Decyzja 276/21/COL w sprawie norweskiej mapy pomocy regionalnej na lata 2022-2027 (Norwegia)
DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA NR 276/21/COLz dnia 8 grudnia 2021 r.w sprawie norweskiej mapy pomocy regionalnej na lata 2022-2027 (Norwegia) [2022/1213]
(1) Urząd nadzoru EFTA pragnie poinformować norweskie organy, iż po dokonaniu oceny norweskiej mapy pomocy regionalnej na lata 2022-2027 uznaje ją za zgodną z zasadami zawartymi w wytycznych w sprawie regionalnej pomocy państwa ("wytyczne") 1 .
(2) Niniejsza decyzja odzwierciedla badanie mapy pomocy regionalnej przeprowadzone przez Urząd Nadzoru EFTA zgodnie z pkt 190 wytycznych. Przyjęta mapa stanowi integralną część niniejszych wytycznych 2 . Sama mapa pomocy regionalnej nie zakłada żadnej pomocy państwa i nie stanowi pozwolenia na jej przyznanie.
(3) Urząd Nadzoru EFTA oparł swoją decyzję na następujących ustaleniach.
2. PROCEDURA
(4) W dniu 1 grudnia 2021 r. Urząd Nadzoru EFTA przyjął nowe wytyczne decyzją nr 269/21/COL. W wytycznych określono okoliczności, w których pomoc regionalna podlegająca zgłoszeniu może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG 3 . Przedstawiono w nich również kryteria określania obszarów, które spełniają warunki zgodności zawarte w art. 61 ust. 3 lit. a) i c) Porozumienia EOG 4 .
(5) Zgodnie z pkt 150 wytycznych obszary, które państwa EOG-EFTA chcą określić jako obszary "a" lub "c", muszą zostać wskazane w mapie pomocy regionalnej. Zgodnie z pkt 189 wytycznych każde państwo EOG-EFTA powinno zgłosić Urzędowi Nadzoru EFTA jedną mapę pomocy regionalnej obowiązującą od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2027 r. W zgodzie z powyższym norweskie organy zgłosiły norweską mapę pomocy regionalnej na lata 2022-2027 pismem z dnia 2 grudnia 2021 r. 5 .
3. OBSZARY OKREŚLONE JAKO KWALIFIKUJĄCE SIĘ PRZEZ NORWESKIE ORGANY
3.1. Przebieg procedury
(6) Zasięg pomocy regionalnej w latach 2022-2027 określono dla każdego państwa EOG-EFTA w załączniku I do wytycznych. Przydział dla Norwegii obejmuje wstępnie określone obszary "c" oraz nieokreślone z góry obszary "c".
(7) Norweskie organy mogą wykorzystać swój przydział do oznaczenia wstępnie określonych obszarów "c" oraz nieokreślonych z góry obszarów "c". Zasady oznaczania obszarów określono odpowiednio w pkt 168 i 169 oraz pkt 175 wytycznych.
3.2. Wstępnie określone obszary "c"
3.2.1. Wprowadzenie
(8) Zgodnie z pkt 168 wytycznych państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć jako obszary "c" wstępnie określone obszary "c", o których mowa w pkt 166. Obszary te wymieniono w załączniku I do wytycznych.
(9) Pkt 169 zakłada elastyczne podejście, w ramach którego obszary słabo i bardzo słabo zaludnione, inne niż te z góry określone jako kwalifikujące się, mogą zostać oznaczone pod pewnymi warunkami.
(10) W norweskiej mapie pomocy regionalnej na lata 2014-2020 norweskie organy oznaczyły obszary słabo zaludnione. Nie wskazano obszarów bardzo słabo zaludnionych 6 . Zamiast tego norweskie organy oznaczyły obszary bardzo słabo zaludnione w kontekście programu pomocy operacyjnej, który był ograniczony do tego typu obszarów 7 .
(11) W przypisie 65 do wytycznych uściślono, że w mapie pomocy regionalnej należy wskazać obszary słabo i bardzo słabo zaludnione. Na tej podstawie norweskie organy uwzględniły w swoim zgłoszeniu obszary oznaczone jako bardzo słabo zaludnione odpowiadające tym wymienionym wcześniej w kontekście programu pomocy operacyjnej.
