Akty Prawne
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej - Seria L
Dz.U.UE.L.2001.196.9

Rozporządzenie 1488/2001 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do obejmowania pewnych ilości niektórych produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ustaleniami dotyczącymi przetwórstwa wewnętrznego bez uprzedniego badania warunków gospodarczych

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1488/2001

z dnia 19 lipca 2001 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do obejmowania pewnych ilości niektórych produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską ustaleniami dotyczącymi uszlachetniania czynnego bez uprzedniego badania warunków gospodarczych 1

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 3448/93 z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiające zasady handlu mające zastosowanie do niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych⁽¹⁾, ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2580/2000⁽²⁾, w szczególności jego akapit trzeci art. 11 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) 2 Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 3448/93 niektóre ilości pewnych produktów podstawowych w rozumieniu art. 11 wspomnianego rozporządzenia mogą być obejmowane ustalenia dotyczące uszlachetniania czynnego bez uprzedniego badania warunków gospodarczych określonych w art. 117 lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny⁽³⁾, ostatnio zmienionego rozporządzeniem Rady i Parlamentu Europejskiego (WE) nr 2700/2000⁽⁴⁾. Należy przyjąć ustalenia w celu wprowadzenia tej możliwości oraz sprawdzania i planowania ilości tych produktów.

(2) W tym celu należy ustanowić procedurę umożliwiającą określenie tych ilości przy zastosowaniu bilansu. Aby zapewnić przejrzystość tej procedury, bilans ten powinien być badany przez Grupę Ekspertów ds. zagadnień horyzontalnych związanych z handlem przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I, a ilości powinny być na czas ogłaszane.

(3) Do celów przyznawania takich ilości należy przewidzieć szczególne świadectwo pozwalające na uzyskanie stosownych zezwoleń celnych.

(4) Ponieważ wspomniana procedura musi zapewniać dostęp przemysłu przetwórczego Wspólnoty do surowców rolnych na konkurencyjnych warunkach, a system refundacji wywozowych nie daje takiej gwarancji z powodu limitów nałożonych przez porozumienia zawarte zgodnie z art. 300 Traktatu, ta procedura musi koncentrować się na przedsiębiorcach, których potrzeby refundacji pozostają częściowo lub w całości niespełnione.

(5) Zasady składania wniosków, udzielania, stosowania i przyznawania tych świadectw, a także ich cechy techniczne powinny zostać określone w sposób pozwalający na elastyczne stosowanie odpowiedniej procedury i właściwe zarządzanie. Dlatego w dużej mierze należy stosować procedurę już stosowaną w przypadku niektórych świadectw rolnych, ustanowioną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1291/2000 z dnia 9 czerwca 2000 r. ustalającym wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na przywóz i na wywóz oraz świadectw o wcześniejszym wyznaczeniu refundacji dla produktów rolnych⁽⁵⁾.

(6) 3 Ponieważ Komisja uwzględnia wszystkie przedsiębiorstwa przetwarzające produkty rolne, wszelkie towary nieujęte w załączniku I muszą być brane pod uwagę łącznie. Wyżej opisana procedura musi więc przewidywać produkcję na mocy ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego w dwóch etapach, z których każdy jest wykonywany przez inne przedsiębiorstwo.

(7) Należy określić, że zezwolenia te mogą być dostarczane w trzech transzach; ponadto należy przewidzieć awaryjne udostępnianie jednej lub kilku transz tych świadectw w nieprzewidzianych sytuacjach, szczególnie rynkowych, a także możliwość przeniesienia praw z tytułu tych świadectw.

(8) Należy przewidzieć przekazywanie danych statystycznych o stosowaniu świadectw w celu umożliwienia sprawdzania i planowania ilości danych produktów podstawowych.

(9) Komitet Zarządzający ds. zagadnień horyzontalnych związanych z handlem przetworzonymi produktami rolnymi niewymienionymi w załączniku I do Traktatu nie przedstawił opinii w terminie określonym przez swojego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres niniejszego rozporządzenia

Artykuł 2

Bilans

Artykuł 4

Wnioski o wydanie świadectw IP

O świadectwo IP ubiegać się może jedynie przedsiębiorca będący tytularnym posiadaczem ważnego świadectwa refundacji w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1520/2000⁽⁶⁾ lub będący tytularnym posiadaczem świadectwa wydanego w poprzednim roku budżetowym.

