Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych
Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych(C/2026/3214)
JEDNOLITY DOKUMENT
Nr UE: PGI/FR/03002 - 22.9.2023
ChNP () ChOG (X)
1. Nazwa lub nazwy
"Miel des Landes"
2. Państwo członkowskie lub państwo trzecie
Francja
3. Opis produktu rolnego lub środka spożywczego
3.1. Typ produktu
Klasa 1.4 - Inne produkty pochodzenia zwierzęcego jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)
Kod Nomenklatury scalonej
- 04 - PRODUKTY MLECZARSKIE; JAJA PTASIE; MIÓD NATURALNY; JADALNE PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO, GDZIE INDZIEJ NIEWYMIENIONE ANI NIEWŁĄCZONE
0409 - Miód naturalny
3.2. Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w pkt 1
"Miel des Landes" jest:
1. jednokwiatowy:
- miód z akacji / miód z robinii akacjowej (Robinia pseudoacacia),
- miód z chruściny jagodnej (Arbustus unedo),
- miód z kruszyny pospolitej (Rhamnus frangula),
- miód z wrzośca szarego (Erica cinerea),
- miód z wrzosu zwyczajnego (Calluna vulgaris),
- miód z kasztana jadalnego (Castanea sativa).
2. Wielokwiatowy, produkowany z szeregu gatunków kwiatowych charakterystycznych dla obszaru geograficznego, przy czym nie dominuje żadna pojedyncza odmiana kwiatowa. Może on zawierać spadź.
Miód może być płynny, kremowy lub skrystalizowany.
Struktura miodu jest jednorodna.
Maksymalna zawartość HMF wynosi 12 mg/kg dla wszystkich miodów do końca roku kalendarzowego produkcji. Później maksymalna zawartość wynosi 25 mg/kg dla wszystkich miodów i 35 mg/kg dla miodu z wrzośca szarego.
Maksymalna zawartość wody wynosi:
- 18,5 % dla wszystkich miodów,
- 21 % dla miodu z wrzosu zwyczajnego.
Cechy organoleptyczne
Opis sensoryczny miodów jednokwiatowych:
| Miód | Barwa | Aromat | Smak |
| Akacja | Bezbarwna do bardzo jasnożółtej | Słodki, subtelny, lekki i kwiatowy | Delikatny i gładki, z nutami białych kwiatów |
| Chruścina jagodna | Jasnobursztynowa, beżowa do bursztynowej | Ziołowy, świeży, z nutami fenolowymi (zmielona kawa, ciemne kakao) | Smak bardzo gorzki, podobny do aromatu, ale bardziej wyrazisty |
| Kruszyna pospolita | Od jasnobrązowej do czerwonawobrązo- wej | Wyrazisty, zrównoważona mieszanka dojrzałych owoców, nuty zwierzęce i balsamiczne | Aromaty intensywne, bogate i złożone, korzenny z ciepłymi nutami karmelu |
| Wrzosiec szary | Od j asnobursztynowej do ciemnobrązowej | Suszone kwiaty, skóra i lukrecja | Aromaty złożone, drzewne i migdałowe, z lekką goryczką |
| Wrzos zwyczajny | Brązowoczerwona, ciemna, z czerwonawym połyskiem | Bardzo intensywny i długotrwały, nuty drzewne i zwierzęce | Aromaty intensywne i bardzo trwałe, nuty ciepłe i korzenne, lekka goryczka |
| Kasztan jadalny | Ciemnobrązowa do czerwonawobrązo- wej | Silny i przenikający, mieszanka drzewna, nuty karmelu i skóry | Wyraźna goryczka, wyraziste aromaty, taninowy, cierpki, bardzo długotrwały |
Opis sensoryczny miodów wielokwiatowych:
Miody wielokwiatowe mają zróżnicowane i złożone właściwości organoleptyczne, które zależą od charakteru kwiatów, z których pszczoły zbierały pyłek, oraz od okresu zbiorów.
