Decyzja 2026/1732 w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy w odniesieniu do Gibraltaru między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

DECYZJA RADY (UE) 2026/1732

z dnia 1 lipca 2026 r.

w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy w odniesieniu do Gibraltaru między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 217, w związku z art. 218 ust. 5 i 7 oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  Rezolucje Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych w sprawie dekolonizacji terytorium Gibraltaru (zwanego dalej "Gibraltarem") wymieniają Gibraltar jako "terytorium niesamodzielne zarządzane przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej" w zastosowaniu rozdziału XI Karty Narodów Zjednoczonych.

(2)  Zgodnie z art. 774 ust. 3 Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony ⁽¹⁾ (zwanej dalej "umową o handlu i współpracy"), oraz zgodnie z deklaracją Rady Europejskiej i Komisji Europejskiej w sprawie zakresu terytorialnego przyszłych umów, zamieszczoną w protokole posiedzenia Rady Europejskiej z dnia 25 listopada 2018 r., umowa o handlu i współpracy nie ma zastosowania do Gibraltaru ani nie wywołuje jakichkolwiek skutków na tym terytorium. Jak przewidziano w tej deklaracji, "nie wyklucza to możliwości posiadania odrębnych umów między Unią a Zjednoczonym Królestwem w odniesieniu do Gibraltaru" oraz "bez uszczerbku dla kompetencji Unii i w pełnym poszanowaniu integralności terytorialnej jej państw członkowskich, jak gwarantuje art. 4 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, te odrębne umowy będą wymagały uprzedniej zgody Królestwa Hiszpanii".

(3)  W dniu 31 grudnia 2020 r. Królestwo Hiszpanii (zwane dalej "Hiszpanią") wyraziło życzenie, aby Unia opracowała szerokie i wyważone rozwiązanie dotyczące Gibraltaru w oparciu o ramy polityczne uzgodnione między Hiszpanią a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (zwanym dalej "Zjednoczonym Królestwem") w odniesieniu do umowy w sprawie Gibraltaru.

(4)  W dniu 5 października 2021 r. Rada upoważniła Komisję do podjęcia negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem w sprawie umowy w odniesieniu do Gibraltaru.

(5)  Negocjacje zakończyły się w dniu 12 grudnia 2025 r. Wynikiem negocjacji jest Umowa dotycząca Gibraltaru między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony (zwana dalej "umową").

(6)  Umowa ani żadne działania lub środki podjęte w związku z jej stosowaniem lub w jej wyniku nie pociągają za sobą żadnej zmiany stanowiska prawnego Hiszpanii w kwestii suwerenności i jurysdykcji w odniesieniu do Gibraltaru.

(7)  Ponieważ władze Gibraltaru mają charakter lokalny i wykonują wyłącznie kompetencje wewnętrzne, ich udział w stosowaniu umowy należy uznać za realizowany wyłącznie w ramach wewnętrznych kompetencji Gibraltaru, chyba że wyraźnie postanowiono inaczej.

(8)  Umowa ustanawia podstawę do usunięcia wszystkich fizycznych barier między Unią a Gibraltarem, a także buduje wspólny dobrobyt oraz bliskie i konstruktywne stosunki w odniesieniu do Gibraltaru i przyległego terytorium Hiszpanii, które obejmują wzajemne prawa i obowiązki, wspólne działania i procedury specjalne.

(9)  Usuwanie fizycznych barier między Unią a Gibraltarem pozostaje bez uszczerbku dla odpowiedzialności Hiszpanii za jego granice zewnętrzne na mocy prawa Unii.

(10)  Zgodnie z art. 17 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), Komisja ma reprezentować Unię i przedstawiać jej stanowiska określone przez Radę zgodnie z Traktatami. Rada ma pełnić swoje funkcje określania polityki i koordynacji, jak przewidziano w art. 16 ust. 1 TUE, poprzez ustalanie stanowisk, które mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Współpracy i specjalnych komitetów ustanowionych umową. Ponadto, w przypadku gdy Rada Współpracy lub specjalne komitety ustanowione umową zostaną wezwane do przyjęcia aktów mających skutki prawne, stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w tych wspólnych organach, mają być ustalane zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(11)  Każde państwo członkowskie powinno mieć możliwość wysłania jednego przedstawiciela, aby towarzyszył przedstawicielowi Komisji, w ramach delegacji Unii, podczas posiedzeń Rady Współpracy i specjalnych komitetów ustanowionych umową.

