Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-41/17: Isabel González Castro v. Mutua Umivale, Prosegur Espana SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (orzeczenie wstępne).

Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 19 września 2018 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Superior de Justicia de Galicia - Hiszpania) - Isabel González Castro / Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)
(Sprawa C-41/17) 1

(Odesłanie prejudycjalne - Dyrektywa 92/85/EWG - Artykuły 4, 5 i 7 - Ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników - Pracownica karmiąca piersią - Praca nocna - Praca zmianowa wykonywana częściowo w godzinach nocnych - Ocena zagrożeń występujących na stanowisku pracy - Środki zapobiegawcze - Zakwestionowanie przez zainteresowaną pracownicę - Dyrektywa 2006/54/WE - Artykuł 19 - Równość traktowania - Dyskryminacja ze względu na płeć - Ciężar dowodu)

Język postępowania: hiszpański

(2018/C 408/11)

(Dz.U.UE C z dnia 12 listopada 2018 r.)

Sąd odsyłający

Tribunal Superior de Justicia de Galicia

Strony w postępowaniu głównym

Strona skarżąca: Isabel González Castro

Strona pozwana: Mutua Umivale, Prosegur España SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS)

Sentencja

1)
Wykładni art. 7 dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią należy dokonywać w ten sposób, że znajduje on zastosowanie do sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której zainteresowana pracownica wykonuje pracę zmianową, w ramach której wyłącznie część swoich obowiązków wykonuje w porze nocnej.
2)
Wykładni art. 19 ust. 1 dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) należy dokonywać w ten sposób, że ma on zastosowanie do sytuacji takiej jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której pracownica, której odmówiono wydania zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego istnienie zagrożenia dla karmienia piersią występującego na jej stanowisku pracy, a w konsekwencji świadczenia pieniężnego z tytułu ryzyka w okresie karmienia piersią, kwestionuje przed sądem krajowym lub innym właściwym organem danego państwa członkowskiego ocenę zagrożeń występujących na jej stanowisku pracy, w sytuacji gdy pracownica ta przedstawia okoliczności mogące sugerować, że ocena ta nie zawierała konkretnej analizy, uwzględniającej jej indywidualną sytuację, a tym samym pozwalające domniemywać istnienie dyskryminacji bezpośredniej ze względu na płeć w rozumieniu dyrektywy 2006/54, czego ustalenie należy do sądu odsyłającego.

Obowiązkiem strony pozwanej jest wówczas udowodnienie, że taka ocena zagrożeń faktycznie obejmowała taką konkretną analizę i że w konsekwencji nie doszło do naruszenia zasady niedyskryminacji.

1 Dz.U. C 121 z 18.4.2017.
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2018.408.10/2

Rodzaj:wyrok
Tytuł:Sprawa C-41/17: Isabel González Castro v. Mutua Umivale, Prosegur Espana SL, Instituto Nacional de la Seguridad Social (INSS) (orzeczenie wstępne).
Data aktu:2018-09-19
Data ogłoszenia:2018-11-12