Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa T-428/26: Skarga wniesiona w dniu 8 lipca 2026 r. - Česká televize/Komisja

Skarga wniesiona w dniu 8 lipca 2026 r. - Česká televize/Komisja
(Sprawa T-428/26)

(C/2026/4504)

Język postępowania: czeski

Strony

Strona skarżąca: Česká televize (Praga, Republika Czeska) (przedstawiciel: M. Janoušek, adwokat)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

- stwierdzenie w całości nieważności decyzji Komisji (UE) 2026/962 z dnia 22 grudnia 2025 r. w sprawie środka SA.64153 (2022/C) (ex 2021/N) wdrożonego przez Republikę Czeską - Pomoc na nadawanie równoległe telewizji naziemnej w standardzie DVB-T2/HEVC, notyfikowanej jako dokument nr C(2025) 8837 (zwanej dalej "zaskarżoną decyzją"), oraz

- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.

1. Zarzut pierwszy oparty na błędnej podstawie prawnej oceny zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym.

Komisja dokonała oceny rekompensaty przyznanej skarżącej w sposób ryczałtowy wraz z operatorami prywatnymi na podstawie art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE. Skarżąca twierdzi, że właściwą podstawą prawną jest art. 106 ust. 2 TFUE w związku z protokołem nr 29, ponieważ skarżąca jest nadawcą publicznym utworzonym na mocy ustawy, zobowiązanym do wykonywania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (§ 2 i § 3 ust. 1 ustawy o czeskiej telewizji). Komisja stwierdziła ten status w pkt 297 zaskarżonej decyzji, jednak nie wyciągnęła z niego żadnych konsekwencji prawnych. Tymczasem Komisja we własnej praktyce decyzyjnej uznaje odrębny system dla nadawców publicznych (sprawy SA.32619 i SA.51080). Skarżąca spełnia trzy kumulatywne przesłanki określone w art. 106 ust. 2 TFUE: wyraźne zobowiązanie do świadczenia usługi publicznej, konieczność podjęcia środka w celu realizacji usługi świadczonej w ogólnym interesie gospodarczym oraz proporcjonalność rekompensaty do kosztów netto.

2. Zarzut drugi oparty na błędnej ocenie efektu zachęty rekompensaty.

W pkt 297 zaskarżonej decyzji Komisja stwierdziła brak efektu zachęty poprzez porównanie kosztów sieci przejściowej z całkowitym budżetem skarżącej. Metoda ta jest błędna - test efektu zachęty ma na celu udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy beneficjent bez rekompensaty mógłby wykonać zadania z zakresu usług publicznych na warunkach akceptowalnych z gospodarczego punktu widzenia. Komisja pominęła niekomercyjny charakter działalności skarżącej; właściwym kryterium są koszty netto wynikające z obowiązku ustawowego, a nie ogólna sytuacja budżetowa. Brak rekompensaty nieuchronnie prowadzi do ograniczenia wykonywania innych zadań z zakresu usług publicznych.

3. Zarzut trzeci oparty na błędnej ocenie prawnej kwestii konieczności oraz niedoskonałości rynku.

W pkt 323-329 zaskarżonej decyzji Komisja zastosowała test niedoskonałości rynku opracowany z myślą o operatorach komercyjnych. Skarżąca prowadzi multipleks usług publicznych na podstawie obowiązku ustawowego i nie może reagować na dodatkowe koszty poprzez strategię komercyjną. Porównanie z innym zainteresowanym operatorem jest niewłaściwe, ponieważ operator ten działał na odmiennej podstawie, a skarżąca nie mogła skorzystać z alternatywnej sieci z powodu ustawowego obowiązku korzystania z zarezerwowanych częstotliwości. Alternatywne rozwiązania zaproponowane przez Komisję (wprowadzenie obowiązku, kampania informacyjna, wsparcie dla gospodarstw domowych) są środkami należącymi do kompetencji państwa, a nie beneficjenta rekompensaty, i nie zastępują ustawowego obowiązku równoległego nadawania.

4. Zarzut czwarty oparty na błędnej ocenie proporcjonalności.

Komisja wyciągnęła wniosek o nieproporcjonalności, powołując się na zawyżoną amortyzację oraz korzyści ekonomiczne (pkt 367-378 zaskarżonej decyzji). Metoda amortyzacji nie ma zastosowania, ponieważ skarżąca nie nabyła żadnych aktywów inwestycyjnych - eksploatacja sieci przejściowej była jej świadczona jako usługa, a wszystkie koszty mają charakter wydatków operacyjnych. Wskazanie w pkt 373 zawyżonej amortyzacji w wysokości 16 % jest niezgodne ze stanem faktycznym w przypadku skarżącej. Z definicji należy odrzucić kryterium korzyści ekonomicznej: finansowanie skarżącej nie zależy od oglądalności, skarżąca nie jest właścicielem urządzeń, a częstotliwości przydzielono jej na mocy ustawy. Właściwym kryterium jest porównanie rekompensaty z kosztami netto świadczenia usługi publicznej zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE.

5. Zarzut piąty oparty na naruszeniu obowiązku uzasadnienia zgodnie z art. 296 akapit drugi TFUE.

Zaskarżona decyzja jest obarczona brakiem uzasadnienia pod dwoma względami. Po pierwsze, pkt 395 nie zawiera oceny co do istoty stosowania art. 106 ust. 2 TFUE w związku z protokołem nr 29, mimo że sama Komisja stwierdziła, iż skarżąca ma status instytucji publicznej (pkt 297), a argument dotyczący związku z wykonywaniem usługi publicznej został wyraźnie podniesiony w postępowaniu (pkt 250). Po drugie, wniosek o braku efektu zachęty został uzasadniony jedynie w pkt 297 poprzez odniesienie do wysokości budżetu, bez uwzględnienia ustawowego powiązania budżetu z zadaniami z zakresu usług publicznych, braku własnej infrastruktury oraz odmiennego charakteru prawnego rekompensaty.

6. Zarzut szósty oparty na twierdzeniu, że środek nie stanowi korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

Posiłkowo skarżąca podnosi, że rekompensata nie stanowi korzyści gospodarczej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości (wyroki: z dnia 23 marca 2006 r., Enirisorse, C-237/04, EU:C:2006:197; z dnia 26 października 2016 r. Orange/Komisja, C-211/15 P, EU:C:2016:798) środek jedynie zapobiegajacy obciążeniu budżetu kosztem, który nie wystąpiłby w normalnej sytuacji, nie stanowi korzyści. Na skarżącą nałożono nadzwyczajne obciążenie - eksploatację sieci przejściowej w systemie podwójnego standardu - które to obciążenie nie wiązało się z żadnymi przychodami. Z rekompensaty wynika jedynie przywrócenie sytuacji, w jakiej znajdowałaby się skarżąca w braku regulacyjnej interwencji państwa.

Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.4504

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa T-428/26: Skarga wniesiona w dniu 8 lipca 2026 r. - Česká televize/Komisja
Data aktu:2026-07-08
Data ogłoszenia:2026-08-31