(12) W związku z tym Urząd Nadzoru EFTA oceni najpierw wskazane przez norweskie organy obszary słabo zaludnione. W następnej kolejności Urząd Nadzoru EFTA oceni wskazane przez norweskie organy obszary bardzo słabo zaludnione znajdujące się na terenie tych poprzednich. Zgodnie z ostatnim zdaniem w pkt 169 wytycznych w trakcie oceny zgodności zgłoszenia z pułapem odsetka ludności Urząd Nadzoru EFTA weźmie pod uwagę zaludnienie zarówno na terenach bardzo słabo zaludnionych, jak i słabo zaludnionych.
(13) Według definicji zawartej w pkt 19 ppkt 30 wytycznych wszystkie obszary oznaczone zgodnie z pkt 169 są obszarami słabo zaludnionymi. W związku z powyższym w trakcie oceny zgodności zgłoszenia z pułapem odsetka ludności Urząd Nadzoru EFTA policzy zaludnienie na obszarach zarówno słabo, jak i bardzo słabo zaludnionych tylko raz.
3.2.2. Obszary słabo zaludnione
3.2.2.1. Dwa okręgi uwzględnione w całości
(14) Pkt 169 zdanie pierwsze i drugie wytycznych stanowi, że "[w] przypadku obszarów słabo zaludnionych państwa EOG-EFTA powinny zasadniczo oznaczyć regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub regiony statystyczne na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańców na km2. Państwa EOG-EFTA mogą jednak oznaczyć części regionów statystycznych na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańców na km2, lub inne obszary przyległe sąsiadujące z tymi regionami statystycznymi na poziomie 3, pod warunkiem że gęstość zaludnienia na tych obszarach wynosi poniżej 12,5 mieszkańców na km2".
(15) W Norwegii regiony statystyczne na poziomie 3 obejmują okręgi, a regiony statystyczne na poziomie 2 większe obszary 8 .
(16) Okręgi Troms og Finnmark i Nordland uwzględniono w całości. Z danych statystycznych pochodzących z dnia 1 stycznia 2020 r. 9 wynika, że gęstość zaludnienia w tych okręgach wynosi odpowiednio 3,4 i 6,7 mieszkańca na km2 10 . Według tych samych danych liczba ludności na tych obszarach sięga 484 546 11 .
3.2.2.2. Regiony częściowo uwzględnione
(17) Zgodnie z pkt 169 zdanie drugie możliwe jest oznaczanie części regionów statystycznych na poziomie 3, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2, lub innych obszarów przyległych sąsiadujących z tymi regionami statystycznymi na poziomie 3, pod warunkiem że gęstość zaludnienia na tych obszarach wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2. Możliwość uwzględnienia obszarów przyległych (włączenie w zamian za inne obszary) stanowi zatem odzwierciedlenie możliwości wykluczenia obszarów (wyłączenie w zamian za inne obszary) w obrębie obszarów statystycznych na poziomie 3, na których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 12,5 mieszkańca na km2.
(18) W zgodzie z powyższym części regionów na poziomie 3 Innlandet i Tr0ndelag zostają wyłączone z mapy pomocy regionalnej w zamian za włączenie obszarów z innych regionów na poziomie 3 12 .
3.2.2.3. Mniejsze obszary wyłączone
(19) Tabela 1 poniżej zawiera listę obszarów z dwóch regionów na poziomie 3, Innlandet i Tr0ndelag, które podlegają wyłączeniu w zamian za inne obszary 13 :
Tabela 1
Mniejsze obszary wyłączone
| Regiony na poziomie 3 | Obszary (gminy) | Gęstość zaludnienia |
| Innlandet | Hamar, Lillehammer, Gjøvik, Ringsaker, Løten, Stange, Elverum, Gran, Østre Toten | 34,5 |
| Trøndelag | Trondheim, część Orkland poprzednio określona jako gmina Orkdal, Melhus, Skaun, Malvik, Stjørdal, Levanger | 83,3 |
(20) Według danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r. liczba ludności na wymienionych wyżej obszarach wyłączonych wynosi 504 560 14 .
