Katarzyna Małysa-Sulińska

Jedną z przesłanek ustalenia opłaty planistycznej jest podjęcie postępowania w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany. Czy w zakreślonym przez ustawodawcę terminie powinno nastąpić również zbycie nieruchomości oraz wydanie decyzji w sprawie?

Katarzyna Małysa-Sulińska omówiła treść oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazała osoby legitymowane do jego złożenia, a także przedstawiła podstawy nabycia przedmiotowego prawa.

Wydanie decyzji określającej opłatę planistyczną determinowane jest zaistnieniem trzech przesłanek. Jedną z nich jest zbycie nieruchomości, przy czym pojęcie to nie zostało zdefiniowane na potrzeby postępowania w sprawie ustalenia opłaty planistycznej.

Jeżeli nieużytkowany obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, właściwy organ nadzoru budowlanego nakazuje w formie decyzji administracyjnej rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu, określając terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (pr. bud.) katastrofą budowlaną jest niezamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego lub jego części, a także konstrukcyjnych elementw rusztowań, elementw urządzeń formujących, ścianek szczelnych i obudowy wykopw. W myśl art. 73 ust. 2 pr. bud. pojęcie katastrofy budowlanej nie obejmuje natomiast uszkodzenia elementu wbudowanego w obiekt budowlany, nadającego się do naprawy lub wymiany (pkt 1), uszkodzenia lub zniszczenia urządzeń budowlanych związanych z budynkami (pkt 2), awarii instalacji (pkt 3).

Zasadą jest, że zatwierdzenie projektu budowlanego dla planowanej inwestycji następuje w decyzji o pozwoleniu na budowę. Istnieje jednak możliwość wydania także odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzedzającej wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, o czym mowa w niniejszym opracowaniu.

Obowiązki właściciela, zarządcy lub użytkownika obiektu budowlanego w przypadku katastrofy budowlanej powstałej w użytkowanym obiekcie budowlanymZgodnie z art. 75 ust. 1 pr. bud. w przypadku katastrofy budowlanej powstałej w użytkowanym obiekcie budowlanym, właściciel, zarządca lub użytkownik jest zobowiązany: zorganizować doraźną pomoc poszkodowanym i przeciwdziałać rozszerzaniu się skutkw katastrofy (pkt 1), zabezpieczyć miejsce katastrofy przed zmianami uniemożliwiającymi prowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej (pkt 2), niezwłocznie zawiadomić o katastrofie budowlanej właściwy organ nadzoru budowlanego (pkt 3 lit. a), niezwłocznie zawiadomić o katastrofie budowlanej właściwego miejscowo prokuratora i Policję (pkt 3 lit. b), niezwłocznie zawiadomić o katastrofie budowlanej inne organy lub jednostki organizacyjne zainteresowane przyczynami lub skutkami katastrofy z mocy przepisw szczeglnych (pkt 3 lit. d).Obowiązek zabezpieczenia miejsca katastrofy przed zmianami uniemożliwiającymi prowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie przyczyn katastrofy budowlanej nie dotyczy przypadkw, gdy konieczne jest podjęcie czynności mających na celu ratowanie życia lub zabezpieczenie przed rozszerzaniem się skutkw katastrofy (art. 75 ust. 2 pr. bud.). We wskazanych powyżej sytuacjach należy szczegłowo opisać stan po katastrofie budowlanej oraz zmiany w nim wprowadzone, z zaznaczeniem miejsc ich wprowadzenia na szkicach oraz w miarę możliwości na fotografiach.Zaznaczyć należy, iż niedopełnienie wskazanych powyżej obowiązkw stanowi wykroczenie zagrożone karą aresztu, karą ograniczenia wolności albo karą grzywny (art. 92 ust. 1 pkt 1 pr. bud.).

Zgodne z definicją ustawową zawartą w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (pr. bud.) katastrofą budowlaną jest niezamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego lub jego części, a także konstrukcyjnych elementw rusztowań, elementw urządzeń formujących, ścianek szczelnych i obudowy wykopw. W myśl art. 73 ust. 2 pr. bud. pojęcie katastrofy budowlanej nie obejmuje natomiast uszkodzenia elementu wbudowanego w obiekt budowlany, nadającego się do naprawy lub wymiany (pkt 1), uszkodzenia lub zniszczenia urządzeń budowlanych związanych z budynkami (pkt 2), awarii instalacji (pkt 3).

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia jest jedną z decyzji wydawanych w toku procesu inwestycyjno-budowlanego dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lub obszar Natura 2000. Oznacza to, że podmiot planujący realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko lub obszar Natura 2000 co do zasady musi wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wniosek ten wszczyna stosunkowo długie postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ktre kończy się wydaniem decyzji rozstrzygającej w sprawie (decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia lub decyzja o odmowie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia).

Nowelizacja Prawa ochrony środowiska zakłada wymóg uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko lub obszar Natura 2000. Począwszy więc od dnia 19 sierpnia 2005 r. uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia winno poprzedzać przystąpienie do realizacji przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko lub obszar Natura 2000.