Na początku sezonu kwiaty akacji i jeżyny nadają miodom wielokwiatowym słodycz i nuty owocowe. Latem kasztany jadalne zapewniają ciepły smak drzewny i lekką goryczkę, co skutkuje większą ekspresją miodów. Kwitnące w tym samym czasie kruszyna pospolita i wrzosiec szary nadają produktowi kremowy wygląd oraz nuty owoców, suchych kwiatów i karmelu. Ponadto obecność spadzi przynosi więcej aromatów drzewnych i korzennych na tle suszonych owoców.
Właściwości melisopalinologiczne
Markerami obszaru geograficznego ChOG jest następujących 10 pyłków: chruścina jagodna, kruszyna pospolita, wrzosiec szary, wrzos zwyczajny, kasztan jadalny, żarnowiec miotlasty, bluszcz, robinia akacjowa, jeżyna i wierzba. "Miel des Landes" musi zawierać co najmniej jeden z tych pyłków jako pyłek dominujący lub towarzyszący.
Niektóre miody akacjowe mogą nie zawierać pyłków dominujących lub towarzyszących. W takim przypadku w wyizolowanym pyłku musi znajdować się co najmniej jeden z markerów pyłkowych.
Pyłek z kwiatów nektarodajnych roślin uprawnych jest dozwolony wyłącznie pod postacią pyłków wyizolowanych (mniej niż 15 % spektrum pyłkowego).
W poniższej tabeli przedstawiono najczęściej spotykane pyłki. Pyłki te występują w różnych kombinacjach i proporcjach.
| Miód | Pyłki dominujące (> 45 %) | Pyłki towarzyszące (15-45 %) |
| Akacja | robinia akacjowa, warzywa kapustne | |
| Chruścina jagodna | chruścina jagodna, żarnowiec miotlasty | chruścina jagodna, bluszcz, rośliny typu żarnowiec miotlasty |
| Kruszyna pospolita | kruszyna pospolita, kasztan jadalny, rokitniki | kruszyna pospolita, kasztan jadalny, rośliny typu żarnowiec miotlasty |
| Wrzosiec szary | kruszyna pospolita, wrzosiec szary, kasztan jadalny | kasztan jadalny, kruszyna pospolita, wrzosiec szary, warzywa kapustne, rokitniki, koniczyna biała |
| Wrzos zwyczajny | wrzosiec szary, wrzos zwyczajny, kasztan jadalny, rośliny typu żarnowiec miotlasty | wrzosiec szary, wrzos zwyczajny, kasztan jadalny, bluszcz, rośliny typu żarnowiec miotlasty |
| kasztan jadalny | kasztan jadalny |
3.3. Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)
-
3.4. Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym
"Miel des Landes" produkuje się wyłącznie z miodu zebranego z pasiek znajdujących się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Etapy ekstrakcji, przechowywania i pakowania mogą odbywać się poza obszarem geograficznym.
3.5. Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa
-
3.6. Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa
Etykieta musi zawierać następujące dane szczegółowe: nazwę i adres organu kontrolnego, poprzedzone słowami "certyfikowany przez".
Można odnieść się do nazwy konkretnego kwiatu, jeżeli miód pochodzi głównie ze wskazanego gatunku kwiatu oraz posiada odpowiednie właściwości organoleptyczne, fizykochemiczne i pyłkowe.
