Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-513/26, Latvenergo: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vidzemes rajona tiesa (Łotwa) w dniu 19 maja 2026 r. - AS Latvenergo/SIA BMB Timber

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vidzemes rajona tiesa (Łotwa) w dniu 19 maja 2026 r. - AS Latvenergo/SIA BMB Timber
(Sprawa C-513/26, Latvenergo)

(C/2026/4290)

Język postępowania: łotewski

Sąd odsyłający

Vidzemes rajona tiesa

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: AS Latvenergo

Druga strona postępowania: SIA BMB Timber

Pytania prejudycjalne

1) Czy pojęcie "bezpośredniej straty finansowej" zawarte w art. 12 ust. 3 dyrektywy 2019/944 (1) należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono oczekiwany zysk, jaki dostawca mógłby osiągnąć, gdyby umowa nie została rozwiązana przedterminowo?

2) Czy art. 12 ust. 3 dyrektywy 2019/944, w zakresie, w jakim stanowi on, że ciężar dowodu bezpośredniej straty ekonomicznej spoczywa na dostawcy, należy interpretować w ten sposób, że wystarczy ogólne oszacowanie ewentualnej straty finansowej dostawcy oparte na wartościach średnich, założeniach lub hipotetycznym modelu obliczeniowym, czy też dostawca musi wykazać konkretną, obiektywnie weryfikowalną stratę pozostającej w związku przyczynowym z przedterminowym rozwiązaniem umowy przez danego klienta?

3) Czy art. 12 ust. 3 dyrektywy 2019/944 należy interpretować w ten sposób, że oceniając, czy opłata za przedterminowe rozwiązanie umowy nie przekracza bezpośredniej straty finansowej poniesionej przez dostawcę, sąd krajowy powinien uwzględnić informacje, które były znane lub racjonalnie przewidywalne w momencie zawarcia umowy lub w momencie przedterminowego rozwiązania umowy, czy też ocena ta może zostać dokonana a posteriori przy wykorzystaniu rzeczywistych danych rynkowych poznanych w późniejszym czasie?

4) Czy art. 12 ust. 3 dyrektywy 2019/944 należy interpretować w ten sposób, że w przypadku gdy dostawca nie udowodni istnienia bezpośredniej straty ekonomicznej wynikającej z przedterminowego rozwiązania umowy przez danego klienta, sąd krajowy powinien oddalić roszczenie o zapłatę z tytułu przedterminowego rozwiązania umowy, czy też może ustalić wysokość tej zapłaty na obniżonym poziomie w oparciu o ogólną ocenę słuszności lub proporcjonalności?

5) Czy w sytuacji, w której przepisy krajowe państwa członkowskiego przewidują możliwość ustalenia opłaty za przedterminowe rozwiązanie umowy o dostawę energii elektrycznej zawartej na czas określony i po stałej cenie, ale nie stanowią wyraźnie, że opłata ta musi być proporcjonalna i nie może przekraczać bezpośredniej straty ekonomicznej poniesionej przez dostawcę w rozumieniu art. 12 ust. 3 dyrektywy 2019/944, sąd krajowy ma obowiązek interpretować prawo krajowe zgodnie z tym przepisem dyrektywy, w szczególności stosując mechanizmy przewidziane w prawie krajowym dotyczące proporcjonalności, dobrej wiary lub ograniczenia kar umownych?

(1) 1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej oraz zmieniająca dyrektywę 2012/27/UE (Dz.U. 2019, L 158, s. 125).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2026.4290

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa C-513/26, Latvenergo: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Vidzemes rajona tiesa (Łotwa) w dniu 19 maja 2026 r. - AS Latvenergo/SIA BMB Timber
Data aktu:2026-08-17
Data ogłoszenia:2026-08-17