Zakaz podwyższania cen umownych towarów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych.

UCHWAŁA Nr 56

RADY MINISTRÓW

z dnia 28 marca 1988 r.

w sprawie zakazu podwyższania cen umownych towarów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych.

W celu dalszego przeciwdziałania nieuzasadnionemu wzrostowi cen, na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1987 r. Nr 8, poz. 52) Rada Ministrów uchwala, co następuje:

§  1.

1. Wprowadza się na okres do dnia 31 grudnia 1988 r. zakaz podwyższania cen umownych towarów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych wytwarzanych przez jednostki gospodarki uspołecznionej.

2. Towarami zaopatrzeniowymi i inwestycyjnymi w rozumieniu uchwały są towary, które nabywcy kupują w celu ich przeznaczenia do działalności wytwórczej, inwestycyjnej, remontowej i usługowej, a także towary przeznaczone na eksport, z zastrzeżeniem ust. 4.

3. Towarami zaopatrzeniowymi i inwestycyjnymi w rozumieniu uchwały są również leki i środki opatrunkowe, z wyjątkiem objętych wykazem towarów i usług, na które ustala się ceny urzędowe.

4. Nie są towarami zaopatrzeniowymi i inwestycyjnymi:

1) towary, których sprzedaż na cele określone w ust. 2 jest mniejsza niż 50% ilości całej sprzedaży danego towaru w jednostce gospodarki uspołecznionej,

2) towary sprzedawane na cele związane z produkcją wyrobów odzieżowych, dziewiarskich, skórzanych i meblarskich, tj. tkaniny, dzianiny, włókniny, przędziny, włóczka, wyroby włókiennicze tkane i dziane, wyroby ażurowe, watolina, materiały włókiennicze powlekane tworzywami sztucznymi, sztuczne skóry z licem z tworzyw sztucznych, skóry gotowe, nici oraz wyroby pasmanteryjne i galanteryjne - bez względu na ich udział w całości sprzedaży.

5. Ceny, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w uchwale, nie mogą być wyższe od cen ostatnio stosowanych w obrocie krajowym w okresie od dnia 1 stycznia 1987 r. do dnia 31 marca 1988 r.

§  2.

1. Ceny umowne towarów, o których mowa w § 1, mogą być podwyższone w razie wzrostu po dniu 31 marca 1988 r. kosztów własnych produkcji i sprzedaży (obrotu) tych towarów z przyczyn niezależnych od sprzedawcy, a spowodowanych podwyższeniem:

1) cen surowców, materiałów, półfabrykatów, wyrobów i usług kooperacyjnych, usług materialnych obcych zaliczanych do kosztów bezpośrednich oraz stawek taryfowych przewozowych i energetycznych, z zastrzeżeniem ust. 2,

2) płac wynikających z przyznania dodatków z tytułu wzrostu cen w wysokości 6.000 zł na jednego zatrudnionego, jeżeli wzrost ten nie został uwzględniony w I kwartale 1988 r.,

3) odpisów amortyzacyjnych związanych z aktualizacją wyceny środków trwałych na dzień 1 stycznia 1988 r. i ze zmianą stawek amortyzacyjnych, a także dokonywaniem odpisów amortyzacyjnych od maszyn, urządzeń i środków transportowych w pełni umorzonych, lecz nadał użytkowanych oraz od środków trwałych służących zakładowej działalności socjalnej, jeśli wzrost kosztów z tych tytułów nie został uwzględniony w I kwartale 1988 r.,

4) podatków i opłat obciążających koszty, z wyjątkiem podwyższenia stawek o charakterze sankcyjnym (kar),

5) odpisów na fundusze obciążające koszty producenta i sprzedawcy.

2. Przy obliczaniu wzrostu kosztów własnych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się 96% skutków podwyżki cen surowców, materiałów oraz stawek taryfowych i energetycznych.

3. Przez podwyższenie cen surowców, materiałów, półfabrykatów, wyrobów i usług kooperacyjnych oraz usług materialnych obcych, o których mowa w ust. 1

1) wytwarzanych (świadczonych) w kraju - rozumie się podwyższenie cen stosowanych przez dotychczasowego sprzedawcę, a jeżeli towar jest objęty obowiązkowym pośrednictwem jednostek obrotu - także podwyższenie cen spowodowane zmianą sprzedawcy,

2) importowanych - rozumie się podwyższenie ceny w stosunku do ceny płaconej ostatnio przed dniem 31 marca 1988 r.

§ 2a. 1  

1. Przy obliczaniu wzrostu kosztów własnych produkcji i sprzedaży (obrotu), o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1, z tytułu podwyżki cen węgla koksu oraz stawek taryfowych energii elektrycznej, dokonanej z dniem 1 sierpnia 1988 r., skutków tej podwyżki nie uwzględnia się.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy producentów energii cieplnej, którzy wzrost kosztów własnych z tytułu podwyżki cen węgla obliczają według zasady określonej w § 2 ust. 2.

3. Minister Finansów, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może zezwolić na uwzględnienie skutków podwyżki cen, o których mowa w ust. 1 w wysokości do 50%.

§ 3. Ceny umowne towarów mogą być podwyższone również w razie wprowadzenia lub podwyższenia w 1988 r. stawek podatku obrotowego, a także zniesienia lub obniżenia dotacji.

§  4.

