Dyrektywa 2009/21/WE w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/21/WE

z dnia 23 kwietnia 2009 r.

w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 80 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- Społecznego⁽¹⁾,

uwzględniając opinię Komitetu Regionów⁽²⁾,

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu⁽³⁾,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Należy przez cały czas zapewniać bezpieczeństwo żeglugi morskiej Wspólnoty i korzystających z niej obywateli oraz ochronę środowiska.

(2) W odniesieniu do międzynarodowej żeglugi morskiej ustanowiono kompleksowe ramy prawne służące poprawie bezpieczeństwa na morzu i ochrony środowiska w związku z zanieczyszczeniami pochodzącymi ze statków, przyjmując szereg konwencji, których depozytariuszem jest Międzynarodowa Organizacja Morska (dalej zwana "IMO").

(3) Na mocy postanowień Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza z 1982 r. (UNCLOS) oraz konwencji, których depozytariuszem jest IMO (zwane dalej "konwencjami IMO"), państwa będące stronami tych instrumentów prawnych są odpowiedzialne za wydawanie przepisów ustawowych i wykonawczych oraz za podejmowanie wszelkich innych kroków, które mogą być konieczne dla nadania tym instrumentom pełnej i całkowitej skuteczności, w celu zapewnienia, aby z punktu widzenia bezpieczeństwa życia na morzu i ochrony środowiska morskiego dany statek nadawał się do użycia zgodnie z przeznaczeniem i był obsadzony kompetentną załogą.

(4) Z należytą uwagą należy traktować Konwencję o pracy na morzu, przyjętą przez Międzynarodową Organizację Pracy (MOP) w 2006 r., w której określono również wymagania dotyczące państwa bandery.

(5) W dniu 9 października 2008 r. państwa członkowskie przyjęły oświadczenie, w którym jednogłośnie uznały znaczenie stosowania konwencji międzynarodowych odnoszących się do obowiązków państw bandery mających na celu poprawę bezpieczeństwa na morzu i przyczynianie się do zapobiegania zanieczyszczaniu morza przez statki.

(6) Wprowadzenie w życie procedur zalecanych przez IMO w okólnikach MSC/Circ.1140/MEPC/Circ.424 z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie transferu statków między państwami powinno wzmocnić przepisy konwencji IMO oraz wspólnotowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa na morzu dotyczące zmiany bandery oraz zwiększyć przejrzystość stosunków między państwami bandery, mając na uwadze bezpieczeństwo na morzu.

(7) Dostępność informacji na temat statków podnoszących banderę państwa członkowskiego, a także statków, które zostały wypisane z rejestru państwa członkowskiego, powinna poprawić przejrzystość działań wysokiej jakości floty oraz przyczynić się do lepszego monitorowania obowiązków państw bandery oraz do zapewnienia równych reguł obowiązujących administracje.

(8) Aby wspierać państwa członkowskie w dalszym usprawnianiu ich działalności jako państw bandery, należy przeprowadzać regularne audyty ich administracji.

(9) Certyfikacja jakościowa procedur administracyjnych zgodna z normami Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej (ISO) lub z równoważnymi normami powinna dodatkowo zapewnić jednakowe reguły obowiązujące wszystkie administracje.

(10) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji⁽⁴⁾.

(11) Ponieważ cele niniejszej dyrektywy, mianowicie wprowadzenie i zastosowanie odpowiednich środków w dziedzinie polityki transportu morskiego, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich rozmiary i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, zakres niniejszej dyrektywy nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł  1

Przedmiot

1. 1  Celem niniejszej dyrektywy jest:

a) zapewnienie skutecznego i spójnego wypełniania przez państwa członkowskie ich zadań i obowiązków jako państw bandery; oraz

b) poprawa bezpieczeństwa, warunków życia i pracy oraz zapobieganie zanieczyszczeniom pochodzącym ze statków podnoszących banderę państwa członkowskiego.

2. Niniejsza dyrektywa pozostaje bez uszczerbku dla morskich przepisów wspólnotowych wymienionych w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. ustanawiającego Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS)⁽⁵⁾ oraz dyrektywy Rady 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotyczącej Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST)⁽⁶⁾.