3.2.2.4. Mniejsze obszary włączone
(21) W tabeli 2 umieszczono przegląd mniejszych obszarów włączonych, na których gęstość zaludnienia wynosi mniej niż 12,5 mieszkańca na km2 15 :
Tabela 2
Mniejsze obszary włączone
| Regiony na poziomie 3 | Obszary (gminy) | Gęstość zaludnienia |
| Viken | Aremark, Marker, Aurskog-Høland, Flå, Nesbyen, Gol, Hemsedal, Ål, Hol, Sigdal, Krødsherad, Flesberg, Rollag, Nore og Uvdal | 4,8 |
| Vestfold og Telemark | Notodden, Bamble, Kragerø, Drangedal, Nome, Midt-Telemark, Tinn, Hjartdal, Seljord, Kviteseid, Nissedal, Fyresdal, Tokke, Vinje | 6,2 |
| Agder | Część Lindesnes poprzednio określona jako gmina Marnardal, część Lyngdal poprzednio określona jako gmina Audnedal, Risør, Farsund, Flekkef'ord, Gjerstad, Vegårshei, Tvedestrand, Åmli, Iveland, Evje og Hornnes, Bygland, Valle, Bykle, Åseral, Hægebostad, Kvinesdal, Sirdal | 5,4 |
| Rogaland | Sokndal, Lund, Bjerkreim, Hjelmeland, Suldal i Sauda | 4,8 |
| Vestland | Kinn, Etne, Bømlo, Fitjar, Tysnes, Kvinnherad, Ullensvang, Eidfjord, Ulvik, Voss, Kvam, Samnanger, Vaksdal, Modalen, Austrheim, Fedje, Masfjorden, Gulen, Solund, Hyllestad, Høyanger, Vik, Sogndal, Aurland, Lærdal, Årdal, Luster, Askvoll, Fjaler, Sunnf'ord, Bremanger, Stad, Gloppen, Stryn | 6,6 |
| M0re og Romsdal | Części Molde poprzednio określone jako gminy Nesset i Midsund, części Ålesund poprzednio określone jako gminy Haram i Sandøy, Vanylven, Sande, Hareid, Ørsta, Stranda, Sykkylven, Vestnes, Rauma, Averøy, Gjemnes, Tingvoll, Sunndal, Surnadal, Smøla, Aure, Volda, Fjord, Hustadvika | 9,5 |
(22) Według danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r. liczba ludności na wymienionych wyżej obszarach włączonych wynosi 528 360 16 .
3.2.2.5. Ocena elastycznego podejścia
(23) W pkt 169 wytycznych opisano trzy warunki, które muszą zostać spełnione, aby mniejsze obszary z regionu statystycznego na poziomie 3 mogły zostać włączone w zamian za inne obszary, przy czym gęstość zaludnienia w tym regionie jako całości musi wynosić powyżej 12,5 mieszkańca na km2.
(24) Pierwszy warunek - wspomniane mniejsze obszary muszą mieć mniej niż 12,5 mieszkańca na km2.
(25) Zarówno Urząd Nadzoru EFTA 17 , jak i Komisja 18 oceniały dotychczas zagęszczenie ludności na słabo zaludnionych obszarach włączonych w przeliczeniu na region na poziomie 3 (regiony statystyczne na poziomie 3 / regiony na poziomie NUTS 3). Treść pkt 169 pozostaje niezmieniona, nie zachodzi więc potrzeba jego innej interpretacji. Z tego powodu Urząd Nadzoru EFTA pozostanie przy swoim podejściu również w odniesieniu do nowych wytycznych.
(26) Z danych przedstawionych powyżej w tabeli 2 wynika, że gęstość zaludnienia na obszarach włączonych wynosi mniej niż 12,5 mieszkańca na km2, jeśli oceniane są one razem na poziomie ich regionu statystycznego na poziomie 3. Warunek dotyczący gęstości zaludnienia na obszarach włączonych jest zatem spełniony.
(27) Drugi warunek - mniejsze obszary włączone muszą być obszarami przyległymi sąsiadującymi z regionami statystycznymi na poziomie 3, na których gęstość zaludnienia wynosi mniej niż 12,5 mieszkańca na km2. Na podstawie granic omawianych obszarów, wyznaczonych na mapie będącej załącznikiem III(a) do niniejszej decyzji, Urząd Nadzoru EFTA stwierdza, że powyższy warunek jest spełniony.
(28) Trzeci warunek - akt włączenia/wyłączenia obszarów nie może skutkować przekroczeniem specjalnego przydziału odsetka ludności na obszarach "c", o którym mowa w pkt 167 wytycznych. Zgodnie z ostatnim zdaniem w pkt 169 wytycznych przy dokonywaniu oceny zgodności populacja na obszarach słabo i bardzo słabo zaludnionych musi być brana pod uwagę jako całość. Przy czym, jak wyjaśniono w pkt (13), w trakcie oceny zgodności zgłoszenia z pułapem odsetka ludności populacja na tych obszarach, które uznawane są zarówno za słabo, jak i bardzo słabo zaludnione, będzie liczona tylko raz.
