Zgłaszanie w państwowych urzędach pośrednictwa pracy województwa poznańskiego i pomorskiego zapotrzebowań na pracowników wszelkich kategorji.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRACY I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 15 lutego 1923 r.

w przedmiocie zgłaszania w państwowych urzędach pośrednictwa pracy województwa poznańskiego i pomorskiego zapotrzebowań na pracowników wszelkich kategorji

Na podstawie rozporządzenia Komisarjatu Naczelnej Rady Ludowej z dn. 24 czerwca 1919 r. o obowiązku zgłaszania zapotrzebowań na pracowników wszelkich kategorji (Tyg. Grzędowy N. R. L. № 25, str. 131) wprowadzonego poza b. linją demarkacjną rozporządzeniem z dn. 24 lutego 1920 r. (Dz. U. b. Dz. Pr. № 15, poz. 137) oraz art. 2 ustawy z dn. 7 kwietnia 1922 r. w przedmiocie zniesienia Ministerstwa b. Dzielnicy Pruskiej (Dz. O. R. P. 1922 r. № 30, poz. 247), zarządza się co następuje:

§ 1. Właściciele przedsiębiorstw przemysłowych i handlowych oraz pracodawcy rolni obowiązani są każde wolne miejsce pracy, z wyjątkiem miejsc dla terminatorów, zgłosić we właściwym państwowym urzędzie pośrednictwa pracy, t. j. w tym urzędzie, na którego terenie działalności znajduje się odnośne przedsiębiorstwo.

§ 2. Każde zgłoszenie winno być zakomunikowane właściwemu państwowemu urzędowi pośrednictwa pracy piśmiennie z wymienieniem:

1) zawodu i specjalności poszukiwanego pracownika,

2) wymaganych kwalifikacji,

3) czasu, na jaki poszukiwany jest pracownik,

4) terminu ważności ogłoszenia,

5) warunków, na jakich poszukuje się pracownika.

§ 3. Obowiązek zgłaszania wolnych miejsc przez pracodawców, wymienionych w p. b) art. 1 rozporządzenia Naczelnej Rady Ludowej z dn. 24 czerwca 1919 r. dotyczy również robót doraźnych, przy których zamierzonem jest zatrudnienie więcej niż 6 pracowników.

§ 4. Pracodawcy, wymienieni w § 1 niniejszego rozporządzenia, winni w ciągu 3 dni po przyjęciu nowego pracownika z pominięciem państwowych urzędów pośrednictwa pracy, zawiadomić o tym fakcie właściwy państwowy urząd pośrednictwa pracy, przyczem w zawiadomieniu tem należy podać imię i nazwisko pracownika, jego wiek, zawód, miejsce pracy i datę jej rozpoczęcia oraz przyczyną nieprzyjęcia pracownika przez Państwowy urząd pośrednictwa pracy.

§ 5. Pracodawca, który nie zgłosił we właściwym państwowym urzędzie pośrednictwa pracy wolnego miejsca pracy lub nie zawiadomił właściwego państwowego urzędu pośrednictwa pracy o przyjęciu nowego pracownika, podlega grzywnie do 3.000 mk. pol. odnośnie do każdego niezgłoszonego wolnego miejsca i każdego przyjętego nowego niezgłoszonego w państwowym urzędzie pośrednictwa pracy pracownika.

§ 6. Wymiar kary następuje w drodze administracyjnej przez władze I instancji. Przeciw orzeczeniu władz I instancji służy zażalenie do Wojewody, którego decyzja jest ostateczna. Zażalenie winno być wniesione w ciągu 14 dni od otrzymania mandatu karnego. Niezależnie od tego przysługuje ukaranemu prawo odwołania się do sądu, zgodnie z art. 10 ustawy z dn. 23 czerwca 1921 r. (Dz. U. R. P. № 75, poz. 511).

§ 7. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje w województwach: poznańskiem i pomorskiem.

• Identyfikator: Dz.U.1923.18.123
• Rodzaj: rozporządzenie
• Tytuł: Zgłaszanie w państwowych urzędach pośrednictwa pracy województwa poznańskiego i pomorskiego zapotrzebowań na pracowników wszelkich kategorji.
• Data aktu: 1923-02-15
• Data ogłoszenia: 1923-02-26
• Data wejścia w życie: 1923-02-26