Warunki korzystania przez żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych ze świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRÓW ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ ORAZ SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 7 października 1991 r.

w sprawie warunków korzystania przez żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych ze świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych.

Na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 16, poz. 134, z 1972 r. Nr 53, poz. 341 i 342, z 1974 r. Nr 24, poz. 142 i Nr 47, poz. 282, z 1979 r. Nr 15, poz. 97, z 1983 r. Nr 16, poz. 78, z 1989 r. Nr 20, poz. 104, Nr 34, poz. 178 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 4, poz. 19 oraz z 1991 r. Nr 55, poz. 234 i Nr 94, poz. 422) zarządza się, co następuje:

§ 1. Żołnierze zawodowi pełniący służbę w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych oraz członkowie ich rodzin korzystają nieodpłatnie ze świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych na warunkach określonych w rozporządzeniu.

§ 2. 1  

1. Za członków rodziny żołnierza, o których mowa w § 1, uprawnionych do świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych uważa się małżonka i dzieci.

2. Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione i dzieci przyjęte na wychowanie, które:

1) nie przekroczyły 18 roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły - 24 lat, albo 25 lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada na ostatni lub przedostatni rok studiów, albo

2) stały się inwalidami I lub II grupy przed osiągnięciem wieku określonego w pkt 1.

§  3.

1. Świadczenia służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych obejmują:

1) opiekę zdrowotną profilaktyczną, leczniczą i rehabilitacyjną w formach ambulatoryjnych i stacjonarnej,

2) zaopatrzenie w leki i materiały opatrunkowe, z zastrzeżeniem ust. 2,

3) zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne i środki pomocnicze.

2. Zaopatrzenie w leki przysługuje na zasadach określonych w odrębnych przepisach dla żołnierzy zawodowych i członków ich rodzin.

§ 4. W razie uzasadnionej potrzeby przeprowadzenia leczenia żołnierza lub członka jego rodziny za granicą, decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych o skierowaniu na takie leczenie stanowi podstawę do pokrycia ze środków Ministerstwa Spraw Wewnętrznych kosztów przejazdu, pobytu i leczenia za granicą.

§ 5. Żołnierze i członkowie ich rodzin określeni w § 1 i 2 korzystają ze świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych na podstawie legitymacji służbowych, książki zdrowia żołnierzy lub książeczki świadczeń służby zdrowia.

§ 6. Zasady kierowania żołnierzy i członków ich rodzin na leczenie w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego prowadzonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych lub przez innych ministrów określają przepisy wydane na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. Nr 23, poz. 150, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198).

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1 § 2 zmieniony przez § 1 rozporządzenia z dnia 31 lipca 1995 r. (Dz.U.95.100.502) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 marca 1995 r.

• Identyfikator: Dz.U.1991.98.439
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Warunki korzystania przez żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych ze świadczeń służby zdrowia resortu spraw wewnętrznych.
• Data aktu: 1991-10-07
• Data ogłoszenia: 1991-10-31
• Data wejścia w życie: 1991-10-31