Jednakże o świadectwo może ubiegać się każdy przedsiębiorca, który otrzymał refundacje w trakcie bieżącego lub poprzedniego roku budżetowego, w wypadkach, w których ma zastosowanie akapit drugi art. 14 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1520/2000.

Należy składać osobny wniosek dla każdej ilości dostępnego pojedynczego produktu podstawowego o ośmiocyfrowym kodzie Nomenklatury Scalonej. Jeden przedsiębiorca może złożyć w jednej transzy tylko jeden wniosek na każdy produkt podstawowy.

Władze przyjmują jedynie wnioski o świadectwa z załączonym pisemnym oświadczeniem wnioskodawcy, że w danej transzy nie złożył on ani nie złoży żadnego innego wniosku o świadectwa IP dla tego samego produktu podstawowego w Państwie Członkowskim, w którym wystąpił o wydanie takiego świadectwa, ani w żadnym innym Państwie Członkowskim. Jeśli złożony został więcej niż jeden wniosek na ten sam produkt podstawowy, wszystkie wnioski zostają odrzucone.

Artykuł 5

Składanie wniosków o wydanie świadectw

Nie przyjmuje się wniosków o świadectwa, które nie zostały przedłożone lub wysłane właściwemu organowi na formularzach drukowanych lub wypełnionych zgodnie z art. 9.

Właściwe organy mogą jednak przyjmować pisemne wiadomości przesłane drogą elektroniczną bądź za pośrednictwem środków łączności, o ile zawierają one wszystkie dane wymagane w formularzach. Państwa Członkowskie mogą wymagać, aby pisemna wiadomość przesłana drogą elektroniczną lub za pośrednictwem środków łączności została potwierdzona wnioskiem na formularzu wydrukowanym lub wypełnionym zgodnie z art. 9, przekazanym lub dostarczonym bezpośrednio właściwemu organowi. Datą złożenia takiego wniosku będzie wtedy data otrzymania przez właściwy organ takiej pisemnej wiadomości przesłanej drogą elektroniczną bądź za pośrednictwem środków łączności. Wymóg ten nie będzie wpływał na ważność pisemnych wniosków przesłanych drogą elektroniczną lub za pośrednictwem środków łączności.

W przypadku wniosków o świadectwa składanych drogą elektroniczną właściwe władze Państw Członkowskich określą sposób zamiany metody ręcznego podpisu na inną metodę, która może być oparta na zastosowaniu kodów.

Artykuł 6

Procedura składania wniosków

Artykuł 9

Zasady używania i projektowania formularzy

Z zastrzeżeniem drugiego akapitu art. 5 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 wnioski o świadectwa, same świadectwa oraz ich wypisy są sporządzane na formularzach zgodnych ze wzorami w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1291/2000, nagłówek "Świadectwo przywozowe AGRIM", z następującymi zmianami:

Formularze takie muszą być wypełniane zgodnie z podanymi w nich wskazówkami.

Formularze świadectw są sporządzane w zestawach zawierających w podanej kolejności: egzemplarz pierwszy, egzemplarz drugi oraz wniosek, łącznie z dodatkowymi egzemplarzami świadectwa.

Państwa Członkowskie mogą zwalniać wnioskodawców od wypełniania zestawów określonych w poprzednim akapicie, wymagając jedynie wypełniania formularza wniosku.

Jeśli ilość, na którą wystawiono świadectwo, jest mniejsza niż ilość określona w oryginalnym wniosku, druga ilość musi być podana jedynie na formularzu wniosku.

Formularze dla wypisów ze świadectw są sporządzane w zestawach zawierających w podanej kolejności: egzemplarz pierwszy i egzemplarz drugi.

Formularze i ich dodatkowe strony są drukowane na białym papierze bez ścieru drzewnego, przygotowanym do pisania, o gramaturze co najmniej 40 g/m². Rozmiar papieru wynosi 210 x 297 mm, z tolerancją długości -5-+8 mm, interlinią 4,24 mm (szósta część cala) i z dokładnie odwzorowanym rozmieszczeniem elementów formularzy. Obie strony egzemplarza pierwszego oraz strona kartek dodatkowych, na której powinny się pojawić przypisania, są ponadto oznaczone drukowanym zielonym wzorem w plecionkę, by zapobiec wszelkim fałszerstwom metodami mechanicznymi czy chemicznymi.