(29) Zgodnie z załącznikiem I do wytycznych w przypadku Norwegii specjalny przydział odsetka ludności na obszarach "c" wynosi 25,14 % liczby ludności kraju. Zarówno Urząd Nadzoru EFTA 19 , jak i Komisja 20 uznawały dotychczas wykorzystanie najnowszych danych dotyczących ludności w kraju w trakcie oceny zgodności zgłoszenia z pułapem odsetka ludności. W pkt 169 wytycznych nie wprowadzono żadnych zmian, które czyniłyby to podejście niezgodnym z nowymi wytycznymi i nierównoważnym poprzedniej praktyce. W związku z powyższym Urząd Nadzoru EFTA uznaje za dopuszczalne wykorzystanie przez norweskie organy danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r.
(30) Z danych liczbowych z dnia 1 stycznia 2020 r. wynika, że populacja Norwegii wynosi 5 368 283 21 . Obszary oznaczone jako bardzo słabo i słabo zaludnione mogą zatem, przy obliczeniach opartych na tych danych, obejmować nie więcej niż 1 349 586 mieszkańców.
(31) Liczba ludności w obrębie obszarów oznaczonych jako słabo zaludnione sięga 1 348 649 mieszkańców 22 . Jest to wartość niższa niż specjalny przydział odsetka ludności na obszarze "c" dla Norwegii.
3.2.3. Obszary bardzo słabo zaludnione
3.2.3.1. Wiele obszarów słabo zaludnionych można sklasyfikować jako obszary bardzo słabo zaludnione
(32) W tej sekcji Urząd Nadzoru EFTA oceni wyznaczone przez norweskie organy obszary bardzo słabo zaludnione. Z uwagi na warunki geograficzne i demograficzne Norwegii wiele obszarów słabo zaludnionych można sklasyfikować jako obszary bardzo słabo zaludnione i tak też oznaczyły je norweskie organy.
3.2.3.2. Region Norwegii Północnej uwzględniono w całości
(33) Trzecie zdanie punktu 169 wytycznych stanowi, że "[w] przypadku obszarów bardzo słabo zaludnionych państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć regiony statystyczne na poziomie 2, w których gęstość zaludnienia wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2, lub inne mniejsze obszary przyległe sąsiadujące z tymi regionami statystycznymi na poziomie 2, pod warunkiem że gęstość zaludnienia na tych obszarach wynosi poniżej 8 mieszkańców na km2 oraz że populacja tych obszarów bardzo słabo zaludnionych oraz obszarów słabo zaludnionych nie przekracza specjalnego przydziału odsetka ludności na obszarach "c", o którym mowa w pkt 167".
(34) Dwa norweskie regiony statystyczne na poziomie 2 spełniają kryterium gęstości zaludnienia na poziomie 8 mieszkańców na km2. Są to Norwegia Północna 23 oraz Innlandet 24 . Gęstość zaludnienia w Norwegii Północnej, będącej regionem na poziomie 2, wynosi 4,5 mieszkańca na km2 25 , a w Innlandet, będącym również regionem na poziomie 2, 7,5 mieszkańca na km2 26 .
(35) Władze norweskie uznały, że cała Norwegia Północna, będącą regionem na poziomie 2, spełnia wyżej wspomniane warunki. Na potrzeby wytycznych wszystkie obszary Norwegii Północnej należy zatem uznać za obszary bardzo słabo zaludnione.
(36) Jak wspomniano powyżej w punkcie (16), zgodnie z danymi z dnia 1 stycznia 2020 r. liczba ludności na tych obszarach sięga 484 546 mieszkańców.
3.2.3.3. Region Innlandet uwzględniono tylko częściowo
(37) Treść trzeciego zdania w punkcie 169 wytycznych dopuszcza oznaczanie mniejszych obszarów przyległych sąsiadujących z tymi regionami statystycznymi na poziomie 2, które mają mniej niż 8 mieszkańców na km2. Choć nie stwierdzono tego wyraźnie, logiczne jest, że możliwość uwzględnienia takich obszarów przyległych musi być odzwierciedlona przez możliwość wykluczenia obszarów w obrębie regionów statystycznych na poziomie 2, które mają mniej niż 8 mieszkańców na km2. Taka interpretacja omawianych zapisów pozostaje również w zgodzie z poprzednią praktyką 27 .