Artykuł  2  ²  

Zakres stosowania

Niniejszą dyrektywę stosuje się do administracji państwa członkowskiego, którego banderę podnosi statek, w odniesieniu do statków podlegających certyfikacji i wykonujących wszelkie rodzaje rejsów międzynarodowych.

Artykuł  3

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:

a) 3  "statek" oznacza statek lub jednostkę, do których stosuje się co najmniej jedną konwencję, podnoszące banderę państwa członkowskiego i w odniesieniu do których wymagane jest posiadanie certyfikatu;

b) "administracja" oznacza właściwe organy państwa członkowskiego, którego banderę podnosi statek;

c) "uznana organizacja" oznacza organizację uznaną zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 391/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (przekształcenie)⁽⁷⁾;

d) "certyfikaty" oznaczają oficjalne certyfikaty wydane zgodnie z odpowiednimi konwencjami IMO;

e) 4  "audyt IMO" oznacza audyt przeprowadzony zgodnie z przepisami rezolucji A.1067(28) w sprawie ram i procedur dotyczących mechanizmu audytu państw członkowskich IMO, w jej aktualnym brzmieniu, przyjętej przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO);

f) 5  "konwencje" oznaczają konwencje wraz z protokołami i zmianami do nich, które nadają obowiązkowy charakter stosowaniu kodeksu III, oraz powiązane kodeksy o charakterze obowiązkowym w ich aktualnym brzmieniu;

g) 6  "kodeks III" oznacza rezolucję A.1070(28) (zwaną dalej "Kodeksem Implementacji Instrumentów IMO"), przyjętą przez IMO, część 2, w jej aktualnym brzmieniu, z wyłączeniem pkt 16, 18, 19, 20.3, 21, 29, 30, 31, 32, 34, 38, 39, 40 i 41 tej części;

h) 7  "inspektor państwa bandery przeprowadzający przeglądy" oznacza pracownika sektora publicznego, który pracuje wyłącznie dla właściwego organu państwa członkowskiego i jest należycie upoważniony przez ten organ, który to pracownik jest odpowiedzialny za przeglądy, weryfikacje i audyty dotyczące statków i armatorów objętych odpowiednimi obowiązkowymi instrumentami międzynarodowymi lub który przeprowadza takie przeglądy, weryfikacje i audyty, spełniając przy tym wymóg niezależności ustanowiony w art. 8 ust. 1;

i) 8  "inspektor państwa bandery przeprowadzający inspekcje" oznacza:

(i) pracownika sektora publicznego, który pracuje wyłącznie dla właściwego organu państwa członkowskiego i jest należycie upoważniony przez ten organ, lub

(ii) osobę, która nie jest zatrudniona na wyłączność, i która jest należycie upoważniona przez właściwy organ państwa członkowskiego, pracującą na zasadzie doraźnej lub na podstawie umowy z właściwym organem państwa członkowskiego,

(iii) może przeprowadzać inspekcje państwa bandery oraz która spełnia wymogi dotyczące kwalifikacji i niezależności ustanowione w art. 8 ust. 1;

j) 9  "pozostały personel, który uczestniczy w przeprowadzaniu przeglądów" oznacza osoby należycie upoważnione przez administrację państwa członkowskiego lub przez uznaną organizację występującą w jego imieniu, które mogą towarzyszyć inspektorom państwa bandery przeprowadzającym przeglądy w przeprowadzaniu przeglądów określonych przez administrację i które spełniają wymogi w zakresie komunikacji, kwalifikacji i niezależności ustanowione w art. 8 ust. 1;

k) 10  "inspekcja państwa bandery" oznacza inspekcję, której skutkiem nie jest certyfikacja, przeprowadzaną w celu sprawdzenia, czy rzeczywisty stan statku i stan załogi odpowiadają certyfikatom znajdującym się na pokładzie tego statku.