(12)  Parlament Europejski należy natychmiast i w pełni informować, jak przewidziano w art. 218 ust. 10 TFUE, aby był on w stanie w pełni wykonywać swoje prerogatywy instytucjonalne zgodnie z Traktatami.

(13)  Hiszpania, jako sąsiadujące państwo Schengen odpowiedzialne za przeprowadzanie kontroli na granicach zewnętrznych w porcie i porcie lotniczym w Gibraltarze, może, po dokonaniu oceny wdrożenia części drugiej umowy dotyczącej przepływu osób, zwrócić się do Unii o wypowiedzenie umowy.

(14)  Organy Hiszpanii powinny być właściwymi organami w Unii do celów stosowania postanowień umowy dotyczących ceł. W wyjątkowym przypadku, o którym mowa w pkt 2 dodatku 1 załącznika 21 do umowy organy Republiki Portugalskiej powinny być właściwymi organami w Unii do celów stosowania postanowień umowy dotyczących ceł.

(15)  Organy Hiszpanii powinny przedstawić ocenę funkcjonowania odpowiednich dwustronnych uzgodnień administracyjnych, która będzie stanowić element oceny wdrożenia części drugiej umowy, przeprowadzanej po upływie 4 lat przez Radę Współpracy ustanowioną na podstawie umowy.

(16)  Aby umowa funkcjonowała prawidłowo, Hiszpania i Zjednoczone Królestwo muszą uzgodnić plan wdrażania i określone uzgodnienia administracyjne. Bez takiego planu i takich uzgodnień odpowiednie części umowy nie mogą być stosowane. Należałoby zatem przewidzieć zawieszenie tych odpowiednich części umowy na okres, w którym Hiszpania zawiesiła plan wdrażania lub uzgodnienia administracyjne lub zakończyła realizację tego planu lub tych uzgodnień. Aby uszanować prerogatywy Rady wynikające z Traktatów, Hiszpania powinna z wyprzedzeniem poinformować o tym Komisję i Radę i uwzględnić poglądy wyrażone przez nie przed przystąpieniem do zawieszenia planu wdrażania lub uzgodnień administracyjnych lub zakończenia realizacji tego planu lub tych uzgodnień.

(17)  Zgodnie z art. 218 ust. 7 TFUE należy upoważnić Komisję do podejmowania decyzji w sprawie stanowisk, które mają zostać zajęte, w imieniu Unii, w ramach specjalnych komitetów ustanowionych umową w odniesieniu do rozszerzenia stosowania aktów prawnych Unii na Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Gibraltaru w celu zapewnienia, w miarę możliwości, równoczesnego stosowania tych aktów prawnych w Unii oraz w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Gibraltaru.

(18)  Należy również upoważnić Komisję, zgodnie z art. 218 ust. 7 TFUE, do zatwierdzania, w imieniu Unii, niektórych technicznych zmian w umowie. W odniesieniu do innych decyzji przyjmowanych przez specjalne komitety stanowiska, które mają zostać zajęte w imieniu Unii, należy ustalać zgodnie z procedurą określoną w art. 218 ust. 9 TFUE.

(19)  Aby umożliwić Unii podejmowanie szybkich i skutecznych działań w celu ochrony jej interesów zgodnie z umową oraz zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich postanowieniach umowy, Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania środków równoważących i zaradczych, oraz do podejmowania decyzji o wprowadzaniu ukierunkowanego zawieszenia konkretnych obowiązków wynikających z umowy lub z umów uzupełniających, w przypadku naruszeń określonych postanowień umowy lub w przypadkach niespełnienia określonych warunków, w szczególności w odniesieniu do przepływu osób, przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, pomocy państwa, opodatkowania pośredniego, handlu towarami i transportu drogowego. Decyzję o zawieszeniu całości lub części umowy lub jakiejkolwiek umowy uzupełniającej, której zakres wykracza poza ukierunkowane zawieszenie konkretnych obowiązków, należy podjąć zgodnie z art. 218 ust. 9 TFUE.

(20)  Biorąc pod uwagę bardzo szczególną sytuację Hiszpanii, która jest sąsiadującym państwem członkowskim i pełni istotną rolę we wdrażaniu umowy, należy przewidzieć, że Komisja - zanim przyjmie decyzje, o których mowa w niniejszej decyzji, i zanim przedstawi odpowiednie wnioski Radzie - ma przeprowadzić konsultacje z Hiszpanią.