(38) W zgodzie z powyższym Innlandet, będący regionem na poziomie 2, oznaczono tylko częściowo jako obszar bardzo słabo zaludniony. Tabela 3 poniżej przedstawia uwzględnione obszary na terenie Innlandet oraz tamtejszą gęstość zaludnienia 28 :
Tabela 3
Uwzględnione regiony Innlandet
| Regiony na poziomie 2 | Obszary (gminy) | Gęstość zaludnienia |
| Innlandet | Kongsvinger, Nord-Odal, Sør-Odal, Eidskog, Grue, Åsnes, Våler, Trysil, Åmot, Stor-Elvdal, Rendalen, Engerdal, Tolga, Tynset, Alvdal, Folldal, Os, | 3,4 |
| Dovre, Lesja, Skjåk, Lom, Vågå, Nord-Fron, Sel, Sør-Fron, Ringebu, Søndre Land, Nordre Land, Sør-Aurdal, Etnedal, Nord-Aurdal, Vestre Slidre, Øystre Slidre, Vang |
(39) Z danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r. wynika, że populacja na tych obszarach wynosi 143 115 29 .
3.2.3.4. Części Trøndelag uwzględniono jako mniejsze obszary przyległe do Norwegii Północnej
(40) Wszystkie obszary sąsiadujące z Norwegią Północną są usytuowane na terenie Trøndelag, będącego regionem na poziomie 3.
(41) Tabela 4 poniżej przedstawia uwzględnione obszary na terenie Trøndelag oraz tamtejszą gęstość zaludnienia 30 :
Tabela 4
Uwzględnione obszary przyległe do Norwegii Północnej
| Regiony na poziomie 3 | Obszary (gminy) | Gęstość zaludnienia |
| Tr0ndelag | Część Steinkjer poprzednio określona jako gmina Verran, Namsos, Osen, Snåase-Snåsa, Lierne, Raarvihke-Røyrvik, Namsskogan, Grong, Høylandet, Overhalla, Flatanger, Leka, Inderøy, Indre Fosen, Ørland, Åfjord, Nærøysund | 4,1 |
(42) W oparciu o wyliczenia na podstawie danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r. 31 populacja na tych obszarach wynosi 73 683 mieszkańców.
3.2.3.5. Uwzględniono również mniejsze obszary z różnych okręgów przyległe do Innlandet
(43) Obszary sąsiadujące z Innlandet są usytuowane na terenie następujących regionów na poziomie 3: Trøndelag, Møre og Romsdal, Vestland, Rogaland, Agder, Vestfold og Telemark oraz Viken. Obszary te przedstawiono poniżej w tabeli 5 32 .
Tabela 5
Uwzględnione obszary przyległe do Innlandet
| Regiony na poziomie 3 | Obszary (gminy) | Gęstość zaludnienia |
| Trøndelag | Hitra, Frøya, Oppdal, Rennebu, Røros, Holtålen, Tydal, Meråker, Heim, Rindal, oraz części Orkland poprzednio określone jako gmina Agdenesl, Meldal, części gminy Snillfjord | 3,6 |
| Møre og Romsdal | Vanylven, Sande, Stranda, Sykkylven, Vestnes, Rauma, Tingvoll, Sunndal, Surnadal, Smøla, Aure, Fjord, część Volda poprzednio określona jako gmina Hornindal, części Molde poprzednio określone jako gminy Nesset i Midsund, oraz część Ålesund poprzednio określona jako gmina Sandøy | 6,3 |
| Vestland | Tysnes, Kvinnherad, Ullensvang, Eidfjord, Ulvik, Modalen, Fedje, Masfjorden, Gulen, Solund, Hyllestad, Høyanger, Vik, Aurland, Lærdal, Årdal, Luster, Askvoll, Fjaler, Bremanger, Stad, Gloppen, Stryn, część Voss poprzednio określona jako gmina Granvin, część Kinn poprzednio określona jako gmina Vågsøy, części Sogndal poprzednio określone jako gminy Leikanger i Balestrand oraz części Sunnfjord poprzednio określone jako gminy Gaular, Jølster i Naustdal | 4,7 |
| Rogaland | Hjelmeland, Suldal i Sauda | 3,6 |
| Agder | Risør, Gjerstad, Åmli, Evje og Hornnes, Bygland, Valle, Bykle, Åseral | 2,9 |
| Vestfold og Telemark | Notodden, Bamble, Kragerø, Drangedal, Nome, Midt-Telemark, Tinn, Hjartdal, Seljord, Kviteseid, Nissedal, Fyresdal, Tokke, Vinje | 2,9 |
| Viken | Flå, Nesbyen, Gol, Hemsedal, Ål, Hol, Rollag, Nore og Uvdal | 3,0 |
(44) W oparciu o wyliczenia na podstawie danych dotyczących ludności z dnia 1 stycznia 2020 r. 33 populacja na tych obszarach wynosi 301 848 mieszkańców.