4. Zwięzłe określenie obszaru geograficznego
Obszar geograficzny ChOG "Miel des Landes" odpowiada całemu departamentowi Landes oraz obszarowi następujących gmin zgodnie z oficjalnym kodem geograficznym (COG):
Gironde (33)
Andernos-les-Bains, Arbanats, Arcachon, Arcins, Arès, Arsac, Aubiac, Audenge, Auros, Avensan, Ayguemorte-les- Graves, Balizac, (Le)Barp, Barsac, Bazas, Beautiran, Bégadan, Belin-Béliet, Bernos-Beaulac, Berthez, Biganos, Birac, Blaignan, Blanquefort, Bommes, Bourideys, Brach, Brannens, (La)Brède, Brouqueyran, Bruges, Budos, Cabanac-et- Villagrains, Cadaujac, Canéjan, Cantenac, Captieux, Carcans, Castelnau-de-Médoc, Castres-Gironde, Cauvignac, Cazalis, Cazats, Cérons, Cestas, Cissac-Médoc, Civrac-en-Médoc, Coimères, Couquèques, Cours-les-Bains, Cudos, Cussac-Fort-Médoc, Escaudes, Eysines, Fargues, Gaillan-en-Médoc, Gajac, Gans, Giscos, Goualade, Gradignan, Grayan- et-l'Hôpital, Grignols, Guillos, Gujan-Mestras, (Le) Haillan, Hostens, Hourtin, Illats, Isle-Saint-Georges, Jau-Dignac-et- Loirac, Labarde, Labescau, Lacanau, Lados, Lamarque, Landiras, Langon, Lanton, Lartigue, Lavazan, Lège-Cap-Ferret, Léogeats, Léognan, Lerm-et-Musset, Lesparre-Médoc, Lignan-de-Bazas, Listrac-Médoc, Louchats, Lucmau, Ludon- Médoc, Lugos, Macau, Marcheprime, Margaux-Cantenac, Marimbault, Marions, Martignas-sur-Jalle, Martillac, Masseilles, Mazères, Mérignac, Mios, Moulis-en-Médoc, Naujac-sur-Mer, (Le) Nizan, Noaillan, Ordonnac, Origne, Parempuyre, Pauillac, Pessac, (Le) Pian-Médoc, Podensac, Pompéjac, (Le) Porge, Portets, Préchac, Preignac, Prignac-en- Médoc, Pujols-sur-Ciron, Queyrac, Roaillan, Saint-Aubin-de-Médoc, Saint-Christoly-Médoc, Saint-Côme, Saint- Estèphe, Saint-Germain-d'Esteuil, Sainte-Hélène, Saint-Jean-d'Illac, Saint-Julien-Beychevelle, Saint-Laurent-Médoc, Saint-Léger-de-Balson, Saint-Magne, Saint-Médard-d'Eyrans, Saint-Médard-en-Jalles, Saint-Michel-de-Castelnau, Saint- Michel-de-Rieufret, Saint-Morillon, Saint-Sauveur,Saint-Selve, Saint-Seurin-de-Cadourne, Saint-Symphorien, Saint- Vivien-de-Médoc, Saint-Yzans-de-Médoc, Salaunes, Salles, Saucats, Saumos, Sauternes, Sauviac, Sendets, Sigalens, Sillas, Soulac-sur-Mer, Soussans, (Le) Taillan-Médoc, Talais, Talence, (Le) Teich, (Le) Temple, (La) Teste-de-Buch, Toulenne, (Le) Tuzan, Uzeste, Valeyrac, Vendays-Montalivet, Vensac, (Le) Verdon-sur-Mer, Vertheuil, Villandraut, Villenave-d'Ornon, Virelade.
Lot-et-Garonne (47)
Allons, Ambrus, Antagnac, Anzex, Barbaste, Beauziac, Boussès, Casteljaloux, Caubeyres, Damazan, Durance, Fargues-sur-Ourbise, Houeillès, Labastide-Castel-Amouroux, Lavardac, Leyritz-Moncassin, Mézin, Mongaillard, Pindères, Pompiey, Pompogne, Poudenas, Poussignac, Réaup-Lisse, (La) Réunion, Saint-Léon, Saint-Martin-Curton, Saint-Pé-Saint-Simon, Saint-Pierre-de-Buzet, Sainte-Maure-de-Peyriac, Sauméjan, Sos, Villefranche-du-Queyran, Xaintrailles.
5. Związek z obszarem geograficznym
Związek miodu "Miel des Landes" z obszarem geograficznym opiera się na właściwościach produktu, czynnikach naturalnych i ludzkich oraz renomie. Jego specyfika polega na bardzo rozpowszechnionej produkcji szerokiej gamy miodów, wynikającej z następujących po sobie przepływów nektaru, z maksymalnym wykorzystaniem nieuprawianych zasobów kwiatowych obszaru.
