Decyzja 1/2026 (2026/1887) w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy

DECYZJA nr 1/2026 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI
z dnia 24 lipca 2026 r.
w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy [2026/1887]

WSPÓLNY KOMITET WETERYNARYJNY,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi (1) , w szczególności art. 19 ust. 3 załącznika 11 do tej umowy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(2)

Zgodnie z art. 19 ust. 1 załącznika 11 do umowy rolnej Wspólny Komitet Weterynaryjny ustanowiony na mocy tej umowy (zwany dalej "Wspólnym Komitetem Weterynaryjnym") jest odpowiedzialny za rozpatrywania wszelkich kwestii dotyczących tego załącznika i jego wprowadzania w życie oraz za wykonywanie zadań przewidzianych w tym załączniku. Zgodnie z art. 19 ust. 3 załącznika 11 Wspólny Komitet Weterynaryjny jest upoważniony do wprowadzania zmian w dodatkach do tego załącznika, w szczególności w celu ich dostosowania i aktualizacji.

(5)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (4) zmieniono i uchylono kilka tekstów mających znaczenie dla załącznika 11 do umowy rolnej. Środki w zakresie zdrowia zwierząt przewidziane w prawodawstwie szwajcarskim oceniono i uznano za równoważne z prawodawstwem Unii Europejskiej. Ocenę równoważności przeprowadzono z uwzględnieniem wszystkich aktów prawnych opartych na prawodawstwie Unii Europejakiej dotyczącym zdrowia zwierząt. Należy zatem zmienić wszystkie odniesienia do środków w zakresie zdrowia zwierząt w dodatkach 1, 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej.

(8)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (5) zmienia i uchyla szereg aktów mających znaczenie dla załącznika 11 do umowy rolnej, w szczególności w odniesieniu do stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429. Od dnia 1 stycznia 2009 r. Szwajcaria włączyła ponadto do swojego ustawodawstwa krajowego wymogi Unii Europejskiej dotyczące kontroli urzędowych służących weryfikacji przestrzegania przepisów dotyczących zdrowia zwierząt, a także wszystkie przepisy przyjęte w celu ich wdrożenia w dziedzinie kontroli przywozu z państw trzecich do Unii Europejskiej. Należy zatem zmienić wszystkie odniesienia do środków dotyczących kontroli urzędowych służących weryfikacji przestrzegania przepisów dotyczących zdrowia zwierząt oraz kontroli przywozu z państw trzecich w dodatkach 1, 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej.

(9)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1715 (6) zgrupowano, udoskonalono i zastąpiono kilka wcześniejszych aktów regulujących oddzielnie różne platformy informatyczne, które obecnie stały się elementami systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych (IMSOC). Aby ułatwić współpracę administracyjną między stronami oraz zapewnić sprawną wymianę informacji na temat kontroli urzędowych między Komisją Europejską, właściwymi organami państw członkowskich i właściwymi organami Szwajcarii, należy w pełni włączyć Szwajcarię do systemu IMSOC. Szwajcaria powinna wyznaczyć w tym celu punkt kontaktowy. Należy zatem zmienić wszystkie odniesienia do systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych w dodatkach 1, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej.

(10)

Rozważne stosowanie środków przeciwdrobnoustrojowych to podstawa walki z opornością na te środki (AMR). Szwajcaria i Unia Europejska aktywnie zwalczają oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe poprzez plany działania oparte na zasadzie "jedno zdrowie". Szwajcaria stosuje te same przepisy co przepisy art. 107 (z wyjątkiem ust. 6) w związku z art. 37 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 (7) w odniesieniu do zasad dotyczących stosowania przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych u zwierząt użytkowych, zakazu stosowania u zwierząt użytkowych określonych środków przeciwdrobnoustrojowych lub grup środków przeciwdrobnoustrojowych zarezerwowanych do leczenia niektórych zakażeń u ludzi, a także do kontroli przywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państw trzecich. Handel zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego między Szwajcarią a Unią Europejską może być zatem prowadzony bez świadectw urzędowych potwierdzających zgodność z ograniczeniami dotyczącymi stosowania przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych. Należy dodać te przepisy do dodatków 2, 3, 5, 6 i 10 do załącznika 11 do umowy rolnej.

Sporządzono w Bernie dnia 24 lipca 2026 r.

W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej Przewodniczący delegacji

Philippe ANKERS

W imieniu Unii Europejskiej Przewodnicząca delegacji

Caroline BOESHERTZ

ZAŁĄCZNIK I

Dodatek 1 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 1

Środki zwalczania / zgłaszanie chorób zwierząt

I. CHOROBY ZWIERZĄT LĄDOWYCH

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt"), (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi zdrowia zwierząt w łańcuchu rolno-spożywczym:

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).

3. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2000 r. o organizacji Federalnego Departamentu Spraw Wewnętrznych (Org DFI; RS 172.212.1), w szczególności jego art. 12.

4. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r. dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (OSPA; RS 916.441.22).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Komisja i Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii zgłaszają zamiar zastosowania szczepienia interwencyjnego. W przypadkach szczególnej sytuacji alarmowej zgłaszanie może dotyczyć podjętych decyzji oraz zasad i procedur ich wdrażania. We wszystkich przypadkach konsultacje odbywają się w jak najkrótszym terminie w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

2. Wykaz laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej jest publikowany na stronie internetowej Komisji Europejskiej zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tych laboratoriów. Obowiązki i zadania tych laboratoriów określono w art. 94 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych dla Szwajcarii jest publikowany na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

3. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

II. CHOROBY RYB I MIĘCZAKÓW

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Aktualnie hodowla ostryg płaskich nie jest praktykowana w Szwajcarii. W przypadku pojawienia się bonamiozy lub marteiliozy Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii zobowiązuje się do przyjęcia koniecznych środków interwencyjnych zgodnych z przepisami unijnymi na podstawie art. 57 ustawy o epizootiach.

2. W celu zwalczania chorób ryb i mięczaków Szwajcaria stosuje rozporządzenie o epizootiach, w szczególności jego art. 61 (zobowiązania właścicieli i dzierżawców praw do połowu ryb oraz organów odpowiedzialnych za monitorowanie połowów), art. 62-76 (ogólne środki zwalczania choroby), art. 277-290 (specyficzne środki dotyczące chorób zwierząt wodnych, laboratorium diagnostyczne) oraz art. 291 (choroby epizootyczne podlegające monitorowaniu).

3. Wykaz laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej jest publikowany na stronie internetowej Komisji Europejskiej zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych dla Szwajcarii jest publikowany na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

4. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

III. PRZENOŚNE ENCEFALOPATIE GĄBCZASTE

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

1. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

2. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

3. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Islandią, Norwegią i Irlandią Północną (OITE-UE; RS 916.443.11).

4. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Islandią, Norwegią i Irlandią Północną (OITE-UE-DFI; RS 916.443.111).

5. Ustawa federalna z dnia 20 czerwca 2014 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ustawa o środkach spożywczych, LDAl; RS 817.0), w szczególności jej art. 30 (inspekcja i pobieranie próbek) i 31 (badanie przedubojowe i kontrola mięsa).

6. Rozporządzenie DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (RS 817.022.108), w szczególności jego art. 5 (części nienadające się do spożycia przez ludzi).

7. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 3 (sklasyfikowanie gąbczastej encefalopatii bydła i trzęsawki jako epizootii do zwalczania), 6 (definicje i skróty), 34 (zaświadczenie sanitarne), 61 (obowiązek ogłaszania), 76a (przedmioty i wymagania), 175-181 (pasażowalne encefalopatie gąbczaste), 297 (wykonanie w kraju), 301 (zadania weterynarza kantonalnego), 302 (weterynarz urzędowy) oraz 312 (laboratoria diagnostyczne).

8. Rozporządzenie DEFR z dnia 26 października 2011 r. o wytwarzaniu oraz wprowadzaniu na rynek produktów do żywienia zwierząt, dodatków paszowych oraz paszy dietetycznej (OLALA, RS 916.307.1), w szczególności jego art. 21 (tolerancja, pobieranie próbek, metody analizy i transport), załącznik 1.2 pkt 15 (produkty ze zwierząt lądowych) i pkt 16 (ryby, inne zwierzęta morskie, pochodzące z nich produkty i produkty uboczne) i załącznik 4.1 (substancje, których wprowadzanie do obrotu i używanie jest ograniczone lub zabronione).

9. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r. dotyczące eliminacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (OSPA; RS 916.441.22).

10. Rozporządzenie DFI z dnia 26 listopada 2025 r. w sprawie waloryzacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako paszy dla zwierząt lub jako nawozów (OUSPA, RS 916.441.224.1).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Unijne laboratorium referencyjne dla pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (TSE) podaje się do wiadomości publicznej na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

Szwajcaria zobowiązuje się pokryć koszty, którymi będzie obciążona z tytułu działań związanych z wyznaczeniem tego laboratorium. Obowiązki i zadania tego laboratorium określono w art. 94 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Krajowe laboratorium referencyjne dla Szwajcarii jest publikowane na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

2. Zgodnie z art. 57 ustawy o epizootiach Szwajcaria dysponuje planem na wypadek sytuacji kryzysowych dotyczącym realizacji środków zwalczania TSE.

3. Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 w państwach członkowskich Unii Europejskiej każde zwierzę podejrzane o zakażenie TSE podlega urzędowemu ograniczeniu przemieszczania do czasu poznania wyników badań klinicznych i epidemiologicznych wykonywanych przez właściwy organ lub zostaje zabite w celu poddania go badaniu laboratoryjnemu pod kontrolą urzędową.

Zgodnie z art. 179b i 180a rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria wprowadza zakaz uboju zwierząt podejrzanych o zakażenie TSE. Zwierzęta podejrzane o zakażenie powinny być uśmiercone bez wycieku krwi i spalone, a ich mózg zbadany w szwajcarskim laboratorium referencyjnym dla TSE.

Zgodnie z art. 10 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria dokonuje rejestracji pogłowia bydła przy pomocy jednolitego, czytelnego i stałego systemu identyfikacji umożliwiającego odnalezienie ich matki i ich pierwotnego stada oraz stwierdzenie, czy nie są potomstwem samic podejrzanych o zakażenie lub krów dotkniętych gąbczastą encefalopatią bydła.

Zgodnie z art. 179c rozporządzenia o epizootiach najpóźniej na końcu fazy produkcji Szwajcaria dokonuje uboju zwierząt dotkniętych BSE, wszystkich zwierząt należących do gatunków bydła urodzonych w okresie jednego roku przed lub po urodzeniu zarażonego zwierzęcia i które w tym okresie należały do stada, a także bezpośredniego potomstwa zarażonych krów narodzonego w okresie dwóch lat przed diagnozą.

4. Zgodnie z art. 180b rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria uśmierca zwierzęta dotknięte trzęsawką, ich matki, ich zarażone bezpośrednio potomstwo oraz wszystkie inne owce i kozy należące do stada z wyjątkiem:

– owiec posiadających co najmniej 1 allel ARR i nie posiadających żadnego allela VRQ,

– zwierząt w wieku poniżej dwóch miesięcy przeznaczonych wyłącznie na ubój. Głowa i narządy jamy brzusznej tych zwierząt są usuwane zgodnie z przepisami rozporządzenia dotyczącego produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego.

W drodze wyjątku, w przypadku ras o niewielkiej liczebności, można odstąpić od wybicia stada. W takim przypadku stado zostaje poddane urzędowemu nadzorowi weterynaryjnemu przez okres dwóch lat, podczas którego dokonuje się badania klinicznego zwierząt z tego stada dwa razy w roku. Jeżeli w tym okresie zwierzęta zostaną przeznaczone do uśmiercenia, ich głowy włącznie z migdałkami będą przedmiotem analizy w laboratorium referencyjnym dla TSE.

Środki te podlegają przeglądowi w zależności od wyników monitorowania sanitarnego zwierząt. W szczególności, okres monitorowania zostaje przedłużony w razie wykrycia nowego przypadku choroby w obrębie stada.

W razie stwierdzenia BSE u owcy lub kozy Szwajcaria zobowiązuje się do przyjęcia środków przewidzianych w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.

5. Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 państwa członkowskie Unii Europejskiej zabraniają używania przetworzonych białek zwierzęcych w żywieniu zwierząt hodowlanych utrzymywanych, tuczonych lub hodowanych do produkcji środków spożywczych. Państwa członkowskie Unii Europejskiej wprowadziły całkowity zakaz używania białek pochodzących od zwierząt w żywieniu przeżuwaczy.

Zgodnie z art. 27 rozporządzenia dotyczącego produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (OSPA) Szwajcaria wprowadziła całkowity zakaz używania białek zwierzęcych w żywieniu zwierząt hodowlanych.

Możliwe są odstępstwa w odniesieniu do przetworzonych białek zwierzęcych pochodzących od ryb, świń, drobiu i owadów gospodarskich, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 999/2001 oraz rozporządzeniem w sprawie produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i rozporządzeniem w sprawie wykorzystania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego jako paszy lub nawozu.

6. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i załącznikiem III rozdział A do wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie Unii Europejskiej wdrażają roczny program monitoringu BSE. Plan ten zakłada stosowanie szybkiego testu BSE w odniesieniu do wszystkich sztuk bydła w wieku ponad 24 miesięcy poddanych ubojowi w trybie nagłym, padłych w gospodarstwie lub u których wykryto chorobę podczas inspekcji ante mortem oraz w odniesieniu do wszystkich zwierząt w wieku ponad 30 miesięcy poddanych ubojowi w celu spożycia przez ludzi.

Szybkie testy BSE stosowane w Szwajcarii są wymienione w załączniku X rozdział C do rozporządzenia (WE) nr 999/2001.

Zgodnie z art. 179 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria obowiązkowo dokonuje szybkiego testu BSE w odniesieniu do wszystkich sztuk bydła w wieku ponad 48 miesięcy, które padły lub zostały zabite w celu innym niż ubój lub zostały przywiezione do rzeźni chore lub po wypadku.

7. Zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 999/2001 i rozdziałem A załącznika III do wspomnianego rozporządzenia państwa członkowskie Unii Europejskiej wdrażają roczny program monitorowania trzęsawki.

Zgodnie z przepisami art. 177 rozporządzenia o epizootiach Szwajcaria wdrożyła program monitorowania TSE u owiec i kóz w wieku ponad 12 miesięcy. Zwierzęta poddane ubojowi w trybie nagłym, padłe w gospodarstwie lub u których wykryto chorobę podczas inspekcji ante mortem oraz zwierzęta poddane ubojowi w celu spożycia przez ludzi zostały zbadane w okresie od czerwca 2004 r. do lipca 2005 r. Wynik badania wszystkich próbek okazał się negatywny w odniesieniu do BSE; monitorowanie w oparciu o próbki pobrane od zwierząt podejrzanych o zakażenie, zwierząt poddanych ubojowi w trybie nagłym oraz zwierząt, które padły w gospodarstwie, jest kontynuowane.

Uznanie podobieństwa przepisów prawnych dotyczących monitorowania TSE u owiec i kóz będzie rozpatrywane w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

8. Informacje przewidziane w art. 6 i w załączniku III rozdział B oraz w załączniku IV (3.III) do rozporządzenia (WE) nr 999/2001 podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

9. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

IV. CHOROBY ODZWIERZĘCE

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1).

2. Dyrektywa 2003/99/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, zmieniająca decyzję Rady 90/424/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 92/117/EWG (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 31).

3. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w zakresie chorób odzwierzęcych:

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 291a-291e (przepisy szczególne dotyczące chorób odzwierzęcych).

3. Ustawa federalna z dnia 20 czerwca 2014 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ustawa o środkach spożywczych LDAl; RS 817.0).

4. Rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ODAlOUs, RS 817.02).

5. Rozporządzenie DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie higieny przy działalności związanej ze środkami spożywczymi (rozporządzenie DFI w sprawie higieny, OHyg; RS 817.024.1).

6. Rozporządzenie z dnia 28 września 2012 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych u ludzi (ustawa o epidemiach; LEp; RS 818.101).

7. Rozporządzenie z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie zwalczania chorób zakaźnych u ludzi (rozporządzenie o epidemiach; OEp; RS 818.101.1).

8. Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1).

9. Rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie uboju zwierząt i kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Wykaz laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej przewidziany w art. 10 dyrektywy 2003/99/WE jest publikowany na stronie internetowej Komisji Europejskiej zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych dla Szwajcarii jest publikowany na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

2. Corocznie do końca maja Szwajcaria przekazuje Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności raport o tendencjach i źródłach chorób odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobotwórczych i oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, zawierający dane zebrane w trakcie minionego roku stosownie do art. 4, 7 i 8 dyrektywy 2003/99/WE. Raport ten obejmuje również informacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.

V. POWIADAMIANIE O CHOROBACH

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

2. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych ("rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC") (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37).

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 11 (obowiązek dochowania należytej staranności i obowiązek ogłaszania) i art. 57 (techniczne przepisy wykonawcze, współpraca międzynarodowa).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 2-5 (choroby, których dotyczy rozporządzenie), 59-65 i 291 (obowiązek ogłaszania, zgłaszanie), 292-299 (nadzór, wykonanie, pomoc administracyjna).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

Szwajcaria uczestniczy w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych i wszystkich jego składników, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/1715. Szwajcaria wyznacza w tym celu punkt kontaktowy.

Zgłaszanie chorób umieszczonych w wykazie, formaty i procedury przedstawiania i zgłaszania programów nadzoru i programów zwalczania danej choroby oraz składania wniosków o uznanie statusu obszaru wolnego od choroby odbywają się zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2020/2002 (1) .

W razie konieczności, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustala się środki uzupełniające.

ZAŁĄCZNIK II

Dodatek 2 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 2

Zdrowie zwierząt: Wymiana handlowa między Szwajcarią a Unią Europejską i wprowadzanie do obrotu

I. ZWIERZĘTA LĄDOWE

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w handlu zwierzętami lądowymi między Szwajcarią a Unią Europejską:

3. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/403 z dnia 18 marca 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania między państwami członkowskimi przesyłek określonych kategorii zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające decyzję 2010/470/UE (Dz.U. L 113 z 31.3.2021, s. 1).