3.2.3.6. Ocena elastycznego podejścia
(45) W pkt 169 wytycznych określono trzy warunki, które muszą zostać spełnione, aby obszary z regionów statystycznych na poziomie 2, na których gęstość zaludnienia wynosi powyżej 8 mieszkańców na km2, mogły zostać włączone.
(46) Pierwszy warunek - obszary te muszą mieć mniej niż 8 mieszkańców na km2.
(47) Jak ustalono w punkcie (27) powyżej, zarówno Urząd Nadzoru EFTA 34 , jak i Komisja 35 oceniały dotychczas zagęszczenie ludności na słabo zaludnionych obszarach włączonych w sposób sumaryczny, w przeliczeniu na odpowiadające im regiony na poziomie 3 (regiony statystyczne na poziomie 3 / regiony na poziomie NUTS 3). W przypadku obszarów bardzo słabo zaludnionych oznaczonych w ramach programu pomocy operacyjnej Urząd Nadzoru EFTA nie oceniał gęstości zaludnienia na tych obszarach na niższym poziomie jednostki niż poziom 3 36 .
(48) Treść pkt 169 nie uległa zmianom, które wymagałyby odejścia od tej ustalonej praktyki. Z tego powodu Urząd Nadzoru EFTA pozostanie przy swoim podejściu również w odniesieniu do nowych wytycznych.
(49) Z danych przedstawionych powyżej w tabelach 4 i 5 wynika, że gęstość zaludnienia na obszarach włączonych wynosi mniej niż 8 mieszkańców na km2, jeśli obszary usytuowane w obrębie tego samego regionu statystycznego na poziomie 3 są oceniane razem. Jako że regiony statystyczne na poziomie 3 są częścią większych regionów na poziomie 2, gęstość zaludnienia na obszarach włączonych również znajduje się poniżej progu 8 mieszkańców na km2, jeśli jest ona oceniana na poziomie uwzględnionych obszarów w każdym regionie na poziomie 2.
(50) Warunek dotyczący gęstości zaludnienia na obszarach włączonych jest zatem spełniony. Zgodnie z tabelą 3 warunek dotyczący gęstości zaludnienia spełniają również obszary oznaczone w Innlandet, jeśli oceniane są razem.
(51) Drugi warunek - mniejsze obszary włączone muszą być obszarami przyległymi sąsiadującymi z regionami statystycznymi na poziomie 2, na których gęstość zaludnienia wynosi mniej niż 8 mieszkańców na km2. Na podstawie granic między omawianymi obszarami, które przedstawia mapa załączona jako załącznik III(a) do niniejszej decyzji, Urząd Nadzoru EFTA stwierdza, że powyższy warunek został spełniony.
(52) Trzeci warunek - akt włączenia/wyłączenia obszarów nie może skutkować przekroczeniem specjalnego przydziału odsetka ludności na obszarach "c", o którym mowa w pkt 167 wytycznych. Zgodnie z ostatnim zdaniem pkt 169 wytycznych dla celów omawianej oceny populacja na obszarach bardzo słabo zaludnionych musi być brana pod uwagę wraz z populacją obszarów jedynie słabo zaludnionych.
(53) Liczba ludności w obrębie oznaczonych obszarów bardzo słabo zaludnionych sięga 1 003 192 37 . Liczba ta została uwzględniona w ocenie zgodności obszarów oznaczonych jako słabo zaludnione ze wspomnianym powyżej w punkcie(31) pułapem odsetka ludności. W związku z powyższym Urząd Nadzoru EFTA stwierdza, że odsetek ludności norweskiej mapy pomocy regionalnej nie przekracza specjalnego przydziału odsetka ludności na obszarze "c", o którym mowa w pkt 167 wytycznych.
