Sprawa T-273/13: Sarafraz v. Rada Unii Europejskiej.

Wyrok Sądu z dnia 4 grudnia 2015 r. - Sarafraz/Rada

(Sprawa T-273/13) ¹

(Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa - Środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie - Zamrożenie środków finansowych - Ograniczenia wjazdu na terytorium Unii i przejazdu przez nie - Podstawa prawna - Obowiązek uzasadnienia - Prawo do bycia wysłuchanym - Błąd w ocenie - Ne bis in idem - Wolność wypowiedzi - Wolność mediów - Wolność wyboru zawodu - Swobodny przepływ - Prawo własności)

Język postępowania: niemiecki

(2016/C 027/35)

(Dz.U.UE C z dnia 25 stycznia 2016 r.)

Strony

Strona skarżąca: Mohammad Sarafraz (Teheran, Iran) (przedstawiciele: początkowo adwokat T. Walter, następnie adwokaci J. M. Viñals Camallonga, L. Barriola Urruticoechea i J. L. Iriarte Ángel)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej (przedstawiciele: J.P. Hix i Á. de Elera-San Miguel Hurtado, pełnomocnicy)

Interwenient popierający stronę pozwaną: Stiftung Organisation Justice for Iran (Amsterdam, Niderlandy) (przedstawiciele: początkowo adwokat G. Pulles, następnie adwokat R. Marx)

Przedmiot

Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności, po pierwsze, decyzji Rady 2013/124/WPZiB z dnia 11 marca 2013 r. zmieniającej decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 68, s. 57); po drugie, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 206/2013 z dnia 11 marca 2013 r. w sprawie wykonania art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 68, s. 9); po trzecie, decyzji Rady 2014/205/WPZiB z dnia 10 kwietnia 2014 r. zmieniającej decyzję 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 109, s. 25); po czwarte, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 371/ 2014 z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie wykonania art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 109, s. 9); po piąte, decyzji Rady (WPZiB) 2015/555 z dnia 7 kwietnia 2015 r. zmieniającej decyzję Rady 2011/235/WPZiB dotyczącą środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Iranie (Dz.U. L 92, p. 91); oraz po szóste, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2015/548 z dnia 7 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 359/2011 dotyczącego środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie (Dz. U. L 92, s. 1), w zakresie, w jakim te akty dotyczą skarżącego.

Sentencja

1) Skarga zostaje oddalona.

2) Mohammad Sarafraz pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Radę Unii Europejskiej.

3) Stiftung Organisation Justice for Iran pokrywa własne koszty.

1 Dz.U. C 207 z 20.7.2013.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2016.27.31
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa T-273/13: Sarafraz v. Rada Unii Europejskiej.
• Data aktu: 2015-12-04
• Data ogłoszenia: 2016-01-25