Opinia w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie niezamówionych informacji handlowych, tzw. "spamu".

Opinia Komitetu Regionów w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie niezamówionych informacji handlowych, tzw. "spamu"

(2004/C 318/08)

(Dz.U.UE C z dnia 22 grudnia 2004 r.)

KOMITET REGIONÓW,

uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie niezamówionych informacji handlowych, tzw. "spamu" (COM(2004) 28 final),

uwzględniając decyzję Komisji Europejskiej z dnia 22 stycznia 2004 r. o zasięgnięciu opinii Komitetu w tej sprawie, zgodnie z art. 265 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,

uwzględniając decyzję swojego Przewodniczącego z dnia 5 kwietnia 2004 r. o zleceniu Komisji ds. Kultury i Edukacji przygotowania opinii na ten temat,

uwzględniając swoją opinię w sprawie dalszych prac związanych z wieloletnim wspólnotowym planem działania na rzecz promowania bardziej bezpiecznego wykorzystania Internetu poprzez zwalczanie nielegalnej i szkodliwej treści w sieciach globalnych oraz propozycję zmiany decyzji nr 276/1999/WE w sprawie przyjęcia wieloletniego wspólnotowego planu działania na rzecz promowania bardziej bezpiecznego wykorzystania Internetu poprzez zwalczanie nielegalnej i szkodliwej treści w sieciach globalnych (CdR 140/2002 fin)⁽¹⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie przyjęcia wieloletniego programu (2003-2005) monitorowania inicjatywy e-Europa, rozpowszechniania dobrych praktyk i ulepszenia bezpieczeństwa sieci i informacji (MODINIS) (CdR 252/2002 fin)⁽²⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie oceny porównawczej (benchmarking report) realizacji inicjatywy eEuropa 2002 (COM(2002) 62 final) oraz eEuropa 2005: społeczeństwo informacyjne dla wszystkich (CdR 136/2002 fin)⁽³⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie jednolitych zasad dla podpisu elektronicznego (CdR 332/98 fin)⁽⁴⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie szóstego raportu dotyczącego wdrożenia pakietu regulacji w dziedzinie telekomunikacji (CdR 52/2001 fin)⁽⁵⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie dalszych prac związanych z Zieloną Księgą w zakresie ochrony osób nieletnich i godności ludzkiej w usługach audiowizualnych i informacyjnych, w tym propozycji zalecenia Rady, oraz w sprawie przyjęcia planu działania na rzecz promowania bezpiecznego wykorzystania Internetu (CdR 54/98 fin)⁽⁶⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie europejskiej inicjatywy w handlu elektronicznym (CdR 350/97 fin)⁽⁷⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji w regionach: propozycja sformułowania polityki europejskiej (CdR 257/2001 fin)⁽⁸⁾,

uwzględniając swoją opinię w sprawie stworzenia bezpieczniejszego społeczeństwa informacyjnego poprzez zwiększenie bezpieczeństwa infrastruktury informatycznej oraz zwalczanie przestępstw komputerowych: inicjatywa eEuropa 2002 (COM(2000) 890 final - CdR 88/2001 fin)⁽⁹⁾,

uwzględniając projekt swojej opinii (CdR 69/2004 rev.1), przyjęty 5 kwietnia 2004 r. przez Komisję ds. Kultury i Edukacji (sprawozdawcą była Susie Kemp, Członek Rady hrabstwa Zachodniego Berkshire (UK/PPE))

a także mając na uwadze co następuje:

1) Ilość niezamówionych informacji handlowych otrzymywanych drogą elektroniczną, czyli tzw. spamu, osiągnęła niepokojące rozmiary, zwiększając się z szacowanych w roku 2001 7 % globalnego ruchu wiadomości przesyłanych w sieci do obecnego poziomu 50 %.

2) Spam stanowi problem nie tylko ze względu na kwestię naruszania prywatności, wprowadzania w błąd klientów, ochrony nieletnich i ludzkiej godności, lecz również dlatego, że stanowi zagrożenie dla gospodarki. Powoduje on dodatkowe koszty dla firm i straty związane z wydajnością oraz naraża przedsiębiorstwa na utratę zaufania konsumentów.