1. Cenę można podwyższyć nie więcej niż o:

1) kwotę przypadającego na dany towar wzrostu kosztów własnych produkcji i sprzedaży (obrotu) wraz z przypadającym na nią przyrostem kwoty podatku obrotowego,

2) kwotę przyrostu podatku obrotowego, jeżeli wynika to z wprowadzenia lub podwyższenia stawki podatku obrotowego,

3) kwotę dotacji udzielonej w 1987 r. w razie jej zniesienia w 1988 r., a w razie jej zmniejszenia - kwotę odpowiadającą różnicy dotacji w 1987 r. i 1988 r.,

4) kwotę przyrostu urzędowej marży handlowej (prowizji, narzutu zaopatrzenia), jeżeli wynika to z podwyższenia jej stawki.

2. W razie gdy obliczenie, w sposób określony w ust. 1, kwoty wzrostu ceny na poszczególne towary byłoby ze względu na ich wielość asortymentową znacznie utrudnione, sprzedawca może kwotę wzrostu kosztów własnych produkcji i sprzedaży (obrotu) obliczyć dla danych grup lub dla wszystkich asortymentów towarów objętych zakazem wynikającym z uchwały i podwyższyć ich ceny o średni wzrost kosztów.

§  5.

1. Jednostki gospodarki uspołecznionej, które po dniu wejścia w życie uchwały zamierzają podwyższyć cenę, są obowiązane do sporządzenia kalkulacji uzasadniającej wysokość kwoty wzrostu ceny, stosownie do zasad określonych w § 4.

2. Minister Finansów i inne organy sprawujące kontrolę cen przeprowadzają kontrolę prawidłowości sporządzenia kalkulacji, o której mowa w ust. 1.

§ 6. W razie stosowania przez sprzedawcę (producenta lub jednostkę handlową) cen niezgodnie z przepisami niniejszej uchwały, stosuje się przepisy art. 19 i 20 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1987 r. Nr 8, poz. 52).

§  7.

1. Przepisów uchwały nie stosuje się do cen umownych:

1) towarów, dla których wprowadzono okresowe, maksymalne wskaźniki wzrostu cen umownych na określone grupy towarów, zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach,

2) towarów, przy których produkcji użyto również surowców wtórnych przekraczających 30% ogólnej wartości zużytych materiałów lub surowców, z wyłączeniem takich przypadków, kiedy normalny proces technologiczny wymaga niezbędnego zużycia surowców wtórnych dla uzyskania prawidłowego technologicznie wyrobu gotowego,

3) towarów wytwarzanych przez spółdzielnie zrzeszone w Centralnym Związku Spółdzielni Inwalidów i w Centralnym Związku Spółdzielni Niewidomych oraz przez Polski Związek Głuchych,

4) towarów wytwarzanych przez podległe Ministrowi Sprawiedliwości przedsiębiorstwa i gospodarstwa pomocnicze zatrudniające skazanych,

5) towarów oznaczonych państwowym znakiem jakości "Q" lub "1" oraz towarów nie podlegających oznaczeniu tymi znakami jakości, a charakteryzujących się podwyższonymi walorami użytkowymi (wyrażającymi się między innymi zwiększeniem niezawodności oraz zmniejszeniu nakładów eksploatacyjnych, zużycia energii i paliw), stwierdzonymi atestem wydanym przez Prezesa Polskiego Komitetu Normalizacji, Miar i Jakości lub przez upoważnioną przez niego jednostkę, potwierdzającą podwyższone cechy użytkowe towaru,

6) towarów dostarczanych zgodnie z wieloletnimi umowami kooperacyjnymi zawartymi między jednostkami gospodarki uspołecznionej prowadzącymi działalność produkcyjną, jeśli w umowach tych określono wysokość cen lub podstawę ich ustalenia na cały okres obowiązywania umowy,

7) towarów będących wyrobami regenerowanymi wraz z materiałami zużywanymi do tej regeneracji,

8) towarów przeznaczonych na eksport, jeżeli rozliczenia są dokonywane według cen umownych, wynikających z cen uzyskiwanych od kontrahentów zagranicznych (cen transakcyjnych),

9) towarów będących częściami zamiennymi, tj. towarów klasyfikowanych według Systematycznego wykazu wyrobów jako zespoły, podzespoły i części, sprzedawanych na cele związane z naprawami i remontami,

10) opakowań,

11) 2 samochodów ciężarowych i dostawczych sprzedawanych w drodze przetargu.

2. 3 Przepisów uchwały nie stosuje się również, w razi gdy Minister Finansów zawrze porozumienie, o którym mowa w art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195).

§ 8. Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1988 r.

1 § 2a dodany przez § 1 pkt 1 uchwały nr 147 z dnia 22 sierpnia 1988 r. (M.P.88.25.216) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 sierpnia 1988 r.

2 § 7 ust. 1 pkt 11 dodany przez § 1 uchwały nr 87 z dnia 23 maja 1988 r. (M.P.88.16.132) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 14 czerwca 1988 r.

3 § 7 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 uchwały nr 147 z dnia 22 sierpnia 1988 r. (M.P.88.25.216) zmieniającej nin. uchwałę z dniem 1 sierpnia 1988 r.

• Identyfikator: M.P.1988.10.86
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Zakaz podwyższania cen umownych towarów zaopatrzeniowych i inwestycyjnych.
• Data aktu: 28/03/1988
• Data ogłoszenia: 01/04/1988
• Data wejścia w życie: 01/04/1988