Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/27
Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/27 1 (C/2026/3122)
(art. 24 rozporządzenia (UE) 2024/1143)
"Coteaux champenois"
Numer referencyjny UE: PDO-FR-A1364-AM05 - 20.3.2026
"Coteaux champenois"
ChNP
□ ChOG
□ OG
□ Produkty rolne
Wina
□ Napoje spirytusowe
Francja
Nazwa
Ministère de l'Agriculture et de la Souveraineté Alimentaire Direction Générale de la performance économique et environnementale des entreprises (Ministerstwo Rolnictwa i Suwerenności Żywnościowej, Dyrekcja Generalna ds. Wydajności Gospodarczej i Ekologicznej Przedsiębiorstw)
Władze francuskie oświadczają, że złożony wniosek jest zgodny z wymogami rozporządzeń (UE) nr 1308/2013 i 2024/1143.
Zmiany wprowadzone w niniejszej specyfikacji produktu są zmianami standardowymi zgodnie z definicją określoną w art. 24 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2024/1143.
Zmian tych nie uznaje się za zmiany na poziomie Unii w rozumieniu art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2024/1143. W szczególności zmiany te:
Tytuł
Odmiany winorośli
Opis
W rozdziale I pkt V ppkt 1 specyfikacji produktu do wykazu dozwolonych odmian winorośli dodano odmianę "Chardonnay rose".
13 Zmiana ma wpływ na jednolity dokument.
Tytuł
Pozostałe praktyki uprawy
Opis
W rozdziale I pkt VI ppkt 2 lit. c) istniejący przepis otrzymuje brzmienie:
"Maksymalna szerokość pasa, który można odchwaszczać chemicznie, wynosi 40 cm z każdej strony rzędu winorośli.".
□ Zmiana ta ma wpływ na jednolity dokument.
JEDNOLITY DOKUMENT
Nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne win
"Coteaux champenois"
Numer referencyjny UE: PDO-FR-A1364-AM05 - 20.3.2026
"Coteaux champenois"
ChNP
□ ChOG
□ OG
Francja
2204 - Wino ze świeżych winogron, włącznie z winami wzmocnionymi; moszcz gronowy, inny niż ten objęty pozycją 2009
1. Wino
Produkt sektora wina
Analityczne cechy charakterystyczne
Właściwości organoleptyczne
Wygląd
Są to wina niemusujące białe, różowe i czerwone.
Wina czerwone mają przezroczystą barwę czerwoną o różnej intensywności.
Wina różowe mają jasną barwę od bladoróżowej do ciemnołososiowej.
Aromat/zapach
Wina czerwone i różowe mają zazwyczaj aromaty czerwonych owoców (czereśni, truskawki, maliny, czerwonej porzeczki).
Białe wina cechują subtelne nuty aromatyczne: kwiatowe, owocowe lub mineralne.
Smak
Wina czerwone i różowe są niezwykle lekkie i delikatne, w smaku jedwabiste w pierwszym kontakcie.
Wina białe mają krystaliczną, solankową teksturę z dominującą mineralnością, której zawdzięczają długi finisz.
Naturalna kwasowość nadaje im pewną rześkość.
Dodatkowe informacje dotyczące właściwości organoleptycznych
Analityczne cechy charakterystyczne
| Maksymalna całkowita zawartość alkoholu (w % objętości): | 13 |
| Minimalna rzeczywista zawartość alkoholu (w % objętości): | - |
| Minimalna kwasowość ogólna: | - |
| Jednostka minimalnej kwasowości ogólnej: | w miliekwiwalentach na litr |
| Maksymalna kwasowość lotna (w miliekwiwalentach na litr): | - |
| Maksymalna całkowita zawartość dwutlenku siarki (w miligramach na litr): | - |
Informacje dodatkowe dotyczące analitycznych cech charakterystycznych
Naturalna objętościowa zawartość alkoholu w tych winach wynosi co najmniej 9 %.