Artykuł  4

Warunki wydawania zezwolenia na eksploatację statku

1. 11  Przed wydaniem zezwolenia na eksploatację statku, któremu przyznano prawo do podnoszenia bandery danego państwa członkowskiego, państwo to zapewnia, aby statek ten odpowiadał wymaganiom obowiązujących zasad i przepisów międzynarodowych, w tym norm w zakresie bezpieczeństwa oraz kwestii społecznych i środowiskowych. Środki mogą być podejmowane przez uznaną organizację występującą w imieniu danego państwa członkowskiego, o ile została ona należycie upoważniona do tego przez właściwy organ. W szczególności, w stosownych przypadkach, zainteresowane państwo członkowskie lub uznana organizacja działająca w jego imieniu weryfikuje zapisy dotyczące bezpieczeństwa statku, korzystając, o ile są dostępne, ze sprawozdań z inspekcji państwa bandery i z certyfikatów państwa bandery znajdujących się w jego własnej bazie danych lub - w przypadku państw członkowskich, które zdecydowały się użycie bazy danych o statkach, o której mowa w art. 6a, w tej bazie danych. W razie konieczności zainteresowane państwo członkowskie kontaktuje się z poprzednim państwem bandery w celu ustalenia, czy jakiekolwiek nieusunięte niezgodności lub kwestie związane z bezpieczeństwem, stwierdzone przez poprzednie państwo bandery, nie zostały jeszcze usunięte lub rozwiązane.

2. Jeżeli inne państwo bandery wystąpi o informacje dotyczące statku, który wcześniej podnosił banderę państwa członkowskiego, państwo członkowskie, którego to dotyczy, niezwłocznie przekazuje temu innemu państwu bandery występującemu o te informacje szczegółowe informacje na temat nieusuniętych niezgodności i wszelkie inne stosowne informacje dotyczące bezpieczeństwa.

Artykuł  4a  ¹²  

Bezpieczeństwo statków podnoszących banderę państwa członkowskiego

1. W odniesieniu do żeglugi międzynarodowej państwa członkowskie w pełni stosują obowiązkowe przepisy dotyczące państwa bandery ustanowione w konwencjach zgodnie z ustanowionymi w nich warunkami oraz w odniesieniu do statków, o których w nich mowa.

2. Państwa członkowskie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia przestrzegania przez statki uprawnione do podnoszenia ich bandery międzynarodowych zasad, przepisów i norm określonych w konwencjach; środki te obejmują:

a) zapewnienie, aby inspektor przeprowadzający przeglądy zatrudniony przez uznaną organizację mógł wykonywać te same zadania co inspektorzy państwa bandery przeprowadzający przeglądy, gdy zostanie do tego upoważniony przez właściwy organ państwa członkowskiego; oraz

b) wykonywanie inspekcji państwa bandery w celu sprawdzenia, czy rzeczywisty stan statku odpowiada certyfikatom znajdującym się na pokładzie tego statku.

Inspekcje państwa bandery, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), mogą być przeprowadzane z zastosowaniem podejścia opartego na analizie ryzyka, które uwzględnia następujące kryteria:

(i) zapisy niezgodności i braków stwierdzonych w wyniku ustawowych przeglądów, audytów i weryfikacji przeprowadzonych przez państwo bandery;

(ii) odpowiednie sprawozdania z dochodzeń w sprawie wypadków;

(iii) zawiadomienia o zatrzymaniu lub zakazie działalności wydane przez organ kontroli przeprowadzanej przez państwo portu;

(iv) przekroczenie ustanowionego przez każde państwo członkowskie wskaźnika niezgodności w ramach systemu kontroli przeprowadzanej przez państwo portu;

(v) zapisy niezgodności dokonane w wyniku inspekcji państwa bandery przeprowadzonych zgodnie z ustawodawstwem krajowym uznanym za właściwe przez każde państwo członkowskie;

(vi) inne istotne informacje uznane za niezbędne przez państwo członkowskie.

Państwa członkowskie stosujące podejście oparte na analizie ryzyka zapewniają, aby statki, w odniesieniu do których nie ma wystarczających danych do obliczenia stopnia ryzyka, były poddawane inspekcji nie rzadziej niż raz na 5 lat.

