Opinia w sprawie: "Wzrost i zatrudnienie - Zintegrowane Wytyczne na lata 2005-2008" komunikat przewodniczącego w porozumieniu z wiceprzewodniczącym Verheugenem oraz komisarzami Almunią oraz Špidlą wraz z zaleceniem Komisji w sprawie Ogólnych wytycznych dla polityk gospodarczych Państw Członkowskich oraz Wspólnoty (zgodnie z art. 99 Traktatu WE) oraz wnioskiem dotyczącym decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia Państw Członkowskich (zgodnie z art. 128 Traktatu WE).
(2006/C 81/04)
(Dz.U.UE C z dnia 4 kwietnia 2006 r.)
KOMITET REGIONÓW
uwzględniając"Wzrost i zatrudnienie - zintegrowane wytyczne na lata 2005-2008" wraz z zaleceniem Komisji w sprawie Ogólnych wytycznych dla polityk gospodarczych Państw Członkowskich oraz Wspólnoty (zgodnie z art. 99 Traktatu WE) oraz wnioskiem dotyczącym decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia Państw Członkowskich COM(2005) 141 końcowy - 2005/0057 (CNS);
uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 12 kwietnia 2005 r. i decyzję Rady z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie zgodnie z art. 265 ust. 1 i art. 128 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
uwzględniając decyzję swojego Przewodniczącego z dnia 19 maja 2005 r. o powierzeniu Komisji ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej opracowania opinii w tej sprawie;
uwzględniając uchwałę Komitetu Regionów w sprawie odnowienia strategii lizbońskiej, przyjętej 24 lutego 2005 r.;
uwzględniając projekt opinii (CdR 147/2005 rev.1) przyjęty dnia 29 czerwca 2005 r. przez Komisję ds. Polityki Gospodarczej i Społecznej (sprawozdawcą była Pauliina HAIJANEN: członek Rady Regionalnej Finlandii Płd.-Zach., członek Rady Miasta Laitila (FI-EPP)),
jednogłośnie przyjął podczas 61. sesji plenarnej w dniach 12-13 października 2005 r. (posiedzenie z dnia 12 października) następującą opinię:
1. Stanowisko Komitetu Regionów
Uwagi ogólne
Komitet Regionów
1.1 uważa, że zamiar zastosowania zintegrowanych wytycznych na rzecz zwiększenia wzrostu i zatrudnienia powinien być realizowany dla uzyskania większej spójności społecznej, poprawy dobrobytu społecznego i jakości życia; lepsza pozycja, jeśli chodzi o konkurencyjność i inwestycje, oraz długotrwały wysoki poziom osłon społecznych to podstawowe warunki dla osiągnięcia tego celu;
1.2 ponawia apel o bardziej intensywne i zdecentralizowane wdrażanie strategii lizbońskiej w zgodzie z konkluzjami Rady Europejskiej z Lizbony, w których stwierdza się, że podejście przyjęte w celu realizacji strategii lizbońskiej będzie całkowicie zdecentralizowane, zgodnie z zasadą pomocniczości; Unia, jej Państwa Członkowskie, samorządy lokalne i regionalne, jak również partnerzy społeczni i społeczeństwo obywatelskie zostaną aktywnie włączeni w różne formy partnerstwa;
1.3 uważa jednak, że zintegrowane wytyczne stanowią krok naprzód w kategoriach metodologii, gdyż dają one wyraz komplementarności polityki gospodarczej i społecznej Unii Europejskiej oraz woli dalszego upraszczania narzędzi sterowania makroekonomicznego w Unii Europejskiej i poprawy ich czytelności;
1.4 jest zdania, że zwiększaniu wzrostu i zatrudnienia powinien przyświecać cel utrzymania i zwiększenia dobrobytu wszystkich obywateli na terenie całej Wspólnoty oraz umożliwienia im pełnego wykorzystania swego potencjału w życiu społecznym;
1.5 jest zdania, iż słaby rozwój społeczny w ostatecznym rozrachunku również spowalnia rozwój gospodarczy;
1.6 uważa, że z perspektywy międzynarodowej wzrost płac stanowi ważny miernik rozwoju społecznego;
1.7 jest zdania, że jego propozycje dotyczące oceny wartości dodanej płynącej z decentralizacji oraz uczestnictwa władz terytorialnych w opracowywaniu i wdrażaniu wytycznych nie zostały uwzględnione w odpowiednim stopniu;
1.8 podkreśla swą gotowość do aktywnego uczestnictwa w nowym procesie lizbońskim i wniesienie wkładu w coroczny wiosenny szczyt Rady Europejskiej. Komitet jest przekonany, że większy udział władz regionalnych i lokalnych w sprawowaniu rządów na szczeblu unijnym stworzy możliwość aktywnego partnerstwa dla rozwoju procesu decyzyjnego i zwiększy zrozumienie dla wymiaru regionalnego.
