Eliza Rutynowska

Wszelkie próby i zapowiedzi wprowadzenia rozwiązań takich jak bezwzględne dożywocie, uzasadniane przykładami przestępstw z życia wziętych – wciąż żywych w pamięci społecznej i przestrzeni medialnej – to przejaw populizmu penalnego. Polskie prawo karne oraz standardy międzynarodowe nie dopuszczają bowiem takiej możliwości - wskazuje Eliza Rutynowska

Polskie przepisy dotyczące prawnokarnej ochrony uczuć religijnych oraz czci miejsc upamiętnienia pozostają dosyć restrykcyjne, a jednocześnie - nieostre. Niewątpliwie mają one chronić wartości, ale kuriozalnie nadgorliwe stosowanie niezdefiniowanego prawa zaczyna przypominać próbę nie budowy, a wymuszania szacunku.

Oprócz przepisów prowadzących do zaostrzenia sankcji karnych, podpisem pod Tarczą 4.0. prezydent sprezentował obywatelom nowelizację art. 250 Kodeksu postępowania karnego. Przepis ten dotyczy stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego – tymczasowego aresztowania. Wprowadzone zmiany doprowadziły do znacznego ograniczenia prawa do obrony przed sądem.

Przedsiębiorcy zapowiadają składanie pozwów. Chcą odszkodowań od Skarbu Państwa za straty poniesione wskutek pandemicznych ograniczeń. Nikt nadal nie wie, z jak wielkim kryzysem przyjdzie się nam zmierzyć. Rząd konsekwentnie odmawia wprowadzenia stanu klęski żywiołowej, mimo że ograniczyłoby to dochodzone roszczenia. Brak jest również skutecznej i rzeczywistej kontroli konstytucyjności aktów prawnych.