Sprawa C-310/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2018 r. - postępowanie karne przeciwko Emiłowi Milewowi.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2018 r. - postępowanie karne przeciwko Emiłowi Milewowi

(Sprawa C-310/18)

Język postępowania: bułgarski

(2018/C 268/30)

(Dz.U.UE C z dnia 30 lipca 2018 r.)

Sąd odsyłający

Specializiran nakazatelen syd

Strona w postępowaniu głównym

Emił Milew

Pytania prejudycjalne

1) Czy krajowe orzecznictwo, w którym określono jako warunek przedłużenia środka zapobiegawczego w postaci "tymczasowego aresztowania" (cztery miesiące po aresztowaniu oskarżonego) istnienie "uzasadnionego przypuszczenia" rozumianego jako ustalenie wyłącznie "na pierwszy rzut oka" możliwości popełnienia czynu przez oskarżonego, jest zgodne z art. 3, art. 4 ust. 1 zdanie drugie, art. 10, motywem 16 zdanie czwarte i piąte, motywem 48 dyrektywy [Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)] 2016/343 ¹  [z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym] oraz z art. 47 i 48 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?

Odpowiednio, czy zgodne ze wspomnianymi powyżej przepisami jest krajowe orzecznictwo, w którym rozumie się "uzasadnione przypuszczenie" jako istnienie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa, że oskarżony popełnił czyn?

2) Czy krajowe orzecznictwo, w którym zobowiązano sąd orzekający w przedmiocie wniosku o zmianę już przyjętego środka zapobiegawczego w postaci "tymczasowego aresztowania", aby uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w ten sposób, by nie przeciwstawiać obciążających i uniewinniających dowodów, nawet jeśli obrona przedstawiła argumenty w tym względzie - a jedyną podstawę tego ograniczenia stanowi konieczność zachowania przez sąd bezstronności, na wypadek gdyby sprawę tę przydzielono mu do rozpatrzenia co do istoty - jest zgodne z art. 4 ust. 1 zdanie drugie, art. 10, motywem 16 zdanie czwarte i piąte, motywem 48 dyrektywy 2016/343 oraz z art. 47 karty?

Odpowiednio, czy zgodne ze wspomnianymi powyżej przepisami jest krajowe orzecznictwo, na mocy którego sąd przeprowadza bardziej szczegółowe i konkretne omówienie dowodów i udziela jasnej odpowiedzi na argumenty obrony, niezależnie od ryzyka, że gdyby przydzielono mu tę sprawę do rozpatrzenia co do istoty, będzie to skutkowało niemożnością rozpoznania przezeń i wydania końcowego orzeczenia w przedmiocie winy - co skutkowałoby koniecznością rozpatrzenia sprawy co do istoty przez innego sędziego?

1 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym, Dz.U. 2016, L 65, s. 1.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2018.268.24
• Rodzaj: ogłoszenie
• Tytuł: Sprawa C-310/18: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Specializiran nakazatelen syd (Bułgaria) w dniu 11 maja 2018 r. - postępowanie karne przeciwko Emiłowi Milewowi.
• Data aktu: 2018-07-30
• Data ogłoszenia: 2018-07-30