Warunki i tryb udzielania zezwoleń na wykonywanie przewozu osób lub towarów statkami na śródlądowych drogach wodnych.

INSTRUKCJA

MINISTRA ŻEGLUGI

z dnia 28 października 1955 r.

w sprawie warunków i trybu udzielania zezwoleń na wykonywanie przewozu osób lub towarów statkami na śródlądowych drogach wodnych.

§ 1. Przewóz osób i towarów statkami na śródlądowych drogach wodnych może być wykonywany tylko na podstawie zezwolenia uzyskanego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych (Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182).

§ 2. Posiadanie zezwolenia wymienionego w § 1 nie jest wymagane dla statków:

1) państwowych przedsiębiorstw żeglugowych,

2) organów administracji żeglugowej,

3) wykonujących przewozy międzybrzegowe.

§ 3. Do uprawiania przewozu mogą być dopuszczone statki z własnym napędem mechanicznym lub bez własnego napędu mechanicznego.

§ 4. Zezwolenia na wykonywanie przewozu na śródlądowych drogach wodnych udziela Minister Żeglugi.

§  5.

1. Ubiegający się o uzyskanie zezwolenia wymienionego w § 1 powinien złożyć podanie do Ministra Żeglugi za pośrednictwem właściwego terytorialnie rejonu dróg wodnych.

2. W razie gdy odcinek drogi wodnej, na którym odbywać się będzie projektowany przewóz, znajduje się w zasięgu dwóch lub więcej rejonów dróg wodnych, właściwy będzie ten rejon dróg wodnych, w którego zasięgu znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba osoby ubiegającej się o zezwolenie.

§ 6. Do podania wymienionego w § 5 ust. 1 należy dołączyć w 2 egzemplarzach:

1) wykaz szczegółowy statków, których uruchomienie jest projektowane, z podaniem zasadniczych wymiarów, zanurzenia, wyporności oraz siły maszyn poszczególnego statku wraz z dokładnym określeniem odcinka drogi wodnej, na którym poszczególny statek ma być uruchomiony, oraz rodzaju przewozu,

2) odpisy dokumentów rejestracyjnych statków,

3) odpisy świadectw zdolności żeglugowej statków.

§  7.

1. Rejon dróg wodnych przesyła podanie wraz z załącznikami do Ministerstwa Żeglugi (Centralnego Zarządu Dróg Wodnych) dołączając swoją opinię w sprawie projektowanego przewozu.

2. Centralny Zarząd Dróg Wodnych po rozpatrzeniu materiałów wymienionych w ust. 1 przedstawia je wraz z uzasadnionym i uzgodnionym z Centralnym Zarządem Żeglugi Śródlądowej i Stoczni wnioskiem - do decyzji Ministrowi Żeglugi.

§ 8. Zezwolenie na wykonywanie przewozów na śródlądowych drogach wodnych wydaje się na ściśle określony czas, nie dłuższy jednak niż dwa lata.

§  9.

1. Zezwolenie na wykonywanie przewozu na śródlądowych drogach wodnych może być w każdym czasie odwołane.

2. W razie odwołania zezwolenia dokonującemu przewozy wyznaczony zostaje odpowiedni termin do zaprzestania przewozów.

§ 10. Zezwolenie przewidziane w § 1 nie zwalnia od obowiązku uzyskania zezwolenia władzy wodnej na podstawie art. 45, 185 i 186 ustawy wodnej (Dz. U. z 1928 r. Nr 62, poz. 574), gdy w związku z uprawianiem przewozów na śródlądowych drogach wodnych zachodzi potrzeba wykonania stałych urządzeń w wodzie publicznej.

§ 11. Przepisów niniejszej instrukcji nie stosuje się do statków znajdujących się w użyciu Wojska Polskiego, organów ochrony pogranicza oraz Milicji Obywatelskiej.

§ 12. Instrukcja wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1955.123.1611
• Rodzaj: instrukcja
• Tytuł: Warunki i tryb udzielania zezwoleń na wykonywanie przewozu osób lub towarów statkami na śródlądowych drogach wodnych.
• Data aktu: 1955-10-28
• Data ogłoszenia: 1955-12-23
• Data wejścia w życie: 1955-12-23