4. 7

Drukowaniem formularzy zajmują się Państwa Członkowskie. Formularze mogą być także drukowane przez drukarnie wyznaczone przez Państwo Członkowskie, w którym mają one siedzibę. W takim wypadku na każdym formularzu znajduje się odniesienie do upoważnienia udzielonego przez dane Państwo Członkowskie. Każdy formularz zawiera nazwę oraz adres drukarni lub znak ją identyfikujący, a także indywidualny numer seryjny, z wyjątkiem formularza wniosku oraz dodatkowych stron. Numer ten jest poprzedzony następującymi literami odpowiadającymi państwu członkowskiemu wydającemu dokument: "BE" dla Belgii, "BG" dla Bułgarii, "CZ" dla Republiki Czeskiej, "DK" dla Danii, "DE" dla Niemiec, "EE" dla Estonii, "IE" dla Irlandii, "GR" dla Grecji, "ES" dla Hiszpanii, "FR" dla Francji, "HR" dla Chorwacji, "IT" dla Włoch, "CY" dla Cypru, "LV" dla Łotwy, "LT" dla Litwy, "LU" dla Luksemburga, "HU" dla Węgier, "MT" dla Malty, "NL" dla Niderlandów, "AT" dla Austrii, "PL" dla Polski, "PT" dla Portugalii, "RO" dla Rumunii, "SI" dla Słowenii, "SK" dla Słowacji, "FI" dla Finlandii, "SE" dla Szwecji i "UK" dla Zjednoczonego Królestwa.

W momencie ich wydania świadectwa i wypisy mogą mieć numer wydania przyznany przez wydający je organ.

Artykuł 10

Procedura wydawania wypisów

Na wniosek tytularnego posiadacza świadectwa lub cesjonariusza oraz po złożeniu pierwszego egzemplarza dokumentu organ wydający lub agencje wyznaczone przez każde Państwo Członkowskie mogą wydać jeden lub więcej wypisów z tego dokumentu.

Wypisy są sporządzane co najmniej w dwóch egzemplarzach. Egzemplarz pierwszy, zwany "egzemplarzem posiadacza" i oznaczony kodem "Nr 1", jest wydawany lub przesyłany wnioskodawcy. Egzemplarz drugi, zwany "egzemplarzem organu wydającego" i oznaczony kodem "Nr 2", pozostaje w organie wydającym.

Na egzemplarzu nr 1 organ wydający wypis określa ilość, dla której dany wypis został wydany. Obok tej ilości na egzemplarzu nr 1 zamieszczane jest słowo "wypis".

Artykuł 11

Świadectwa elektroniczne

Tytularni posiadacze lub cesjonariusze świadectw elektronicznych, którzy zamierzają używać ich w Państwie Członkowskim niepodłączonym do skomputeryzowanego systemu wydawania dokumentów, muszą zwrócić się o sporządzenie wypisu z takich świadectw.

Wypisy te są niezwłocznie wydawane bez dodatkowych kosztów na formularzu, o którym mowa w art. 9 ust. 1.

Wypisy te wydawane są w formie dokumentu papierowego w Państwach Członkowskich podłączonych do systemu skomputeryzowanego wydawania dokumentów.

Artykuł 13

Okres ważności świadectw IP

3. 8

Za okazaniem egzemplarza nr 1 ważnego świadectwa UC lub wypisu z takiego świadectwa i przy spełnieniu warunków ustalonych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93⁽⁷⁾ przedsiębiorca może złożyć pojedynczy wniosek do organów celnych Państwa Członkowskiego o zezwolenie na stosowanie ustaleń dotyczących uszlachetniania czynnego w stosunku do ilości produktu podstawowego mniejszej lub równej ilości określonej na świadectwie lub wypisie. Uważa się w takim przypadku, że zostały spełnione warunki gospodarcze, o których mowa w art. 117 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

Na mocy art. 14 może jednak zostać następnie przyjęty drugi wniosek.

W części II sekcji I kolumny 29 oraz sekcji I kolumny 30 egzemplarza nr 1 organy celne określają ilość, na którą został faktycznie złożony wniosek.

W celu poświadczenia daty złożenia wniosku organy celne podpisują i pieczętują sekcję I kolumny 32 oryginału egzemplarza nr 1.

Organy celne przesyłają następnie w ciągu 15 dni właściwie wypełniony oryginał egzemplarza nr 1 organowi wydającemu, określonemu w sekcji I. Jeżeli jednak ma zastosowanie art. 14 ust. 1, organy celne przesyłają organowi wydającemu kopię wypełnionego egzemplarza nr 1, zatrzymując oryginał.

W przypadku świadectwa elektronicznego może to nastąpić drogą elektroniczną.

