Świadectwa zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA INFRASTRUKTURY

z dnia 12 lipca 2002 r.

w sprawie świadectw zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej.

Na podstawie art. 34 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wzory świadectw zdolności żeglugowej i terminy, na jakie się je wydaje, oraz tryb ich wydania, przedłużania, dokonywania w nich zmian oraz cofania tych świadectw.

§  2. 

1. Ustala się wzór świadectwa zdolności żeglugowej dla statków żeglugi śródlądowej:

1) używanych do przewozu ładunków o nośności 15 ton i większej, do przewozu więcej niż 12 osób oraz dla statków przeznaczonych do holowania lub pchania - określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia;

2) niewymienionych w pkt 1 i niebędących małymi statkami - określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia;

3) małych statków - określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

2. Małymi statkami są statki żeglugi śródlądowej o długości kadłuba mniejszej niż 20 m, z wyłączeniem statków przeznaczonych do przewozu więcej niż 12 osób, do holowania lub pchania oraz promów.

§ 3. Świadectwo zdolności żeglugowej wydaje się w zależności od rodzaju i przeznaczenia statku oraz jego stanu technicznego, wynikającego z dokumentów wymienionych w art. 30 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, na okres nie dłuższy niż:

1) 3 lata - dla statków niepodlegających nadzorowi technicznemu instytucji klasyfikacyjnej;

2) 5 lat - dla statków o napędzie mechanicznym oraz dla statków wykonujących przewozy międzybrzegowe, bez względu na ich rodzaj;

3) 10 lat - dla statków bez napędu mechanicznego.

§  4. 

1. Wniosek o wydanie lub przedłużenie ważności świadectwa zdolności żeglugowej powinien być złożony na piśmie i zawierać następujące dane:

1) nazwę i adres armatora;

2) nazwę statku lub inny znak rozpoznawczy oraz numer rejestracyjny statku;

3) port macierzysty statku;

4) rodzaj i przeznaczenie statku;

5) zamierzony system eksploatacji statku.

2. Przed wydaniem świadectwa zdolności żeglugowej dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej wyznacza miejsce i czas przedstawienia statku do inspekcji mającej na celu sprawdzenie:

1) stanu opisanego w dokumentach stanowiących podstawę do wydania świadectwa ze stanem faktycznym;

2) zgodności wyposażenia statku z obowiązującymi wymaganiami, określonymi w odrębnych przepisach.

§ 5. W świadectwie zdolności żeglugowej:

1) określa się minimalny skład i kwalifikacje załogi niezbędne do bezpiecznej żeglugi, w zależności od rodzaju i przeznaczenia statku oraz systemu jego eksploatacji, określonego w odrębnych przepisach;

2) stwierdza się, że statek odpowiada wymaganiom bezpieczeństwa, o których mowa w art. 27 pkt 1-4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej, i został dopuszczony do żeglugi w rejonach określonych w tym świadectwie.

§ 6. Rozróżnia się cztery rejony żeglugi:

1) rejon 1 - obejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 2 m; do tego rejonu zalicza się część Zatoki Pomorskiej na południe od linii prostej łączącej cypel Nord Perd na wyspie Rugia z latarnią morską Niechorze oraz część Zatoki Gdańskiej na południe od linii prostej łączącej latarnię morską Hel z pławą podejściową do portu Bałtijsk;

2) rejon 2 - obejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 1,2 m; do tego rejonu zalicza się Zalew Szczeciński, Zalew Kamieński, Zalew Wiślany, Zatokę Pucką, Zbiornik Włocławski oraz jeziora Śniardwy, Niegocin i Mamry;

3) rejon 3 - obejmujący wody, na których może występować fala o wysokości do 0,6 m; do tego rejonu zalicza się niewymienione w pkt 1 i 2 rzeki, kanały i jeziora, uznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne oraz polskie porty morskie;

4) rejon 4 - obejmujący wody śródlądowe, nieuznane na mocy odrębnych przepisów za śródlądowe drogi wodne.

§  7. 

1. W razie potrzeby dokonania zmian w świadectwie zdolności żeglugowej, armator statku składa dyrektorowi właściwego urzędu żeglugi śródlądowej wniosek o dokonanie zmiany w świadectwie wraz z dokumentami potwierdzającymi potrzebę dokonania takiej zmiany. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepis § 4 ust. 1.

2. Zmian w świadectwie zdolności żeglugowej dokonuje się poprzez wskazanie, którego punktu zmiana dotyczy, oraz wpisanie w świadectwie nowej treści tego punktu.

§ 8. W razie ustania przyczyn powodujących cofnięcie świadectwa zdolności żeglugowej, armator składa wniosek do dyrektora właściwego urzędu żeglugi śródlądowej o przywrócenie ważności świadectwa wraz z dokumentami potwierdzającymi ustanie przyczyn powodujących cofnięcie świadectwa. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepis § 4 ust. 1.

§  9. 

1. Świadectwa zdolności żeglugowej wydane na podstawie dotychczasowych przepisów z terminem ważności upływającym:

1) przed dniem 1 stycznia 2004 r. podlegają wymianie na świadectwa określone w rozporządzeniu przed upływem terminu ich ważności;

2) po dniu 31 grudnia 2003 r. podlegają wymianie na świadectwa określone w rozporządzeniu do dnia 31 stycznia 2004 r.

2. Do wymiany świadectw zdolności żeglugowej stosuje się odpowiednio przepisy § 4.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK Nr  1

ŚWIADECTWO ZDOLNOŚCI ŻEGLUGOWEJ

wzór

ZAŁĄCZNIK Nr  2

UPROSZCZONE ŚWIADECTWO ZDOLNOŚCI ŻEGLUGOWEJ

Nr ..............

wzór

ZAŁĄCZNIK Nr  3

UPROSZCZONE ŚWIADECTWO ZDOLNOŚCI ŻEGLUGOWEJ MAŁEGO STATKU

Nr ........

wzór

• Identyfikator: Dz.U.2002.137.1156
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Świadectwa zdolności żeglugowej statków żeglugi śródlądowej.
• Data aktu: 12/07/2002
• Data ogłoszenia: 29/08/2002
• Data wejścia w życie: 29/09/2002