Warunki publicznego transportu osób komunalnymi środkami komunikacyjnymi.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA GOSPODARKI KOMUNALNEJ

z dnia 12 listopada 1957 r.

w sprawie warunków publicznego transportu osób komunalnymi środkami komunikacyjnymi.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 4, poz. 26) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przy ustalaniu warunków publicznego transportu osób komunalnymi środkami komunikacyjnymi obowiązują następujące wytyczne:

1) Wchodzenie do wozów komunikacji komunalnej, wychodzenie z nich, uiszczanie należności za przewóz oraz warunki transportu osób i rzeczy należy uregulować w sposób zabezpieczający prawa przewoźnika oraz w sposób zapewniający bezpieczeństwo pasażerów i ich rzeczy, spokój pasażerów oraz porządek w wozach.

W szczególności należy:

a) zabronić palenia tytoniu w wozach autobusowych i trolejbusowych, a palenie tytoniu w wozach tramwajowych uregulować w sposób odpowiadający postulatom miejscowej ludności,

b) zabronić przewożenia materiałów łatwopalnych, wybuchowych, żrących lub cuchnących,

c) wskazać, że rzeczy pozostawione w wozach komunikacji komunalnej powinny być odebrane przez osoby uprawnione do odbioru w biurze dyrekcji przedsiębiorstwa,

d) wskazać, że ze środków komunikacji komunalnej nie mają prawa korzystać osoby nietrzeźwe, osoby mogące zabrudzić ubranie innych pasażerów lub wzbudzające odrazę brudem i niechlujstwem oraz osoby dotknięte chorobami zakaźnymi.

2) Wchodzenie do wozów komunikacji komunalnej i wychodzenie z nich powinno odbywać się przez ustalone dla tych celów i za pomocą napisów lub w inny odpowiedni sposób oznaczone wejścia. Ograniczeń tych nie należy stosować do umundurowanych pracowników przedsiębiorstw komunikacji komunalnej i funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej, do żołnierzy Wojskowej Służby Wewnętrznej, inwalidów, kobiet w ciąży, pasażerów z dziećmi do lat 3, niewidomych oraz innych osób z uzasadnionych przyczyn.

3) Oprócz osób przewożone być mogą bagaże o rozmiarach do 60 cm X 37 cm X 25 cm oraz trzymane na ręku psy małe z nałożonymi kagańcami, a wyłącznie na pomostach doczepnych wozów tramwajowych i w godzinach mniejszego nasilenia ruchu: wózki dziecięce, narty, saneczki i psy duże z nałożonymi kagańcami na smyczy.

4) Przedsiębiorstwo komunikacyjne może wyłączyć swoją odpowiedzialność za szkody powstałe na skutek przerw w ruchu lub zmian kierunku jazdy, spowodowanych przyczynami natury technicznej lub zarządzeniami władz.

5) W wozach komunikacji komunalnej powinno być umieszczone ostrzeżenie, że naruszenie przepisów porządkowych pociąga za sobą odpowiedzialność z art. 29 prawa o wykroczeniach (Dz. U. z 1932 r. Nr 60, poz. 572) w trybie zwykłego lub mandatowego postępowania karno-administracyjnego.

§ 2. Prezydia rad narodowych sprawujące bezpośredni nadzór nad komunalnymi przedsiębiorstwami komunikacyjnymi wydadzą w ramach wytycznych ustalonych w § 1 w terminie do dnia 31 grudnia 1957 r. szczegółowe przepisy porządkowe ustalające warunki transportu osób komunalnymi środkami komunikacyjnymi.

§ 3. Z dniem wydania przepisów, o których mowa w § 2, traci moc zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 29 października 1954 r. w sprawie przepisów porządkowych dla osób korzystających ze środków komunikacji komunalnej (Monitor Polski Nr 119, poz. 1679).

§ 4. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1957.90.533
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Warunki publicznego transportu osób komunalnymi środkami komunikacyjnymi.
• Data aktu: 1957-11-12
• Data ogłoszenia: 1957-11-25
• Data wejścia w życie: 1957-11-25