Państwa członkowskie niestosujące podejścia opartego na analizie ryzyka przeprowadzają inspekcje państwa bandery, korzystając z własnych procedur, instrukcji i odpowiednich informacji zgodnie z kodeksem III. Zapewniają one, aby każdy statek był poddawany inspekcji nie rzadziej niż raz na 5 lat.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie niezgodności wymagające środków naprawczych, obejmujące kwestie dotyczące bezpieczeństwa oraz kwestie społeczne i środowiskowe, potwierdzone lub wykryte w drodze inspekcji państwa bandery zgodnie z ust. 2 lit. b) zostały usunięte w stosownych ramach czasowych określonych przez państwo bandery.

4. Po zakończeniu inspekcji państwa bandery inspektor państwa bandery przeprowadzający inspekcje sporządza protokół z jej ustaleń.

Artykuł  4b  ¹³  

Wymogi w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniu

1. Każde państwo członkowskie zapewnia, aby jego administracja dysponowała zasobami odpowiednimi do wielkości i rodzaju jego floty oraz do celów realizacji procesów administracyjnych, jak również i procedurami i zasobami niezbędnymi w szczególności do wypełnienia obowiązków przewidzianych w art. 4a oraz ust. 2 i 3 niniejszego artykułu.

2. Każde państwo członkowskie zapewnia nadzór nad działaniami inspektorów państwa bandery przeprowadzających przeglądy, inspektorów państwa bandery przeprowadzających inspekcje oraz pozostałego personelu, który uczestniczy w przeprowadzaniu przeglądów oraz nad działaniami uznanych organizacji.

3. Każde państwo członkowskie zapewnia rozwój lub utrzymanie zdolności w zakresie kontroli konstrukcji i podejmowania decyzji technicznych odpowiedniej do wielkości i rodzaju swojej floty.

Artykuł  4c  ¹⁴  

Szkolenia i budowanie zdolności

1. Personel odpowiedzialny za przeprowadzanie przeglądów, inspekcji państwa bandery, audytów i weryfikacji dotyczących statków i armatorów musi przejść szkolenie odpowiadające konkretnym zadaniom, które wykonuje.

2. Państwa członkowskie mogą opracować system budowania zdolności dla swoich inspektorów państwa bandery przeprowadzających inspekcje i inspektorów państwa bandery przeprowadzających przeglądy oraz aktualizować go, uwzględniając nowe lub dodatkowe obowiązki wynikające z konwencji.

3. Komisja, z pomocą Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego (EMSA) ustanowionej rozporządzeniem (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ¹⁵  oraz we współpracy z państwami członkowskimi, organizuje, w stosownych przypadkach i w oparciu o wnioski państw członkowskich o wsparcie, odpowiednie szkolenia dla inspektorów państwa bandery przeprowadzających inspekcje i inspektorów państwa bandery przeprowadzających przeglądy.

Artykuł  5  ¹⁶  

Zatrzymanie statku podnoszącego banderę danego państwa członkowskiego

1. W przypadku gdy administracja zostaje poinformowana, że statek podnoszący banderę danego państwa członkowskiego został zatrzymany przez państwo portu, nadzoruje ona, zgodnie z procedurami ustanowionymi w tym celu, doprowadzenie statku do zgodności z odpowiednimi konwencjami IMO.

2. Państwa członkowskie opracowują i wdrażają odpowiedni program kontroli i monitorowania w celu zapewnienia terminowej reakcji na sytuacje, o których mowa w ust. 1.

Artykuł  6  ¹⁷  

Informacje w formie elektronicznej i ich wymiana

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby następujące informacje dotyczące statków podnoszących ich banderę zostały udostępnione w formacie elektronicznym w ich aktualnym brzmieniu najpóźniej do dnia 6 stycznia 2031 r.:

a) certyfikaty ustawowe (pełne lub wstępne), w tym daty przeprowadzonych przeglądów, przeglądów dodatkowych i uzupełniających, jeżeli były wykonane, oraz audytów;

b) dane identyfikacyjne statków, które przestały podnosić banderę danego państwa członkowskiego podczas poprzednich 12 miesięcy.

2. Komisja opracowuje, utrzymuje i aktualizuje cyfrowy interoperacyjny portal zapewniający pojedynczy punkt dostępu do informacji, o których mowa w ust. 1, i umożliwiający pochodzącym z państw członkowskich inspektorom państwa bandery przeprowadzającym inspekcje i inspektorom państwa portu przeprowadzającym inspekcje dostęp do tych informacji w ramach wykonywania ich obowiązków.