Miód posiada wyjątkowe właściwości organoleptyczne związane z poziomem konserwacji i świeżości, które leżą u podstaw jego renomy. Są one wyrazem obszaru, na którym bogactwo specyficznej flory miododajnej, dostosowanej do kwasowości gleby piaskowej, łączy się z wiedzą pszczelarzy zdobywaną i przekazywaną przez wiele lat.
Obszar geograficzny znajduje się na płaskowyżu osadowym Landes, który charakteryzuje się glebą piaskową. Tworzy on duży trójkąt biegnący wzdłuż wybrzeża Atlantyku od południa departamentu Landes do Pointe de Grave w Gironde i częściowo graniczący z rzeką Garonną na północy.
Umiarkowany klimat oceaniczny zapewnia łagodne temperatury, niewielki zakres temperatur z łagodnymi zimami oraz stosunkowo obfite opady deszczu, dobrze rozłożone w ciągu roku, pomimo rzadszych opadów latem.
Pod względem geologicznym, gleboznawczym i morfologicznym obszar geograficzny na północ od rzeki Adour ma bardzo odrębną tożsamość, która wynika przede wszystkim z jego historii geologicznej. Znaczną część tego obszaru zajmują piaszczyste, czwartorzędowe osady ukształtowane przez wiatr. Te wyjątkowe krajobrazy charakteryzują się przeważnie glebami piaskowymi o wyjątkowej kwasowości (pH w zakresie od 4,5 do 5,5). Obszary płaskie lub położone niżej często charakteryzują się nieprzepuszczalną warstwą gleby znaną jako "alios", która utrudnia odprowadzanie wody. Natomiast na obszarach położonych wyżej i nachylonych piasek umożliwia dobre odwadnianie ze względu na porowatość. Na południe od rzeki Adour warunki geologiczne gmin departamentu Landes wskazują na pochodzenie detrytowe, co wynika z erozji Pirenejów, i tworzą krajobraz pagórkowaty. Zróżnicowane gleby, specyfika krajobrazu i użytkowanie przez ludzi skutkują dużą różnorodnością biotopów.
Roślinność jest dostosowana do warunków klimatycznych i glebowych tego obszaru. Na obszarze piaszczystym na północ od rzeki Adour te kontrastujące cechy doprowadziły do rozwoju bardzo specyficznej flory, która była w stanie dostosować się do zróżnicowanych warunków wodnych i kwasowości gleby. Mozaika gleb i topoklimatów łączy się z mozaiką odmian kwiatowych współistniejących głównie z sosną nadmorską, gatunkiem drzewa, który występuje w większości regionu. Rośliny o wysokim potencjale miododajnym, takie jak kruszyna pospolita, rosną na terenach wilgotnych, a wrzosiec szary i wrzos zwyczajny na glebach suchych. Różnorodność zbiorowisk roślinnych umożliwia też pszczołom korzystanie ze źródła pyłku przydatnego do rozwoju rodzin pszczelich. Na zachodnim krańcu tego obszaru region przybrzeżny z wydmami i szczególnym klimatem umożliwia wzrost krzewu cenionego przez pszczoły - chruściny jagodnej - oraz szczególnej gamy kwiatów.
Na południe od rzeki Adour, na zboczach detrytowych, zróżnicowane środowisko sprzyja rozwojowi wielu gatunków wartościowych dla pszczelarstwa, głównie drzew liściastych (kasztana jadalnego, robinii akacjowej, olchy, wierzby, dębu) oraz gatunków podszytu, takich jak jeżyna.
Pszczelarze mają ogromną wiedzę na temat tego szczególnego środowiska naturalnego. Wybierają oni najlepsze lokalizacje, zarówno dla pasiek stałych, jak i sezonowych, zgodnie z pożądanymi rodzajami miodu. W trakcie sezonu i w zależności od warunków pogodowych mogą oni przenosić rodziny pszczele z miejsca na miejsce lub wybrać stałe miejsce, które umożliwia korzystanie z kilku kolejnych przepływów nektaru. Zdobyta i przekazywana z biegiem czasu dokładna wiedza na temat tego wyjątkowego środowiska umożliwia uchwycenie bogactwa flory miododajnej regionu Landes za pośrednictwem szerokiej gamy miodów.