W przypadku wzbogacania całkowita objętościowa zawartość alkoholu w winach nie przekracza 13 % po wzbogaceniu.
Zawartość cukrów fermentacyjnych (glukozy i fruktozy) w winach nie przekracza 3 gramów na litr. W przypadku win czerwonych fermentacja jabłkowo-mlekowa jest zakończona. Na etapie pakowania zawartość kwasu jabłkowego w winach czerwonych nie przekracza 0,4 grama na litr. Kwasowość lotna, kwasowość ogólna i zawartość dwutlenku siarki są określone w przepisach wspólnotowych.
0 Wszelkie cechy analityczne nieprzedstawione w niniejszej części są zgodne z ograniczeniami określonymi w przepisach krajowych i unijnych.
Praktyki winiarskie
Gęstość sadzenia - przepisy ogólne
Rodzaj praktyki enologicznej
Praktyka uprawy
Opis
Winorośl jest sadzona z odstępem między rzędami, który nie może przekraczać 2 metrów. Odstęp między roślinami w rzędzie wynosi 0,70-1,50 m. Suma odstępów między rzędami i odstępów między krzewami w tym samym rzędzie nie może przekraczać 3 metrów. Wszelkie przekształcenia działki powodujące zmianę gęstości sadzenia są zakazane do czasu jej wykarczowania.
Praktyki winiarskie
Gęstość sadzenia - przepisy szczególne
Rodzaj praktyki enologicznej
Praktyka uprawy
Opis
Aby umożliwić przemieszczanie się dostosowanych maszyn na działkach położonych: - na stokach o nachyleniu powyżej 35 %, lub na stokach o nachyleniu powyżej 25 %, w połączeniu z przechyłem powyżej 10 %, mogą występować alejki o szerokości 1,50-3 m, przy czym dopuszcza się maksymalnie jedną alejkę na 6 rzędów winorośli. W tym przypadku suma rozstawu między innymi rzędami i rozstawu między krzewami w jednym rzędzie nie może przekraczać 2,30 m.
Praktyki winiarskie
Zasady przycinania
Rodzaj praktyki enologicznej
Praktyka uprawy
Opis
Zabrania się dopuszczania do sytuacji, w których dochodzi do jakiegokolwiek nachodzenia jednego krzewu na drugi oraz jakiegokolwiek nakładania się jednego pędu owocującego na drugi. Liczba oczek nie przekracza 18 na metr kwadratowy. Cięcie wykonuje się najpóźniej przed stadium fenologicznym (F) (12 stadium Lorentza), czyli gdy rozwiną się cztery liście. Cięcia winorośli dokonuje się z zastosowaniem następujących technik: - cięcie Chablis - cięcie w formie sznur skośny Royat - cięcie z doliny Marny (fr. taille de la vallée de la Marne) - cięcie systemem Guyota pojedynczym, podwójnym lub asymetrycznym.
Praktyki winiarskie
Zbiory
Rodzaj praktyki enologicznej
Praktyka uprawy
Opis
Wszelkie środki, które nie pozwalają na zbieranie całych kiści winogron, są zabronione. Winogrona muszą być transportowane w całości do zakładów produkcji wina.
Praktyki winiarskie
Rodzaj praktyki enologicznej
Szczególne praktyki enologiczne
Opis
Niedopuszczalne jest wykorzystywanie kawałków drewna. Do produkcji win różowych niedopuszczalne jest wykorzystywanie węgla do celów enologicznych, samego lub w mieszankach stosowanych w preparatach. Podczas procesu wzbogacania zwiększenie objętości moszczu winogronowego użytego do fermentacji nie może przekroczyć 1,12 % na każdy 1 % wzrostu zawartości alkoholu. Poza wymienionymi powyżej przepisami w praktykach enologicznych towarzyszących produkcji wina należy przestrzegać wymogów obowiązujących na poziomie wspólnotowym.
