Moc obowiązująca Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.

OŚWIADCZENIE RZĄDOWE

z dnia 8 lipca 2002 r.

w sprawie mocy obowiązującej Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.

Podaje się niniejszym do wiadomości, że zgodnie z artykułem 25 ustęp 1 Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikował dnia 17 lutego 2000 r. wyżej wymienioną konwencję. Dnia 15 marca 2000 r. złożono Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych jako depozytariuszowi dokument ratyfikacyjny.

Zgodnie z artykułem 26 ustęp 1 konwencja weszła w życie dnia 6 października 1996 r., a w stosunku do Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z artykułem 26 ustęp 3, dnia 13 czerwca 2000 r.

Jednocześnie podaje się do wiadomości, co następuje:

1. Następujące państwa stały się Stronami konwencji w podanych niżej datach:

Republika Albanii 5 stycznia 1994 r.

Republika Austrii 25 lipca 1996 r.

Republika Azerbejdżańska 3 sierpnia 2000 r.

Królestwo Belgii 8 listopada 2000 r.

Republika Chorwacji 8 lipca 1996 r.

Republika Czeska 12 czerwca 2000 r.

Królestwo Danii ¹ 28 maja 1997 r.

Republika Estońska 16 czerwca 1995 r.

Republika Finlandii 21 lutego 1996 r.

Republika Francuska 30 czerwca 1998 r.

Republika Grecka 6 września 1996 r.

Królestwo Hiszpanii 16 lutego 2000 r.

Republika Kazachstanu 11 stycznia 2001 r.

Księstwo Liechtensteinu 19 listopada 1997 r.

Republika Litewska 28 kwietnia 2000 r.

Wielkie Księstwo Luksemburga 7 czerwca 1994 r.

Republika Łotewska 10 grudnia 1996 r.

Republika Mołdowy 4 stycznia 1994 r.

Republika Federalna Niemiec 30 stycznia 1995 r.

Królestwo Niderlandów ² 14 marca 1995 r.

Królestwo Norwegii 1 kwietnia 1993 r.

Republika Portugalska ³ 9 grudnia 1994 r.

Federacja Rosyjska 2 listopada 1993 r.

Rumunia 31 maja 1995 r.

Republika Słowacka 7 lipca 1999 r.

Republika Słowenii 13 kwietnia 1999 r.

Konfederacja Szwajcarska 23 maja 1995 r.

Królestwo Szwecji 5 sierpnia 1993 r.

Ukraina 8 października 1999 r.

Republika Węgierska 2 września 1994 r.

Republika Włoska 23 maja 1996 r.

Wspólnota Europejska 14 września 1995 r.

2. Przy składaniu dokumentów ratyfikacyjnych lub dokumentów przystąpienia podane niżej państwa złożyły następujące deklaracje:

REPUBLIKA AUSTRII

Republika Austrii oświadcza zgodnie z art. 22 ust. 2 konwencji, że uznaje oba środki rozstrzygania sporów wymienione w tym ustępie za obowiązkowe w stosunku do każdej strony, która przyjęła zobowiązanie dotyczące jednego lub obu środków rozstrzygania sporów.

REPUBLIKA FRANCUSKA

Rząd Republiki Francuskiej, zatwierdzając Konwencję o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, oświadcza, że w odniesieniu do pojęcia rozważnego i sprawiedliwego użytkowania cieków transgranicznych nie stanowi uznania zasady prawa zwyczajowego, ale odzwierciedla zasadę współpracy pomiędzy Stronami konwencji; zakres takiej współpracy jest określony w porozumieniach do konwencji zawieranych pomiędzy państwami nadbrzeżnymi - porozumienia te są oparte na zasadzie równości i wzajemności.

REPUBLIKA FEDERALNA NIEMIEC

Republika Federalna Niemiec, w celu ochrony informacji związanych z danymi osobowymi, zgodnie ze swoim prawem krajowym zastrzega sobie prawo do dostarczania danych osobowych jedynie pod warunkiem, że strona otrzymująca takie chronione informacje szanuje poufność otrzymanych informacji i warunki, pod którymi zastały one dostarczone, oraz wykorzystuje te informacje jedynie do celów, dla których zostały one dostarczone.

KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU

Księstwo Liechtensteinu oświadcza zgodnie z art. 22 ust. 2 konwencji, że uznaje oba środki rozstrzygania sporów wymienione w tym ustępie za obowiązkowe w stosunku do każdej strony, która przyjęła zobowiązanie dotyczące jednego lub obu środków rozstrzygania sporów.

REPUBLIKA LITEWSKA

Republika Litewska oświadcza, że dla sporów nierozstrzygniętych zgodnie z art. 22 ust. 1 uznaje środki rozstrzygania sporów, przewidziane w art. 22 ust. 2(b).

KRÓLESTWO NIDERLANDÓW

Królestwo Niderlandów uznaje dla sporów nierozstrzygniętych zgodnie z art. 22 ust. 1 konwencji oba z następujących środków rozstrzygania sporów jako obowiązkowe w stosunku do każdej strony uznającej to samo zobowiązanie:

(a) przedłożenie sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości,

(b) arbitraż, zgodnie z procedurą określoną w załączniku IV;

KRÓLESTWO HISZPANII

W odniesieniu do artykułu 3 ustęp 1(c) Hiszpania uznaje, że graniczne normy zrzutu ścieków określone w pozwoleniach gwarantują, w każdym przypadku, poszanowanie kryteriów jakości wody w środowisku przyjmującym na podstawie najlepszych dostępnych technologii i danych technicznych dotkniętej instalacji, jej położenia geograficznego i miejscowych warunków środowiska.

1 Z zastrzeżeniem stosowania do Wysp Owczych i Grenlandii

2 Konwencja ma zastosowanie dla Królestwa w Europie.

3 28 czerwca 1999 r. Rząd Portugalii poinformował Sekretarza Generalnego, że konwencja ma zastosowanie również do Makau.

• Identyfikator: Dz.U.2003.78.703
• Rodzaj: oświadczenie rządowe
• Tytuł: Moc obowiązująca Konwencji o ochronie i użytkowaniu cieków transgranicznych i jezior międzynarodowych, sporządzonej w Helsinkach dnia 17 marca 1992 r.
• Data aktu: 2002-07-08
• Data ogłoszenia: 2003-05-09
• Data wejścia w życie: 2003-05-09