3) W lipcu 2002 r. UE przyjęła dyrektywę 2002/58/WE o prywatności i łączności elektronicznej, która wprowadziła zasadę "opt-in" (udzielenia uprzedniej zgody) w przypadku poczty elektronicznej. Termin wdrożenia tej dyrektywy ustalono na 31 października 2003 r.

4) Został zrobiony pierwszy krok, jednakże samo prawodawstwo nie wystarczy dla zwalczania problemu spamu. Konieczne są dalsze działania w celu zapewnienia, że dyrektywa przyniesie pożądane skutki;

przyjął jednomyślnie poniższą opinię podczas 55 sesji plenarnej, która odbyła się w dniach 16-17 czerwca 2004 r (posiedzenie z dn. 16 czerwca):

1. Stanowisko Komitetu Regionów

Komitet Regionów

1.1 zgadza się z wnioskiem Komisji, że spam stanowi dzisiaj jedno z najpoważniejszych wyzwań, jakiemu musi sprostać Internet, wymagającym skutecznego wdrożenia i egzekwowania przepisów oraz efektywnej współpracy międzynarodowej, zastosowania rozwiązań samoregulacyjnych i technicznych przez przedsiębiorstwa, jak również odpowiedniego uświadomienia społeczeństwa;

1.2 wyraża zadowolenie wobec faktu, że Komisja nadal podejmuje działania celem zachęcenia Państw Członkowskich do transpozycji do ustawodawstwa krajowego dyrektywy 2002/58/WE o prywatności i łączności elektronicznej oraz że udziela wsparcia Państwom Członkowskim a także wyraża nadzieję, iż pomocą tą zostaną objęte państwa kandydujące po rozszerzeniu w maju 2004 r.;

1.3 stwierdza, że niezamówione informacje przesyłane drogą elektroniczną powodują spadek zaufania do sieci informatycznych oraz że ilość tych wiadomości spowalnia pracę systemów. Jako że jest to problem o charakterze transgranicznym i międzynarodowym, Komitet Regionów wyraża obawę, iż polityka Wspólnoty ma szanse powodzenia jedynie w oparciu o porozumienia i współpracę pomiędzy organizacjami międzynarodowymi a innymi światowymi potęgami;

1.4 żałuje, iż Komisja nie dostrzega zdolności i możliwości władz regionalnych i lokalnych do nawiązania kontaktu ze społecznościami na ich szczeblach, a także ze społeczeństwem w ogóle, oraz zachęca Komisję do właściwej oceny rozmiarów pomocy, jakiej mogłyby udzielić władze lokalne i regionalne w zwalczaniu problemu niezamówionych informacji przesyłanych drogą elektroniczną;

1.5 podkreśla, że władze regionalne i lokalne mogą angażować się w zwalczanie spamu w różny sposób. Odgrywają one rolę w zwiększaniu świadomości i rozpowszechnianiu informacji, jak również mogą wnosić swój wkład w sposób bardziej ogólny, z racji ich bliskości do obywateli, organizacji i przedsiębiorstw;

1.6 zauważa, że wysunięto już propozycję podjęcia działań w celu informowania młodzieży szkolnej o aspektach związanych z bezpieczeństwem społeczeństwa informacyjnego, jak również o konsekwencjach przestępstw komputerowych;

1.7 stwierdza, że władze regionalne i lokalne odgrywają istotną rolę w ochronie społeczeństwa w najszerszym znaczeniu tego słowa;

1.8 uznaje, że władze regionalne i lokalne odgrywają istotną rolę w zapewnianiu zrównoważonego rozwoju społeczeństwa wiedzy i informacji w Unii Europejskiej, zwłaszcza po jej rozszerzeniu, służącemu zwiększeniu spójności gospodarczej i społecznej w regionach, miastach i okręgach w całej Europie. Władze lokalne i regionalne mają szczególną możliwość zapewnienia jak najszerszego dostępu do działań wspólnotowych, ze szczególnym uwzględnieniem grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji;

1.9 uznaje, że na samorządach lokalnych i regionalnych spoczywa odpowiedzialność za umożliwienie dostępu online do usług użyteczności publicznej, jak również do technologii teleinformatycznych (ICT) w kształceniu ustawicznym (zakładając, że obsługa komputera uważana jest za nową podstawową umiejętność) a także w zakresie opieki zdrowotnej. Samorząd lokalny i regionalny uczestniczy w promowaniu bezpieczeństwa informacji, tworzeniu usług internetowych w dziedzinie kultury i turystyki, ulepszaniu dostępu do serwisów i usług internetowych oraz rozwijaniu interoperatywności procesów zarówno wewnątrz struktur administracyjnych, jak i pomiędzy organizacjami w ogóle. Dlatego też Komitet Regionów jest zdania, iż niezbędne jest osiągnięcie efektywnej i nieskrępowanej łączności elektronicznej.