4. Art. 107 (z wyjątkiem ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43), w związku z jego art. 37 ust. 5.

1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401);

2. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Islandią, Norwegią i Irlandią Północną (OITE-UE; RS 916.443.11).

3. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego z państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Islandią, Norwegią i Irlandią Północną (OITE-UE-DFI; RS 916.443.111).

4. Ustawa federalna z dnia 29 kwietnia 1998 r. w sprawie rolnictwa (LAgr; RS 910.1), w szczególności art. 160 (obowiązkowa homologacja).

5. Ustawa federalna z dnia 15 grudnia 2000 r. o lekach i wyrobach medycznych (LPTh; RS 812.21).

6. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OmédV; RS 812.212.27).

7. Wytyczne techniczne dotyczące profilaktycznego i metafilaktycznego stosowania produktów leczniczych zawierających środki przeciwdrobnoustrojowe u zwierząt użytkowych, opublikowane w dniu 1.5.2026 r.

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

2. Zwierzęta będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co zwierzęta będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. W razie konieczności zwierzętom tym towarzyszą świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub określone w niniejszym załączniku i dostępne w systemie TRACES.

3. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria spełnia warunki przewidziane w części II rozdział 4 rozporządzenia (UE) 2016/429, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/689 (1) i w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/620 (2) w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie na stronach internetowych Komisji "Nadzór, programy likwidacji choroby i status obszaru wolnego od choroby - bezpieczeństwo żywności" oraz Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii - krajowy program nadzoru.

W przypadku chorób, w odniesieniu do których Szwajcaria nie ma jeszcze statusu obszaru wolnego od choroby, Szwajcaria przedkłada Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu informacje niezbędne do uzyskania tego statusu na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/429. Na podstawie tych informacji Wspólny Komitet Weterynaryjny aktualizuje informacje dostępne na wyżej wymienionych stronach internetowych.

Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii bezzwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zmianach warunków mających wpływ na uznanie statusu w odniesieniu do każdej z chorób wymienionych w tym ustępie. Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatruje sytuację.

4. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria spełnia warunki przewidziane w pkt 1 sekcja 2 rozdział 3 część I załącznika IV do rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689 w odniesieniu do brucelozy bydła. Aby utrzymać status pogłowia bydła oficjalnie wolnego od brucelozy bydła Szwajcaria zobowiązuje się do spełnienia następujących warunków:

a) informacja o każdym zwierzęciu z gatunku bydła podejrzanym o to, iż jest zakażone brucelozą, musi zostać przekazana właściwym organom, a zwierzę poddane oficjalnym testom wykrywającym brucelozę składającym się co najmniej z dwóch testów serologicznych z ustaleniem uzupełnienia, a także badaniu mikrobiologicznemu próbek pobranych w przypadku poronień;

b) w okresie podejrzenia, który trwa aż do uzyskania negatywnego wyniku badań przewidzianych w lit. a), zawiesza się status bydła oficjalnie wolnego od brucelozy dla całego pogłowia, do którego należy podejrzane zwierzę (lub zwierzęta) z odnośnego gatunku bydła.

5. Szwajcaria stosuje te same przepisy co przepisy art. 107 (z wyjątkiem ust. 6) rozporządzenia (UE) 2019/6 w związku z jego art. 37 ust. 5 w odniesieniu do stosowania przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych u zwierząt użytkowych, zgodnie ze swoim prawodawstwem wymienionym w sekcji A powyżej.

Szwajcaria nie zezwala na wprowadzanie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u zwierząt użytkowych zawierających którykolwiek ze środków przeciwdrobnoustrojowych lub którąkolwiek z grup środków przeciwdrobnoustrojowych wymienionych w pkt 2 lub 3 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1255 (3) ani na stosowanie u zwierząt użytkowych produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających te środki przeciwdrobnoustrojowe lub grupy środków przeciwdrobnoustrojowych.

Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatrzy ewentualne zmiany w wyżej wymienionych przepisach Unii Europejskiej wymagających dostosowania przepisów szwajcarskich.

W związku z tym do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Szwajcaria niezwłocznie informuje Wspólny Komitet Weterynaryjny o wszelkich dalszych zmianach w swoich przepisach dotyczących przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych stosowanych u zwierząt użytkowych.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

6. W przypadku wysyłki jaj wylęgowych do Unii Europejskiej organy szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania zasad dotyczących znakowania ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 617/2008 (4) .

7. W przypadku wywozu ze Szwajcarii do Finlandii, Szwecji lub Danii organy szwajcarskie zobowiązują się dostarczać odnośnie do salmonelli wszelkich gwarancji przewidzianych w przepisach Unii Europejskiej.

II. ZWIERZĘTA HODOWLANE I PRODUKTY AKWAKULTURY

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

3. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2236 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 410).

4. Art. 107 (z wyjątkiem ust. 6) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43), w związku z jego art. 37 ust. 5.

1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).

4. Ustawa federalna z dnia 29 kwietnia 1998 r. w sprawie rolnictwa (LAgr; RS 910.1), w szczególności art. 160 (obowiązkowa homologacja).

5. Ustawa federalna z dnia 15 grudnia 2000 r. o lekach i wyrobach medycznych (LPTh; RS 812.21).

6. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OmédV; RS 812.212.27).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

3. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria spełnia warunki przewidziane w części II rozdział 4 rozporządzenia (UE) 2016/429, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/689 (5) i w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/620 (6) w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie na stronach internetowych Komisji "Nadzór, programy likwidacji choroby i status obszaru wolnego od choroby - bezpieczeństwo żywności" oraz Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii - krajowy program nadzoru.

W przypadku chorób, w odniesieniu do których Szwajcaria nie ma jeszcze statusu obszaru wolnego od choroby, Szwajcaria przedkłada Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu informacje niezbędne do spełnienia kryteriów jego uzyskania na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/429. Na podstawie tych informacji Wspólny Komitet Weterynaryjny aktualizuje informacje dostępne na wyżej wymienionych stronach internetowych.

4. Szwajcaria stosuje te same przepisy co przepisy art. 107 (z wyjątkiem ust. 6) rozporządzenia (UE) 2019/6 w związku z jego art. 37 ust. 5 w odniesieniu do stosowania przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych u zwierząt użytkowych, zgodnie ze swoim prawodawstwem wymienionym w sekcji A powyżej.

Szwajcaria nie zezwala na wprowadzanie do obrotu produktów leczniczych stosowanych u zwierząt użytkowych zawierających którykolwiek ze środków przeciwdrobnoustrojowych lub którejkolwiek z grup środków przeciwdrobnoustrojowych wymienionych w pkt 2 lub 3 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1255 (7) ani na stosowanie u zwierząt użytkowych produktów leczniczych stosowanych u ludzi zawierających te środki przeciwdrobnoustrojowe lub grupy środków przeciwdrobnoustrojowych.

Wspólny Komitet Weterynaryjny rozpatrzy ewentualne zmiany w wyżej wymienionych przepisach Unii Europejskiej wymagających dostosowania przepisów szwajcarskich.

W związku z tym do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

III. MATERIAŁ BIOLOGICZNY

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w handlu materiałem biologicznym między Szwajcarią a Unią Europejską:

1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 51-55a (sztuczna inseminacja) i 56-58a (przenoszenie komórek jajowych i zarodków).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

2. Do celów niniejszego załącznika uznaje się, że Szwajcaria spełnia warunki przewidziane w części II rozdział 4 rozporządzenia (UE) 2016/429, w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2020/689 (8) i w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/620 (9) w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie na stronach internetowych Komisji "Nadzór, programy likwidacji choroby i status obszaru wolnego od choroby - bezpieczeństwo żywności" oraz Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii - krajowy program nadzoru.

W przypadku chorób, w odniesieniu do których Szwajcaria nie ma jeszcze statusu obszaru wolnego od choroby, Szwajcaria przedkłada Wspólnemu Komitetowi Weterynaryjnemu informacje niezbędne do spełnienia kryteriów jego uzyskania na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/429. Na podstawie tych informacji Wspólny Komitet Weterynaryjny aktualizuje informacje dostępne na wyżej wymienionych stronach internetowych.

3. W odniesieniu do nasienia bydła należy zauważyć, że wszystkie zwierzęta we wszystkich ośrodkach w Szwajcarii mają ujemny wynik testu seroneutralizacji lub testu ELISA w kierunku zakaźnego zapalenia nosa i tchawicy bydła lub zakaźnego pęcherzykowego zapalenia sromu i pochwy.

4. Materiał biologiczny będący przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią jest wprowadzany do obrotu na tych samych warunkach co materiał biologiczny będący przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. W razie konieczności tym materiałom towarzyszą świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej i dostępne w systemie TRACES.

IV. PRZEMIESZCZANIE O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 1).

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na podstawie części VI tego rozporządzenia.

3. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi przemieszczania między Szwajcarią a Unią Europejską zwierząt domowych o charakterze niehandlowym:

1. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE AC; RS 916.443.14).