Wszystkie wina/kategorie/odmiana/typ
Maksymalna wydajność
Maksymalna wydajność
| Maksymalna wydajność: | 15 500 |
| Jednostka maksymalnej wydajności: | kilogramy winogron z hektara |
Obszar geograficzny odpowiada obszarowi kontrolowanej nazwy pochodzenia "Champagne".
Kategoria produktów sektora wina
1. Wino
Streszczenie związku
Informacje na temat obszaru geograficznego
Opis czynników naturalnych mających wpływ na związek z obszarem
Obszar geograficzny odpowiada obszarowi kontrolowanej nazwy pochodzenia "Champagne". Znajduje się w północnowschodniej Francji i obejmuje terytorium gmin w departamentach Aisne, Aube, Haute-Marne, Marne i Seine-et-Marne.
Podobnie jak w przypadku obszaru geograficznego, działki wybrane do zbioru winogron odpowiadają działkom określonym dla kontrolowanej nazwy pochodzenia "Champagne". Wpisują się w krajobraz winnic na stokach, spoczywających na progach strukturalnych wschodniej części Basenu Paryskiego, które stanowią duże struktury geomorfologiczne:
Rzeźba typowa dla kuesty i przyległych dolin, ze wzgórzami o ekspozycji wschodniej i południowej, czasami północnej, jak w przypadku północnego położenia Montagne de Reims i lewego brzegu doliny Marny.
Czoło progu składa się z twardych warstw wapiennych lub kredowych. Stoki wzgórz są kredowe, marglowe lub piaszczyste, miększe uległy erozji, a następnie pokryły się nadległymi produktami koluwialnymi pochodzącymi z czoła progu.
Winnice znajdują się w strefie północnej. Podlegają wpływowi dwóch rodzajów klimatu:
Opis czynników ludzkich mających wpływ na związek z obszarem
Obecność winnic, sięgająca czasów starożytnych, była dobrze ugruntowana w Szampanii w IX w., w następstwie rozwoju przyklasztornej uprawy winorośli. Wina te były znane w średniowieczu pod nazwą "Vins de France", ponieważ produkowano je w Basenie Paryskim, na granicy z domeną królewską.
Do XVIII w. prowincja Szampania jest przede wszystkim producentem win czerwonych. Według Pierre'a Galeta ich produkcja znacznie dominowała nad produkcją win białych i różowych (zwanych "paillets") zanim opanowano proces szampanizacji poprzez drugą fermentację w butelkach. W XIX w. nastąpił wzrost popularności win musujących z Szampanii, zaś spadła produkcja win czerwonych. Zaledwie kilka "grands vins" produkowanych w Montagne de Reims, Grande Vallée de la Marne i w Aube zachowało renomę.
Ustawa z dnia 22 lipca 1927 r. zastrzegająca nazwę "Champagne" wyłącznie dla win musujących wprowadziła oznaczenie "Vins originaires de la Champagne viticole" [wina z regionu winnego Szampanii], od 1953 r. nazywanych "Vins natures de Champagne" [naturalne wina z Szampanii]. Zrehabilitowane dzięki staraniom kilku producentów kultywujących tradycję "vins natures", w 1974 r. wina te zostają objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia "Coteaux champenois" zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 grudnia 1973 r. zakazującej stosowania samej nazwy "Vins natures de la Champagne".
Wina objęte kontrolowaną nazwą pochodzenia "Coteaux champenois" są produkowane tylko wtedy, gdy właściwości zbiorów są dostosowane do produkcji win niemusujących. Ich produkcja jest zatem bardzo nieregularna.
Aby zapobiec nieuczciwym praktykom powiązanym z obrotem winami luzem, producenci wnieśli o uchwalenie ustawy z dnia 23 maja 1977 r. zakazującej wysyłania w innej formie niż w butelkach win produkowanych pod kontrolowaną nazwą pochodzenia "Coteaux champenois", z wyjątkiem ich przemieszczania w obrębie wyznaczonego winiarskiego obszaru Szampanii, między podmiotami działającymi na tym obszarze.