(21)  W każdym przypadku gdy od Unii wymagane jest działanie w celu zapewnienia przestrzegania umowy, takie działanie ma być podjęte zgodnie z Traktatami, przy poszanowaniu granic kompetencji powierzonych każdej instytucji Unii. Do obowiązków Komisji należy zatem przekazywanie Zjednoczonemu Królestwu informacji lub powiadomień wymaganych w umowie, z wyjątkiem przypadków, w których umowa wskazuje konkretne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii, oraz konsultowanie się ze Zjednoczonym Królestwem w określonych sprawach. Do obowiązków Komisji należy też reprezentowanie Unii przed trybunałem arbitrażowym w razie przekazania sporu do arbitrażu zgodnie z umową.

(22)  W związku z wyjątkowym i jedynym w swoim rodzaju charakterem umowy, która - jak w przypadku umowy o handlu i współpracy - jest konsekwencją wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, Rada niniejszym postanawia skorzystać, w drodze wyjątku, z możliwości wykonania przez Unię jej kompetencji zewnętrznej wobec Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Gibraltaru. Wykonywanie kompetencji Unii poprzez umowę pozostaje bez uszczerbku dla odpowiednich kompetencji Unii i państw członkowskich w odniesieniu do wszelkich trwających lub przyszłych negocjacji dotyczących umów międzynarodowych z innymi państwami trzecimi, podpisywania lub zawierania takich umów, lub w odniesieniu do wszelkich przyszłych negocjacji dotyczących umów uzupełniających, o których mowa w art. 4 umowy, lub podpisywania lub zawierania takich umów.

(23)  W związku z tym należy podpisać umowę w imieniu Unii, złożyć Wspólne oświadczenie w sprawie wykładni dotyczącej kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej, o której mowa w art. 41 ust. 2 umowy, Wspólną deklarację polityczną dotyczącą zwalczania szkodliwych systemów podatkowych i Oświadczenie Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa dotyczące art. 152 ust. 1 umowy oraz zatwierdzić proponowany przez Komisję tekst oświadczenia w sprawie uzupełnienia gibraltarskich połączeń w transporcie drogowym.

(24)  W wyniku usunięcia wszystkich fizycznych barier związanych z przepływem osób i towarów między Unią a Gibraltarem umowa ograniczy zakłócenia dla osób fizycznych, przedsiębiorstw i innych zainteresowanych stron działających na tym obszarze spowodowanych pełnym wdrożeniem systemu wjazdu/wyjazdu. Należy ją zatem stosować tymczasowo do momentu jej wejścia w życie.

(25)  Podpisanie umowy w odniesieniu do spraw wchodzących w zakres stosowania Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej podlega odrębnej procedurze,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł  1

Niniejszym upoważnia się do podpisania, w imieniu Unii - w odniesieniu do spraw innych niż te, które wchodzą w zakres stosowania Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej - Umowy w odniesieniu do Gibraltaru między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony ⁽²⁾ (zwanej dalej "umową"), z zastrzeżeniem zawarcia przedmiotowej umowy.

Artykuł  2

1.  Komisja reprezentuje Unię w Radzie Współpracy i specjalnych komitetach ustanowionych na podstawie art. 22 i 23 umowy.

2.  Każde państwo członkowskie, w szczególności Hiszpania, ma możliwość wysłania jednego przedstawiciela, aby towarzyszył przedstawicielowi Komisji, w ramach delegacji Unii, podczas posiedzeń Rady Współpracy i specjalnych komitetów ustanowionych umową.

3.  Aby Rada była w stanie w pełni wykonywać swoje funkcje określania polityki, koordynacji i podejmowania decyzji zgodnie z Traktatami, w szczególności poprzez ustalanie stanowisk, które mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Rady Współpracy i specjalnych komitetów ustanowionych umową, Komisja zapewnia, aby Rada otrzymywała wszystkie informacje i dokumenty związane z każdym posiedzeniem tych wspólnych organów lub z każdym aktem, który ma zostać przyjęty w drodze procedury pisemnej, z odpowiednim wyprzedzeniem przed tym posiedzeniem lub tym zastosowaniem procedury pisemnej, a w każdym przypadku nie później niż 8 dni roboczych przed tym posiedzeniem lub tym zastosowaniem procedury pisemnej.