Komisja udostępnia ten portal państwom członkowskim drogą elektroniczną i bezpłatnie.

Portal ten nie zawiera danych osobowych ani informacji poufnych.

Komisja zapewnia interoperacyjność portalu z bazą danych o statkach, o której mowa w art. 6a.

Ten portal zostaje utworzony najpóźniej do dnia 6 stycznia 2028 r.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające techniczne funkcjonowanie portalu, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł  6a  ¹⁸  

Baza danych o statkach

1. Komisja opracowuje, utrzymuje i aktualizuje bazę danych o statkach zawierającą informacje, o których mowa w art. 6, i świadczącą na rzecz państw członkowskich usługi w zakresie wydawania i kontrolowania certyfikatów elektronicznych. Ta baza danych o statkach zostaje utworzona do dnia 6 stycznia 2030 r. Państwa członkowskie mogą się podłączyć do tej bazy danych. Ta baza danych może być oparta na bazie danych, o której mowa w art. 24 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE ¹⁹  , oraz może mieć podobne do niej funkcje.

2. Bez uszczerbku dla krajowych wymogów w zakresie ochrony danych państwa członkowskie, które decydują się na korzystanie z bazy danych o statkach:

a) mogą przekazywać do bazy danych o statkach informacje dotyczące inspekcji państwa bandery zgodnie z niniejszą dyrektywą, w tym informacje dotyczące niezgodności i certyfikatów; oraz

b) mogą wykorzystywać tę bazę danych do wydawania, podpisywania, zatwierdzania, przedłużania i wycofywania certyfikatów elektronicznych dla swoich statków,

Takie państwa członkowskie zapewniają, aby informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, były zgodne z wymogami tej bazy danych i interoperacyjne.

3. Komisja zapewnia, aby baza danych o statkach umożliwiała pozyskanie odpowiednich danych dotyczących wykonania niniejszej dyrektywy w oparciu o dane z inspekcji przekazane przez państwa członkowskie.

4. Państwa członkowskie, które zdecydowały się na korzystanie z bazy danych, mają dostęp do wszelkich informacji zapisanych w bazie danych o statkach, o której mowa w ust. 2 lit. a) niniejszego artykułu, i w systemie inspekcji przewidzianym w dyrektywie 2009/16/WE. Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie uniemożliwia wymiany takich informacji między odpowiednimi właściwymi organami w obrębie państw członkowskich i między nimi, z Komisją lub z EMSA.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające techniczne funkcjonowanie bazy danych, o której mowa w niniejszym artykule, w tym warunki dostępu do informacji przedłożonych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 10 ust. 2.

Artykuł  7  ²⁰  

Monitorowanie zgodności i działalności państw członkowskich

1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu przeprowadzenia przez IMO audytu ich administracji zgodnie z cyklem przyjętym przez IMO. Państwa członkowskie publikują wynik audytu, zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi dotyczącymi poufności.

2. W celu zapewnienia skutecznego wykonania niniejszej dyrektywy oraz monitorowania ogólnego funkcjonowania państwa bandery w kontekście przestrzegania prawnych obowiązków administracji na podstawie niniejszej dyrektywy Komisja gromadzi niezbędne informacje podczas wizyt w państwach członkowskich.

Artykuł  8  ²¹  

System zarządzania jakością i ocena wewnętrzna

1. Każde państwo członkowskie wdraża i utrzymuje system zarządzania jakością dotyczący operacyjnych aspektów działań związanych z państwem bandery prowadzonych przez jego administrację. Taki system zarządzania jakością jest certyfikowany zgodnie z mającymi zastosowanie międzynarodowymi normami jakości, takimi jak ISO 9001.