2. Art. 76b rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Obowiązującym systemem znakowania jest system przewidziany w rozporządzeniu (UE) nr 576/2013.

2. Ważność szczepienia przeciw wściekliźnie, a w stosownym przypadku ponownego szczepienia, jest określana zgodnie z załącznikiem III do rozporządzenia (UE) nr 576/2013.

3. Stosowanym wzorem paszportu jest wzór przewidziany w załączniku III część 3 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 577/2013 (10) . Dodatkowe wymogi dotyczące paszportu określone są w załączniku III część 4 do rozporządzenia (UE) nr 577/2013.

4. Do celów niniejszego dodatku przepisy rozdziału II rozporządzenia (UE) nr 576/2013 stosuje się odpowiednio do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią. Kontrole dokumentów i kontrole tożsamości wymagane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do Szwajcarii z państwa członkowskiego Unii Europejskiej przeprowadzane są zgodnie z art. 33 rozporządzenia (UE) nr 576/2013.

ZAŁĄCZNIK III

Dodatek 3 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 3

Przywóz żywych zwierząt i ich materiału biologicznego z państw trzecich

I. UNIA EUROPEJSKA - PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 z dnia 12 czerwca 2013 r. w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 998/2003 (Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 1).

3. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym lub tyreostatycznym oraz b-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

4. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszej sekcji:

5. Art. 118 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).

II. SZWAJCARIA - PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).

3. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

4. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

5. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

6. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OmédV; RS 812.212.27).

7. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

III. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równocześnie z właściwymi organami państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki przywozu, o których mowa w aktach prawnych wymienionych w niniejszym dodatku część I, środki wykonawcze oraz wykazy zakładów, z których przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.

Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii może przyjąć bardziej restrykcyjne środki i wymagać dodatkowych gwarancji. W celu wypracowania właściwych rozwiązań w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego będą się odbywać konsultacje.

Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii oraz państwa członkowskie Unii Europejskiej powiadamiają się nawzajem o szczegółowych warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i niebędących przedmiotem harmonizacji na poziomie Unii.

2. Do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

ZAŁĄCZNIK IV

Dodatek 5 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 5

Żywe zwierzęta i materiał biologiczny: Kontrole graniczne i opłaty

Rozdział I

Przepisy ogólne - system zarządzania informacjami

w zakresie kontroli urzędowych

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszym rozdziale:

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40).

2. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401).

3. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

4. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

5. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Szwajcaria uczestniczy w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych i wszystkich jego składników, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1715. Szwajcaria wyznacza w tym celu punkt kontaktowy.

W razie konieczności, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustala się środki uzupełniające.

2. Strony udzielają sobie nawzajem pomocy administracyjnej zgodnie z art. 104-107 rozporządzenia (UE) 2017/625, aby zapewnić właściwe stosowanie niniejszego dodatku. Za stosowanie art. 108 rozporządzenia (UE) 2017/625 odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny.

Rozdział II

Kontrole weterynaryjne i zootechniczne oraz warunki mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Kontrole weterynaryjne i zootechniczne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią przeprowadza się zgodnie z przepisami następujących aktów prawnych:

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami niniejszego rozdziału:

3. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiającego przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje 2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 1).

4. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2236 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 410).

5. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/403 z dnia 18 marca 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania między państwami członkowskimi przesyłek określonych kategorii zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające decyzję 2010/470/UE (Dz.U. L 113 z 31.3.2021, s. 1).

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57.

4. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

W odniesieniu do handlu żywymi zwierzętami i materiałem biologicznym wykorzystywanym do rozrodu oraz wypasu zwierząt na obszarach przygranicznych między Unią Europejską a Szwajcarią stosuje się świadectwa zdrowia przewidziane w niniejszym dodatku.

W przypadkach przewidzianych w art. 102 i art. 104-107 rozporządzenia (UE) 2017/625 właściwe organy kraju przeznaczenia nawiązują niezwłocznie kontakt z właściwymi organami kraju wysyłki. Stosują one wszelkie niezbędne środki oraz powiadamiają właściwe organy kraju wysyłki i Komisję o charakterze przeprowadzanych kontroli, podjętych decyzjach oraz przyczynach ich podjęcia.

C. SZCZEGÓLNE PRZEPISY I PROCEDURY ICH WPROWADZANIA W ŻYCIE

W ODNIESIENIU DO ZWIERZĄT PRZEPROWADZANYCH DO WYPASU NA OBSZARACH PRZYGRANICZNYCH

1. Definicje

Wypas na obszarach przygranicznych: działanie polegające na wyprowadzaniu zwierząt na wypas w strefie przygranicznej ograniczonej do 10 km do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub do Szwajcarii. W specjalnych, odpowiednio uzasadnionych warunkach właściwe organy mogą udzielić pozwolenia na poszerzenie strefy po obu stronach granicy między Szwajcarią a Unią Europejską.

Wypas dzienny: wypas, w trakcie którego pod koniec każdego dnia zwierzęta powracają do swojego gospodarstwa w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub Szwajcarii.

2. Warunki transgranicznego przemieszczania zwierząt określone w rozporządzeniu (UE) 2016/429, rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/688 i rozporządzeniu delegowanym (UE) 2019/2035 mają zastosowanie do wypasu w obszarze przygranicznym między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią. Stosuje się odpowiednio przepisy art. 139 rozporządzenia (UE) 2016/429.

3. Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE) (RS 916.401), w szczególności jego art. 7 (rejestrowanie), oraz rozporządzeniem z dnia 3 listopada 2021 r. dotyczącym Identitas SA i bazy danych dotyczącej przemieszczania zwierząt (OId-BDTA; RS 916.404.1), w szczególności jego sekcji 1 rozdziału 3 (zawartość BDTA), Szwajcaria przydziela każdemu pastwisku konkretny kod rejestracyjny, który musi zostać zarejestrowany w krajowej bazie danych dotyczącej bydła.

4. W przypadku wypasu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią urzędowy lekarz weterynarii kraju wysyłki:

a) w dniu wystawienia świadectwa, ale nie później niż 24 godziny przed przewidywaną datą przyjazdu zwierząt, informuje o wysłaniu zwierząt właściwe organy miejsca przeznaczenia (lokalną jednostkę weterynaryjną) przy pomocy komputerowego systemu łączącego organy weterynaryjne, przewidzianego w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2019/1715;

b) wydaje świadectwo zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/403.

5. Przez cały okres trwania wypasu zwierzęta muszą pozostawać pod kontrolą celną.

6. Posiadacz zwierząt musi:

a) zobowiązać się na piśmie do dostosowania się do wszystkich środków przyjętych w wyniku zastosowania przepisów przewidzianych w niniejszym załączniku i wszelkich innych środków wprowadzonych na poziomie lokalnym, w takim samym stopniu co posiadacz zwierząt pochodzący z państwa członkowskiego Wspólnoty lub Szwajcarii;

b) pokryć koszty kontroli wynikające z zastosowania niniejszego załącznika;

c) podjąć się całkowitej współpracy przy realizacji kontroli celnej i weterynaryjnej wymaganej przez oficjalne organy kraju wysyłki lub kraju przeznaczenia.

7. Podczas powrotu zwierząt pod koniec okresu wypasu lub w okresie wcześniejszym urzędowy weterynarz kraju miejsca wypasu:

b) wydaje świadectwo zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2021/403.

8. W przypadku pojawienia się choroby właściwe organy weterynaryjne wspólnie podejmują odpowiednie środki. Organy te rozpatrują kwestię ewentualnych kosztów. W razie konieczności należy odwołać się do Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

9. Na zasadzie odstępstwa od przepisów pkt 1-8 mających zastosowanie do wypasu, w przypadku wypasu dziennego między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią:

a) zwierzęta nie mają styczności ze zwierzętami z innego gospodarstwa;

b) posiadacz tych zwierząt zobowiązuje się do poinformowania właściwych organów weterynaryjnych o wszelkich kontaktach zwierząt ze zwierzętami z innego gospodarstwa;

c) świadectwo zdrowia musi być przedstawiane właściwym organom weterynaryjnym w każdym roku kalendarzowym, przy pierwszym wprowadzeniu zwierząt na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Szwajcarii. To świadectwo zdrowia należy przedstawiać właściwym organom weterynaryjnym na ich żądanie;

d) pkt 2 i 4 stosuje się jedynie podczas pierwszego w danym roku kalendarzowym wysłania zwierząt do państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Szwajcarii;

e) nie stosuje się przepisów pkt 7;

f) posiadacz zwierząt zobowiązuje się do informowania właściwych organów weterynaryjnych o zakończeniu okresu wypasu.

Rozdział III

Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w odniesieniu do przywozu z państw trzecich

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami następujących aktów prawnych:

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami niniejszego rozdziału:

3. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i β-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

4. Art. 118 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylającego dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).

1. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

2. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

3. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

4. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

5. Rozporządzenie z dnia 18 sierpnia 2004 r. dotyczące weterynaryjnych produktów leczniczych (OmédV; RS 812.212.27).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Do celów stosowania art. 59 i 60 rozporządzenia (UE) 2017/625 wykazy punktów kontroli granicznej państw członkowskich Unii Europejskiej do celów kontroli weterynaryjnej żywych zwierząt są publikowane na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

2. Do celów wdrażania art. 59 i 60 rozporządzenia (UE) 2017/625 wyznacza się następujące punkty kontroli granicznej w Szwajcarii:

Nazwa	Kod TRACES	Rodzaj zezwolenia
Port Lotniczy w Zurychu	CHZRH4	LA-O (*1)
Port Lotniczy w Genewie	CHGVA4	LA-O (^*1)

Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodków kontroli oraz typach zezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

3. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

4. Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równolegle do państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki przywozu, o których mowa w dodatku 3 do niniejszego załącznika, oraz środki wykonawcze.

5. Punkty kontroli granicznej państw członkowskich, o których mowa w pkt 1 niniejszej sekcji, dokonują kontroli przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria, zgodnie z niniejszym rozdziałem sekcja A.

6. Punkty kontroli granicznej Szwajcarii, o których mowa w pkt 2, dokonują kontroli przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia są państwa członkowskie Unii Europejskiej, zgodnie z niniejszym rozdziałem sekcja A.

7. Do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

Rozdział IV

Postanowienia szczegółowe

I. IDENTYFIKACJA ZWIERZĄT

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami następujących aktów prawnych:

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszej sekcji:

1. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401), w szczególności jego art. 7-15f (rejestracja i identyfikacja).

2. Rozporządzenie z dnia 3 listopada 2021 r. dotyczące Identitas SA i bazy danych dotyczących przemieszczania zwierząt (OId-BDTA; RS 916.404.1).

II. OCHRONA ZWIERZĄT

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005 z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas transportu i związanych z tym działań oraz zmieniające dyrektywy 64/432/EWG i 93/119/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 1255/97 (Dz.U. L 3 z 5.1.2005, s. 1).

2. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/97 z dnia 25 czerwca 1997 r. dotyczące kryteriów wspólnotowych dla miejsc postoju oraz zmieniające plan trasy określony w załączniku do dyrektywy 91/628/EWG (Dz.U. L 174 z 2.7.1997, s. 1).

3. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszej sekcji:

1. Ustawa federalna z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie ochrony zwierząt (LPA; RS 455), w szczególności jej art. 15 i 15a (zasady, międzynarodowy transport zwierząt).

2. Rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1), w szczególności jego art. 169-176 (międzynarodowy transport zwierząt).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

a) Organy szwajcarskie zobowiązują się do przestrzegania przepisów rozporządzenia (WE) nr 1/2005 w odniesieniu do wymiany handlowej między Szwajcarią a Unią Europejską oraz przywozu z państw trzecich.

b) Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 i art. 208 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2008 r. o ochronie zwierząt (OPAn; RS 455.1).

c) Zgodnie z przepisami art. 15a ust. 3 ustawy federalnej z dnia 16 grudnia 2005 r. o ochronie zwierząt (LPA; RS 455) tranzyt przez Szwajcarię bydła, owiec, kóz, świń, koni przeznaczonych do uboju i drobiu rzeźnego może odbywać się jedynie koleją lub samolotem. Kwestia ta zostanie zbadana przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.

III. OPŁATY

1. Żadne opłaty nie są pobierane za kontrole weterynaryjne związane z handlem między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią.

2. W przypadku kontroli weterynaryjnych przywozu z państw trzecich organy weterynaryjne zobowiązują się do pobierania opłat związanych z kontrolami urzędowymi przewidzianymi w rozporządzeniu (UE) 2017/625 Parlamentu Europejskiego i Rady.

ZAŁĄCZNIK V

Dodatek 6 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 6

Produkty pochodzenia zwierzęcego

Rozdział I

Sektory, w których równoważność jest wzajemnie uznawana

"Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi"

Definicje rozporządzenia (WE) nr 853/2004 stosuje się odpowiednio.

O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

	Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
	Warunki handlu		Równoważność
	Unia Europejska	Szwajcaria
Zdrowie zwierząt
1. Świeże mięso, w tym mięso mielone, przetwory mięsne, produkty mięsne, tłuszcze nieprzetworzone i tłuszcze wytopione
Domowe zwierzęta kopytne Gospodarskie zwierzęta jednokopytne	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak (1)
2. Mięso z dziczyzny hodowlanej, wyroby mięsne, produkty mięsne
Hodowlane ssaki lądowe inne niż te wymienione powyżej	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
Ptaki bezgrzebieniowe utrzymywane w warunkach fermowych Zajęczaki	Rozporządzenie (UE) 2016/429		Tak
3. Mięso zwierząt łownych, przetwory mięsne, produkty mięsne
Dzikie zwierzęta kopytne Zajęczaki Inne ssaki lądowe Dzikie ptactwo łowne	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
4. Świeże mięso drobiowe, przetwory mięsne, produkty mięsne, tłuszcze i tłuszcze wytopione
Drób	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
5. Żołądki, pęcherze i jelita
Bydło Owce i kozy Świnie	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak (¹)
6. Kości i produkty kostne
Domowe zwierzęta kopytne Gospodarskie zwierzęta jednokopytne Inne ssaki lądowe hodowlane lub dzikie Drób, ptaki bezgrzebieniowe i dzikie ptactwo łowne	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak (¹)
7. Przetworzone białka zwierzęce, krew i produkty krwiopochodne
Domowe zwierzęta kopytne Gospodarskie zwierzęta jednokopytne Inne ssaki lądowe hodowlane lub dzikie Drób, ptaki bezgrzebieniowe i dzikie ptactwo łowne	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak (¹)
8. Żelatyna i kolagen
	Rozporządzenie (UE) 2016/429 Rozporządzenie (WE) nr 999/2001	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak (¹)
9. Mleko i przetwory mleczne
	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
10. Jaja i produkty jajeczne
	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
11. Produkty rybołówstwa, małże, szkarłupnie, osłonice i ślimaki morskie
	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
12. Miód
	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak
13. Ślimaki i udka żabie
	Rozporządzenie (UE) 2016/429	Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40) Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401)	Tak

O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
Warunki handlu		Równoważność
Unia Europejska	Szwajcaria
Zdrowie publiczne
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1); rozporządzenie (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1); rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).	rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401); rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. o produkcji podstawowej (OPPr; RS 916.020); rozporządzenie DEFR z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny w produkcji podstawowej (OHyPPr; RS 916.020.1); rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1); rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie higieny w produkcji mleka (OHyPL; RS 916.351.021.1); rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1); rozporządzenie z dnia 20 października 2010 r. dotyczące kontroli mleka (OCL; RS 916.351.0).	Tak, przy szczególnych warunkach
W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami dotyczącymi łańcucha rolno-spożywczego w zakresie produktów pochodzenia zwierzęcego: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1); rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 1);	rozporządzenie z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie kształcenia podstawowego, kształcenia zawodowego i ustawicznego osób zatrudnionych w publicznych służbach weterynaryjnych (RS 916.402); ustawa federalna z dnia 20 czerwca 2014 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ustawa o środkach spożywczych LDAl; RS 817.0); rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie uboju zwierząt i kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190); rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ODAlOUs, RS 817.02); rozporządzenie DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie higieny przy działalności związanej ze środkami spożywczymi (rozporządzenie DFI w sprawie higieny, OHyg; RS 817.024.1); rozporządzenie DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (ODAlAn; RS 817.022.108); rozporządzenie z dnia 27 maja 2020 r. o wykonywaniu przepisów dotyczących środków spożywczych (OELDAl; RS 817.042).
rozporządzenie Komisji (WE) nr 2074/2005 z dnia 5 grudnia 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze w odniesieniu do niektórych produktów objętych rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 i do organizacji urzędowych kontroli na mocy rozporządzeń (WE) nr 854/2004 oraz (WE) nr 882/2004, ustanawiające odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 852/2004 i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 853/2004 oraz (WE) nr 854/2004 (Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 27); rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella) w mięsie (Dz.U. L 212 z 11.8.2015, s. 7).
Ochrona zwierząt
rozporządzenie Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania (Dz.U. L 303 z 18.11.2009, s. 1);	ustawa federalna z dnia 16 grudnia 2005 r. w sprawie ochrony zwierząt (LPA; RS 455); rozporządzenie z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie ochrony zwierząt (OPAn; RS 455.1); rozporządzenie OVF z dnia 8 listopada 2021 r. o ochronie zwierząt w czasie uboju (OPAnAb; RS 455.110.2); rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie uboju zwierząt i kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190).	Tak, przy szczególnych warunkach

Przepisy wykonawcze i warunki specjalne

1) Szwajcaria uczestniczy w systemie zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych i wszystkich jego składników, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1715. Szwajcaria wyznacza w tym celu punkt kontaktowy.

2) Produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do spożycia przez ludzi i będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej, także w zakresie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania. W razie konieczności produktom tym towarzyszą świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub określone w niniejszym załączniku i dostępne w systemie TRACES.

3) Szwajcaria sporządza wykaz upoważnionych zakładów zgodnie z postanowieniami art. 45 (rejestrowanie/zatwierdzanie zakładów) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715.