Rozłożony w czasie okres kwitnienia i gradienty meteorologiczne na tym obszarze wymagają szczególnego zarządzania pasiekami. Rodziny pszczele w pasiekach na południe od rzeki Adour mogą wcześniej rozpoczynać zbiór dzięki wierzbie, akacji i innym drzewom liściastym. Natomiast pod koniec sezonu pasieki położone na suchych wrzosowiskach zapewniają pszczelarzowi możliwość bardzo długiego utrzymania pasiek w stanie produkcji. Na obszarach leśnych środowisko kształtują też praktyki leśne. Wycinka, oczyszczanie lub prześwietlanie zmienia florę podszytu. Działki leśne nie są zatem stałe, co wymaga od pszczelarzy regularnego dostosowywania lokalizacji pasiek.
Znaczenie wiedzy fachowej w zakresie produkcji miodu odgrywa też znaczącą rolę w pracach wykonywanych w pasiece. Doskonałą ilustracją tego jest miód wrzosowy, którego unikalna konsystencja galaretki (tiksotropia) umożliwia ekstrakcję wyłącznie przy użyciu specjalnego sprzętu, tj. narzędzia do luzowania miodu. Wysoka zawartość wilgoci w miodzie wymaga również szczególnej czujności podczas przechowywania i pakowania.
Pszczoły wytwarzają "Miel des Landes" z nektaru i spadzi, które zbierają z dzikiej flory tego obszaru. Specyfika tego miodu jest związana z fizykochemicznymi wskaźnikami jakości oraz wyraźnymi cechami melisopalinologicznymi i sensorycznymi:
- niską zawartością hydroksymetylofurfuralu (HMF), oznaką świeżości i dbałości o produkt podczas ekstrakcji i pakowania miodu. Miód charakteryzuje się poziomami HMF wynoszącymi maksymalnie 12 mg/kg dla wszystkich miodów do końca roku kalendarzowego produkcji. Po zakończeniu roku kalendarzowego produkcji dozwolone poziomy HMF wynoszą 25 mg/kg dla wszystkich miodów z wyjątkiem miodu wrzosowego, dla którego maksymalny dozwolony poziom wynosi 35 mg/kg,
- niską zawartością wilgoci, która sprzyja właściwej konserwacji podczas przechowywania i wprowadzania do obrotu. Zawartość wilgoci we wszystkich miodach nie przekracza 18,5 %, z wyjątkiem miodu wrzosowego, w którym zawartość wilgoci może osiągnąć 21 %,
- 10 markerami pyłkowymi odmian kwiatowych specyficznymi dla danego obszaru, z których co najmniej jeden jest w proporcji dominującej lub towarzyszącej, co odróżnia ten miód od innych miodów produkowanych na innych obszarach geograficznych. Niektóre miody akacjowe mogą nie zawierać markerów pyłkowych w tych proporcjach. W takim przypadku co najmniej jeden z nich musi występować w proporcji izolowanej,
- pyłki z gatunków upraw nektarodajnych są dozwolone wyłącznie jako pyłki izolowane, ponieważ miód "Miel des Landes" produkuje się z dzikiej flory tego obszaru.
