Sprawa C-588/26, Tetilovi: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okryżen syd Błagojewgrad (Bułgaria) w dniu 2 czerwca 2026 r. - Eurobank Bulgaria AD / FZ, OM
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okryżen syd Błagojewgrad (Bułgaria) w dniu 2 czerwca 2026 r. - Eurobank Bulgaria AD / FZ, OM(Sprawa C-588/26, Tetilovi (1) )
Język postępowania: bułgarski
Sąd odsyłający
Okryżen syd Błagojewgrad
Strony w postępowaniu głównym
Strona powodowa: Eurobank Bulgaria AD
Strona pozwana: FZ, OM
Pytania prejudycjalne
1. Czy prawo Unii Europejskiej dopuszcza przepisy krajowe takie jak art. 36 Zakon za adwokaturata (ustawy o adwokaturze) oraz art. 36a Zakon za adwokaturata, zgodnie z którymi odpowiednia rada adwokacka wyznacza adwokata do sprawowania reprezentacji zgodnie z art. 36a Zakon za adwokaturata oraz określa wysokość jego wynagrodzenia?
2. Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasadę skutecznej ochrony sądowej należy interpretować w ten sposób, że przy wyznaczaniu pełnomocnika procesowego wyłącznie niezależny sąd krajowy powinien mieć uprawnienia do samodzielnego wyznaczenia pełnomocnika procesowego oraz ustalenia wysokości jego wynagrodzenia w oparciu o konkretne okoliczności sprawy?
3. Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on przepisów krajowych, które prowadzą do obowiązkowego zasądzenia minimalnego wynagrodzenia adwokackiego bez możliwości dokonania oceny przez sąd, gdy może to utrudnić dostęp do wymiaru sprawiedliwości?
4. Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasadę skutecznej ochrony sądowej należy interpretować w ten sposób, że działalność sądownicza sądu w zakresie wyznaczania pełnomocnika procesowego oraz ustalania wysokości jego wynagrodzenia może być ograniczana przez akty organów samorządu adwokackiego, a sąd krajowy nie może swobodnie wybrać pełnomocnika procesowego i ustalić niższej wysokości wynagrodzenia w przypadku konieczności zagwarantowania skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości?
5. Czy art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz zasadę skutecznej ochrony sądowej należy interpretować w ten sposób, że poprzez zmiany w krajowym prawie procesowym można pozbawić sąd uprawnienia do wyznaczania pełnomocnika procesowego oraz przenieść część funkcji sądowniczych na organizację zawodową - radę adwokacką izby adwokackiej?
6. Biorąc pod uwagę przyjęte zmiany w ustawie o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata, w ramach których wprowadzono art. 36a oraz art. 29 ust. 5 Grażdanski procesualen kodeks (kodeksu postępowania cywilnego, zwanego dalej "GPK") zmieniające tryb wyznaczania pełnomocników procesowych poprzez powierzenie tej odpowiedzialności w całości odpowiedniej radzie adwokackiej izby adwokackiej, czy ten tryb wyznaczania pełnomocników procesowych jest sprzeczny z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrokiem z 2017 r. wydanym w sprawach połączonych C-427/16 i C-428/16 (2) oraz wyrokiem z 2024 r. wydanym w sprawie C-438/22 (3) , a także z prawem Unii Europejskiej?
7. Biorąc pod uwagę przyjęte zmiany w ustawie o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata, w ramach których wprowadzono art. 36a oraz art. 29 ust. 5 GPK zmieniające tryb wyznaczania pełnomocników procesowych poprzez powierzenie tej odpowiedzialności w całości odpowiedniej radzie adwokackiej izby adwokackiej, czy ten tryb wyznaczania pełnomocników procesowych jest sprzeczny z wykładnią art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), którą Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawił już, rozpatrując dwa wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym z Bułgarii (w 2017 r. w sprawach połączonych C-427/16 i C-428/16 oraz w 2024 r. w sprawie C-438/22)?
8. Czy przyznanie odpowiedniej radzie adwokackiej izby adwokackiej uprawnienia do wyznaczenia pełnomocnika procesowego narusza zasady wolnego rynku i stwarza ryzyko ograniczenia konkurencji? Czy w sytuacji, gdy kompetencje w zakresie wyznaczania pełnomocnika procesowego zostały powierzone organom organizacji zawodowej samych adwokatów - art. 36a ust. 2 Zakon za adwokaturata, dochodzi do ograniczenia konkurencji?
9. Czy Wisszija adwokatski sywet (wyższa rada adwokacka) jako organ przyjmujący akty wykonawcze dotyczące wyznaczania i ustalania wynagrodzenia pełnomocników procesowych, a także lokalne rady adwokackie izb adwokackich w zakresie wyznaczania pełnomocników procesowych, które nie są organem publicznym, przy wyznaczaniu pełnomocników procesowych będą działać jako związek przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE?