System zarządzania jakością obejmuje zakres obowiązków, uprawnienia oraz zależności między personelem, który przeprowadza przeglądy, inspekcje, audyty i weryfikacje a personelem państwa bandery, który zarządza pracami związanymi z obowiązkami państwa bandery oraz wpływającymi na te obowiązki, wykonuje te prace i je weryfikuje. Takie obowiązki są dokumentowane, z podaniem rodzaju i zakresu prac kontrolnych, które mogą być wykonywane również przez inspektorów państwa bandery przeprowadzających inspekcje, którzy nie są zatrudnieni na wyłączność, a także określać, w jaki sposób tacy pracownicy mają się komunikować i składać sprawozdania. System zarządzania jakością wskazuje zadania, które mogą być wykonywane przez pozostały personel, który uczestniczy w przeprowadzaniu przeglądów.

Każde państwo członkowskie zapewnia, aby inspektorzy państwa bandery przeprowadzający inspekcje, którzy nie są zatrudnieni na wyłączność, oraz pozostały personel, który uczestniczy w przeprowadzaniu przeglądów mieli wykształcenie, przeszkolenie i nadzór proporcjonalny do zadań, do których wykonywania są upoważnieni, oraz aby byli w stanie stosować instrukcje, procedury i kryteria państwa bandery.

Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki, aby zapobiegać konfliktom interesów u wszystkich członków personelu, którzy dokonują przeglądów, inspekcji, audytów i weryfikacji, a także w odniesieniu do niezależności w stosunku do wykonywanej pracy.

System zarządzania jakością obejmuje aspekty, o których mowa w tym ustępie, do dnia 6 stycznia 2028 r.

2. Państwa członkowskie, które w najnowszym opublikowanym sprawozdaniu rocznym memorandum paryskiego w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (zwanego dalej "memorandum paryskim") wpisano na listę państw bandery o niskim poziomie działalności lub które przez dwa kolejne lata były w tym sprawozdaniu rocznym wpisane na listę państw bandery o średnim poziomie działalności, dostarczają Komisji - nie później niż cztery miesiące po opublikowaniu sprawozdania memorandum paryskiego - sprawozdanie z własnej działalności jako państw bandery.

W sprawozdaniu tym określa się i analizuje główne przyczyny, które doprowadziły do zatrzymań i niezgodności skutkujących nadaniem statusu niskiego lub średniego poziomu działalności.

Artykuł  9  ²²  

Sprawozdania i przeglądy

Co pięć lat, a po raz pierwszy do dnia 6 stycznia 2028 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszej dyrektywy.

Artykuł  9a  ²³  

Wymiana najlepszych praktyk i doświadczeń

Komisja organizuje wymianę najlepszych praktyk i doświadczeń między administracjami państw członkowskich a ekspertami państw bandery i inspektorami państw bandery przeprowadzającymi inspekcje, w tym, w stosownych przypadkach, innymi zainteresowanymi stronami, w celu wykonywania niniejszej dyrektywy.

Administracje państw członkowskich oraz eksperci państw bandery i inspektorzy państw bandery przeprowadzający inspekcje badają, wraz z Komisją, możliwość opracowania wytycznych dotyczących kwestii, takich jak metody dokonywania inspekcji państwa bandery, treść i format sprawozdań lub budowanie zdolności.

Artykuł  9b  ²⁴  

Informacje i dane

Komisja ustanawia elektroniczne narzędzie sprawozdawcze na potrzeby zbierania informacji i danych z państw członkowskich na podstawie niniejszej dyrektywy.

Raz w roku państwa członkowskie informują Komisję o liczbie inspekcji państwa bandery zgodnie z art. 4a, wskazując dla każdej inspekcji państwa bandery numer IMO statku, datę i miejsce.

Artykuł  10  ²⁵  

Procedura komitetowa

1. Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki (COSS) ustanowiony na mocy rozporządzenia (WE) nr 2099/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 ²⁶ .

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł  10a  ²⁷  

Zmiany w konwencjach i kodeksie III

Komisja może wyłączyć zmiany w konwencjach i kodeksie III z zakresu stosowania niniejszej dyrektywy zgodnie z procedurą kontroli zgodności określoną w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2099/2002.

