Maksymalna wysokość i warunki udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA GOSPODARKI KOMUNALNEJ

z dnia 25 sierpnia 1961 r.

w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności.

Na podstawie § 7 ust. 2 i § 12 ust. 2 uchwały nr 81 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1957 r. w sprawie pomocy Państwa dla budownictwa mieszkaniowego ze środków własnych ludności (Monitor Polski Nr 22, poz. 157), uchwały nr 59 Rady Ministrów z dnia 15 marca 1958 r. w sprawie dodatkowej pomocy Państwa dla spółdzielczego budownictwa mieszkaniowego (Monitor Polski z 1958 r. Nr 22, poz. 133 i z 1959 r. Nr 57, poz. 276) zarządza się, co następuje:

§ 1. Ustala się maksymalną wysokość kredytu bankowego dla:

1) spółdzielni mieszkaniowych typu lokatorskiego w kwocie 131.500 zł jako przeciętny kredyt dla planowanego programu na budowę 1 mieszkania;

2) spółdzielni budowlano-mieszkaniowych na budowę 1 mieszkania w domu wielomieszkaniowym o powierzchni użytkowej:

a) do 50 m² - w kwocie 100.000 zł,

b) powyżej 50 m² do 71 m² - w kwocie 50.000 zł;

3) spółdzielni budowlano-mieszkaniowych, spółdzielczych zrzeszeń budowy domów jednorodzinnych oraz osób fizycznych na budowę mieszkania w małym domu mieszkalnym bądź domu jednorodzinnego o powierzchni użytkowej:

a) do 71 m² - w kwocie 100.000 zł,

b) powyżej 71 m² do 85 m² - w kwocie 50.000 zł.

Przy budowie mieszkań o powierzchni użytkowej powyżej 85 m² kredyt nie może być udzielany.

§ 2. Prawo do uzyskania kredytu bankowego w wysokości ustalonej w § 1 mają:

1) spółdzielnie mieszkaniowe typu lokatorskiego oraz spółdzielnie budowlano-mieszkaniowe budujące mieszkania w domach wielomieszkaniowych, odpowiadające obowiązującym normatywom mieszkaniowym;

2) 1 spółdzielnie budowlano-mieszkaniowe, spółdzielcze zrzeszenia budowy domów jednorodzinnych oraz osoby fizyczne budujące domy jednorodzinne na działkach odpowiadających normatywowi zabudowy terenów niskiego budownictwa mieszkaniowego, wprowadzonemu zarządzeniem Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 3 grudnia 1962 r. w sprawie wytycznych w zakresie wyznaczania terenów pod niskie budownictwo mieszkaniowe oraz normatywy zabudowy tych terenów (Monitor Polski Nr 86, poz. 408). Odstępstwo od normatywu nie stanowi przeszkody w otrzymaniu kredytu w przypadkach przewidzianych w § 4 i § 5 wymienionego zarządzenia Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury.

§ 3. Kredyt bankowy, o którym mowa w niniejszym zarządzeniu, może być przydzielany tylko po analizie sytuacji materialnej i rodzinnej pożyczkobiorcy. Przy przydziale kredytu należy zwracać uwagę, aby wielkość budowanego domu odpowiadała liczebności rodziny pożyczkobiorcy. Dotyczy to zarówno spółdzielni budownictwa mieszkaniowego, jak też indywidualnie budujących.

§  4.

1. Pierwszeństwo w uzyskaniu kredytu bankowego przysługuje:

1) spółdzielniom mieszkaniowym typu lokatorskiego, zrzeszającym pracowników zakładów gospodarki uspołecznionej, zwłaszcza robotników, budującym mieszkania w domach wielomieszkaniowych;

2) spółdzielniom budowlano-mieszkaniowym zrzeszającym osoby wymienione w pkt 1, budującym mieszkania w domach wielomieszkaniowych;

3) spółdzielniom budowlano-mieszkaniowym i zrzeszeniom budowy domów jednorodzinnych, prowadzącym budowę oszczędnych, małych domów mieszkalnych i domów jednorodzinnych dla osób, które ze względu na swój charakter zatrudnienia są niezbędnie potrzebne na danym terenie, a ich sytuacja materialna i stan rodzinny wskazują na konieczność przyznania im pomocy Państwa w pierwszej kolejności.

