Warunki przyjmowania do pracy w rzemiośle młodocianych, którzy ukończyli 14 lat życia i nie przekroczyli 16 lat życia.

ROZPORZĄDZENIE

RADY MINISTRÓW

z dnia 14 marca 1953 r.

w sprawie warunków przyjmowania do pracy w rzemiośle młodocianych, którzy ukończyli 14 lat życia i nie przekroczyli 16 lat życia.

Na podstawie art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o pracy i szkoleniu zawodowym młodocianych w zakładach pracy (Dz. U. Nr 41, poz. 311) Rada Ministrów po porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych zarządza, co następuje:

§  1.

1. Rozporządzenie niniejsze reguluje warunki przyjmowania do pracy w rzemiośle w celu nauki zawodu i późniejszego zatrudnienia młodocianych, którzy ukończyli 14 lat, a nie przekroczyli 16 roku życia.

2. Wszędzie gdzie w rozporządzeniu niniejszym jest mowa o młodocianych, rozumie się młodocianych obojga pici w wieku od ukończonych lat 14 do ukończonych lat 16.

§  2.

1. Młodocianych wolno przyjmować do pracy tylko w celu nauki zawodu i późniejszego zatrudnienia.

2. W okresie nauki zawodu nie wolno zatrudniać młodocianych przy pracach nie związanych z wyuczeniem danego zawodu.

3. Młodociani nie mogą być zatrudniani przy pracach, których wykonywanie przez młodocianych w wieku lat 14-16 jest zakazane obowiązującymi przepisami.

§  3.

1. Określenie rzemieślników uprawnionych do zatrudniania i szkolenia młodocianych, zasady zawierania umów o naukę zawodu, warunki szkolenia oraz egzaminów młodocianych regulują przepisy wydane przez Ministra Przemysłu Drobnego i Rzemiosła w porozumieniu z Prezesem Centralnego Urzędu Szkolenia Zawodowego i za zgodą Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

2. Zasady wynagradzania młodocianych określi Minister Przemysłu Drobnego i Rzemiosła w porozumieniu z Centralną Radą Związków Zawodowych oraz za zgodą Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

§  4.

1. Przyjęcie do pracy w celu nauki zawodu może nastąpić dopiero po:

1) przedstawieniu przez młodocianego świadectwa o ukończeniu 14 roku życia,

2) przedłożeniu świadectwa lekarskiego stwierdzającego, że młodociany może być zatrudniony przy danej pracy.

2. Sposób przeprowadzania badań lekarskich, o których mowa w art. 6 dekretu z dnia 2 sierpnia 1951 r. o pracy i szkoleniu zawodowym młodocianych w zakładach pracy (Dz. U. Nr 41, poz. 311), określa zarządzenie Ministra Zdrowia.

§  5.

1. Jeżeli lekarz stwierdzi szkodliwy wpływ danej pracy na zdrowie młodocianego, rzemieślnik powinien dać inną pracę młodocianemu, a w braku takiej pracy rozwiązać umowę z młodocianym, z jednoczesną wypłatą wynagrodzenia za ustawowy okres wypowiedzenia.

2. Inspektor pracy może nakazać przesunięcie młodocianego do innej pracy w danym zakładzie pracy lub rozwiązanie umowy o pracę, jeżeli rzemieślnik nie wykonuje orzeczenia lekarskiego o przeniesieniu do innej pracy albo nie zapewnia warunków wymaganych dla pomyślnego wyuczenia zawodu.

3. Rzemieślnik obowiązany jest zapoznać młodocianego z obowiązującymi przepisami o bezpieczeństwie i higienie pracy ze szczególnym uwzględnieniem tych przepisów dotyczących zawodu, w którym młodociany jest zatrudniony.

§ 6. Rzemieślnik obowiązany jest do udzielania pomocy i ułatwiania młodocianym dalszego podnoszenia ich kwalifikacji zawodowych oraz kształcenia się w szkołach dla pracujących lub w szkołach korespondencyjnych.

§  7.

1. Czas pracy młodocianych w okresie nauki zawodu, jak również czas pracy po zakończeniu okresu nauki aż do ukończenia przez młodocianego 16 roku życia, nie może przekraczać 6 godzin na dobę i 36 godzin na tydzień.

2. Za porę nocną, w której nie wolno zatrudniać młodocianych, rozumie się czas między godziną 21 i 6 rano.

§ 8. Młodocianym przysługuje po nieprzerwanej pracy półrocznej płatny urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch tygodni, a po upływie nieprzerwanej pracy przez rok od dnia przystąpienia do pracy i w roku następnym - miesięczny urlop wypoczynkowy w wymiarze jednego miesiąca. Na żądanie młodocianego rzemieślnik powinien młodocianemu udzielić urlopu w okresie między 1 lipca a 31 sierpnia.

§ 9. Izby rzemieślnicze są obowiązane prowadzić wykazy młodocianych zatrudnionych przez rzemieślników mających siedzibę w okręgu danej izby. Wykazy powinny obejmować następujące dane:

1) imię i nazwisko oraz adres rzemieślnika, który podjął się nauki zawodu,

2) imię i nazwisko, datę urodzenia oraz miejsce zamieszkania młodocianego,

3) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania ojca, matki lub opiekuna młodocianego,

4) datę okresowego badania lekarskiego i treść orzeczenia lekarskiego,

5) rodzaj zawodu, w którym odbywa się nauka, datę rozpoczęcia i zakończenia okresu nauki zawodu,

6) zawód uzyskany przez młodocianego po zakończeniu nauki zawodu.

§ 10. Wykonanie rozporządzenia porucza się Przewodniczącemu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i właściwym ministrom.

§ 11. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1953.18.70
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Warunki przyjmowania do pracy w rzemiośle młodocianych, którzy ukończyli 14 lat życia i nie przekroczyli 16 lat życia.
• Data aktu: 1953-03-14
• Data ogłoszenia: 1953-03-30
• Data wejścia w życie: 1953-03-30