Koordynacja międzyresortowa.

UCHWAŁA Nr 114

RADY MINISTRÓW

z dnia 30 czerwca 1969 r.

w sprawie koordynacji międzyresortowej.

W celu wzmocnienia koordynacji działalności resortów w poszczególnych gałęziach (dziedzinach) gospodarki narodowej Rada Ministrów uchwala, co następuje:

§ 1. Prezes Rady Ministrów może w drodze zarządzenia (zwanego dalej "zarządzeniem koordynacyjnym") poruczać ministrom sprawowanie koordynacji międzyresortowej w określonych gałęziach (dziedzinach) gospodarki narodowej.

§  2.

1. Koordynacja międzyresortowa wykonywana jest na podstawie niniejszej uchwały i zarządzeń koordynacyjnych oraz zgodnie z narodowym planem gospodarczym.

2. Zarządzenie koordynacyjne określa obowiązki i uprawnienia ministra z tytułu poruczonej mu koordynacji międzyresortowej odpowiednio do specyficznych zadań, wymagań i warunków poszczególnych gałęzi (dziedzin) gospodarki narodowej.

3. Minister sprawujący koordynację międzyresortową ponosi odpowiedzialność za należyte wykonywanie poruczonej mu funkcji koordynacji.

4. Koordynacja międzyresortowa nie ogranicza odpowiedzialności ministra, którego resort objęty jest koordynacją, za działalność kierowanego przezeń resortu.

5. Minister, któremu podporządkowane są jednostki organizacyjne objęte koordynacją międzyresortową, zobowiązany jest do zapewnienia wykonania ustaleń wydanych przez ministra sprawującego tę koordynację.

§ 3. Minister, któremu na podstawie niniejszej uchwały poruczone zostało sprawowanie koordynacji międzyresortowej, obowiązany jest systematycznie śledzić przebieg wykonania zadań planowych na odcinku powierzonym jego koordynacji i troszczyć się o optymalny rozwój koordynowanej gałęzi (dziedziny) gospodarki narodowej.

§ 4. W zakresie gałęzi (dziedziny) objętej koordynacją międzyresortową minister sprawujący tę koordynację:

1) opiniuje projekty planów rocznych, wieloletnich i perspektywicznych opracowywanych przez resorty, a w niektórych ściśle określonych wypadkach opracowuje i ustala kompleksowe plany gałęziowe,

2) przedstawia opinie i wnioski w sprawach polityki inwestycyjnej i programów rozwoju,

3) inicjuje przedsięwzięcia mające na celu prawidłowe wykorzystanie i rozmieszczenie mocy produkcyjnych,

4) inicjuje przedsięwzięcia mające na celu uruchamianie rezerw produkcyjnych i innych, ponad ustalenia narodowego planu gospodarczego,

5) opiniuje projekty planów obrotów handlu zagranicznego oraz współpracy gospodarczej z zagranicą,

6) wskazuje kierunki opracowywania programów rekonstrukcji organizacyjno-technicznej i kierunki specjalizacji,

7) inicjuje przedsięwzięcia mające na celu pogłębienie rachunku ekonomicznego i postęp w organizacji pracy,

8) przedstawia opinie i wnioski w sprawie rozdzielnictwa wyrobów i materiałów centralnie rozdzielanych,

9) opiniuje wnioski dotyczące wykorzystania ogólnych rezerw,

10) inicjuje i koordynuje działalność legislacyjną w zakresie objętym koordynacją,

11) ustala jednolite normy pracy,

12) przedstawia opinie i wnioski w sprawie płac i bodźców materialnego zainteresowania pod kątem uzyskania efektów ekonomicznych.

