Przepisy sanitarne, higjeniczne i ratownicze, dotyczące żeglugi powietrznej.
ROZPORZĄDZENIEMINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH W POROZUMIENIU Z MINISTREM KOMUNIKACJIz dnia 30 października 1928 r.w sprawie przepisów sanitarnych, higjenicznych i ratowniczych, dotyczących żeglugi powietrznej.
Na podstawie art. 8 ustęp końcowy rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 marca 1928 r. o prawie lotniczem (Dz. U. R. P. Nr. 31, poz. 294) zarządza się co następuje:
A.Przepisy sanitarne.
Przepisy sanitarne.
§ 1.
Pasażerskie statki powietrzne powinny być utrzymywane w czystości i posiadać dobrą wentylację. Pasażerom nie wolno zaśmiecać samolotów i pluć na podłogę lub przez okno.§ 2.
Na wypadek choroby morskiej u podróżnych statek powietrzny powinien być zaopatrzony w torebki z papieru nieprzemakalnego oraz w odpowiednie urządzenie z tkaniny brezentowej lub kauczuku, umożliwiające wrzucanie rzeczonych torebek po ich użyciu.Urządzenia te powinny być umieszczone w ten sposób, ażeby były łatwo dosięgalne dla pasażerów.
§ 3.
Większe statki powietrzne, przeznaczone na sześć lub więcej osób lub do podróży, trwających ponad cztery godziny, poza urządzeniami wymienionemi w § 2, powinny posiadać ustęp o szczelnie zamykalnym kuble z twardego kauczuku, wodę bieżącą, zdatną do picia, oraz odpowiednie urządzenia toaletowe.§ 4.
Woda do picia powinna odpowiadać właściwym przepisom sanitarnym.§ 5.
W statkach powietrznych, posiadających urządzenia do spania, powinna być wydawana dla każdego podróżnego świeża bielizna pościelowa.§ 6.
W okresie zimowym statki powietrzne powinny być ogrzewane tak, ażeby ciepłota wynosiła co najmniej 14° C.§ 7.
Dopuszczenie osób, dotkniętych ostremi chorobami zakaźnemi, do podróży pasażerskim statkiem powietrznym, względnie korzystanie wspomnianych osób z pasażerskiego statku powietrznego jest zakazane.Również osoby, dotknięte przewlekłemi chorobami zakaźnemi, niebezpiecznemi dla otoczenia, oraz osoby w stanie nietrzeźwym nie mogą być dopuszczone do podróży statkiem powietrznym.
§ 8.
Sprzedaż i spożywanie napojów alkoholowych w statku powietrznym są zakazane.§ 9.
Każde lotnisko powinno posiadać urządzenia z wodą do picia, ustępy i odpowiednie pomieszczenia toaletowe.§ 10.
W miejscach sprzedaży biletów do podróży lotniczej powinny być w sposób, zwracający uwagę stron, ogłoszone pouczenia co do przygotowania się podróżnych do lotu oraz co do przeciwwskazań lekarskich do odbycia lotu (choroby serca i naczyń krwionośnych, gruźlica płuc, niektóre cierpienia nerwowe i t. d.).B.Stosowanie międzynarodowych umów sanitarnych.
Stosowanie międzynarodowych umów sanitarnych.
§ 11.
Postanowienia międzynarodowych umów sanitarnych znajdują analogiczne zastosowanie do żeglugi powietrznej.W razie opuszczenia się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej statku powietrznego, przybywającego z państwa obcego w czasie, kiedy przeciw temu państwu stosowane są przepisy obowiązujących międzynarodowych umów sanitarnych, wykonywanie przepisanych zarządzeń należy do powiatowej władzy administracji ogólnej, właściwej dla miejsca lądowania.
Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Komunikacji wskaże w rozporządzeniu wykonawczem, które lotniska mają być urządzone jako stacje sanitarno-rewizyjne.
C.Ratownictwo.
Ratownictwo.
§ 12.
Port lotniczy powinien posiadać najważniejsze urządzenia do udzielania pierwszej (doraźnej) pomocy do czasu przybycia lekarza, pozatem środki do przenoszenia, a większe porty na zasadzie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych, powziętej w porozumieniu z Ministrem Komunikacji, do przewożenia osób, które uległy nieszczęśliwemu wypadkowi, albo zapadły w czasie lotu na chorobę cięższą, wreszcie odpowiednie pomieszczenia (stację ratowniczą) dla tymczasowego umieszczenia chorego poszkodowanego.§ 13.
Załoga statków powietrznych i personel portów lotniczych powinny być dostatecznie wyszkolone w udzielaniu tymczasowej (doraźnej) pomocy w wypadkach nieszczęśliwych do czasu przybycia lekarza.§ 14.
Porty o znacznym ruchu pasażerskim powinny posiadać stałe pogotowie ratunkowe pod kierownictwem lekarza.§ 15.
W miastach, w których istnieje należycie działające i wystarczające wymaganiom miejscowym pogotowie ratunkowe komunalne lub społeczne, dopuszczalne jest za zezwoleniem Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Komunikacji ograniczenie wymagań, określonych w paragrafach 12-ym i 14-ym.§ 16.
Każdy pasażerski statek powietrzny powinien być zaopatrzony w środki lecznicze, opatrunkowe i inne, konieczne do udzielania pierwszej pomocy lekarskiej.D.Postanowienia karne.
Postanowienia karne.
§ 17.
Winny przekroczenia niniejszych przepisów będzie karany w myśl ogólnie obowiązujących przepisów karnych.§ 18.
Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie w 30 dni po ogłoszeniu z wyjątkiem przepisów § 3-go, które zyskują moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 1929 r.Metryka aktu
| Identyfikator: | Dz.U.1928.95.842 |
| Rodzaj: | rozporządzenie |
| Tytuł: | Przepisy sanitarne, higjeniczne i ratownicze, dotyczące żeglugi powietrznej. |
| Data aktu: | 1928-10-30 |
| Data ogłoszenia: | 1928-11-22 |
| Data wejścia w życie: | 1929-01-01, 1928-12-23 |