Zasady kalkulacji w nie uspołecznionych przedsiębiorstwach gastronomicznych.

ZARZĄDZENIE

MINISTRA HANDLU WEWNĘTRZNEGO

z dnia 11 marca 1951 r.

w sprawie zasad kalkulacji w nie uspołecznionych przedsiębiorstwach gastronomicznych.

Na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 października 1947 r. w sprawie normowania wynagrodzeń za usługi oraz za wartość pracy i wydatków przy umowie o dzieło i przy wytwarzaniu artykułów pierwszej potrzeby (Dz. U. R. P. Nr 67, poz. 418) zarządza się, co następuje:

§ 1. Przepisom niniejszego zarządzenia podlegają wszystkie przedsiębiorstwa gastronomiczne w rozumieniu rozporządzenia Ministra Aprowizacji i Handlu z dnia 23 lutego 1946 r. w sprawie wykonania dekretu z dnia 30 listopada 1945 r. o koncesjonowaniu przedsiębiorstw przemysłu gastronomicznego (Dz. U. R. P. Nr 12, poz. 83) z wyjątkiem uspołecznionych przedsiębiorstw gastronomicznych, wymienionych w zarządzeniu Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 6 lutego 1951 r. w sprawie zasad kalkulacji w uspołecznionych przedsiębiorstwach gastronomicznych (Monitor Polski Nr A-31, poz. 393).

§ 2. Podstawą kalkulacji w zakładach gastronomicznych są ceny zakupu produktów.

§ 3. Przez cenę zakupu rozumieć należy cenę ustaloną w obowiązujących przepisach, a w braku takiej ceny - cenę nie wyższą od ceny rynkowej.

§ 4. Zakłady gastronomiczne mogą przy sprzedaży wyrobów produkcji własnej i towarów handlowych doliczać do ceny zakupu zysk brutto w zależności od kategorii zakładu,

§  5.

1. 1 Dopuszczalna wysokość zysku brutto wynosi:

	potrawy mięsne	potrawy pozostałe	napoje produkcji własnej	wina i wódki
dla zakładów kat. I	40%	70%	120%	100%
dla " " II	35%	55%	80%	60%
dla " " III	30%	45%	50%	40%
dla bufetów otwartych	20%	30%	40%	30%"

2. 2 Zysku brutto w wysokości określonej w ust. 1 nie stosuje się do posiłków i napojów, na które ustalona jest przez Ministerstwo Handlu Wewnętrznego cena maksymalna.

3. Piwo oraz wody gazowe i mineralne powinny być sprzedawane po detalicznych cenach maksymalnych, powiększonych:

a) w zakładach kategorii I - o 20%

b) w zakładach kategorii II - o 15%

c) w zakładach kategorii III - o 10%

d) w bufetach - o 10%.

§ 6. W rozumieniu niniejszego zarządzenia zalicza się:

1) do kategorii I - zakłady gastronomiczne o najwyższych kosztach obsługi, spowodowanych: położeniem lokalu, charakterem oraz zakresem jego działalności (główna trasa komunikacyjna, wielkie miasta, trudna dostawa produktów itp.), wykwintnym urządzeniem (lustra kryształowe, kandelabry, marmury itp.), urządzeniami rozrywkowymi (podium orkiestrowe, parkiety dancingowe, estrady dla występów artystycznych, specjalne werandy itp.) oraz koniecznością stałego kompletowania potraw i napojów w najszerszym asortymencie;

2) do kategorii II - zakłady gastronomiczne o średnich kosztach obsługi, posiadające średnie wyposażenie, nie położone w zasadzie przy głównych trasach komunikacyjnych i prowadzące działalność, o której mowa w pkt 1, w pełnym bądź ograniczonym zakresie;

3) do kategorii III - pozostałe zakłady gastronomiczne wydające gorące potrawy;

4) do bufetów - zakłady gastronomiczne bez wyszynku, wydające do spożycia na miejscu i poza zakładem przekąski zimne i gorące, napoje zimne i gorące, wino, piwo, wody gazowe i mineralne, pieczywo oraz inne towary spożywcze i monopolowe.

§  7.

1. Zaszeregowania zakładów gastronomicznych da odpowiedniej kategorii dokonywają prezydia właściwych terytorialnie powiatowych rad narodowych, a w miastach stanowiących powiaty miejskie - miejskich rad narodowych, na wniosek zainteresowanych osób.

2. W przypadku wątpliwości co do uwzględnienia wniosków wymienionych w ust. 1 prezydia powiatowych (miejskich) rad narodowych, przesyłają wnioski prezydiom wojewódzkich rad narodowych.

3. Od decyzji prezydiów wojewódzkich rad narodowych służy w takich przypadkach odwołanie do Ministra Handlu Wewnętrznego w terminie przewidzianym w przepisach o postępowaniu administracyjnym.

4. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego orzeczenia.

§ 8. 3 (skreślony).

§ 9. Ceny, ustalone z zachowaniem przepisów § 5, obowiązują również przy sprzedaży do konsumpcji poza zakładem.

§ 10. Traci moc obowiązującą zarządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z data 13 listopada 1947 r. w sprawie ustalenia wysokości zysku brutto w obrotach handlowych przedsiębiorstw gastronomicznych (Monitor Polski Nr 144, poz. 880).

§ 11. Zarządzenie wchodzi w życie po upływie 15 dni od daty ogłoszenia.

1 § 5 ust. 1 zmieniony przez § 1 pkt 1 zarządzenia z dnia 21 stycznia 1953 r. (M.P.53.A-11.163) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 11 maja 1952 r., z tym, że w stosunku do potraw objętych cennikiem gastronomicznym wchodzą w życie z dniem 3 stycznia 1953 r.

2 § 5 ust. 2 zmieniony przez § 1 pkt 2 zarządzenia z dnia 21 stycznia 1953 r. (M.P.53.A-11.163) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 6 lutego 1953 r.

3 § 8 skreślony przez § 1 pkt 3 zarządzenia z dnia 21 stycznia 1953 r. (M.P.53.A-11.163) zmieniającego nin. zarządzenie z dniem 6 lutego 1953 r..

• Identyfikator: M.P.1951.A-31.394
• Rodzaj: zarządzenie
• Tytuł: Zasady kalkulacji w nie uspołecznionych przedsiębiorstwach gastronomicznych.
• Data aktu: 1951-03-11
• Data ogłoszenia: 1951-04-20
• Data wejścia w życie: 1951-05-06