3.2.4. Uwagi końcowe dotyczące oznaczania wstępnie określonych obszarów "c"
(54) Norweskie organy oznaczyły w mapie pomocy regionalnej na lata 2022-2027 obszary słabo i bardzo słabo zaludnione, które kwalifikują się do pomocy regionalnej. Opierając się na przedstawionej ocenie, Urząd Nadzoru EFTA stwierdza, że oznaczenia dokonano w zgodzie z wytycznymi.
3.3. Nieokreślone z góry obszary "c"
3.3.1. Wprowadzenie
(55) Zgodnie z załącznikiem I do wytycznych w przypadku Norwegii przydział odsetka ludności na nieokreślonych z góry obszarach "c" wynosi 6,87 % liczby ludności kraju. Norwegia może wykorzystać ten odsetek ludności do oznaczenia nieokreślonych z góry obszarów "c" zgodnie z warunkami przedstawionymi w punkcie 175 wytycznych.
3.3.2. Uwzględnione obszary
(56) Obszary oznaczone przez norweskie organy jako nieokreślone z góry obszary "c" przedstawiono poniżej w tabeli 6 38 .
Tabela 6
Nieokreślone z góry obszary "c"
| Regiony na poziomie 3 | Gminy | Stan populacji na dzień 1 stycznia 2020 r. |
| Rogaland | Utsira oraz Kvitsøy | 715 |
| Møre og Romsdal | Aukra | 3 509 |
(57) W oparciu o najnowsze dane dotyczące ludności z dnia 1 stycznia 2020 r., stwierdza się, że populacja na obszarach oznaczonych jako nieokreślone z góry obszary "c" wynosi 4 224 mieszkańców.
3.3.3. Ocena
(58) Zgodnie z pkt 175 ppkt 3(iii) wytycznych państwa EOG-EFTA mogą oznaczyć jako nieokreślone z góry obszary "c" wyspy, na których mieszka mniej niż 5 000 osób.
(59) Z danych liczbowych przedstawionych w tabeli 6 wynika, że populacja w przypadku wysp Utsira, Kvitsøy i Aukra wynosi mniej niż 5 000 mieszkańców. Warunek przedstawiony w pkt 175 ppkt 3(iii) wytycznych jest zatem spełniony.
(60) Opierając się na danych dotyczących ludności przedstawionych powyżej w tabeli 6, można ponadto stwierdzić, że populacja w obrębie tych oznaczonych obszarów sięga 0,08 % całkowitej populacji. Jest to wartość znacznie poniżej norweskiego przydziału odsetka ludności na nieokreślonych obszarach "c", który zgodnie z załącznikiem I do wytycznych wynosi 6,87 %.
(61) W związku z powyższym Urząd Nadzoru EFTA stwierdza, że nieokreślone z góry obszary "c" w norweskiej mapie pomocy regionalnej na lata 2022-2027 zostały oznaczone w zgodzie z wytycznymi.
3.4. Przegląd obszarów uwzględnionych w mapie pomocy regionalnej
(62) Listę obszarów uwzględnionych w mapie pomocy regionalnej, w tym ich status jako obszarów bardzo słabo i słabo zaludnionych lub nieokreślonych z góry obszarów "c", umieszczono w załączniku I do niniejszej decyzji. Załącznik II zawiera szczegółowe informacje na temat jednostek statystycznych na terenie gmin, które podzielono w trakcie oznaczania kwalifikujących się obszarów.
4. INTENSYWNOŚĆ POMOCY
(63) Z pkt 151 wytycznych wynika, że mapa pomocy regionalnej musi również określać maksymalne poziomy intensywności pomocy obowiązujące na kwalifikujących się do niej obszarach w okresie ważności zatwierdzonej mapy.
(64) Maksymalne poziomy intensywności pomocy określone w mapie odnoszą się do regionalnej pomocy inwestycyjnej. Maksymalne dopuszczalne poziomy intensywności takiej pomocy zgodne z wytycznymi określono w sekcji 7.4 tych wytycznych.
(65) Zgodnie z umieszczoną poniżej tabelą 7 norweskie organy zgłosiły maksymalne poziomy intensywności pomocy dla dużych przedsiębiorstw w wysokości 20 % i 10 % odpowiednio na określonych i nieokreślonych z góry obszarach "c". Maksymalny poziom intensywności pomocy zwiększa się o 20 punktów procentowych dla małych przedsiębiorstw oraz o 10 punktów procentowych dla średnich przedsiębiorstw 39 .
