Podział zadań w ciężarowym transporcie drogowym.

UCHWAŁA NR 805

PREZYDIUM RZĄDU

z dnia 17 listopada 1951 r.

w sprawie podziału zadań w ciężarowym transporcie drogowym.

W celu właściwego zorganizowania uspołecznionego ciężarowego transportu drogowego i wykorzystania taboru dla wykonania narodowych planów gospodarczych Prezydium Rządu uchwala następujące zasady organizacji pracy w tej dziedzinie:

§ 1. W zakresie gospodarki uspołecznionej działać będzie w ciężarowym transporcie drogowym zgodnie z ustawą z dnia 8 stycznia 1951 r. o transporcie drogowym (Dz. U. R. P. Nr 4, poz. 26):

1) transport publiczny:

a) państwowy, wykonywany na podstawie art. 4 ust. 1 powołanej ustawy przez przedsiębiorstwa Państwowej Komunikacji Samochodowej w zakresie i na warunkach określonych szczegółowo przez Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego,

b) spółdzielczy, wykonywany przez spółdzielnie pracy transportowej, zrzeszone w Krajowym Związku Branżowym Spółdzielni Pracy Transportowo-Warsztatowej na podstawie zezwoleń uzyskanych przez poszczególne spółdzielnie w trybie i na warunkach określonych w rozporządzeniu wykonawczym do art. 6 powołanej ustawy;

2) transport resortowy:

a) wykonywany przez powołane w tym celu we właściwym trybie państwowe przedsiębiorstwa branżowe dla wyspecjalizowanej obsługi transportowej różnych jednostek organizacyjnych resortu w określonej branży, na określonym terenie oraz w zakresie i na warunkach określonych szczegółowo przez właściwego ministra w porozumieniu z Ministrem Transportu Drogowego i Lotniczego,

b) wykonywany w zakresie własnej obsługi transportowej poszczególnych jednostek organizacyjnych resortu i nie wydzielony w odrębne przedsiębiorstwo.

§  2.

1. Państwowy transport publiczny w rozumieniu art. 2 ust. 2 powołanej w § 1 ustawy będzie miał za zadanie przede wszystkim:

1) transport ładunków, które mogą być przewiezione taborem normalnym (uniwersalnym) i nie wymagają wyspecjalizowanej organizacji przewozowej, między miastami oraz między miastem a wsią, a transport miejscowy tylko w zakresie:

a) obsługi jednostek uspołecznionych nie dysponujących taborem,

b) pomocy jednostkom uspołecznionym posiadającym własny tabor w organizowanych przez nie przewozach,

c) osobistych potrzeb bytowych ludności;

2) transport wyjątkowo dużych ciężarów jednostkowych wymagających specjalnego, najcięższego taboru.

2. W ramach określonych w ust. 1 spółdzielnie pracy transportowej będą miały za zadanie uzupełniać działalność Państwowej Komunikacji Samochodowej, a w szczególności:

1) wykonywać transport ładunków:

a) we wszystkich przypadkach, wymienionych w ust. 1 pkt 1 - w miejscowościach i na obszarach, gdzie nie działa Państwowa Komunikacja Samochodowa;

b) w miejscowościach i na obszarach, gdzie działa Państwowa Komunikacja Samochodowa - w zakresie określonym przez prezydia wojewódzkich rad narodowych (komisje koordynacji transportu), jeżeli Państwowa Komunikacja Samochodowa nie jest w stanie zaspokoić tamtejszych potrzeb transportowych;

c) wszędzie, gdzie zajdzie tego potrzeba - w zakresie działania taksówek (dorożek) bagażowych;

2) zaspokajać potrzeby przedsiębiorstw lub działów transportowych w jednostkach resortowych w pierwszej kolejności przed przewoźnikami nie uspołecznionymi.

3. Transport resortowy, wykonywany przez przedsiębiorstwa branżowe lub działy (biura) transportowe jednostek organizacyjnych, będzie miał zadania analogiczne do zadań transportu publicznego w zakresie jednorodnych potrzeb jednostek obsługiwanych, występujących w dużym nasileniu w określonej miejscowości (określonym rejonie) i wymagających wyspecjalizowanego taboru lub wyspecjalizowanych form organizacyjnych transportu.

