Fundacja Sunflowers rozpoczęła rekrutację do pierwszej w Polsce Letniej Szkoły Międzynarodowego Prawa Karnego.
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-95/24, Khuzdar): Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 21 maja 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Corte d’appello di Napoli - Włochy) - postępowanie karne przeciwko ATAU (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Europejski nakaz aresztowania - Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi - Fakultatywne podstawy odmowy wykonania - Artykuł 4 pkt 6 - Zobowiązanie państwa członkowskiego wykonującego nakaz do wykonania kary zgodnie z jego prawem wewnętrznym - Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW - Wzajemne uznawanie orzeczeń w sprawach karnych orzekających kary lub środki polegające na pozbawieniu wolności - Podstawy odmowy uznania i wykonania - Artykuł 9 ust. 1 lit. i) - Osoba, która nie stawiła się osobiście na rozprawie, w wyniku której została skazana - Informacja o terminie posiedzenia i miejscu wyznaczonych na potrzeby rozprawy - Dobrowolne i jednoznaczne zrzeczenie się przez daną osobę osobistego stawiennictwa na tej rozprawie - Ocena przez właściwy organ wykonującego państwa członkowskiego - Obowiązek wykładni zgodnej)

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 21 maja 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Corte d'appello di Napoli - Włochy) - postępowanie karne przeciwko ATAU
(Sprawa C-95/24 (1) , Khuzdar (2) )
(Odesłanie prejudycjalne - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Europejski nakaz aresztowania - Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi - Fakultatywne podstawy odmowy wykonania - Artykuł 4 pkt 6 - Zobowiązanie państwa członkowskiego wykonującego nakaz do wykonania kary zgodnie z jego prawem wewnętrznym - Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW - Wzajemne uznawanie orzeczeń w sprawach karnych orzekających kary lub środki polegające na pozbawieniu wolności - Podstawy odmowy uznania i wykonania - Artykuł 9 ust. 1 lit. i) - Osoba, która nie stawiła się osobiście na rozprawie, w wyniku której została skazana - Informacja o terminie posiedzenia i miejscu wyznaczonych na potrzeby rozprawy - Dobrowolne i jednoznaczne zrzeczenie się przez daną osobę osobistego stawiennictwa na tej rozprawie - Ocena przez właściwy organ wykonującego państwa członkowskiego - Obowiązek wykładni zgodnej)

(C/2026/3618)

Język postępowania: włoski

Sąd odsyłający

Corte di appello di Napoli

Strona w postępowaniu głównym w sprawie karnej

ATAU

przy udziale:

Procura generale presso la Corte d'appello di Napoli,

Sentencja

1) Artykuł 4 pkt 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi, zmienionej decyzją ramową Rady 2009/299/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r., a także art. 9 ust. 1 lit. i) i art. 25 decyzji ramowej Rady 2008/909/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. o stosowaniu zasady wzajemnego uznawania do wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności - w celu wykonania tych wyroków w Unii Europejskiej, zmienionej decyzją ramową 2009/299,

należy interpretować w ten sposób, że:

- stoją one przeszkodzie uregulowaniom krajowym, na mocy których w przypadku kary orzeczonej w sytuacji, gdy dana osoba nie stawiła się osobiście na rozprawie, w wyniku której została skazana, jeżeli przesłanki odmowy przekazania tej osoby z jednej strony i zarządzenia wykonania tej kary na terytorium państwa wykonującego z drugiej strony są spełnione zgodnie z przepisami tych uregulowań transponujących decyzję ramową 2002/584 ze zmianami, sąd wykonującego nakaz państwa członkowskiego nie może zarządzić wykonania wspomnianej kary ze względu na to, że nie zostały spełnione przesłanki dotyczące uznania wyroku skazującego zgodnie z przepisami wspomnianych uregulowań transponujących decyzję ramową 2008/909 ze zmianami;

- wymóg dotyczący wiedzy o wyznaczonej rozprawie rozpoczynający art. 9 ust. 1 lit. i) ppkt (ii) decyzji ramowej 2008/909 ze zmianami jest spełniony, jeżeli w świetle wszystkich należycie uwzględnionych istotnych okoliczności, w szczególności zachowania danej osoby, możliwe jest przyjęcie, że została ona poinformowana o terminie i miejscu posiedzenia wyznaczonego na potrzeby rozprawy, w wyniku której została skazana.

2) Artykuł 4 pkt 6 decyzji ramowej 2002/584, zmienionej decyzją ramową 2009/299, a także art. 9 ust. 1 lit. i) oraz art. 25 decyzji ramowej 2008/909, zmienionej decyzją ramową 2009/299,

należy interpretować w ten sposób, że:

stoją one na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, na mocy, których w przypadku wyroku skazującego wydanego w sytuacji, gdy dana osoba nie stawiła się osobiście na rozprawie, w wyniku której została skazana, a nie zostały spełnione przesłanki stosowania przypadków, o których mowa w tym art. 9 ust. 1 lit. i), w szczególności przesłanka określona w ppkt (ii) tego przepisu, właściwy organ wykonującego nakaz państwa członkowskiego nie jest uprawniony do uznania tego wyroku skazującego.

(1) 1) Dz.U. C, C/2024/2596
(2) 2) Niniejszej sprawie została nadana fikcyjna nazwa. Nie odpowiada ona rzeczywistej nazwie ani rzeczywistemu nazwisku żadnej ze stron postępowania.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.3618

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa C-95/24, Khuzdar): Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 21 maja 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Corte d’appello di Napoli - Włochy) - postępowanie karne przeciwko ATAU (Odesłanie prejudycjalne - Współpraca wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych - Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW - Europejski nakaz aresztowania - Procedura przekazywania osób między państwami członkowskimi - Fakultatywne podstawy odmowy wykonania - Artykuł 4 pkt 6 - Zobowiązanie państwa członkowskiego wykonującego nakaz do wykonania kary zgodnie z jego prawem wewnętrznym - Decyzja ramowa 2008/909/WSiSW - Wzajemne uznawanie orzeczeń w sprawach karnych orzekających kary lub środki polegające na pozbawieniu wolności - Podstawy odmowy uznania i wykonania - Artykuł 9 ust. 1 lit. i) - Osoba, która nie stawiła się osobiście na rozprawie, w wyniku której została skazana - Informacja o terminie posiedzenia i miejscu wyznaczonych na potrzeby rozprawy - Dobrowolne i jednoznaczne zrzeczenie się przez daną osobę osobistego stawiennictwa na tej rozprawie - Ocena przez właściwy organ wykonującego państwa członkowskiego - Obowiązek wykładni zgodnej)
Data aktu:2026-07-20
Data ogłoszenia:2026-07-20