§ 5. Zarządzenie koordynacyjne, niezależnie od działalności określonej w § 4, może ministrowi sprawującemu koordynację międzyresortową poruczyć także inne sprawy, w szczególności:

1) bilansowanie i rozdzielnictwo określonych wyrobów, materiałów i robót,

2) ustalanie wiążących wytycznych dla opracowania dokumentacji projektowej i inwestycyjnej,

3) bilansowanie potrzeb inwestycyjnych i decydowanie o podziale kwot inwestycyjnych przyznanych całej gałęzi (dziedzinie) na poszczególne resorty i organizacje,

4) całość wykonawstwa inwestycyjnego (np. w zakresie górnictwa podziemnego),

5) ustalanie operatywnych planów dla określonej dziedziny gospodarki narodowej (obrotu rynkowego, przewozów, handlu zagranicznego itp.),

6) realizację węzłowych problemów związanych z pracami naukowo-badawczymi, rozwojowymi i wdrożeniowymi,

7) wydawanie wiążących decyzji w wypadkach, gdy jest to niezbędne dla zapobieżenia naruszeniom planu,

8) ustalanie wiążących normatywów, a w szczególności normatywów zużycia i zapasów materiałów,

9) rozstrzyganie spraw spornych między zjednoczeniami wiodącymi i uczestnikami porozumień branżowych.

§ 6. Określone w § 4 i 5 zadania i uprawnienia ministra sprawującego koordynację międzyresortową odnoszą się do całej gałęzi (dziedziny) objętej tą koordynacją, niezależnie od podległości organizacyjnej.

§ 7. Wykonując zadania wynikające z poruczonej mu koordynacji międzyresortowej minister powinien wykorzystywać i rozwijać określone obowiązującymi przepisami formy współpracy i koordynacji gospodarczej branżowej i terenowej, a w szczególności organizować tę koordynację poprzez podległe mu zjednoczenia i przedsiębiorstwa wiodące, jak również przez prezydia rad narodowych i resorty, nadzorujące gospodarkę terenową.

§  8.

1. Minister wykonuje poruczoną mu funkcję koordynacji międzyresortowej w porozumieniu z właściwymi ministrami.

2. Ministrowie powinni uzgadniać wszystkie sprawy w drodze bezpośrednich kontaktów między sobą albo organami im podległymi i zapobiegać w ten sposób sporom międzyresortowym, które mogłyby ujemnie wpływać na realizację zadań wynikających z koordynacji międzyresortowej.

§  9.

1. W razie nieuzgodnienia na szczeblu ministrów, sprawy o istotnym znaczeniu dla działalności resortu, minister koordynujący może zwrócić się o rozpatrzenie i rozstrzygnięcie tej sprawy do Prezesa Rady Ministrów lub wiceprezesa Rady Ministrów, któremu Prezes Rady Ministrów poruczył nadzór w danej kategorii spraw (nadzór koordynacyjny).

2. W sprawach szczególnej wagi wiceprezes Rady Ministrów przedstawia sprawę Prezesowi Rady Ministrów.

§ 10. Minister sprawujący koordynację międzyresortową obowiązany jest:

1) dokonywać okresowych analiz sytuacji na koordynowanym odcinku gospodarki i inicjować środki zapewniające pomyślną realizację zadań planowych,

2) informować Prezesa Rady Ministrów, wiceprezesów Rady Ministrów i Komisję Planowania przy Radzie Ministrów o powstających trudnościach w wykonywaniu zadań i przedstawiać w tej sprawie odpowiednie wnioski.

§  11.

1. Ministrowie resortów gospodarczych, którym podporządkowane są jednostki organizacyjne produkujące wyroby branży koordynowanej, zobowiązani są przedstawić ministrowi sprawującemu koordynację międzyresortową wycinki planów w zakresie objętym koordynacją (wraz z ekonomicznym uzasadnieniem) i sprawozdania z ich wykonania.

2. Wycinki planów oraz sprawozdania, o których mowa w ust. 1, powinny być sporządzane w oparciu o wytyczne Przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W wytycznych tych należy uwzględnić specyfikę działalności gospodarczej obejmowanej planami terenowymi.

§ 12. Przepisy niniejszej uchwały dotyczące ministrów odnoszą się również do przewodniczących komisji i komitetów sprawujących funkcje naczelnych organów administracji państwowej.

§ 13. Przepisy niniejszej uchwały stosuje się odpowiednio do organizacji spółdzielczych w dziedzinach gospodarki objętych koordynacją międzyresortową.

§ 14. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1969.30.224
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Koordynacja międzyresortowa.
• Data aktu: 30/06/1969
• Data ogłoszenia: 10/07/1969
• Data wejścia w życie: 10/07/1969