Egzaminy sądowe.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 26 czerwca 1920 r.

w przedmiocie egzaminów sądów

Na zasadzie art. 12 dekretu z dnia 8 lutego 1919 r. o aplikacji sądowej (Dz. Pr. № 18 poz. 225) zarządzam co następuje:

Art.  1.

Komisje egzaminacyjne dla aplikantów sądowych będą utworzone przy każdym sądzie apelacyjnym.

Art.  2.

Przewodniczy w Komisji prezes lub wiceprezes sądu apelacyjnego. Dalszy skład Komisji stanowią członkowie powołani na lat trzy przez Ministra Sprawiedliwości w liczbie przez niego ustalonej:

1) z pośród kandydatów, należących do składu osobowego sądów i urzędów prokuratorskich w siedzibie sądu apelacyjnego, których przedstawia prezes tego sądu w liczbie podwójnej;

2) z adwokatów przedstawionych przez prezesa sądu apelacyjnego w porozumieniu z właściwą Radą Adwokacką Okręgową.

Członkowie Komisji nie pobierają za swe czynności wynagrodzenia.

Art.  3.

Komisja odbywa sesje cztery razy do roku. Komplet stanowią przewodniczący lub jego zastępca, oraz czterech członków wyznaczonych przez przewodniczącego, w tej liczbie jeden adwokat.

Art.  4.

Prezes sądu apelacyjnego układa listę aplikantów, którzy zgłosili się do złożenia egzaminu w ciągu danej sesji. Zgłoszenia należy wnosić na piśmie za pośrednictwem urzędu, przy którym zgłaszający się odbywa aplikację.

Art.  5.

Egzaminy odbywają się w siedzibie sądu apelacyjnego w terminach, które oznacza prezes sądu apelacyjnego i podaje w drodze służbowej do wiadomości kandydatów.

Art.  6.

Egzamin piśmienny odbywa się w ciągu dwóch dni i obejmuje opracowanie na zasadzie akt sądowych:

1) z dziedziny prawa karnego - aktu oskarżenia lub wyroku motywowanego;

2) z dziedziny prawa cywilnego - wyroku motywowanego.

Prace winny być -wykonane pod dozorem członka Komisji w ciągu siedmiu godzin. Kandydat ma prawo posługiwać się tekstami ustaw; wszelka pomoc z zewnątrz powinna być wyłączona w celu zabezpieczenia zupełnej samodzielności pracy.

Art.  7.

Poszczególne prace bada wyznaczony do tego członek Komisji i referuje swą opinję Komisji przed odbyciem egzaminu ustnego. Inru członkowie Komisji mogą wypracowania przeglądać.

Art.  8.

Egzamin ustny każdego aplikanta winien się odbyć bez odraczania w jednym dniu przed kompletem egzaminującym Komisji i trwać przeciętnie dwie godziny. Jednocześnie mogą być egzaminowani dwaj kandydaci.

Art.  9.

Egzamin ustny obejmuje wszystkie dziedziny obowiązującego prawa cywilnego i karnego materjalnego i formalnego, oraz wiadomości z prawa państwowego, administracyjnego i skarbowego w zakresie niezbędnym do należytego sprawowania urzędów sądowych. Zadaniem egzaminu, obok zbadania znajomości powyższych dziedzin prawa, jest przede wszystkiem stwierdzenie umiejętności samodzielnego rozstrzygania zagadnień prawniczych.

Art.  10.

Ocena wyniku egzaminu wyraża się w stopniach: .bardzo dobrze", "dobrze" i "niedostatecznie".

Ustala ją komplet egzaminujący Komisji, w razie różnicy zdań większością głosów. Podstawą oceny winien być wynik łączny egzaminu piśmiennego i ustnego.

Art.  11.

Aplikantom, którzy zdali egzamin, prezes sądu apelacyjnego wydaje odpowiednie świadectwa.

Art.  12.

Aplikantowi, który egzaminu nie zdał, Komisja wyznacza nowy termin podług swego uznania (art. 7 dekretu).

Art.  13.

Rozporządzenie niniejsze obowiązuje w okręgach sądów apelacyjnych w Warszawie i Lublinie od dnia ogłoszenia.

• Identyfikator: Dz.U.1920.70.473
• Rodzaj: Rozporządzenie
• Tytuł: Egzaminy sądowe.
• Data aktu: 26/06/1920
• Data ogłoszenia: 09/08/1920
• Data wejścia w życie: 09/08/1920