Produkcją zarządzają te same organizacje zawodowe, które zostały utworzone dla kontrolowanej nazwy pochodzenia "Champagne", czyli Syndicat général des vignerons de Champagne (utworzony w 1904 r.) oraz Union des Maisons de Champagne (założona w 1882 r.), zgrupowane w ramach Comité Interprofessionnel des Vins de Champagne (utworzonego w 1941 r.).
Informacje na temat jakości i cech charakterystycznych produktu
Są to wina czerwone, białe i różowe, często określane nazwą gminy, w której zbierane są winogrona.
Wina czerwone mają przezroczystą barwę czerwoną o różnej intensywności, a wina różowe mają jasną barwę od bladoróżowej do ciemnołososiowej. Wina te są niezwykle lekkie i delikatne, w smaku jedwabiste w pierwszym kontakcie i zazwyczaj o aromatach czerwonych owoców.
Wina białe mają krystaliczną, solankową teksturę z dominującą mineralnością, której zawdzięczają długi finisz. Naturalna kwasowość nadaje im pewną rześkość. Cechują je subtelne nuty aromatyczne: kwiatowe, owocowe lub mineralne. Leżakowanie nadaje winu tłustość i przyczynia się do jego równowagi smakowej.
Związki przyczynowe
Szerokie otwarcie krajobrazowe trzech kuest na równinę i doliny gwarantuje winnicom ilość światła wystarczającą do dojrzewania jagód, nawet w przypadku ekspozycji północnej. Ekspozycja wschodnia i południowa tradycyjnych sektorów najbardziej znanych z produkcji "Coteaux champenois" zapewnia winnicom najwięcej światła wiosną i jesienią, tworząc tym samym optymalne warunki dla kwitnienia winorośli i dojrzewania jagód.
Otwarty krajobraz pozwala uniknąć stagnacji zimnego powietrza i tym samym zmniejsza ryzyko mrozów. Klimat regionu Szampanii wymaga jednak, aby plantatorzy winorośli wybierali wyłącznie zdrowe winogrona z najłagodniejszych lat, na najlepszych działkach, najczęściej ze starych winorośli, oraz prowadzili zbiory, gdy winogrona są w pełni dojrzałe.
Nachylenie zboczy wzgórz winorośli zapewnia optymalny naturalny odpływ, gwarantowany również przez poszczególne podłoża, które umożliwiają naturalne nawadnianie winorośli. Kreda, ze względu na jej porowatość i przepuszczalność, eliminuje nadmiar wody, zapewniając zarazem ponowne nawodnienie gleby przy suchej pogodzie poprzez kapilarne podciąganie wilgoci. Pozostałe rodzaje podglebia łączą się z poziomami marglowymi, które zapewniają rezerwę wody, albo warstw wapiennych, albo piasku krzemionkowego, przy czym ten ostatni pozwala na przenikanie nadmiaru wody z okresów mokrych. Ten rodzaj podglebia i delikatne warunki klimatyczne zdeterminowały umiejscowienie odmian winorośli w poszczególnych częściach regionu winiarskiego.
Niepowtarzalna sytuacja klimatyczna Szampanii nadaje winogronom, a następnie winom, naturalną kwasowość, która decyduje o żywym charakterze wina, wyczuwalnym w smaku i wydobywającym nuty mineralne, które wino zawdzięcza podłożu.
Wina są często produkowane z czarnych winogron, które według Jules'a Guyota są bardziej odporne na działanie mrozu i deszczu i szybciej dojrzewają. W 1822 r. André Jullien zaliczył "[czerwone wina] z Verzy, Verzenay, Mailly, Saint-Basle, Bouzy i z clos de Saint-Thierry do najlepszych win we Francji, jeśli pochodzą z lat suchych o bardzo wysokiej temperaturze".
Produkcja win czerwonych lub różowych, w wyniku krótszej lub dłuższej maceracji, najlepiej sprzyja zachowaniu aromatów odmian pinot noir N i meunier N oraz ich rozwojowi podczas fermentacji w kadzi. W przypadku win białych zachowanie integralności winogron od momentu zbioru i delikatne tłoczenie zgodnie z praktyką przyjętą w Szampanii, pozwala uniknąć zabarwienia sokami pochodzącymi z czarnych winogron, a tym samym zagwarantować klarowność wina.