2. W ramach pierwszeństwa określonego w ust. 1 dla poszczególnych grup pożyczkobiorców należy udzielać pożyczek w pierwszej kolejności:

1) spółdzielniom, których członkowie gromadzą wkłady oszczędnościowe w Powszechnej Kasie Oszczędności w sposób ustalony w zarządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 listopada 1958 r. w sprawie dalszego usprawnienia systemu oszczędzania na mieszkaniowych książeczkach oszczędnościowych Powszechnej Kasy Oszczędności (Monitor Polski Nr 94, poz. 514);

2) osobom, które ukończyły oszczędzanie na mieszkaniowych książeczkach Powszechnej Kasy Oszczędności i zgromadziły wymagany odpowiednimi przepisami wkład mieszkaniowy.

3. Przez oszczędne małe domy mieszkalne i domy jednorodzinne, o których mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się domy budowane przede wszystkim w zabudowie szeregowej przy użyciu materiałów miejscowych, z mieszkaniami o ograniczonej wielkości, w skromnym standardzie wyposażenia, nie podpiwniczone lub częściowo podpiwniczone o wysokości kondygnacji mieszkalnych nie przekraczającej wraz z grubością stropu 2,80 m.

§ 5. Zakazuje się przydzielania kredytu bankowego na obiekty nowo rozpoczynane przed zapewnieniem kredytu na obiekty kontynuowane.

§  6.

1. Spółdzielnie budownictwa mieszkaniowego, niezależnie od kredytu bankowego określonego § 1, mogą uzyskać dodatkowe środki kredytowe na budowę lokali socjalnych, usługowych i kulturalnych w wysokości nie przekraczającej 3.200 zł na 1 m² powierzchni użytkowej tych lokali.

2. Uzyskanie kredytu bankowego, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy jego wysokość odpowiada planowanemu kosztowi budowy tych lokali, nie wymaga posiadania przez spółdzielnię wkładu własnego.

§ 7. Zarządzenie niniejsze nie dotyczy kredytów bankowych na budowę, odbudowę lub kapitalny remont obiektów mieszkalno-pensjonatowych, realizowanych na podstawie przepisów uchwały nr 348 Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 4 października 1960 r. w sprawie pomocy Państwa dla budownictwa mieszkalno-pensjonatowego. Wysokość i warunki udzielania tych kredytów określa zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 13 maja 1961 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budowę jednego budynku w ramach budownictwa mieszkalno-pensjonatowego (Monitor Polski Nr 47, poz. 212).

§ 8. Spółdzielnie budownictwa mieszkaniowego dokonujące inwestycji na podstawie projektów wstępnych zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie niniejszego zarządzenia oraz osoby fizyczne, które uzyskały przed tym terminem pozwolenia budowlane, korzystają w dalszym ciągu z kredytu bankowego na warunkach obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszego zarządzenia (zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1959 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności (Monitor Polski z 1959 r. Nr 96, poz. 512 i z 1960 r. Nr 73, poz. 337).

§ 9. Traci moc zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 12 listopada 1959 r. w sprawie maksymalnej wysokości i warunków udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności (Monitor Polski z 1959 r. Nr 96, poz. 512 i z 1960 r. Nr 73, poz. 337).

§ 10. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1962 r.

1 § 2 pkt 2 zmieniony przez § 1 zarządzenia z dnia 5 lutego 1963 r. (M.P.63.14.79) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 20 lutego 1963 r.

• Identyfikator: M.P.1961.75.319
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Maksymalna wysokość i warunki udzielania kredytu bankowego na budownictwo mieszkaniowe ze środków własnych ludności.
• Data aktu: 1961-08-25
• Data ogłoszenia: 1961-10-05
• Data wejścia w życie: 1962-01-01