Sekwencja przepływów nektaru od wiosny do wczesnej zimy wyjaśnia bogactwo otrzymywanych miodów. Asortyment miodów charakteryzuje się zróżnicowaną intensywnością i złożonością aromatyczną. W przypadku miodów wiosennych dominują aromaty słodkie, gładkie, kwiatowe i owocowe, często krótkotrwałe, jak w przypadku miodu akacjowego czy miodu z kruszyny pospolitej, oraz miodów wielokwiatowych charakteryzujących się zawartością jeżyny lub spadzi. Wraz z pojawieniem się miodu z kasztana jadalnego w czerwcu ta dynamika ustępuje miejsca miodom o bardziej zdecydowanym aromacie. Miody letnie i z końca sezonu mają silne aromaty drewna, suszonych kwiatów i zwierząt, jak w przypadku miodów z wrzośca szarego i wrzosu zwyczajnego, aż do pojawienia się miodu z chruściny jagodnej o szczególnie utrzymującej się i wyraźnej goryczce.
"Miel des Landes" od dawna cieszy się ugruntowaną renomą, o czym świadczy fakt, że w regionie, w którym gastronomia odgrywa niezwykle ważną rolę, miód ten jest ceniony zarówno w tradycyjnej, jak i we współczesnej kuchni: La Nouvelle République, 2018 - "Przepis: piernik z dodatkiem miodu Miel des Landes". Wzmianki o tym miodzie znajdujemy w literaturze: Le Miel pour les nuls, wydanie pierwsze, 2024 r. - "konsument preferuje miód wrzosowy z regionu Landes zamiast miodu wrzosowego z Francji". Jest on często przywoływany w mediach, które opisują jego cechy i podkreślają właściwości: Le miel et les abeilles, Sud-Ouest, 2020 - "Ekstrakcja miodu wrzosowego z regionu Landes, ostatni duży przepływ nektaru w sezonie"; Institut du Goût de Nouvelle-Aquitaine, Sentinelle du goût, 2022 - "Miód wrzosowy z regionu Landes, zbierany z suchych wrzosowisk, cechujący się nutami drzewnymi i smakiem migdałowym"; France Bleu, 2025 - "Miód kwiatowy i miód wrzosowy z regionu Landes [miód akacjowy z regionu Landes] stanowią świadectwo wyjątkowej wiedzy fachowej"; Radio France, 2025 - "To, co odróżnia miody z regionu Landes, to przede wszystkim różnorodność i wyjątkowość ich flory. Chruścina jagodna, z jej wyraźną goryczką oraz nutami kawy i lukrecji, albo wrzosiec szary, o migdałowym aromacie, są charakterystyczne dla tego regionu". Producenci działający na tym obszarze są również bardzo często nagradzani w konkursie Saveurs Nouvelle-Aquitaine oraz na poziomie krajowym; na przykład podczas Concours Général Agricole de Paris przyznano im medale brązowe i srebrne w 2018 r., 2019 r. i 2020 r., a w 2024 r. trzy medale złote w Concours des Miels de France za miody akacjowe, kwiatowe i wrzosowe z regionu Landes.
Czynniki naturalne, takie jak charakterystyczny profil gleby, klimat oceaniczny i mozaika krajobrazowa, sprzyjają rozwojowi specyficznej, wartościowej dla pszczelarstwa dzikiej flory. Jej kwitnienie trwa przez cały sezon wegetacyjny i generuje szereg przepływów nektaru rozłożonych w czasie i przestrzeni. Umożliwia to produkcję szerokiej gamy miodów, od najbardziej delikatnych po najsilniejsze w smaku. Flora miododajna, dostosowana do warunków glebowych i klimatycznych oraz do działalności leśnej, umożliwia produkcję miodu "Miel des Landes", który charakteryzuje się obecnością markerów pyłkowych z obszaru geograficznego i brakiem pyłków z upraw nektarodajnych w proporcjach dominujących lub towarzyszących.
Wiedza fachowa producentów znajduje odzwierciedlenie w zarządzaniu rodzinami pszczelimi dostosowanym do specyfiki obszaru oraz w sposobie wykonywania prac w pasiece, obejmującym kontrolę zawartości wody w celu zapewnienia konserwacji miodu pomimo wysokiej wilgotności związanej z klimatem oceanicznym.
Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu
https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/CDC-IGP-Miel-des-Landes-260126.pdf
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3214 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Publikacja wniosku o rejestrację nazwy zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych |
| Data aktu: | 2026-06-17 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-17 |