Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Wniosek o zmniejszenie wymiaru czasu pracy spowodował niespodziewaną reakcję pracodawcy - wypowiedzenie umowy o pracę z powodu likwidacji stanowiska. Sądy orzekły, że było to spowodowane rzeczywistymi przyczynami, ale powrót do pracy był niecelowy. Sądy przyznały pracownicy odszkodowanie, a Sąd Najwyższy te rozstrzygnięcia zaaprobował.

Za półtora roku oczekiwania na termin rozpatrzenia apelacji Skarb Państwa wypłaci skarżącej 2 tys. złotych. Minimalna wysokość sumy pieniężnej, jaką należy zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego, wynosi 500 złotych za każdy rok dotychczasowego trwania postępowania. Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego orzekł o przewlekłości.

Sędzia z powodu choroby był bez środków do życia i jakiegokolwiek ubezpieczenia przez trzy lata. Ale Sąd Najwyższy orzekł, że prezes Sądu Okręgowego nie jest stroną pozwaną w sporze o odsetki za zaległe wynagrodzenie sędziego. Sędzia w stanie spoczynku pozywać powinien sąd, w którym sędzia pobierał to wynagrodzenie, gdy orzekał.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis kodeksu karnego obligujący sąd do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie prowadzenia ich w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego jest niezgodny z konstytucyjnym prawem do sprawiedliwego procesu. Ustawodawca przejął kompetencje władzy sądowniczej – dodał Trybunał.

Rażący przejaw lekceważenia porządku prawnego – tak określiła zachowanie sędziego Sądu Rejonowego sędzia Izby Odpowiedzialności Zawodowej SN. Chodziło o spowodowanie wypadku drogowego pod wpływem alkoholu i narkotyku, więc obwiniony został pozbawiony urzędu. Jednak sądy karne sprawę umorzyły, bo immunitet uchylała zlikwidowana Izba Dyscyplinarna. Zdaniem SN - był to błąd.

Bardzo rzadko Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uchyla immunitet sędziom stanu wojennego. Dlatego, że trudno jest uprawdopodobnić, że taki sędzia świadomie prześladował współobywateli z powodów politycznych. A co więcej - kierował się odwetem motywowanym panującą wówczas ideologią, co wskazywałoby na złamanie fundamentalnych zasad procesu karnego.

Wśród kandydatów do Parlamentu Europejskiego znajdują się osoby bez immunitetu. Przedstawiono im akty oskarżenia, ale - teoretycznie - do czasu skazania są niewinni. Tacy parlamentarzyści mają ciągle duże możliwości: wybierają i kontrolują komisarzy, współtworzą obowiązujące prawo i mają wpływ na politykę europejską, jeśli są zaangażowani.

W postępowaniu karnym nie jest dopuszczalne badanie ważności lub skuteczności aktu ustrojowego powołania sędziego przez Prezydenta RP podjętego w ramach realizacji wyłącznej prerogatywy głowy państwa. Sędzia, wobec którego stwierdzono nieprawidłowości w toku procedury nominacyjnej, nie jest osobą nieuprawnioną do orzekania w rozumieniu art. 439 par. 1 pkt 1 kpk – taką uchwałę podjęło trzech sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Krajowa Rada Sądownictwa odmówiła przeniesienia sędzi Sądu Okręgowego we Wrocławiu w stan spoczynku z powodu złego stanu zdrowia. Odwołująca się wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą uchwałą. Stwierdziła, że w sprawie wystąpiły nowe okoliczności. Jednak Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN odwołania sędzi nie uwzględniła.

Wnuczka opiekująca się na stałe niepełnosprawną babcią nie dostanie świadczenia pielęgnacyjnego. Mimo, że zrezygnowała z pracy zawodowej. A to dlatego, że żyje córka, która pozostaje w pełni sił, powinna więc świadczyć opiekę lub realizować obowiązek alimentacyjny. Sądy nie wzięły jednak pod uwagę, że córka od lat nie interesuje się swoją matką, a wnuczkę wychowywała właśnie babcia.