4) W odniesieniu do swojego przywozu Szwajcaria stosuje te same przepisy, które mają zastosowanie w tej dziedzinie na poziomie Unii.

5) Władze Szwajcarii zobowiązują się do zapewnienia, aby tusze i mięso świń domowych wprowadzane do obrotu w Unii Europejskiej były poddawane badaniu mającym na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella).

6) Metody wykrywania opisane w rozdziałach I i II załącznika I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1375 stosuje się w Szwajcarii w ramach badań mających na celu wykrycie obecności włosieni (Trichinella).

7) Zgodnie z przepisami art. 8 (ust. 1 lit. a) i ust. 3) rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OhyAb; RS 817.190.1) oraz art. 10 (ust. 8) rozporządzenia DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (ODAlAn; RS 817.022.108) tusze wieprzowe i mięso świń domowych przeznaczonych na tucz i do uboju, a także przetwory mięsne, produkty mięsne oraz przetworzone produkty mięsne, które nie są przeznaczone na rynek Unii Europejskiej, posiadają specjalny znak jakości zdrowotnej zgodnie ze wzorem określonym w ostatnim ustępie załącznika 9 do rozporządzenia DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczącego higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1).

Produkty te nie mogą być przedmiotem handlu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej zgodnie z przepisami art. 10 rozporządzenia DFI z dnia 16 grudnia 2016 r.

8) Zgodnie z przepisami art. 2 rozporządzenia DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. dotyczącego higieny przy działalności związanej ze środkami spożywczymi (rozporządzenie DFI w sprawie higieny, OHyg; RS 817.024.1) w szczególnych przypadkach właściwe organy Szwajcarii mogą przewidzieć wyjątki od art. 8, 10 i 14 tego rozporządzenia:

a) w celu zaspokojenia potrzeb zakładów zlokalizowanych w regionach górskich wymienionych w ustawie federalnej z dnia 6 października 2006 r. o polityce regionalnej (RS 901.0) oraz rozporządzeniu z dnia 28 listopada 2007 r. o polityce regionalnej (OPR; RS 901.021).

Właściwe organy Szwajcarii zobowiązują się do pisemnego powiadomienia Komisji o tych dostosowaniach. Powiadomienie to:

– zawiera szczegółowy opis postanowień, na podstawie których właściwe organy Szwajcarii uważają, że dostosowanie jest konieczne, oraz określa charakter wymienionego dostosowania;

– zawiera opis danych środków spożywczych oraz zakładów;

– zawiera wyjaśnienie powodów dostosowania (w tym, w stosownym przypadku, zawiera syntezę dotyczącą dokonanej analizy ryzyka i wskazanie wszelkich środków niezbędnych do zapewnienia, aby dostosowanie nie naruszyło celów rozporządzenia DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. dotyczącego higieny przy działalności związanej ze środkami spożywczymi (rozporządzenie DFI w sprawie higieny, OHyg; RS 817.024.1);

– zawiera wszelkie inne niezbędne informacje.

Komisja i państwa członkowskie Unii Europejskiej mają trzy miesiące od daty otrzymania powiadomienia na przesłanie swoich uwag na piśmie. W razie konieczności zbiera się Wspólny Komitet Weterynaryjny;

b) w celu produkcji środków spożywczych wykazujących tradycyjne właściwości.

Właściwe organy Szwajcarii zobowiązują się do pisemnego zawiadomienia Komisji o tych dostosowaniach najpóźniej dwanaście miesięcy po wyrażeniu zgody (indywidualnie lub ogólnie) na wyżej wymienione odstępstwa. Każde powiadomienie zawiera:

– krótki opis dostosowanych wymogów;

– opis odnośnych środków spożywczych i zakładów oraz

– wszelkie inne niezbędne informacje.

9) Komisja informuje Szwajcarię o odstępstwach i dostosowaniach stosowanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej na podstawie art. 13 rozporządzenia (WE) nr 852/2004, art. 10 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2074/2005.

10) Wykaz laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej ds. pozostałości weterynaryjnych produktów leczniczych i zanieczyszczeń w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego jest publikowany na stronie internetowej Komisji Europejskiej zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) 2017/625.

Wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych dla Szwajcarii jest publikowany na stronie internetowej Federalnego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii.

11) Do czasu uznania dostosowania prawodawstwa unijnego i szwajcarskiego, w odniesieniu do wywozu do Unii Europejskiej, Szwajcaria zapewnia respektowanie wymienionych poniżej aktów prawnych i ich przepisów wykonawczych:

1. rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1);

2. rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 872/2012 z dnia 1 października 2012 r. w sprawie przyjęcia wykazu substancji aromatycznych przewidzianego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 2232/96, włączenia go do załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 oraz uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr 1565/2000 i decyzji Komisji 1999/217/WE (Dz.U. L 267 z 2.10.2012, s. 1);

3. dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i β-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3);

4. dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16);

5. dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24);

6. decyzja Komisji 2002/840/WE z dnia 23 października 2002 r. przyjmująca wykaz zatwierdzonych jednostek w państwach trzecich w odniesieniu do napromieniowania żywności (Dz.U. L 287 z 25.10.2002, s. 40);

7. rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1);

8. rozporządzenie Komisji (UE) 2023/915 z dnia 25 kwietnia 2023 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów niektórych zanieczyszczeń w żywności oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 (Dz.U. L 119 z 5.5.2023, s. 103);

9. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniające dyrektywę Rady 83/417/EWG, rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady 2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 7);

10. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16);

11. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34);

12. rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 83 z 22.3.2012, s. 1);

13. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3);

14. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

12) Szwajcaria stosuje te same przepisy co przepisy art. 107 (z wyjątkiem ust. 6) rozporządzenia (UE) 2019/6 w związku z jego art. 37 ust. 5 w odniesieniu do stosowania przeciwdrobnoustrojowych produktów leczniczych u zwierząt użytkowych, zgodnie ze swoim prawodawstwem wymienionym w sekcjach I. Zwierzęta lądowe i II. Zwierzęta hodowlane i produkty akwakultury dodatku 2 do niniejszego załącznika.

W świetle przepisów określonych w dwóch powyższych sekcjach do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Szwajcaria niezwłocznie informuje Wspólny Komitet Weterynaryjny o wszelkich dalszych zmianach w swoich przepisach dotyczących środków przeciwdrobnoustrojowych przeznaczonych dla zwierząt użytkowych.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

"Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczone do spożycia przez ludzi"

Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej

Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej
Warunki handlu		Równoważność
Unia Europejska*	Szwajcaria*
* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.		Tak, przy szczególnych warunkach
1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1). 2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1). 3. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).	1. Rozporządzenie z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie uboju zwierząt i kontroli mięsa (OAbCV; RS 817.190). 2. Rozporządzenie DFI z dnia 23 listopada 2005 r. dotyczące higieny podczas uboju zwierząt (OHyAb; RS 817.190.1). 3. Rozporządzenie z dnia 27 czerwca 1995 r. o epizootiach (OFE; RS 916.401). 4. Rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2007 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE; RS 916.443.10). 5. Rozporządzenie z dnia 25 maja 2011 r. dotyczące eliminacji produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (OESPA; RS 916.441.22).

Warunki specjalne

Szwajcaria stosuje w przywozie te same przepisy co przepisy zawarte w art. 25-28 i 30-31 oraz w załącznikach XIV i XV (świadectwa) rozporządzenia (UE) nr 142/2011, zgodnie z art. 41 i 42 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Handel materiałami kategorii 1 i 2 podlega art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Materiały kategorii 3 będące przedmiotem wymiany między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią muszą posiadać dokumentację handlową i świadectwa zdrowia określone w załączniku VIII rozdział III do rozporządzenia (UE) nr 142/2011, zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 142/2011 i art. 21 i 48 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Zgodnie z tytułem II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i z rozdziałem IV oraz z załącznikiem IX do rozporządzenia (UE) nr 142/2011 Szwajcaria sporządza wykaz swoich odpowiednich zakładów.

Rozdział II

Sektory nieobjęte rozdziałem I

Wywóz z Unii Europejskiej do Szwajcarii oraz wywóz ze Szwajcarii do Unii Europejskiej

Wywóz ten będzie się odbywał na warunkach przewidzianych dla handlu wewnątrzunijnego. W związku z tym, w stosownych przypadkach, właściwe organy będą wydawały świadectwo potwierdzające przestrzeganie tych warunków, które ma towarzyszyć partiom towarów.

W razie konieczności wzory świadectw zostaną omówione w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

ZAŁĄCZNIK VI

Dodatek 10 do załącznika 11 do umowy rolnej otrzymuje brzmienie:

Dodatek 10

Produkty pochodzenia zwierzęcego: kontrole graniczne i opłaty

Rozdział I

Przepisy ogólne

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszym rozdziale:

3. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych ("rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC") (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37).

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57.

2. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

3. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

4. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

W razie konieczności, w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustala się środki uzupełniające.

Rozdział II

Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Unia Europejska

Szwajcaria

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

2. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszym rozdziale:

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57.

4. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

Rozdział III

Kontrole weterynaryjne mające zastosowanie w odniesieniu do przywozu z państw trzecich

A. PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie z ich ostatnimi zmianami.

Kontrole dotyczące przywozu z państw trzecich są przeprowadzane zgodnie z przepisami podanymi poniżej:

Unia Europejska

Szwajcaria

1. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszym rozdziale:

2. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i β-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt"), (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1) oraz akty delegowane i wykonawcze przyjęte na jego podstawie do dnia 31 grudnia 2025 r.

4. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

5. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje 2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 1).

6. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2236 z dnia 16 grudnia 2020 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych, urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 (Dz.U. L 442 z 30.12.2020, s. 410).

7. Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/403 z dnia 18 marca 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia zwierząt i wzorów świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do Unii i przemieszczania między państwami członkowskimi przesyłek określonych kategorii zwierząt lądowych i ich materiału biologicznego oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i uchylające decyzję 2010/470/UE (Dz.U. L 113 z 31.3.2021, s. 1).

1. Ustawa z dnia 1 lipca 1966 r. o epizootiach (LFE; RS 916.40), w szczególności jej art. 57.

2. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

3. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

4. Rozporządzenie z dnia 28 listopada 2014 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt domowych (OITE-AC; RS 916.443.14).

5. Rozporządzenie z dnia 30 października 1985 r. w sprawie opłat pobieranych przez Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (rozporządzenie w sprawie opłat OSAV; RS 916.472).

6. Ustawa federalna z dnia 20 czerwca 2014 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ustawa o środkach spożywczych LDAl; RS 817.0).

7. Rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2016 r. o środkach spożywczych i przedmiotach codziennego użytku (ODAlOUs, RS 817.02).

8. Rozporządzenie z dnia 27 maja 2020 r. o wykonywaniu przepisów dotyczących środków spożywczych (OELDAl; RS 817.042).

9. Rozporządzenie DFI z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w produktach pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego oraz na ich powierzchni (OPOVA; RS 817.021.23).

B. PRZEPISY WYKONAWCZE

1. Do celów stosowania art. 59 i 60 rozporządzenia (UE) 2017/625 wykazy punktów kontroli granicznej państw członkowskich Unii Europejskiej są publikowane na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

2. Do celów wdrażania art. 59 i 60 rozporządzenia (UE) 2017/625 wyznacza się następujące punkty kontroli granicznej w Szwajcarii:

Nazwa	Kod TRACES	Rodzaj zezwolenia
Port Lotniczy w Zurychu	CHZRH4	POA-NHC(2) (1) POA-HC(2) (^1)
Port Lotniczy w Genewie	CHGVA4	POA-NHC(2) (^1) POA-HC(2) (^1)

Późniejsze zmiany w wykazie punktów kontroli granicznej, ich ośrodków kontroli oraz typach zezwolenia podlegają kompetencjom Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

3. Za przeprowadzenie kontroli na miejscu odpowiada Wspólny Komitet Weterynaryjny, w szczególności na podstawie art. 116 rozporządzenia (UE) 2017/625 oraz art. 57 ustawy o epizootiach.

Rozdział IV

Wymogi dotyczące zdrowia i wymogi kontroli dotyczące handlu między Unią Europejską a Szwajcarią

W odniesieniu do sektorów, w stosunku do których równoważność jest wzajemnie uznawana, produkty pochodzenia zwierzęcego będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią są wprowadzane do obrotu na tych samych warunkach co produkty będące przedmiotem handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej. W razie konieczności produktom tym towarzyszą świadectwa zdrowia przewidziane do celów handlu między państwami członkowskimi Unii Europejskiej lub określone w niniejszym załączniku i dostępne w systemie TRACES.

W odniesieniu do innych sektorów nadal obowiązują warunki sanitarne określone w dodatku 6 rozdział II.

Rozdział V

Warunki sanitarne i warunki kontroli przywozu z państw trzecich

I. UNIA EUROPEJSKA - PRAWODAWSTWO

A. ŚRODKI DOTYCZĄCE ZDROWIA PUBLICZNEGO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

1. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności (Dz.U. L 141 z 6.6.2009, s. 3).

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr 110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 34).

3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11).

4. Rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1).

5. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 16).

6. Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym lub tyreostatycznym oraz b-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

7. W odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przeprowadzanych przez właściwe organy w celu sprawdzenia zgodności z przepisami, o których mowa w niniejszym rozdziale:

8. Dyrektywa 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 16).

9. Dyrektywa 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (Dz.U. L 66 z 13.3.1999, s. 24).

10. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1);

11. Rozporządzenie (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (Dz.U. L 325 z 12.12.2003, s. 1).

12. Rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1).

13. Dyrektywa 2004/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. uchylająca niektóre dyrektywy dotyczące higieny i warunków zdrowia przy produkcji i wprowadzaniu do obrotu niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi i zmieniająca dyrektywy Rady 89/662/EWG i 92/118/EWG oraz decyzję Rady 95/408/WE (Dz.U. L 157 z 30.4.2004, s. 33).

14. Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).

15. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 401/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli poziomów mikotoksyn w środkach spożywczych (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 12).

16. Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/644 z dnia 5 kwietnia 2017 r. ustanawiające metody pobierania i analizy próbek do celów kontroli poziomów dioksyn, dioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli i niedioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli w niektórych środkach spożywczych oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 589/2014 (Dz.U. L 92 z 6.4.2017, s. 9).

17. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 333/2007 z dnia 28 marca 2007 r. ustanawiające metody pobierania próbek i metody analiz do celów kontroli poziomów pierwiastków śladowych i zanieczyszczeń procesowych w środkach spożywczych (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 29).

18. Art. 118 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43).

B. PRZEPISY DOTYCZĄCE ZDROWIA ZWIERZĄT*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiające zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych pasażowalnych gąbczastych encefalopatii (Dz.U. L 147 z 31.5.2001, s. 1).

3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1).

4. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54 z 26.2.2011, s. 1).

C. POZOSTAŁE PRZEPISY SZCZEGÓLNE*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2014 r.

1. Umowa przejściowa w sprawie handlu i unii celnej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką San Marino - Wspólna deklaracja - Deklaracja Wspólnoty (Dz.U. L 359 z 9.12.1992, s. 14).

2. Decyzja Rady i Komisji 94/1/EWWiS, WE z dnia 13 grudnia 1993 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym, między Wspólnotami Europejskimi, ich Państwami Członkowskimi a Republiką Austrii, Republiką Finlandii, Republiką Islandii, Księstwem Liechtensteinu, Królestwem Norwegii, Królestwem Szwecji i Konfederacją Szwajcarską (Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 1).

3. Decyzja Rady 97/132/WE z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Nową Zelandią w sprawie środków sanitarnych stosowanych w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Dz.U. L 57 z 26.2.1997, s. 4).

4. Decyzja Rady 97/345/WE z dnia 17 lutego 1997 r. dotycząca sporządzenia Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego Porozumienie w formie wymiany listów między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Księstwem Andory (Dz.U. L 148 z 6.6.1997, s. 15).

5. Decyzja Rady 98/258/WE z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawie sanitarnych środków ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w handlu żywymi zwierzętami i produktami zwierzęcymi (Dz.U. L 118 z 21.4.1998, s. 1).

6. Decyzja Rady 98/504/WE z dnia 29 czerwca 1998 r. w sprawie przyjęcia Umowy przejściowej dotyczącej handlu i spraw związanych z handlem między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Meksykańskimi Stanami Zjednoczonymi, z drugiej strony (Dz.U. L 226 z 13.8.1998, s. 24).

7. Decyzja Rady 1999/201/WE z dnia 14 grudnia 1998 r. w sprawie zawarcia Umowy między Wspólnotą Europejską a rządem Kanady o środkach sanitarnych dla ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, w związku z handlem żywymi zwierzętami i produktami pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 71 z 18.3.1999, s. 1).

8. Decyzja Rady 1999/778/WE z dnia 15 listopada 1999 r. dotycząca podpisania Protokołu w sprawie zagadnień weterynaryjnych uzupełniającego umowę między Wspólnotą Europejską z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych z drugiej strony (Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 25).

9. Protokół 1999/1130/WE dotyczący kwestii weterynaryjnych uzupełniający Porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, oraz Rządem Danii i Rządem Autonomicznym Wysp Owczych, z drugiej strony (Dz.U. L 305 z 30.11.1999, s. 26).

10. Decyzja Rady 2002/979/WE z dnia 18 listopada 2002 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania niektórych postanowień Układu ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chile, z drugiej strony (Dz.U. L 352 z 30.12.2002, s. 1).

II. SZWAJCARIA - PRAWODAWSTWO*

* O ile nie wskazano inaczej, wszelkie odniesienia do aktów prawnych rozumiane są jako odniesienia do tych aktów łącznie ze zmianami wprowadzonymi do nich przed dniem 31 grudnia 2025 r.

A. Rozporządzenie z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT; RS 916.443.10).

B. Rozporządzenie DFI z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczące przywozu, tranzytu i wywozu zwierząt i produktów pochodzenia zwierzęcego (OITE-PT-DFI; RS 916.443.106).