Rada musi być również w odpowiednim terminie informowana o obradach i wynikach posiedzeń Rady Współpracy i specjalnych komitetów ustanowionych umową oraz o zastosowaniu procedury pisemnej, a także otrzymywać projekty protokołów oraz wszystkie dokumenty związane z takimi posiedzeniami lub zastosowaniem procedury pisemnej.

4.  Komisja w stosownych przypadkach informuje Parlament Europejski.

Artykuł  3

1.  Komisja przyjmuje stanowiska, które mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach specjalnych komitetów ustanowionych na mocy art. 23 ust. 1 umowy, w odniesieniu do decyzji tych komitetów dotyczących jedynie rozszerzenia zakresu stosowania aktów prawnych Unii na Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Gibraltaru, z zastrzeżeniem wszelkich niezbędnych dostosowań technicznych.

2.  Komisja przyjmuje stanowiska, które mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach specjalnych komitetów ustanowionych na mocy art. 23 ust. 1 umowy, w odniesieniu do decyzji tych komitetów dotyczących technicznych zmian umowy zgodnie z art. 75 ust. 3, art. 92 ust. 3, art. 123 ust. 2, art. 125 ust. 2, art. 154 ust. 3, art. 184 ust. 7, art. 257 ust. 5 i art. 283 ust. 5 lit. a) i d) umowy.

Artykuł  4

1.  Każda decyzja Unii o wprowadzeniu następujących środków na podstawie umowy jest podejmowana przez Komisję, zgodnie z warunkami określonymi w odpowiednich postanowieniach umowy:

a) zawieszenie wykonywania obowiązków zgodnie z art. 67;

b) stosowanie środków równoważących określonych w art. 198 ust. 6;

c) stosowanie środków zaradczych określonych w art. 209 ust. 3;

d) stosowanie procedury w sprawie środków ochronnych przewidzianej w art. 249;

e) zawieszenie wykonywania obowiązków zgodnie z art. 252 ust. 2 lub stosowanie środków określonych w art. 252 ust. 3;

f) stosowanie środków zaradczych określonych w art. 284.

2.  Komisja informuje Radę w odpowiednim czasie o zamiarze przyjęcia środków, o których mowa w ust. 1, w celu umożliwienia merytorycznej wymiany poglądów w Radzie. Komisja bierze pod uwagę w najwyższym stopniu wyrażone stanowisko. Komisja w stosownych przypadkach informuje również Parlament Europejski.

3.  Komisja może przyjąć środki przywracające prawa i obowiązki określone w umowie, które istniały przed przyjęciem środków, o których mowa w ust. 1. Ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Artykuł  5

Przed przyjęciem jakiejkolwiek decyzji na podstawie niniejszej decyzji i przed przedstawieniem Radzie jakichkolwiek wniosków w związku z umową Komisja konsultuje się z Hiszpanią.

Artykuł  6

1.  Hiszpania z wyprzedzeniem informuje Radę i Komisję o zawieszeniu planu wdrażania, o którym mowa w art. 7 umowy (zwanego dalej "planem wdrażania"), lub uzgodnień administracyjnych, o których mowa w art. 29, 33, 38, 55, 56, 251, 260 i 265 umowy i w Protokole w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego uzgodnień (zwanych dalej "uzgodnieniami administracyjnymi"), lub o zakończeniu realizacji planu wdrażania lub uzgodnień administracyjnych w celu umożliwienia merytorycznej wymiany poglądów w Radzie przed takim zawieszeniem lub zakończeniem realizacji. Hiszpania bierze pod uwagę wyrażone stanowisko.

2.  Hiszpania informuje Radę i Komisję o zawieszeniu przez Zjednoczone Królestwo planu wdrażania lub uzgodnień administracyjnych lub o zakończeniu realizacji planu wdrażania lub uzgodnień administracyjnych.

Artykuł  7

Wykonywanie kompetencji Unii poprzez umowę pozostaje bez uszczerbku dla odpowiednich kompetencji Unii i państw członkowskich w ramach wszelkich trwających lub przyszłych negocjacji dotyczących umów międzynarodowych z innymi państwami trzecimi, podpisywania lub zawierania takich umów, lub w odniesieniu do wszelkich przyszłych negocjacji dotyczących umów uzupełniających, o których mowa w art. 4 umowy, lub do podpisywania lub zawierania takich umów.