2. Zalecenia Komitetu Regionów

Komitet Regionów

2.1 wzywa do podkreślenia potrzeby aktywnego uczestnictwa krajów kandydujących. W przypadku Internetu nie istnieją tradycyjne granice pomiędzy państwami, dlatego też działania podejmowane na szczeblu europejskim nie powinny być ograniczane do udziału Państw Członkowskich Unii. Brak bezpieczeństwa systemów informatycznych i sieci w słabiej rozwiniętych obszarach Europy może pogłębić przepaść technologiczną pomiędzy nimi a najbardziej rozwiniętymi i bezpiecznymi w tym względzie regionami;

2.2 proponuje zastosować środki zmierzające do zwiększenia zaangażowania największych producentów oprogramowania do podjęcia badań nad bezpieczeństwem sieci i informacji oraz szybkiego zastosowania wyników takich badań w praktyce. Bezpieczeństwo powinno być kwestią o znaczeniu priorytetowym dla dostawców usług telekomunikacyjnych i dostępu do Internetu działających w Europie; powinno się również na większą skalę nawiązać kontakt z organizacjami i inicjatywami poza Unią Europejską;

2.3 zachęca Komisję do wykorzystania możliwości władz regionalnych i lokalnych w celu komunikacji z obywatelami na poziomie lokalnym. Na przykład biblioteki, domy kultury i inne placówki miejskie oferują wiele możliwości podnoszenia świadomości społeczeństwa i powszechnego dostępu do informacji. Dają one także sposobność bezpośredniego kontaktu ze społeczeństwem, w tym z grupami znajdującymi się w niekorzystnej sytuacji;

2.4 proponuje, aby większość problemów związanych z bezpiecznym wykorzystaniem Internetu została rozwiązana na poziomie lokalnym, w szczególności poprzez intensywne działania edukacyjne mające na celu podniesienie świadomości w tym względzie. Władze regionalne i lokalne mogą przekazywać informacje dotyczące zwalczania spamu;

2.5 proponuje, by szkoły w ramach przypadających im zadań oświatowych podjęły się informowania młodzieży o problemach bezpieczeństwa w społeczeństwie informacyjnym;

2.6 proponuje, aby władze regionalne i lokalne wykorzystywały istniejące kontakty z przedsiębiorstwami celem zachęcenia ich do podjemowania pozytywnych działań na rzecz przeciwdziałania spamowi;

2.7 pragnie również podkreślić znaczenie współpracy wewnątrz UE, a w szczególności rolę władz regionalnych i lokalnych celem zapewnienia tej współpracy.

Bruksela, 16 czerwca 2004 r.

	Przewodniczący
	Komitetu Regionów
	Peter STRAUB

______

⁽¹⁾ Dz.U. C 73 z 26.03.2003, str. 34.

⁽²⁾ Dz.U. C 128 z 29.05.2003, str. 19.

⁽³⁾ Dz.U. C 128 z 29.05.2003, str. 14.

⁽⁴⁾ Dz.U. C 93 z 06.04.1999, str. 33.

⁽⁵⁾ Dz.U. C 19 z 22.01.2002, str. 1.

⁽⁶⁾ Dz.U. C 251 z 10.08.1998, str. 51.

⁽⁷⁾ Dz.U. C 180 z 11.06.1998, str. 19.

⁽⁸⁾ Dz.U. C 107 z 03.05.2002, str. 89.

⁽⁹⁾ Dz.U. C 107 z 03.05.2002, str. 85.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2004.318.24
• Rodzaj: Opinia
• Tytuł: Opinia w sprawie komunikatu Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów w sprawie niezamówionych informacji handlowych, tzw. "spamu".
• Data aktu: 16/06/2004
• Data ogłoszenia: 22/12/2004