III. PRZEPISY WYKONAWCZE

A. Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii stosuje, równolegle do właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej, warunki przywozu, o których mowa w aktach prawnych wymienionych w rozdziale V pkt I niniejszego dodatku, środki wykonawcze oraz wykazy zakładów, z których przywóz jest dozwolony. Powyższe zobowiązanie obejmuje wszystkie odpowiednie akty prawne niezależnie od daty ich przyjęcia.

Federalny Urząd Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii i państwa członkowskie Unii Europejskiej powiadamiają się o szczegółowych warunkach przywozu ustanowionych na poziomie dwustronnym i niebędących przedmiotem harmonizacji na poziomie Unii.

B. Punkty kontroli granicznej państw członkowskich Unii Europejskiej, o których mowa w niniejszym dodatku rozdział III część B pkt 1, wykonują kontrole przywozu z państwa trzecich, których miejscem przeznaczenia jest Szwajcaria, zgodnie z rozdziałem III część A niniejszego dodatku.

C. Punkty kontroli granicznej Szwajcarii, o których mowa w rozdziale III część B pkt 2, dokonują kontroli przywozu z państw trzecich, których miejscem przeznaczenia są państwa członkowskie Unii Europejskiej, zgodnie z niniejszym dodatkiem rozdział III część A.

D. Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 18 listopada 2015 r. dotyczącym przywozu i tranzytu drogą lotniczą produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z państw trzecich (OITE-PT; RS 916.443.10) Konfederacja Szwajcarska utrzymuje możliwość przywozu wołowiny i cielęciny pochodzącej z bydła, któremu mogły być podawane promotory wzrostu. Wywóz tego mięsa do Unii Europejskiej jest zabroniony. Ponadto Konfederacja Szwajcarska:

– ogranicza używanie tego rodzaju mięsa jedynie do celu bezpośredniej sprzedaży konsumentom za pośrednictwem obiektów handlu detalicznego i przy zachowaniu odpowiednich warunków etykietowania,

– ogranicza możliwość jego wjazdu wyłącznie do szwajcarskich punktów kontroli granicznej,

– utrzymuje odpowiedni system identyfikowalności i przesyłania mający na celu wyeliminowanie możliwości późniejszego wprowadzenia tego rodzaju mięsa na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej,

– przedstawia Komisji raz w roku sprawozdanie dotyczące pochodzenia i miejsca przeznaczenia przywozu, a także stan kontroli dokonanych w celu zapewnienia przestrzegania warunków wymienionych w powyższych tiret,

– w razie wątpliwości kwestie te zostają zbadane przez Wspólny Komitet Weterynaryjny.

E. Do dnia 1 lipca 2028 r. Szwajcarii nie uznaje się za państwo trzecie do celów art. 118 rozporządzenia (UE) 2019/6.

Wspólny Komitet Weterynaryjny dokona przeglądu niniejszego ustępu przed dniem 1 lipca 2028 r.

Rozdział VI

Opłaty

1. Za kontrole weterynaryjne związane z handlem między państwami członkowskimi Unii Europejskiej a Szwajcarią nie pobiera się żadnych opłat.

(1) ¹⁾ Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 132, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2002/309(4)/oj.

(2) ²⁾ Decyzja nr 2/2003 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 4, 5, 6 oraz 11 do załącznika 11 do umowy (2004/78/WE) (Dz.U. L 23 z 28.1.2004, s. 27, ELI : http://data.europa.eu/eli/dec/2004/78(1)/oj).

(3) ³⁾ Decyzja nr 1/2018 Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie zmiany dodatku 6 do załącznika 11 do umowy [2020/554/UE] (Dz.U. L 127 z 22.4.2020, s. 26, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2020/554/oj).

(4) ⁴⁾ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt ("Prawo o zdrowiu zwierząt") (Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/429/oj).

(5) ⁵⁾ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/625/oj).

(6) ⁶⁾ Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych (rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC) (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2019/1715/oj).

(7) ⁷⁾ Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie weterynaryjnych produktów leczniczych i uchylające dyrektywę 2001/82/WE (Dz.U. L 4 z 7.1.2019, s. 43, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/6/oj).

(1) ¹⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2002 z dnia 7 grudnia 2020 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do powiadamiania unijnego i sprawozdawczości unijnej w zakresie chorób umieszczonych w wykazie, formatów i procedur dotyczących przedkładania unijnych programów nadzoru i programów likwidacji choroby i sprawozdawczości w ich zakresie oraz wnioskowania o uznanie statusu obszaru wolnego od choroby, a także komputerowego systemu informacyjnego (Dz.U. L 412 z 8.12.2020, s. 1, ELI : http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2020/2002/oj).

(1) ¹⁾ Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211, ELI : http://data.europa.eu/eli/reg_del/2020/689/oj).

(2) ²⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/620 z dnia 15 kwietnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby i statusu obszaru nieobjętego szczepieniami niektórych państw członkowskich lub ich stref lub kompartmentów w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie oraz zatwierdzania programów likwidacji tych chorób umieszczonych w wykazie (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 78, ELI : http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/620/oj).

(3) ³⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1255 z dnia 19 lipca 2022 r. określające środki przeciwdrobnoustrojowe lub grupy środków przeciwdrobnoustrojowych zarezerwowane do leczenia niektórych zakażeń u ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 (Dz.U. L 191 z 20.7.2022, s. 58, ELI : http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2022/1255/oj).

(4) ⁴⁾ Rozporządzenie Komisji (WE) nr 617/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w zakresie norm handlowych w odniesieniu do jaj wylęgowych i piskląt drobiu hodowlanego (Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 5, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2008/617/oj).

(5) ⁵⁾ Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2020/689/oj).

(6) ⁶⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/620 z dnia 15 kwietnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby i statusu obszaru nieobjętego szczepieniami niektórych państw członkowskich lub ich stref lub kompartmentów w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie oraz zatwierdzania programów likwidacji tych chorób umieszczonych w wykazie (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 78, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/620/oj).

(7) ⁷⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1255 z dnia 19 lipca 2022 r. określające środki przeciwdrobnoustrojowe lub grupy środków przeciwdrobnoustrojowych zarezerwowane do leczenia niektórych zakażeń u ludzi zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/6 (Dz.U. L 191 z 20.7.2022, s. 58, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2022/1255/oj).

(8) ⁸⁾ Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2020/689/oj).

(9) ⁹⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/620 z dnia 15 kwietnia 2021 r. ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zatwierdzania statusu obszaru wolnego od choroby i statusu obszaru nieobjętego szczepieniami niektórych państw członkowskich lub ich stref lub kompartmentów w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie oraz zatwierdzania programów likwidacji tych chorób umieszczonych w wykazie (Dz.U. L 131 z 16.4.2021, s. 78, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2021/620/oj).

(10) ¹⁰⁾ Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 577/2013 z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie wzorów dokumentów identyfikacyjnych dla przemieszczania o charakterze niehandlowym psów, kotów i fretek domowych, ustanowienia wykazów terytoriów i państw trzecich oraz formatu, szaty graficznej i wymogów językowych dotyczących oświadczeń potwierdzających spełnienie określonych warunków przewidzianych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 576/2013 (Dz.U. L 178 z 28.6.2013, s. 109, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2013/577/oj).

(*1) ^*1) Przy stosowaniu kategorii zezwoleń określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2019/1014 z dnia 12 czerwca 2019 r. ustanawiającym szczegółowe przepisy w zakresie minimalnych wymogów dotyczących punktów kontroli granicznej, w tym ośrodków inspekcyjnych, oraz formatu, kategorii i skrótów stosowanych w wykazach punktów kontroli granicznej i punktów kontroli (Dz.U. L 165 z 21.6.2019, s. 10).

(1) ¹⁾ Uznanie podobieństwa przepisów prawnych dotyczących monitorowania TSE u owiec i kóz może być rozpatrywane w ramach Wspólnego Komitetu Weterynaryjnego.

(*1) ^*1) Przez odniesienie do kategorii homologacji określonych w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1014

Metryka aktu

Identyfikator:	Dz.U.UE.L.2026.1887
Rodzaj:	decyzja
Tytuł:	Decyzja 1/2026 (2026/1887) w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy
Data aktu:	2026-07-24
Data ogłoszenia:	2026-08-10
Data wejścia w życie:	2026-09-01, 2026-07-24

Decyzja 1/2026 (2026/1887) w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy

DECYZJA nr 1/2026 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMIz dnia 24 lipca 2026 r.w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy [2026/1887]

ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK II

ZAŁĄCZNIK III

ZAŁĄCZNIK IV

ZAŁĄCZNIK V

ZAŁĄCZNIK VI

Dz.U.UE.L.2026.1887

DECYZJA nr 1/2026 WSPÓLNEGO KOMITETU WETERYNARYJNEGO USTANOWIONEGO NA MOCY UMOWY MIĘDZY WSPÓLNOTĄ EUROPEJSKĄ A KONFEDERACJĄ SZWAJCARSKĄ DOTYCZĄCEJ HANDLU PRODUKTAMI ROLNYMI
z dnia 24 lipca 2026 r.
w sprawie zmiany dodatków 1, 2, 3, 5, 6 oraz 10 do załącznika 11 do tej umowy [2026/1887]