Artykuł  8

1.  Hiszpania powiadamia Komisję o tym, że plan wdrożenia i uzgodnienia administracyjne obowiązują i zostały w pełni wdrożone.

2.  Z zastrzeżeniem podpisania umowy i spełnienia warunków określonych w art. 336 ust. 2 umowy, umowę stosuje się tymczasowo od dnia 15 lipca 2026 r. do momentu jej wejścia w życie.

3.  Unia powiadamia Zjednoczone Królestwo o dopełnieniu unijnych wymogów i procedur wewnętrznych niezbędnych do tymczasowego stosowania umowy w odniesieniu do Gibraltaru, pod warunkiem że przed datą, o której mowa w ust. 2, Zjednoczone Królestwo powiadomi Unię o dopełnieniu swoich wymogów i procedur wewnętrznych niezbędnych do tymczasowego stosowania umowy w odniesieniu do Gibraltaru.

Artykuł  9

1.  Niniejszym zatwierdza się następujące oświadczenia i wspólne deklaracje dołączone do niniejszej decyzji:

a) Wspólne oświadczenie w sprawie wykładni dotyczącej kategorii osób podróżujących w celu prowadzenia działalności zarobkowej, o której mowa w art. 41 ust. 2 niniejszej umowy;

b) Wspólną deklarację polityczną dotyczącą zwalczania szkodliwych systemów podatkowych;

c) Wspólne oświadczenie Unii Europejskiej i Zjednoczonego Królestwa dotyczące art. 152 ust. 1 umowy.

2.  Rada zatwierdza proponowany przez Komisję tekst oświadczenia w sprawie uzupełnienia gibraltarskich połączeń w transporcie drogowym.

3.  Rada przyjmuje do wiadomości Oświadczenie Zjednoczonego Królestwa w sprawie umowy lustrzanej między państwami stowarzyszonymi w ramach Schengen a Zjednoczonym Królestwem.

Artykuł  10

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 1 lipca 2026 r.

W imieniu Rady Przewodniczący

T. BYRNE

WSPÓLNE OŚWIADCZENIE W SPRAWIE WYKŁADNI DOTYCZĄCEJ KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 41 UST. 2 UMOWY

Pragnąc zapewnić spójną wykładnię, Unia i Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Gibraltaru uzgadniają na potrzeby Umowy, że kategoria osób prowadzących działalność zarobkową obejmuje osoby wjeżdżające w celu wykonywania działalności zawodowej lub pracy za wynagrodzeniem na terytorium innej Umawiającej się Strony jako pracownik lub dostawca usług.

Kategoria ta nie obejmuje:

a) przedsiębiorców, tj. osób podróżujących w celu rozmów biznesowych (bez zatrudnienia w Unii ani w Zjednoczonym Królestwie w odniesieniu do Gibraltaru);

b) sportowców lub artystów wykonujących działalność na zasadzie ad hoc;

c) dziennikarzy wysłanych przez media działające w ich państwie zamieszkania; oraz

d) stażystów wewnątrzkorporacyjnych.

Wdrażanie niniejszego oświadczenia monitoruje Specjalny Komitet ds. Przepływu Osób, który może zaproponować zmiany, jeżeli na podstawie doświadczeń Stron uzna to za konieczne.

WSPÓLNA DEKLARACJA POLITYCZNA W SPRAWIE PRZECIWDZIAŁANIA SZKODLIWYM SYSTEMOM PODATKOWYM

Unia Europejska ⁽¹⁾ i Zjednoczone Królestwo w odniesieniu do Gibraltaru ("uczestnicy") zatwierdzają poniższą wspólną deklarację polityczną w sprawie przeciwdziałania szkodliwym systemom podatkowym.

Uczestnicy, mając na względzie globalne zasady uczciwej konkurencji podatkowej, potwierdzają swoje zobowiązanie do przeciwdziałania szkodliwym systemom podatkowym, w szczególności takim, które mogą ułatwiać erozję bazy podatkowej i przenoszenie zysków, zgodnie z działaniem 5 zawartym w planie działania OECD dotyczącym erozji bazy podatkowej i przenoszenia zysków (BEPS). W tym kontekście uczestnicy potwierdzają swoje zobowiązanie do stosowania zasad przeciwdziałania szkodliwym systemom podatkowym zgodnie z niniejszą wspólną deklaracją polityczną.

