Akty Prawne
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Seria L
Dz.U.UE.L.2019.57.10

Decyzja wykonawcza 2019/327 określająca środki dotyczące dostępu do danych w systemie wjazdu/wyjazdu (EES)

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/327

z dnia 25 lutego 2019 r.

określająca środki dotyczące dostępu do danych w systemie wjazdu/wyjazdu (EES)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2226 z dnia 30 listopada 2017 r. ustanawiające system wjazdu/wyjazdu (EES) w celu rejestrowania danych dotyczących wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich przekraczających granice zewnętrzne państw członkowskich i danych dotyczących odmowy wjazdu w odniesieniu do takich obywateli oraz określające warunki dostępu do EES na potrzeby ochrony porządku publicznego i zmieniające konwencję wykonawczą do układu z Schengen i rozporządzenia (WE) nr 767/2008 i (UE) nr 1077/2011 1 , w szczególności jego art. 36 akapit pierwszy lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzeniem (UE) 2017/2226 ustanowiono system wjazdu/wyjazdu (EES) jako system, który służy do elektronicznej rejestracji czasu i miejsca wjazdu i wyjazdu obywateli państw trzecich, którym zezwolono na pobyt krótkoterminowy na terytorium państw członkowskich; system EES oblicza czas trwania dozwolonego pobytu takich osób.

(2) Celem EES jest poprawa zarządzania granicami zewnętrznymi, przeciwdziałanie imigracji nieuregulowanej oraz usprawnienie zarządzania przepływami migracyjnymi. EES powinien w szczególności ułatwiać identyfikację wszystkich osób, które nie spełniają warunków związanych z dozwolonym pobytem na terytorium państw członkowskich lub które przestały spełniać te warunki. Ponadto EES powinien pomagać zapobiegać przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz pomagać wykrywać takie przestępstwa i prowadzić w ich sprawie postępowania przygotowawcze.

(3) Przed opracowaniem EES należy przyjąć środki dotyczące jego opracowania i technicznego wdrożenia.

(4) W oparciu o te środki Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości powinna móc określić projekt architektury fizycznej EES, w tym jego infrastrukturę łączności, a także specyfikacje techniczne systemu, a następnie opracować sam EES.

(5) Środki określone niniejszą decyzją dotyczące opracowania i technicznego wdrożenia EES powinny zostać uzupełnione o specyfikacje techniczne oraz dokument kontroli interfejsu EES; dokumenty te zostaną opracowane przez Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości.

(6) Niniejsza decyzja pozostaje bez uszczerbku dla stosowania dyrektywy 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady 2 .

(7) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczyła w przyjęciu rozporządzenia (UE) 2017/2226 i nie jest nim związana ani go nie stosuje. Jednak ze względu na to, że rozporządzenie (UE) 2017/2226 opiera się na dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 wymienionego Protokołu Dania powiadomiła w dniu 30 maja 2018 r. o swojej decyzji w sprawie wdrożenia rozporządzenia (UE) 2017/2226 do swojego prawa krajowego. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.

(8) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE 3 ; Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jej przyjęciu i nie jest nią związane ani jej nie stosuje.

(9) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE 4 ; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(10) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 5 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 lit. A decyzji Rady 1999/437/WE 6 .

(11) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 7 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE 8 .

(12) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen 9 , które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE 10 .

(13) Co się tyczy Cypru, Bułgarii, Rumunii i Chorwacji, aby zapewnić działanie EES, konieczne jest udzielenie biernego dostępu do VIS i wprowadzenie w życie zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady wszystkich przepisów dorobku Schengen dotyczących SIS. Warunki te mogą zostać spełnione wyłącznie po zakończeniu z pozytywnym wynikiem weryfikacji przeprowadzanej zgodnie z mającą zastosowanie procedurą oceny Schengen. Oznacza to, że EES powinny posługiwać się tylko te państwa członkowskie, które spełnią te warunki przed uruchomieniem EES. Państwa członkowskie, które nie posługują się EES od chwili jego uruchomienia, powinny zostać podłączone do EES zgodnie z procedurą określoną w rozporządzeniu (UE) 2017/2226, jak tylko spełnione zostaną wszystkie te warunki.

(14) Europejski Inspektor Ochrony Danych wydał opinię w dniu 20 lipca 2018 r.

(15) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Inteligentnych Granic,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Dostęp organów krajowych do EES

Właściwe organy krajowe mają dostęp do EES w celu zweryfikowania tożsamości i wcześniejszej rejestracji obywatela państwa trzeciego oraz w celu sprawdzenia danych, które są im potrzebne do wykonywania swoich obowiązków.

W związku z tym EES umożliwia wyszukiwanie informacji za pomocą danych alfanumerycznych (danych, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), b) i c), art. 16 ust. 2 lit. d) oraz art. 17 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2017/2226) oraz danych biometrycznych (dane, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. f) i art. 17 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2017/2226).

Artykuł 2

Wyszukiwanie danych alfanumerycznych

Wyszukiwanie danych alfanumerycznych, o którym mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2226

Służby graniczne mają dostęp do wyszukiwania za pomocą następujących danych:

Wszystkie dane wymienione w akapicie pierwszym są wykorzystywane do rozpoczęcia wyszukiwania. Dane wymienione w lit. a) mogą być wyszukiwane w trybie przybliżonego dopasowania, natomiast pozostałe dane należy wyszukiwać w trybie dokładnego dopasowania.

CS-EES zapewnia, że w przypadku uzyskania trafienia na podstawie danych wymienionych w akapicie pierwszym lit. a) i b) system wskaże odpowiedni plik, nawet jeśli trafienie nie będzie obejmowało danych wymienionych w akapicie pierwszym lit. c) i d).

Wyszukiwanie danych alfanumerycznych, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2017/2226

Organy wizowe państwa członkowskiego, które nie stosuje jeszcze w pełni dorobku Schengen, ale posługuje się EES, mają dostęp do wyszukiwania z wykorzystaniem następujących danych:

numer naklejki wizowej wizy krótkoterminowej wraz z trzyliterowym kodem wydającego państwa członkowskiego. Dane wymienione w akapicie pierwszym mogą być wykorzystywane w dowolnej kombinacji, o ile: