Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 2025 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (05853/2025 - C10-0094/2025 - 2025/0009M(NLE))

P10_TA(2025)0267
Umowa o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (Rezolucja)

Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 2025 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (05853/2025 - C10-0094/2025 - 2025/0009M(NLE))

(C/2026/1675)

(Dz.U.UE C z dnia 22 kwietnia 2026 r.)

Parlament Europejski,

- uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego tytuł V dotyczący działań zewnętrznych Unii,

- uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v),

- uwzględniając projekt decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (05853/2025),

- uwzględniając Umowę o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru, którą podpisano 7 maja 2025 r.,

- uwzględniając wniosek Komisji z dnia 31 stycznia 2025 r. dotyczący decyzji Rady w sprawie zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (COM(2025)0023),

- uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 ust. 4 akapit pierwszy i art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) TFUE (C10-0094/2025),

- uwzględniając opinię Europejskiego Inspektora Ochrony Danych 4/2025 w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie podpisania i zawarcia, w imieniu Unii, Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru,

- uwzględniając Umowę o wolnym handlu (FTA) między Unią Europejską a Republiką Singapuru 1 , która weszła w życie 21 listopada 2019 r.,

- uwzględniając Umowę o ochronie inwestycji między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Singapuru, z drugiej strony, na której zawarcie Parlament Europejski wyraził zgodę 13 lutego 2019 r.,

- uwzględniając Umowę o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską a Singapurem, którą podpisano 19 października 2018 r.,

- uwzględniając opinię 2/15 Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 maja 2017 r. 2 , wydaną zgodnie z art. 218 ust. 11 TFUE na wniosek Komisji z dnia 10 lipca 2015 r.,

- uwzględniając zasady handlu cyfrowego UE-Singapur, które są jednym z najważniejszych rezultatów partnerstwa cyfrowego UE-Singapur 3 ,

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 marca 2021 r. pt. "Cyfrowy kompas na 2030 r.: europejska droga w cyfrowej dekadzie" (COM(2021)0118),

- uwzględniając wspólny komunikat Komisji i Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z 16 września 2021 r. zatytułowany "Unijna strategia współpracy w regionie Indo-Pacyfiku" (JOIN(2021)0024),

- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 lutego 2021 r. pt. "Przegląd polityki handlowej - otwarta, zrównoważona i asertywna polityka handlowa" (COM(2021)0066),

- uwzględniając wspólny komunikat Komisji oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 20 czerwca 2023 r. pt. "Europejska strategia bezpieczeństwa gospodarczego" (JOIN(2023) 0020),

- uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji Europejskiej z dnia 23 stycznia 2023 r. pt. "Europejska deklaracja praw i zasad cyfrowych w cyfrowej dekadzie" 4 ,

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 lutego 2019 r. w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru 5 ,

- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2016 r. w sprawie nowej, perspektywicznej i innowacyjnej przyszłej strategii w dziedzinie handlu i inwestycji 6 ,

- uwzględniając inicjatywę wspólnego oświadczenia Światowej Organizacji Handlu w sprawie handlu elektronicznego;

- uwzględniając decyzję Rady (UE) 2022/1643 z dnia 20 września 2022 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, Kompleksowej umowy o transporcie lotniczym między państwami członkowskimi Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi 7 ,

- uwzględniając decyzję Rady z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie przystąpienia do negocjacji dwustronnych dotyczących umów o wolnym handlu z poszczególnymi państwami członkowskimi ASEAN, począwszy od Singapuru,

- uwzględniając mandaty negocjacyjne z dnia 23 kwietnia 2007 r. dotyczące międzyregionalnej umowy o wolnym handlu z państwami członkowskimi ASEAN,

- uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 13 listopada 2025 r. 8  w sprawie projektu decyzji Rady,

- uwzględniając art. 107 ust. 2 Regulaminu,

- uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego (A10-0190/2025),

A. mając na uwadze, że UE i Singapur podzielają istotne wartości, takie jak demokracja, praworządność, poszanowanie praw człowieka, różnorodność kulturowa i językowa oraz silne zaangażowanie na rzecz otwartego handlu opartego na zasadach i wielostronnego systemu handlowego;

B. mając na uwadze, że to pierwsza samodzielna umowa o handlu cyfrowym, którą UE zawarła z krajem partnerskim, oraz pierwsza dwustronna umowa o handlu cyfrowym między UE a państwem ASEAN; mając na uwadze, że to ważny krok w kierunku zwiększenia ambicji zasad handlu cyfrowego na całym świecie, w szczególności w regionie Indo-Pacyfiku, przez ustanowienie norm dotyczących handlu cyfrowego, przepływów danych, ochrony danych i praw konsumentów w internecie; mając na uwadze, że umowa ta posłuży również za punkt odniesienia dla umów, które UE obecnie negocjuje z innymi gospodarkami Azji Południowo-Wschodniej;

C. mając na uwadze, że w 2024 r. Singapur był 21. co do wielkości partnerem handlowym UE w handlu towarami i drugim co do wielkości partnerem handlowym spośród krajów ASEAN, a handel z nim odpowiadał za 1 % całego handlu towarami UE, podczas gdy UE była piątym co do wielkości partnerem handlowym Singapuru, a handel z nią odpowiadał za 7,9 % całego handlu towarami tego kraju, co stanowi nieco mniej niż jedną trzecią handlu towarami i usługami między UE a ASEAN oraz około dwie trzecie całkowitej kwoty inwestycji między tymi dwoma regionami;

D. mając na uwadze, że Singapur jest głównym odbiorcą europejskich inwestycji w Azji i największym inwestorem azjatyckim w UE; mając na uwadze, że w 2023 r. wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych UE w Singapurze wyniosła 262,9 mld EUR, co czyni UE drugim co do wielkości źródłem BIZ w Singapurze, a wartość bezpośrednich inwestycji zagranicznych Singapuru w UE - 313,5 mld EUR, co wskazuje na kontynuację obserwowanej w poprzednich latach tendencji ekspansywnej;

E. mając na uwadze, że w 2023 r. wartość handlu usługami między UE a Singapurem wyniosła 80,6 mld EUR;

F. mając na uwadze, że Singapur jest stroną wszechstronnego i progresywnego partnerstwa transpacyficznego oraz regionalnego kompleksowego partnerstwa gospodarczego;

G. mając na uwadze, że Singapur należy do krajów, z którymi najłatwiej jest prowadzić interesy, a jego gospodarka należy do najbardziej konkurencyjnych i najmniej skorumpowanych na świecie;

H. mając na uwadze, że handel cyfrowy stanowi około 25 % całego handlu międzynarodowego i ponad połowę międzynarodowego handlu usługami, a jego wartość rośnie w szybszym tempie niż wartość handlu tradycyjnego; mając na uwadze, że UE jest światowym liderem zarówno w eksporcie, jak i w imporcie usług cyfrowych;

I. mając na uwadze, że obecne dwustronne stosunki handlowe między UE a Singapurem, oparte na umowie o wolnym handlu UE-Singapur, należy pogłębić i wspierać za pomocą zaktualizowanych zasad dotyczących sfery cyfrowej;

J. mając na uwadze, że podczas przeglądu swojej polityki handlowej z 2021 r. UE doceniła wkład cyfrowej unijnej polityki handlowej w swoją transformację cyfrową i zapowiedziała, że zamierza rozszerzyć współpracę dwustronną i zbadać, czy można by przyjąć silniejsze ramy współpracy w kwestiach cyfrowych związanych z handlem z partnerami o podobnych poglądach; mając na uwadze, że dążenie do partnerstw z krajami o podobnych poglądach jest również spójne z celem strategii bezpieczeństwa gospodarczego UE z 2023 r.;

K. mając na uwadze, że w swojej strategii współpracy w regionie Indo-Pacyfiku Unia uznała, że region ten odgrywa wiodącą rolę w gospodarce cyfrowej, i zaproponowała ustanowienie partnerstw cyfrowych z najważniejszymi partnerami w regionie, w tym z Singapurem;

L. mając na uwadze, że umowa ta pokrywa się z celem UE, jakim jest ustanowienie nowoczesnych zasad dotyczących handlu cyfrowego z globalnymi partnerami, na co wskazują rozdziały dotyczące handlu cyfrowego w niedawno zawartych umowach o wolnym handlu ze Zjednoczonym Królestwem, Chile i Nową Zelandią, a także w umowie o transgranicznych przepływach danych z Japonią;

M. mając na uwadze, że celem umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Singapurem jest zwiększenie zaufania konsumentów do rynku cyfrowego przez poprawę dostępu do informacji, bezpieczeństwa i mechanizmów dochodzenia roszczeń, przy jednoczesnym zapewnieniu przedsiębiorstwom przewidywalności i pewności prawa;

N. mając na uwadze, że małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) - którym pokazano, że mogą czerpać korzyści z cyfryzacji - często napotykają więcej przeszkód w gospodarce cyfrowej i handlu cyfrowym niż większe przedsiębiorstwa ze względu na brak zasobów, kompetencji i środków finansowych;

O. mając na uwadze, że prywatność i ochrona danych są odrębnymi, ale wzajemnie powiązanymi prawami podstawowymi zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej; mając na uwadze, że polityka handlu cyfrowego UE musi chronić oba te prawa z uwzględnieniem ich odrębnej natury;

P. mając na uwadze, że nie przeprowadzono oceny skutków dotyczącej tego, jak umowy o handlu cyfrowym mogą wpływać na istniejące regulacje lub konieczność wprowadzenia nowych regulacji w przyszłości;

Q. mając na uwadze, że różne organizacje społeczeństwa obywatelskiego i eksperci ds. ochrony danych wyrazili obawy dotyczące autonomii regulacyjnej UE w kontekście przepisów o handlu cyfrowym, zwłaszcza w odniesieniu do przepływów danych i kodu źródłowego; mając na uwadze, że przy wdrażaniu umowy należy uwzględnić te obawy;

R. mając na uwadze, że Europejski Inspektor Ochrony Danych (EIOD) wyraźnie zalecił zmianę umowy o handlu cyfrowym między UE a Republiką Singapuru, tak aby doprecyzować, że każda ze stron może przyjąć i utrzymywać zabezpieczenia, które uzna za stosowne do celów zapewnienia ochrony danych osobowych i prywatności, w tym przepisy dotyczące transgranicznego przekazywania danych osobowych, aby wyraźnie wskazać, że żadne postanowienie umowy nie ma wpływu na ochronę danych osobowych i prywatności gwarantowaną przez odpowiednie zabezpieczenia stron oraz że "uzasadnione cele polityki publicznej", dzięki którym organy regulacyjne mogą wymagać dostępu do kodu źródłowego, obejmują nie tylko te wymienione obecnie w umowie, ale również ochronę osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych;

1. z zadowoleniem przyjmuje podpisanie 7 maja 2025 r. w Singapurze umowy o handlu cyfrowym między UE a Republiką Singapuru;

2. zauważa, że umowa ustanawia wiążące zasady dotyczące handlu towarami i usługami przy użyciu środków elektronicznych; stwierdza, że zasady te jeszcze bardziej wzmocnią dwustronne stosunki handlowe między UE a Singapurem, ponieważ zwiększą zaufanie konsumentów oraz zagwarantują przewidywalność i pewność prawa przedsiębiorstwom prowadzącym handel cyfrowy;

3. przypomina, że umowa ta powinna przynosić korzyści konsumentom, obywatelom, pracownikom i MŚP oraz że wszystkie podmioty działające na jednolitym rynku muszą przestrzegać przepisów UE, a zatem spełniać najwyższe standardy w dziedzinie praw podstawowych, w tym praw pracowniczych i cyfrowych, oraz uczciwości rynkowej, co zwiększa zaufanie do gospodarki cyfrowej; odnotowuje, że organizacje społeczeństwa obywatelskiego obawiają się, iż zabezpieczenia tych praw mogą być niewystarczające;

4. przypomina, że umowa ma zastosowanie do wszystkich rodzajów handlu przy użyciu środków elektronicznych i ma zagwarantować przewidywalność i pewność prawa w handlu internetowym, a jednocześnie zachować swobodę polityczną stron, ponieważ wyraźnie utrzymuje rygorystyczne normy UE w zakresie ochrony danych osobowych i prywatności, a obie strony zachowują prawo do wdrażania i utrzymywania środków ochrony danych osobowych i prywatności;

5. zauważa, że w swojej opinii EIOD zwrócił uwagę, iż w Unii ochrona danych osobowych stanowi prawo podstawowe i nie może być przedmiotem negocjacji w kontekście unijnych umów handlowych; przypomina o unijnych przepisach horyzontalnych uzgodnionych między Parlamentem, Radą i Komisją, które umożliwiają negocjacje w sprawie przepływu danych tylko w takim zakresie, w jakim nie zagrażają one zdolności UE do ochrony prywatności i danych osobowych w kontekście transgranicznych przepływów danych oraz ochrony danych osobowych i prywatności; odnotowuje ponadto, że EIOD wyraził obawy dotyczące braku prawnie wiążącego tekstu równoważnego z przepisami horyzontalnymi dotyczącymi transgranicznego przepływu danych oraz ochrony danych osobowych i prywatności, które UE przyjęła w 2018 r.;

6. podkreśla, że umowa ta ułatwi transakcje elektroniczne dzięki wprowadzeniu podpisów elektronicznych i uwierzytelniania elektronicznego oraz będzie promować bezpieczne środowisko internetowe przez zagwarantowanie ochrony konsumentów i przez ochronę ich danych; podkreśla w tym kontekście, że należy zagwarantować ochronę konsumentów zarówno w gospodarce online, jak i offline; uważa ponadto, że dzięki ochronie kodów źródłowych i zakazowi przymusowego transferu technologii umowa zapewni przedsiębiorstwom pewność prawa, a jednocześnie poprawi dostęp do handlu elektronicznego i uprości handel cyfrowy, ponieważ zmniejszy obciążenia administracyjne w handlu elektronicznym przez umożliwienie e-fakturowania i handlu bez użycia dokumentów papierowych; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że umowa ta zachęca do współpracy regulacyjnej w kwestiach związanych z handlem cyfrowym, co ma promować rozwój handlu cyfrowego i zapewnić integrację cyfrową MŚP; podkreśla, że umowie powinny towarzyszyć warunki techniczne i regulacyjne, które zapewnią dostęp do handlu cyfrowego jak najszerszemu gronu podmiotów, w szczególności po to, by MŚP mogły czerpać korzyści z tej umowy; w szczególności uważa, że należy zmniejszyć obciążenia administracyjne, tak aby mogły być konkurencyjne na rynkach cyfrowych; z zadowoleniem przyjmuje tę umowę, która powinna być pierwszym krokiem w kierunku usunięcia barier i wyzwań stojących przed MŚP oraz powinna ułatwić handel cyfrowy;

7. podkreśla, że w postanowieniach umowy dotyczących niezamówionych komercyjnych wiadomości elektronicznych należy w przyszłości rozszerzyć definicję spamu, tak aby obejmowała wszystkie sposoby komunikacji, co pozwoli dostosować przepisy dotyczące powstających technologii do przyszłych wyzwań, a jednocześnie zająć się aktualną kwestią połączeń telemarketingowych;

8. podkreśla, że podczas wdrażania umowy należy w pełni respektować obecne i przyszłe unijne przepisy dotyczące ochrony danych, danych osobowych, ochrony konsumentów i sztucznej inteligencji oraz że umowa nie powinna osłabiać zdolności UE do sprawowania funkcji regulacyjnej, egzekwowania przepisów i ochrony praw podstawowych; zwraca uwagę, że należy koniecznie umożliwić organom regulacyjnym skuteczne egzekwowanie przestrzegania przez przedsiębiorstwa przepisów unijnych, takich jak akt w sprawie sztucznej inteligencji 9 , co pozwoli w pełni egzekwować przepisy cyfrowe i chronić prawa obywateli, a tym samym zwiększy bezpieczeństwo i zaufanie konsumentów; apeluje o wprowadzenie przepisów zakazujących przymusowego transferu technologii w zakresie praw własności intelektualnej w kodzie źródłowym;

9. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że postanowienia umowy dotyczące transgranicznego przepływu danych mają zastosowanie do wszystkich sektorów, co ma zagwarantować swobodny przepływ danych; podkreśla, że postanowienia te opierają się na utrwalonej praktyce i że towarzyszy im swoboda polityczna w dziedzinie regulacji, która pozwoli organom regulacyjnym i organom nadzoru korzystać z ich prawa do gwarantowania ochrony danych i prywatności oraz ochrony innych celów polityki publicznej;

10. podkreśla potrzebę ochrony unijnych ram dotyczących danych i praw cyfrowych, jak wskazano w Europejskiej deklaracji praw i zasad cyfrowych w cyfrowej dekadzie; podkreśla, że postanowienia umowy dotyczące swobodnego przepływu danych należy wdrożyć zgodnie z obecnym poziomem ochrony w UE, aby zapewnić skuteczną ochronę danych osobowych;

11. zauważa, że postanowienia dotyczące kodu źródłowego w tej umowie są nieco bardziej zaawansowane w porównaniu z poprzednimi umowami, co dodatkowo wzmacnia rolę ochrony kodów źródłowych; uważa, że ma to zasadnicze znaczenie dla ochrony małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw typu startup przed wymuszonym transferem technologii; podkreśla, że należy zadbać o to, by MŚP mogły skutecznie uczestniczyć w handlu cyfrowym i czerpać korzyści ze sprawiedliwego dostępu do rynku; przypomina w związku z tym strategiczne cele UE dotyczące dalszego uprzemysłowienia i suwerenności technologicznej; podkreśla przy tym potrzebę jednoczesnego nadzoru regulacyjnego i zagwarantowania przestrzeni politycznej; zwraca uwagę, że należy zadbać o to, by umowa nie wpływała negatywnie na egzekwowanie unijnych przepisów w dziedzinie cyfrowej; zauważa, że chociaż umowa zakazuje podmiotom zagranicznym żądań dotyczących kodu źródłowego przedsiębiorstw z UE, co ma zapobiegać kradzieży własności intelektualnej, istnieją obawy, że obecne sformułowania mogą ograniczyć zdolność organów regulacyjnych do egzekwowania przepisów, takich jak akt w sprawie sztucznej inteligencji; podkreśla, że ochrona własności intelektualnej nie może odbywać się kosztem skutecznego egzekwowania prawa UE;

12. podkreśla, że UE powinna wyznaczać światowe standardy w dziedzinie zarządzania cyfrowego opartego na prawach;

13. podkreśla strategiczne znaczenie tej umowy, biorąc pod uwagę pozycję Singapuru jako bramy do szerszego regionu ASEAN, i przyznaje, że umowa ta będzie miała wpływ nie tylko na UE; podkreśla, że aby chronić prawa cyfrowe, potrzebne są surowe przepisy dotyczące kodów źródłowych i przepływów danych; uważa, że porozumienie to jest kamieniem milowym, jeśli chodzi o dążenie UE do kształtowania globalnych zasad handlu cyfrowego, które będą umożliwiać realizację jej wizji gospodarki cyfrowej; odnotowuje wcześniejsze doświadczenia Republiki Singapuru w zawieraniu umów dwustronnych o handlu cyfrowym;

14. podkreśla znaczenie zawierania umów dwustronnych w obecnej sytuacji geopolitycznej; w tym kontekście wzywa Komisję i państwa członkowskie do zbadania możliwości zawarcia umów o handlu cyfrowym z innymi partnerami;

15. przypomina, że opinia EIOD zawiera zalecenia dotyczące konkretnych sformułowań w umowie dotyczących danych osobowych i prywatności, które należy wziąć pod uwagę w przyszłych umowach o handlu cyfrowym, aby wzmocnić przepisy UE dotyczące ochrony prywatności i przepisy związane z ochroną danych w przypadku sporów handlowych; apeluje do Komisji, aby rozważyła, jak mogłaby uzupełnić umowę o handlu cyfrowym między UE a Republiką Singapuru; wzywa Komisję, aby brała pod uwagę te zalecenia przy wdrażaniu umowy oraz przy opracowywaniu przyszłych umów o handlu cyfrowym;

16. zauważa, że nie przeprowadzono analizy prawnej zgodności umowy o handlu cyfrowym między UE a Republiką Singapuru ani żadnej innej podobnej umowy z obowiązującymi przepisami UE; w związku z tym wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny ex post tej umowy i wpływu jej postanowień na przestrzeń regulacyjną UE; wzywa Komisję, aby informowała Parlament Europejski o stanie wdrażania umowy;

17. wzywa Komisję, aby zagwarantowała nowoczesne unijne ramy handlu cyfrowego przez opracowanie przyszłościowej polityki handlu cyfrowego, która będzie chronić autonomię regulacyjną, zapewniać demokratyczny nadzór i dostosowywać się do zmian technologicznych;

18. zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Republiki Singapuru.

1 Umowa o wolnym handlu między Unią Europejską a Republiką Singapuru (Dz.U. L 294 z 14.11.2019, s. 3, ELI: http://data.europa.eu/ eli/agree_internation/2019/1875/oj).
2 Opinia 2/15 Trybunału Sprawiedliwości z 16 maja 2017 r. ECLI:EU:C:2017:376.
4 Dz.U. C 23 z 23.1.2023, s. 1.
5 Dz.U. C 449 z 23.12.2020, s. 341.
6 Dz.U. C 101 z 16.3.2018, s. 30.
7 Dz.U. L 248 z 26.9.2022, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2022/1643/oj.
8 Teksty przyjęte, P10_TA(2025)0266.
9 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1689 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia zharmonizowanych przepisów dotyczących sztucznej inteligencji oraz zmiany rozporządzeń (WE) nr 300/2008, (UE) nr 167/2013, (UE) nr 168/2013, (UE) 2018/858, (UE) 2018/1139 i (UE) 2019/2144 oraz dyrektyw 2014/90/UE, (UE) 2016/797 i (UE) 2020/1828 (akt w sprawie sztucznej inteligencji) (Dz.U. L, 2024/1689, 12.7.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1689/oj).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.1675

Rodzaj:rezolucja
Tytuł:Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 13 listopada 2025 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zawarcia Umowy o handlu cyfrowym między Unią Europejską a Republiką Singapuru (05853/2025 - C10-0094/2025 - 2025/0009M(NLE))
Data aktu:2025-11-13
Data ogłoszenia:2026-04-22