10. Gdy w ustawie o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata brakuje przepisów, które mogłyby zagwarantować, że Wisszija adwokatski sywet działa jako organ władzy publicznej w interesie ogólnym, a także że realizuje się zgodny z prawem cel, przyznając uprawnienie do przyjmowania zasad wyboru przedstawicieli procesowych Wisszija adwokatski sywet oraz [uprawnienie do] wyznaczenia przedstawiciela procesowego danej radzie adwokackiej izby adwokackiej, przy czym brakuje mechanizmu skutecznej kontroli również uprawnień państwa, za pośrednictwem sądu, do podejmowania decyzji w ostatniej instancji, czy organizacja zawodowa - taka jak Wisszija adwokatski sywet i odpowiednia rada adwokacka izby adwokackiej - powinna być uznana za związek przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE, gdy przyjmuje ona rozporządzenia dotyczące zasad wyznaczania przedstawicieli procesowych? Czy jest to sprzeczne z zasadami wolnego rynku oraz z przepisami Unii Europejskiej w dziedzinie konkurencji?
11. W przypadku gdy poprzez zmiany w ustawie bez uzasadnienia odbiera się uprawnienia sądowi, przenosząc w całości kompetencję do dokonania oceny w zakresie wyznaczania pełnomocnika procesowego na odpowiednią radę adwokacką izby adwokackiej, a sąd nie ma możliwości kontroli nad decyzją o wyznaczeniu pełnomocnika procesowego podjętą przez odpowiednią radę adwokacką izby adwokackiej, czy decyzja odpowiedniej rady adwokackiej izby adwokackiej o wyznaczeniu adwokata na pełnomocnika procesowego stanowi akt związku przedsiębiorstw, narusza konkurencję w zakresie podziału rynku i określenia dostawców - w rozumieniu art. 101 lit. c) TFUE?
12. Czy decyzja odpowiedniej rady adwokackiej izby adwokackiej, jako związku przedsiębiorstw, o wyznaczeniu adwokata na pełnomocnika procesowego w sprawie, która to decyzja (ustalenie) jest wiążąca dla sądu zgodnie z Zakon za adwokaturata, jest równoznaczna z horyzontalnym wyznaczeniem obowiązkowych dostawców, zakazanym na mocy art. 101 ust. 1 TFUE?
13. Czy postanowienie art. 101 ust. 1 TFUE w związku z art. 4 ust. 3 TUE należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe - zgodnie z którymi, po pierwsze, pełnomocnik procesowy w sprawie jest wyznaczany decyzją odpowiedniej rady adwokackiej izby adwokackiej, zgodnie z zasadami przyjętymi w rozporządzeniu Wisszija adwokatski sywet, przy czym sąd nie może wyznaczyć pełnomocnika procesowego innego niż pełnomocnik wyznaczony przez radę adwokacką zgodnie z zasadami przyjętymi w rozporządzeniu organizacji zawodowej adwokatów takiej jak Wisszija adwokatski sywet, i po drugie, sąd jest związany tym wyborem - należy uznać za ograniczenie konkurencji, biorąc pod uwagę "cel" w rozumieniu tego postanowienia?
14. Na wypadek udzielenia odpowiedzi przeczącej na poprzednie pytanie, czy przy istnieniu takiego ograniczenia można powołać się na zgodne z prawem cele, które ewentualnie realizuje ustawa o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata, tak aby odstąpić od stosowania do rozpatrywanego zachowania również ustanowionego w art. 101 ust. 1 TFUE zakazu porozumień i praktyk ograniczających konkurencję? Jakie byłyby te zgodne z prawem cele?
15. Czy art. 36a Zakon za adwokaturata narusza istotę prawa do skutecznego środka prawnego i do rzetelnego procesu sądowego w rozumieniu art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz czy spełnia wymóg proporcjonalności, a także czy w art. 36a Zakon za adwokaturata istnieje równowaga między zgodnymi z prawem celami a prawami podstawowymi?
16. Czy art. 36a ust. 2 Zakon za adwokaturata - w zakresie, w jakim dopuszczono w nim wyznaczenie pełnomocnika procesowego przez radę adwokacką izby adwokackiej - zawiera gwarancje skuteczności i adekwatności obrony oraz czy jest niezgodny z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?
17. Czy wyznaczenie pełnomocnika procesowego przez odpowiednią radę adwokacką izby adwokackiej, a nie przez sąd, gwarantuje adekwatność obrony, stwarza ryzyko formalnego wykonywania tej funkcji, a także czy prowadzi do naruszenia istoty prawa wynikającego z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej?