Tabela 7
Maksymalna intensywność pomocy
| Typ obszaru | Maksymalne poziomy intensywności pomocy dla dużych przedsiębiorstw | Zwiększenie pomocy dla średnich przedsiębiorstw | Zwiększenie pomocy dla małych przedsiębiorstw |
| Wstępnie określone obszary "c" | 20% | 10% | 20% |
| Nieokreślone z góry obszary "c" | 10% | 10% | 20% |
(66) W odniesieniu do maksymalnych poziomów intensywności pomocy na wstępnie określonych obszarach "c" pkt 182 ppkt 1 wytycznych stanowi, że poziom intensywności pomocy dla dużych przedsiębiorstw nie może przekraczać 20 % na obszarach słabo zaludnionych. Wszystkie obszary oznaczone według kwoty dla wstępnie określonych obszarów "c" są słabo zaludnione, a maksymalny poziom intensywności pomocy ustanowiony przez norweskie organy dla tych obszarów jest zgodny z wytycznymi.
(67) Zwiększenie pomocy dopuszczalne w przypadku średnich i małych przedsiębiorstw na wstępnie określonych obszarach "c" również jest zgodne z wytycznymi. Z punktu 186 wytycznych wynika, że poziomy intensywności pomocy można zwiększyć o maksymalnie 20 punktów procentowych w przypadku małych przedsiębiorstw lub o maksymalnie 10 punktów procentowych w przypadku średnich przedsiębiorstw.
(68) W odniesieniu do maksymalnych poziomów intensywności pomocy na nieokreślonych z góry obszarach "c" pkt 182 ppkt 3 wytycznych stanowi, że w przypadku dużych przedsiębiorstw nie może on przekroczyć 10 %, jeśli w tych obszarach PKB na mieszkańca wynosi powyżej 100 % średniej dla EOG oraz stopa bezrobocia jest niższa niż 100 % średniej dla EOG. Zważywszy na to, że wspomniane obszary oznaczone jako nieokreślone z góry obszary "c" zaliczają się do tej kategorii, norweskie organy wyznaczyły 10 % próg dla poziomu intensywności pomocy.
(69) Możliwy zakres zwiększenia poziomów intensywności pomocy w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw zgodny z pkt 186 wytycznych obowiązuje jednak również dla nieokreślonych z góry obszarów "c". Zwiększenie maksymalnego poziomu intensywności pomocy na tych obszarach, jak przedstawiono w tabeli 7 powyżej, jest zatem także zgodne z wytycznymi.
5. OKRES OBOWIĄZYWANIA I PRZEGLĄD
(70) Zgodnie z punktem 189 wytycznych norweskie organy zgłosiły jedną mapę pomocy regionalnej obowiązującą w okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2027 r.
(71) Z punktu 194 wytycznych wynika, że przegląd śródokresowy map pomocy regionalnej zostanie przeprowadzony w 2023 r. Do czerwca 2023 r. Urząd Nadzoru EFTA przekaże szczegółowe informacje na temat tego przeglądu śródokresowego.
6. PODSUMOWANIE
(72) Na podstawie powyższej oceny Urząd Nadzoru EFTA uznaje, że norweska mapa pomocy regionalnej na lata 2022-2027 jest zgodna z zasadami określonymi w wytycznych. Zatwierdzona mapa stanowi integralną część wytycznych.
(73) Załączniki I, II i III(a) i (b) stanowią integralną część niniejszej decyzji.
| W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA | |
| Bente ANGELL-HANSEN | Högni S. KRISTJANSSON |
| Przewodnicząca | Członek Kolegium |
| Odpowiedzialna członkini Kolegium | |
| Stefan BARRIGA | Melpo-Menie JOSEPHIDES |
| Członek Kolegium | Zatwierdzająca jako dyrektor |
| ds. prawnych i wykonawczych | |
| Identyfikator: | Dz.U.UE.L.2022.187.37 |
| Rodzaj: | decyzja |
| Tytuł: | Decyzja 276/21/COL w sprawie norweskiej mapy pomocy regionalnej na lata 2022-2027 (Norwegia) |
| Data aktu: | 2021-12-08 |
| Data ogłoszenia: | 2022-07-14 |