Artykuł  11

Transpozycja

1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą najpóźniej dnia 17 czerwca 2011 r. Informują Komisję o tekstach tych przepisów.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odesłanie do niniejszej dyrektywy lub odesłanie takie towarzyszy im w momencie ich oficjalnej publikacji. Metody dokonywania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

3. 28  Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapit pierwszy:

a) państwa członkowskie, które nie mają statków podnoszących ich banderę objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy, mogą odstąpić od obowiązku transpozycji i wykonania art. 6 niniejszej dyrektywy, tak długo jak spełniony jest ten warunek;

b) państwa członkowskie, które nie mają statków objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy i które zamknęły swój rejestr dla takich statków, mogą odstąpić od obowiązku transpozycji i wykonania niniejszej dyrektywy, tak długo jak spełniony jest ten warunek.

Każde państwo członkowskie, które zamierza skorzystać z tych odstępstw, o których mowa w akapicie pierwszym, powiadamia Komisję do dnia 6 lipca 2027 r. Każdą kolejną zmianę również przekazuje się Komisji.

Te państwa członkowskie nie mogą zezwolić statkom objętym zakresem stosowania niniejszej dyrektywy na podnoszenie ich bandery lub rejestrować takich statków w ich rejestrze krajowym, dopóki w pełni nie dokonają transpozycji i nie wykonają niniejszej dyrektywy."

Artykuł  12

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł  13

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu, dnia 23 kwietnia 2009 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego	W imieniu Rady
H.-G. PÖTTERING	P. NEČAS
Przewodniczący	Przewodniczący

______

⁽¹⁾ Dz.U. C 318 z 23.12.2006, s. 195.

⁽²⁾ Dz.U. C 229 z 22.9.2006, s. 38.

⁽³⁾ Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 29 marca 2007 r. (Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 140), wspólne stanowisko Rady z dnia 9 grudnia 2008 r. (Dz.U. C 330 E z 30.12.2008, s. 13) oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 11 marca 2009 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

⁽⁴⁾ Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

⁽⁵⁾ Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 1.

⁽⁶⁾ Dz.U. L 167 z 2.7.1999, s. 33.

⁽⁷⁾ Zob. s. 11 niniejszego Dzennika Urzędowego.

1 Art. 1 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

2 Art. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 2 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

3 Art. 3 lit. a) zmieniona przez art. 1 pkt 3 lit. a dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

4 Art. 3 lit. e) zmieniona przez art. 1 pkt 3 lit. b dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

5 Art. 3 lit. f) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

6 Art. 3 lit. g) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

7 Art. 3 lit. h) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

8 Art. 3 lit. i) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

9 Art. 3 pkt 3) lit. j) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

10 Art. 3 pkt 3) lit. k) dodana przez art. 1 pkt 3 lit. c dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

11 Art. 4 ust. 1 zmieniony przez art. 1 pkt 4 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

12 Art. 4a dodany przez art. 1 pkt 5 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

13 Art. 4b dodany przez art. 1 pkt 5 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

14 Art. 4c dodany przez art. 1 pkt 5 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

15 Rozporządzenie (WE) nr 1406/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiające Europejską Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Dz.U. L 208 z 5.8.2002, s. 1).

16 Art. 5 zmieniony przez art. 1 pkt 6 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

17 Art. 6 zmieniony przez art. 1 pkt 7 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

18 Art. 6a dodany przez art. 1 pkt 8 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

19 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 57).

20 Art. 7 zmieniony przez art. 1 pkt 9 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

21 Art. 8 zmieniony przez art. 1 pkt 10 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

22 Art. 9 zmieniony przez art. 1 pkt 11 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

23 Art. 9a dodany przez art. 1 pkt 12 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

24 Art. 9b dodany przez art. 1 pkt 12 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

25 Art. 10 zmieniony przez art. 1 pkt 13 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

26 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

27 Art. 10a dodany przez art. 1 pkt 14 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

28 Art. 11 ust. 3 dodany przez art. 1 pkt 15 dyrektywy nr 2024/3100 z dnia 27 listopada 2024 r. (Dz.U.UE.L.2024.3100) zmieniającej nin. dyrektywę z dniem 5 stycznia 2025 r.

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2009.131.132
• Rodzaj: Dyrektywa
• Tytuł: Dyrektywa 2009/21/WE w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery
• Data aktu: 23/04/2009
• Data ogłoszenia: 28/05/2009
• Data wejścia w życie: 17/06/2009