Artykuł 14

Drugi wniosek o wydanie zezwolenia

1. 9

Na wniosek przedsiębiorcy oraz przed złożeniem wniosku o pierwsze zezwolenie na uszlachetnianie czynne organ wydający lub organ wyznaczony przez każde Państwo Członkowskie (lub jeden z tych organów, jeśli wyznaczono ich kilka) zamieszcza poniższy właściwie uzupełniony tekst w sekcji XX świadectwa lub, jeżeli to stosowne, wypisu:

Dla drugiego wniosku o zezwolenie przedsiębiorca może wyznaczyć tylko jednego wnioskodawcę i tylko jeden produkt, może też wymagać tylko jednego wpisu.

Dany organ składa ponadto pieczęć poświadczającą datę złożenia wniosku.

2. 10

Przedsiębiorca, posiadacz pierwszego zezwolenia, powiadamia organy celne o ilości produktu, o którym mowa we wpisie określonym w akapicie drugim ust. 1.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w powyższym akapicie, organy celne zamieszczają poniższy właściwie uzupełniony tekst w sekcji XX świadectwa po wpisie, o którym mowa w ust. 1:

W ciągu 15 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, organy celne przekazują oryginał egzemplarza nr 1 organowi wydającemu określonemu w sekcji I.

5. 11

Na wniosek przedsiębiorcy określonego we wpisie w powyższym ust. 1 dany organ zwraca świadectwo po przekazaniu praw lub, jeżeli to stosowne, zwróceniu, o którym mowa w ust. 4, i po zamieszczeniu następującego, właściwie wypełnionego wpisu w sekcji XI:

Nowa data ważności jest wyznaczana przez dodanie okresu obliczonego w ust. 3 do daty otrzymania wniosku, o którym mowa w poprzednim akapicie.

6. 12

Za okazaniem egzemplarza nr 1 ważnego świadectwa IP lub wypisu, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (EWG) nr 2454/93, przedsiębiorca może złożyć wniosek o zezwolenie na uszlachetnianie czynne dla ilości mniejszej lub równej ilości produktu określonej na świadectwie lub wypisie, zgodnie z ust. 1. Uważa się w takim przypadku, że zostały spełnione warunki gospodarcze, o których mowa w art. 117 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

W części II sekcji II kolumny 29 oraz sekcji II kolumny 30 egzemplarza nr 1 organy celne określają ilość, na którą faktycznie został złożony wniosek.

W celu poświadczenia daty złożenia wniosku organy celne podpisują i pieczętują sekcję II kolumny 32 oryginału egzemplarza nr 1.

W ciągu 15 dni roboczych organy celne przekazują właściwie wypełniony oryginał egzemplarza nr 1 organowi wydającemu określonemu w sekcji I.

Artykuł 15

Przekazanie praw

2. 13

Cesjonariusze nie mogą przekazywać swoich praw dalej; mogą je jedynie zwrócić tytularnemu posiadaczowi.

W takich przypadkach organ wydający zamieszcza jeden z poniższych wpisów w sekcji VI świadectwa:

Artykuł 17

Błędne wpisy na świadectwach

W razie wątpliwości co do poprawności wpisów na świadectwie lub wypisie na wniosek danej strony lub właściwych władz danego Państwa Członkowskiego świadectwo takie lub wypis zostają zwrócone organowi wydającemu.

Jeśli organ wydający zdecyduje, że należy wprowadzić poprawkę, wycofuje on wypis lub świadectwo razem z innymi wcześniej wydanymi wypisami i niezwłocznie wydaje poprawiony wypis lub poprawione świadectwo, razem z poprawionymi wypisami z tego świadectwa. Poprawione dokumenty zawierają wpis "świadectwo poprawione dnia..." lub "wypis poprawiony dnia...", a wszelkie wcześniejsze wpisy na takich egzemplarzach zostaną przekopiowane.

Jeśli organ wydający nie widzi potrzeby poprawienia świadectwa czy wypisu, zamieszcza na nim swoją pieczęć i adnotację "potwierdzone dnia... zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1488/2001".

Artykuł 19

Sprawdzanie autentyczności

Artykuł 20

Utrata świadectwa

Jeśli posiadacz lub cesjonariusz świadectwa IP może przedstawić właściwym władzom przekonujący dowód, że świadectwo lub wypis z tego świadectwa nie zostały wykorzystane całkowicie lub w części i że nie mogą one być używane, szczególnie z powodu całkowitego czy częściowego zniszczenia, organ wydający świadectwo oryginalne wystawia zastępcze świadectwo lub wypis na ilość towarów równą pozostałej dostępnej ilości.

