszeń, państwa te powinny otrzymać specjalny kontyngent w ramach kontyngentu FTA - pozostałe państwa. Będą one również miały dostęp do części KNU w ramach kontyngentu rezydualnego ("Pozostałe państwa"), z wyjątkiem kategorii produktu 1A. W sekcji 5 załącznika II wskazano państwa posiadające taki specjalny kontyngent w ramach kontyngentu FTA - pozostałe państwa.
(14) Ze względu na specyfikę kategorii produktu 1A określonej w załączniku I do rozporządzenia w sprawie stali, na którą to kategorię przypada niemal jedna trzecia całkowitej wielkości otwartych kontyngentów taryfowych, Komisja uznaje konieczność zagwarantowana wybranym partnerom handlowym specjalnych kontyngentów, zarówno w ramach części KNU kontyngentu rezydualnego, jak i kontyngentu FTA - pozostałe państwa. Uznaje się, że leży to w interesie Unii ze względu na potrzebę dywersyfikacji źródeł dostaw do Unii, biorąc pod uwagę duże wolumeny handlu w ramach tej głównej kategorii. Ponadto, w świetle częstych i dużych wahań wielkości przywozu w tej kategorii, odnotowanych w trakcie wdrażania rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/159 2 , Komisja dostrzegła poważne ryzyko wypierania przywozu z niektórych miejsc pochodzenia, co prowadziłoby do ograniczenia źródeł zaopatrzenia i w konsekwencji wpłynęłoby niekorzystnie na skuteczny dostęp kilku partnerów będących stroną FTA do rynku, a także na ich klientów w Unii.
(15) Należy koniecznie zapewnić stały dostęp do kontyngentów taryfowych otwartych dla Irlandii Północnej, określonych w rozporządzeniach wykonawczych Komisji (UE) 2023/1331 3 i (UE) 2023/2840 4 w odniesieniu do przepływów handlowych wyrobów ze stali pochodzących ze Zjednoczonego Królestwa i wprowadzanych do Irlandii Północnej transportem bezpośrednim z innych części Zjednoczonego Królestwa.
(16) Kategorie produktu objęte zakresem rozporządzenia w sprawie stali są identyczne z kategoriami objętymi rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/159, w związku z czym nie należy ich uznawać za krytyczne na podstawie art. 53 ust. 2 unijnego kodeksu celnego 5 .
(17) Niniejsze rozporządzenie powinno pozostawać bez uszczerbku dla przyszłych aktów wykonawczych w sprawie stosowania dwustronnych środków ochronnych na przywóz z państw, z którymi Unia zawarła umowę o wolnym handlu, które to akty mają zostać przyjęte przez Komisję na podstawie art. 6 rozporządzenia w sprawie stali.
(18) Ze względu na szczególnie pilną potrzebę uzasadnioną krótkim czasem między wejściem w życie rozporządzenia w sprawie stali a rozpoczęciem jego stosowania oraz w celu zapewnienia skutecznego wdrażania rozporządzenia w sprawie stali przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć natychmiastowe zastosowanie. W związku z tym przepisy niniejszego rozporządzenia powinny wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Na podstawie art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 6 niniejsze rozporządzenie powinno pozostać w mocy przez sześć miesięcy,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2026 r.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2026.1457 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Rozporządzenie wykonawcze 2026/1457 w sprawie przydziału kontyngentów taryfowych otwartych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2026/1384 w sprawie przeciwdziałania związanym z handlem negatywnym skutkom globalnych nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali oraz zmiany rozporządzenia (UE) 2020/2170 |
| Data aktu: | 2026-06-29 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-30 |
| Data wejścia w życie: | 2026-07-01 |