Szkodliwe systemy podatkowe obejmują systemy opodatkowania działalności gospodarczej, które mają lub mogą mieć znaczący wpływ na lokalizację działalności gospodarczej, w tym lokalizację grup przedsiębiorstw, w obrębie uczestników. Systemy podatkowe obejmują zarówno przepisy ustawowe lub wykonawcze, jak i praktyki administracyjne.

Jeżeli system podatkowy spełnia kryterium wyjściowe polegające na nałożeniu znacząco niższej skutecznej stawki opodatkowania niż stawki opodatkowania, które mają ogólne zastosowanie w obrębie uczestników, w tym opodatkowania zerowego, należy uznać go za potencjalnie szkodliwy. Taki poziom opodatkowania może istnieć w postaci nominalnej stawki opodatkowania, podstawy opodatkowania lub innego stosownego elementu.

W tym kontekście i biorąc pod uwagę podejście określone na szczeblu globalnym, przy ocenie, czy system opodatkowania działalności gospodarczej jest szkodliwy, należy uwzględnić, czy ma zastosowanie co najmniej jeden z następujących kluczowych czynników:

a) czy korzyści są wyodrębnione z zakresu gospodarki krajowej, tak aby nie miały wpływu na krajową podstawę opodatkowania, czy też są przyznawane wyłącznie nierezydentom,

b) czy system przyznający korzyści wymaga znaczącej działalności gospodarczej i znaczącej obecności gospodarczej na terytorium uczestnika oferującego takie korzyści podatkowe,

c) czy zasady ustalania zysku w odniesieniu do działalności w ramach wielonarodowej grupy przedsiębiorstw odbiegają od zasad przyjętych na szczeblu międzynarodowym, w szczególności zasad uzgodnionych w ramach OECD,

d) czy system podatkowy charakteryzuje się brakiem przejrzystości, w tym w przypadku gdy przepisy prawne zostają w nieprzejrzysty sposób złagodzone na poziomie administracyjnym lub gdy nie ma skutecznej wymiany informacji na temat tego systemu.

Uczestnicy mogą prowadzić coroczny dialog w celu omówienia kwestii związanych ze stosowaniem tych zasad.

WSPÓLNA DEKLARACJA UNII EUROPEJSKIEJ I ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA DOTYCZĄCA ART. 152 UST. 1 UMOWY

Strony uznają, że postanowienia dotyczące wzajemnej pomocy określone w części II tytuł V rozdział 6 uzupełniają odpowiednie instrumenty Rady Europy wymienione w art. 152 ust. 1 jedynie w zakresie, w jakim te instrumenty Rady Europy mają zastosowanie do państwa członkowskiego lub Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Gibraltaru. Strony potwierdzają swoje wzajemne zrozumienie, że odniesienia do tych instrumentów Rady Europy nie sprawiają, że mają one zastosowanie do państwa członkowskiego lub Zjednoczonego Królestwa w odniesieniu do Gibraltaru, jeżeli nie ratyfikowały one tych instrumentów Rady Europy.

(1) ¹⁾ Dz.U. L 149 z 30.4.2021, s. 10, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2021/689(1)/oj.

(2) ²⁾ Tekst umowy został opublikowany w Dz.U. L, 2026/1562, 14.7.2026, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_internation/2026/1562/oj.

WSPÓLNE OŚWIADCZENIE W SPRAWIE WYKŁADNI DOTYCZĄCEJ KATEGORII OSÓB PODRÓŻUJĄCYCH W CELU PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI ZAROBKOWEJ, O KTÓREJ MOWA W ART. 41 UST. 2 UMOWY

(1) ¹⁾ Do celów zobowiązań uwzględnionych w niniejszej deklaracji, jeżeli chodzi o Unię Europejską, odniesienia do uczestników należy rozumieć jako odniesienia do Unii Europejskiej, jej państw członkowskich, lub Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, w zależności od przypadku.

WSPÓLNA DEKLARACJA UNII EUROPEJSKIEJ I ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA DOTYCZĄCA ART. 152 UST. 1 UMOWY

• Identyfikator: Dz.U.UE.L.2026.1732
• Rodzaj: decyzja
• Tytuł: Decyzja 2026/1732 w sprawie podpisania, w imieniu Unii, i tymczasowego stosowania Umowy w odniesieniu do Gibraltaru między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony
• Data aktu: 2026-07-01
• Data ogłoszenia: 2026-07-14
• Data wejścia w życie: 2026-07-01