Świadectwo lub wypis zastępczy zawiera informację oraz wpisy pojawiające się w dokumencie, który zastępuje.

Artykuł 21

Pierwsza transza wydawanych świadectw IP - współczynnik redukcji

W stosownych przypadkach Komisja ustala współczynnik redukcji dla każdego produktu podstawowego na podstawie ilości, o których mowa w akapicie pierwszym ust. 1.

Komisja publikuje dane współczynniki w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich w ciągu pięciu dni roboczych po dacie określonej w ust. 2.

W stosownych przypadkach w ciągu pięciu dni roboczych po dacie ustalonej w ust. 2 Komisja informuje dane Państwa Członkowskie o wnioskach odrzuconych z tego powodu, że ten sam przedsiębiorca złożył je w kilku Państwach Członkowskich na ten sam produkt podstawowy.

Artykuł 22 14

Druga i trzecia publikacja dostępnych ilości

Komisja regularnie analizuje balans pod kątem prognozowanego wolumenu wywozu danych produktów oraz sytuacji na rynku każdego produktu podstawowego, a następnie przedkłada go do zbadania Grupie Ekspertów.

W przypadku gdy prognozowana kwota należnych refundacji przekracza dostępne środki finansowe, pozostała ilość dostępna dla każdego produktu podstawowego zostaje określona zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3448/93,. przy uwzględnieniu ilości dotychczas rozdzielonych świadectwami oraz ilości niewykorzystanych, o których Komisja została poinformowana zgodnie z art. 25 niniejszego rozporządzenia, Wymieniona ilość jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej po raz drugi do dnia 31 stycznia każdego roku oraz po raz trzeci do dnia 31 maja każdego roku.

Artykuł 23

Druga i trzecia transza wydawanych świadectw IP - współczynnik redukcji

Artykuł 24 15

Awaryjne udostępnienie świadectw IP

W ciągu całego roku budżetowego, pozostała ilość dostępna w odniesieniu do każdego produktu podstawowego o ośmiocyfrowym kodzie nomenklaturowym, w pilnych przypadkach, zostaje określona zgodnie z przepisami art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 3448/93, przy uwzględnieniu ilości już rozdzielonych świadectwami oraz ilości niewykorzystanych, o których Komisja została poinformowana zgodnie z art. 25 niniejszego rozporządzenia, Wymieniona ilość jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Przepisy art. 23 ust. 2 do 5 niniejszego rozporządzenia mają zastosowanie.

Artykuł 25

Dane statystyczne

Artykuł 26

Wzajemna pomoc i powiadamianie Komisji

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 19 lipca 2001 r.

	W imieniu Komisji
	Erkki LIIKANEN
	Członek Komisji

______

⁽¹⁾ Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18.

⁽²⁾ Dz.U. L 298 z 25.11.2000, str. 5.

⁽³⁾ Dz.U. L 302 z 19.10.1992, str. 1.

⁽⁴⁾ Dz.U. L 311 z 12.12.2000, str. 1.

⁽⁵⁾ Dz.U. L 152 z 24.6.2000, str. 1.

⁽⁶⁾ Dz.U. L 177 z 15.7.2000, str. 1.

⁽⁷⁾ Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1.

1 Tytuł zmieniony przez pkt 1 sprostowania z dnia 20 lipca 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.196.9/1).

2 Motyw 1 zmieniony przez pkt 2 sprostowania z dnia 20 lipca 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.196.9/1).

3 Motyw 6 zmieniony przez pkt 2 sprostowania z dnia 20 lipca 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.196.9/1).

4 Art. 1 ust. 1 zmieniony przez pkt 1 i 2 sprostowania z dnia 20 lipca 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.196.9/1).

5 Art. 1 ust. 2 zmieniony przez pkt 1 sprostowania z dnia 20 lipca 2001 r. (Dz.U.UE.L.01.196.9/1).

6 Art. 2 ust. 2 zmieniony przez art. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 1914/2003 z dnia 30 października 2003 r. (Dz.U.UE.L.03.283.27) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 7 listopada 2003 r.

7 Art. 9 ust. 4:

- zmieniony przez art. 1 rozporządzenia nr 886/2004 z dnia 4 marca 2004 r. (Dz.U.UE.L.04.168.14) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 maja 2004 r.

- zmieniony przez art. 1 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenia nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U.UE.L.06.362.1) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 stycznia 2007 r.