4. Pozostały transport resortowy będzie miał za zadanie obsługę miejscowych potrzeb gospodarczych zarządzających nim jednostek organizacyjnych.

§  3.

1. Systematyczne korzystanie z usług przewoźników prywatnych przez jednostki gospodarki uspołecznionej w ramach planu przewozów będzie mogło się odbywać w drodze ich kontraktacji przez resortowe przedsiębiorstwa i działy transportowe. Przedsiębiorstwa lub działy transportowe budownictwa będą miały prawo pierwszeństwa kontraktacji.

2. Wojewódzkie komisje planowania gospodarczego (komisje koordynacji transportu) zatwierdzać będą plany przewozów (ust. 1) i określać będą warunki, w których dopuszczone będzie zaspokajanie potrzeb transportowych jednostek gospodarki uspołecznionej poza kontraktacją.

3. Na podstawie planów przewozów, o których mowa w ust. 2, wydziały komunikacyjne prezydiów wojewódzkich rad narodowych wskazywać będą jednostkom gospodarki uspołecznionej do zakontraktowania poszczególnych przewoźników prywatnych.

4. Prezydia wojewódzkich rad narodowych mogą przekazać wykonanie czynności określonych w ust. 3 prezydiom powiatowych (miejskich) rad narodowych.

5. Minister Transportu Drogowego i Lotniczego może w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w okolicznościach specjalnych upoważnić inne jednostki gospodarki uspołecznionej, aniżeli określone w ust. 1, do kontraktacji przewoźników prywatnych, przy czym przepisy ust. 2 i 3 mają odpowiednie zastosowanie.

6. Minister Transportu Drogowego i Lotniczego określi w drodze zarządzeń terminy wprowadzenia obowiązku kontraktacji przewoźników prywatnych w poszczególnych miejscowościach lub okręgach do dnia 31 marca 1952 r. oraz określi tryb tej kontraktacji.

7. Przepisy niniejszego paragrafu nie dotyczą taksówek bagażowych.

§ 4. W celu realizacji wyżej wyrażonych zasad Prezydium Rządu uchwala, co następuje:

1) Zobowiązuje się Ministrów: Budownictwa Miast i Osiedli, Budownictwa Przemysłowego, Górnictwa, Handlu Wewnętrznego, Leśnictwa oraz Poczt i Telegrafów do stopniowego zorganizowania w okresie do dnia 31 grudnia 1952 r. branżowych przedsiębiorstw transportowych w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministrami Finansów oraz Transportu Drogowego i Lotniczego.

2) Minister Przemysłu Drobnego i Rzemiosła oraz Centralny Związek Spółdzielczy zapewnią w porozumieniu z Ministrem Transportu Drogowego i Lotniczego szybki rozwój spółdzielczego ciężarowego transportu drogowego w zakresie uzupełniającym transport państwowy.

3) Zobowiązuje się Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego do wniesienia noweli do ustawy z dnia 18 listopada 1948 r. o dostawach, robotach i usługach na rzecz Skarbu Państwa, samorządu oraz niektórych kategorii osób prawnych wyłączającej usługi transportu drogowego spod działania tej ustawy.

4) Zobowiązuje się Państwową Komisję Etatów do przyznania wydziałom komunikacyjnym prezydiów rad narodowych na wniosek Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego uzgodniony z Prezydium Rady Ministrów dodatkowych etatów osobowych potrzebnych do wykonania zadań połączonych z kontraktacją przewoźników prywatnych.

§  5.

1. Wykonanie uchwały porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Przewodniczącemu Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, Ministrowi Transportu Drogowego i Lotniczego, Ministrowi Finansów oraz wszystkim ministrom (kierownikom urzędów centralnych) w zakresie ich właściwości.

2. Uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

• Identyfikator: M.P.1951.A-100.1468
• Rodzaj: Uchwała
• Tytuł: Podział zadań w ciężarowym transporcie drogowym.
• Data aktu: 17/11/1951
• Data ogłoszenia: 13/12/1951
• Data wejścia w życie: 13/12/1951