Wina czerwone z prowincji Szampania pojawiały się wśród "grands vins" na sakrach królów w Reims począwszy od 1328 r. (koronacja Filipa VI), gdzie były szczególnie cenione za naturalną delikatność bukietu. Potężni władcy Europy nabywali nawet winnice w Montagne de Reims, a Henryk IV chciał przyjąć tytuł pana na Ay (fr. seigneur d'Ay). Wytrawni degustatorzy na dworze Ludwika XIV, mieniący się "zakonem Coteaux", opiewali sławę i reputację tych win: "Proszę nie szczędzić kosztów na zakup wina z Szampanii", pisze w 1671 r. Saint-Évremond do hrabiego d'Olonne. "Nie ma prowincji nad Szampanię, która dostarczałaby znakomitsze wina na każdą porę roku".
Pochwały te powtarzają się w wielu dokumentach od XVII do XIX w.; wina te zajmują "poczesne miejsce wśród najlepszych z »vins fins« w królestwie", które przyznaje im André Jullien w 1822 r. Dzięki profesjonalizmowi producentów ich renoma nadal istnieje. Wina te należy degustować z szacunkiem i historyczną ciekawością, pamiętając, że przetrwały od czasów starożytnych.
Tytuł wymogu/odstępstwa
Nazwy dodatkowe
Ramy prawne
przepisy krajowe
Rodzaj dalszego wymogu/odstępstwa
przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania
Opis wymogu/odstępstwa
Na etykiecie wina objętego kontrolowaną nazwą pochodzenia można umieścić nazwę mniejszej jednostki geograficznej, pod warunkiem że: - jest to nazwa miejsca (lieu-dit) wpisana do ksiąg wieczystych; - została ona podana w deklaracji zbiorów. Oznaczenie lokalizacji jest dozwolone jedynie w przypadku, gdy wszystkie winogrona użyte do produkcji wina pochodzą z tego określonego miejsca.
Tytuł wymogu/odstępstwa
Wskazanie odmiany winorośli
Ramy prawne
przepisy krajowe
Rodzaj dalszego wymogu/odstępstwa
przepisy dodatkowe dotyczące etykietowania
Opis wymogu/odstępstwa
Nazwę odmiany winorośli umieszcza się na etykietach czcionką o wymiarach (wysokość i szerokość) nieprzekraczających trzech milimetrów i połowy wielkości czcionki, którą zapisano kontrolowaną nazwę pochodzenia. Można zastrzec odmianę tylko wtedy, gdy wszystkie winogrona pochodzą z tej odmiany.
Tytuł wymogu/odstępstwa
Pakowanie
Ramy prawne
przepisy krajowe
Rodzaj dalszego wymogu/odstępstwa
Pakowanie na wyznaczonym obszarze geograficznym
Opis wymogu/odstępstwa
Ustawa z dnia 23 maja 1977 r. zakazuje wysyłania w innej formie niż w butelkach win produkowanych pod kontrolowaną nazwą pochodzenia "Coteaux champenois", z wyjątkiem ich przemieszczania w obrębie wyznaczonego winiarskiego obszaru Szampanii, między podmiotami działającymi na tym obszarze. Po zakończeniu okresu dojrzewania wina są wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem dla konsumenta od 15 października roku następującego po roku zbioru.
Elektroniczne odesłanie (URL) do publikacji specyfikacji produktu
https://info.agriculture.gouv.fr/boagri/document_administratif-d012f672-717a-4deb-a062-bfbdca83d46c
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3122 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Publikacja informacji dotyczącej zatwierdzonej zmiany standardowej w specyfikacji produktu objętego oznaczeniem geograficznym zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2025/27 |
| Data aktu: | 2026-06-11 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-11 |