2. Zalecenia Komitetu Regionów
Komitet Regionów
2.1 uważa za istotne, by samorządy lokalne i regionalne były aktywnie zaangażowane w praktyczne wdrażanie zintegrowanych wytycznych oraz zaleca, by ustanowić niezbędne warunki uwzględniania opinii władz lokalnych i regionalnych również na etapie opracowywania oraz weryfikowania wytycznych;
2.2 uważa za istotne poszerzenie zakresu działania władz lokalnych i regionalnych w kształtowaniu i wzmacnianiu podstawowych warunków gospodarczych, które stanowią klucz do ich żywotności. Jako jedno z możliwych podejść należy rozważyć rozwijanie usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne;
2.3 uważa za istotne rozwijanie usług świadczonych przez władze lokalne i regionalne, tak aby zwiększyć ich dochodowość i konkurencyjność. W tym celu należy ułatwić organizację usług poprzez usunięcie przepisów oraz innych przeszkód hamujących innowacyjność i kreatywność w rozwoju konkurencyjnych usług publicznych, z zastrzeżeniem zachowania norm krajowych i minimalnych standardów europejskich;
2.4 uważa za istotne w związku z poszerzaniem i pogłębianiem wewnętrznego rynku usług, aby zwrócić uwagę na świadczenie usług w regionach trudno dostępnych oraz słabo zaludnionych. Dla skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest wyjaśnienie, co jest rozumiane pod pojęciami ogólnego interesu gospodarczego oraz usług użyteczności publicznej;
2.5 uważa za istotne, by rozwijać dialog społeczny w celu zwiększenia wkładu partnerów społecznych w wysiłki reformatorskie.
Zintegrowane wytyczne i krajowe programy reform
2.6 proponuje, by w przyszłych zintegrowanych wytycznych przewidziano opracowywanie konkretnych celów wynikających z perspektywy lokalnej i regionalnej, aby zwiększyć zaangażowanie samorządu regionalnego i lokalnego, partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego;
2.7 uważa za istotne zapewnienie Państwom Członkowskim wystarczającej ilości czasu na opracowanie krajowych programów reform we współpracy z samorządami terytorialnymi i zaleca w związku z tym, by Komisja również przygotowała orientacyjny harmonogram tego etapu procesu ustalania wytycznych;
2.8 zaleca sporządzenie bardziej szczegółowych przepisów mających na celu wzmocnienie proponowanego partnerstwa z władzami lokalnymi i regionalnymi. Czynnik ten należy uwzględnić nie tylko w wytycznych, lecz także w szczególności przy opracowywaniu strategii Europejskiego Funduszu Społecznego. Strategie EFS winny wspierać proponowane w wytycznych partnerstwo, jak również rozwój nowych modeli współpracy między różnymi szczeblami władz a partnerami społecznymi;
2.9 proponuje, by informować obywateli o opracowywanych wytycznych i krajowych programach reform w sposób podkreślający europejski charakter celów i potrzeb reform oraz wzmacniający zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego całej Unii w realizację nowych celów i działań;
2.10 uważa za istotne uwzględnienie przy opracowywaniu programów reform celów Funduszu Spójności i Funduszu Społecznego, programów integracji społecznej oraz procesów wspólnotowej polityki kształcenia;
2.11 uważa za istotne dokonanie oceny, do jakiego stopnia realistyczne jest ograniczenie pomocy publicznej w regionach słabo zaludnionych, gdzie nie ma podmiotów prywatnych podlegających zasadom rynkowym jako alternatywy dla usług sektora publicznego;
2.12 zauważa, iż niezmiernie ważne są inwestycje w rozwój zasobów ludzkich, gdyż na wielorakie sposoby wzmacniają one wzrost gospodarczy i zatrudnienie, np. poprzez wspieranie innowacji i ich zastosowań, czy też poprzez ułatwianie pracownikom i organizacjom przystosowania się do wyzwań towarzyszącym przemianom;
2.13 zaleca, by Państwa Członkowskie zachęcały samorządy lokalne i regionalne do korzystania z doświadczeń innych państw UE w zakresie reformowania usług w różnego rodzaju regionach i gminach;