18. Biorąc pod uwagę art. 36a ust. 1 Zakon za adwokaturata, w którym przyznano radzie adwokackiej izby adwokackiej również uprawnienie do ustalania wysokości wynagrodzenia pełnomocnika procesowego zgodnie z kryteriami określonymi w art. 36 ust. 3 Zakon za adwokaturata - złożoność sprawy pod względem faktycznym i prawnym; interes, którego dotyczy sprawa; warunki, w jakich została powierzona i udzielona obrona i pomoc prawna, w tym moment wykonywania, pilność wykonywania oraz kwalifikacje, doświadczenie i specjalizacja adwokata, w sytuacji gdy zasady i sposób stosowania tych kryteriów zostały określone w rozporządzeniu wydanym przez Ministyr na prawosydieto wraz z Wisszija adwokatski sywet, czy taki tryb ustalania wysokości wynagrodzenia pełnomocników procesowych jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej i czy jest zgodny z wykładnią art. 101 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przedstawioną już przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w ramach rozpatrzenia dwóch wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym z Bułgarii (w 2017 r. w sprawach połączonych C-427/16 i 428/16 i w 2024 r. w sprawie С-438/22)?
19. Czy przyznanie odpowiedniej radzie adwokackiej izby adwokackiej uprawnienia do ustalania wysokości wynagrodzenia pełnomocników procesowych narusza zasady wolnego rynku i czy stwarza ryzyko ograniczenia konkurencji, analogiczne do tego, które stwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w związku ze stosowaniem rozporządzenia nr 1 Wisszija adwokatski sywet w sprawie minimalnych stawek wynagrodzeń adwokackich?
20. Czy w sytuacji, gdy zasady i sposób stosowania kryteriów ustalania wynagrodzenia adwokata wyznaczonego na pełnomocnika procesowego, a także w braku umowy, są określone w rozporządzeniu wydanym przez Ministyr na prawosydieto wraz z Wisszija adwokatski sywet, istnieje ograniczenie konkurencji?
21. W sytuacji gdy kompetencje w zakresie ustalania wynagrodzeń adwokackich zostały powierzone organom organizacji zawodowej samych adwokatów, kierującym się rozporządzeniem przyjętym przez wyższy organ organizacji zawodowej wraz z Ministerstwo na prawosydieto (ministerstwem sprawiedliwości), czy ta próba obejścia skutków prawnych wyroku wydanego w sprawie C-438/22 przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest dopuszczalna?
22. Mając na względzie, że zarówno Wisszija adwokatski sywet, jak i lokalne rady adwokackie izb adwokackich nie są organami publicznymi, czy przy ustalaniu wynagrodzeń pełnomocników procesowych będą one działać jako związek przedsiębiorstw w rozumieniu art. 101 TFUE?
23. Czy przewidziany w art. 36a w związku z art. 36 ust. 4 Zakon za adwokaturata mechanizm ustalania wynagrodzenia pełnomocnika procesowego przez radę adwokacką izby adwokackiej na podstawie zasad określonych w rozporządzeniu przyjętym wraz z Wisszija adwokatski sywet ogranicza konkurencję cenową, prowadzi do automatycznego stosowania taryfy, która staje się wiążąca dla sądu, ustalonej przez organizację zawodową - "związek przedsiębiorstw", a także nieproporcjonalnie podnosi koszty dostępu do wymiaru sprawiedliwości - czy stanowi to naruszenie art. 101 TFUE?
24. Biorąc pod uwagę przedłużenie okresu obowiązywania rozporządzenia nr 1/09.7.2004 R. w sprawie wynagrodzeń za pracę adwokatów, wydanego przez Wisszija adwokatski sywet - zgodnie z ust. 2 § 21 przepisów przejściowych i końcowych ustawy o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata, do czasu wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 36 ust. 4, przy ustalaniu wynagrodzeń w braku umowy stosuje się kryteria określone w art. 36 ust. 3, a także stosuje się w drodze analogii rozporządzenie nr 1/09.7.2004 R. w sprawie wynagrodzeń za pracę adwokatów wydane przez Wisszija adwokatski sywet, przy czym zgodnie z ust. 3 § 21 przepisów przejściowych i końcowych ustawy o zmianie i uzupełnieniu Zakon za adwokaturata do momentu wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 36a ust. 2, wyznaczenie pełnomocnika procesowego następuje na podstawie uzasadnionej decyzji rady adwokackiej odpowiedniej izby adwokackiej w okręgu sądowym, w którym znajduje się siedziba sądu, przed którym toczy się sprawa - czy ten przepis przejściowy pozostaje w wyraźnej sprzeczności z wykładnią art. 101 ust. 1 TFUE, którą Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej przedstawił w wyroku z dnia 25 stycznia 2024 r. wydanym w sprawie C-438/22 (§ 41)?
25. Czy art. 101 ust. 1 TFUE należy interpretować w ten sposób, że nie dopuszcza on przepisów krajowych, zgodnie z którymi wysokość wynagrodzenia pełnomocnika procesowego jest ustalana przez organizację zawodową adwokatów i na mocy ustawy staje się wiążąca dla sądów krajowych - bez możliwości dokonania przez te sądy oceny proporcjonalności w konkretnym przypadku?
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.4481 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa C-588/26, Tetilovi: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Okryżen syd Błagojewgrad (Bułgaria) w dniu 2 czerwca 2026 r. - Eurobank Bulgaria AD / FZ, OM |
| Data aktu: | 2026-08-31 |
| Data ogłoszenia: | 2026-08-31 |