2.14 wzywa do podjęcia kroków w kierunku zbadania, w jaki sposób można rozwinąć systemy płac uwzględniające w większym stopniu regionalne różnice w wydajności;
2.15 uważa za istotne, by uwzględnić zdolność władz lokalnych i regionalnych do konkurowania o wykwalifikowaną siłę roboczą przy sporządzaniu krajowych programów reform w odpowiednim zakresie oraz by zapewnić środki do utrzymania zdolności do pracy oraz motywacji starszych pracowników;
2.16 zwraca uwagę na rolę polityki edukacji i kształcenia jako filaru społeczeństwa demokratycznego oraz narzędzia rozwijania zasobów ludzkich;
2.17 podkreśla rolę władz lokalnych i regionalnych w prognozowaniu popytu oraz podaży siły roboczej, szkoleń, jak również w procesie koordynowania informacji oraz proponuje, by gromadzić przykłady dobrych praktyk;
2.18 uważa za istotne kształcenie wszechstronne, pozwalające na zmianę wykonywanych zawodów dzięki procesowi dokształcenia;
2.19 podkreśla, że organizując usługi w zakresie kształcenia oraz dążąc do porównywalności kwalifikacji zawodowych, należy uwzględnić krajowe kompetencje decyzyjne oraz krajowe wymagania;
2.20 zauważa, że zwiększenie zatrudnienia oraz poprawa kształcenia ustawicznego wymagają rozległej sieci instytucji szkoleniowych, które w szybki sposób będą reagować na zmieniające się potrzeby. Jednym ze sposobów osiągnięcia tego celu jest kształcenie na odległość. Należy jasno zdefiniować kształcenie w zakresie polityki zatrudnienia oraz kształcenie zawodowe oraz zlikwidować podwójne struktury;
2.21 zaleca rozwój elastycznych form kształcenia, zaspokajających potrzeby młodzieży i dorosłych, jak również promowanie szkoleń w miejscu pracy. Przy opracowywaniu systemów kształcenia ważne jest pogodzenie potrzeb i możliwości pracodawców i pracowników oraz uwzględnienie szczególnych potrzeb szkoleniowych właścicieli przedsiębiorstw;
2.22 popiera propagowanie modelu pracy dostosowanej do różnych etapów życia oraz rozwój rynków pracy sprzyjających integracji społecznej, lecz podkreśla, że nie należy narzucać władzom lokalnym i regionalnym dodatkowych obowiązków bez zapewnienia niezbędnych środków na ich realizację. Nie należy wdrażać reform w sposób, który w porównaniu z innymi podmiotami, postawiłby w niekorzystnej sytuacji służby i personel władz lokalnych i regionalnych;
2.23 uważa za istotne, by rozwijać i wzmacniać działania na rzecz osiedlania i integracji imigrantów w ramach społeczeństwa i rynku pracy oraz zaleca, by lepiej informować o wynikach badań na temat integracji oraz dobrych praktyk;
2.24 wzywa, by po pierwsze znaleźć metody umożliwiające pracodawcom zatrudniającym pracowników z zagranicy udział w procesie tworzenia i finansowania działań wspierających integrację, a po drugie znaleźć metody rozwijania współpracy w tej dziedzinie między władzami lokalnymi i regionalnymi;
2.25 podkreśla potrzebę działań na rzecz poprawy zdolności prognozowania wpływu globalizacji na regionalną działalność gospodarczą oraz rozwijania działań wspierających przedsiębiorstwa w podejmowaniu działań dostosowawczych i utrzymywaniu konkurencyjności, a także działań ułatwiających szybkie przekwalifikowanie pracowników i zapewnienie im nowego zatrudnienia w razie zamknięcia lub delokalizacji przedsiębiorstwa.
Bruksela, 12 października 2005 r.
| Przewodniczący | |
| Komitetu Regionów | |
| Peter STRAUB |
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2006.81.13 |
| Rodzaj: | opinia |
| Tytuł: | Opinia w sprawie: "Wzrost i zatrudnienie - Zintegrowane Wytyczne na lata 2005-2008" komunikat przewodniczącego w porozumieniu z wiceprzewodniczącym Verheugenem oraz komisarzami Almunią oraz Špidlą wraz z zaleceniem Komisji w sprawie Ogólnych wytycznych dla polityk gospodarczych Państw Członkowskich oraz Wspólnoty (zgodnie z art. 99 Traktatu WE) oraz wnioskiem dotyczącym decyzji Rady w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia Państw Członkowskich (zgodnie z art. 128 Traktatu WE). |
| Data aktu: | 2005-10-12 |
| Data ogłoszenia: | 2006-04-04 |