Sprawa T-290/26: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - SL/IUESB
Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - SL/IUESB(Sprawa T-290/26)
(C/2026/3312)
(Dz.U.UE C z dnia 29 czerwca 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: SL (przedstawiciele: T. Bontinck i P. Baudoux, adwokaci)
Strona pozwana: Instytut Unii Europejskiej Studiów nad Bezpieczeństwem (IUESB)
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności decyzji komisji odwoławczej IUESB z dnia 27 lutego 2026 r., doręczonej skarżącemu w dniu 2 marca 2026 r.;
- stwierdzenie nieważności, w razie potrzeby, decyzji dyrektora IUESB z dnia 19 czerwca 2025 r. i 20 lutego 2025 r. powiadamiających skarżącego o dochodzeniu zwrotu rzekomo nienależnych kwot oraz decyzji kierownika działu administracji z dnia 21 lutego 2025 r.;
- zasądzenie od pozwanego zapłaty zadośćuczynienia za krzywdę w wysokości 1 500 EUR;
- tytułem głównym, w przypadku stwierdzenia przez Sąd nieważności spornych decyzji, oszacowanie szkody materialnej poniesionej przez skarżącego na kwotę 45 034,85 EUR;
- tytułem ewentualnym, w przypadku niestwierdzenia przez Sąd nieważności spornych decyzji, oszacowanie szkody materialnej poniesionej przez skarżącego na kwotę 81 393,31 EUR;
- obciążenie IUESB kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący przekroczenia kompetencji komisji odwoławczej IUESB.
Skarżący podnosi, po pierwsze, że żaden przepis regulaminu pracowniczego IUESB nie przewiduje przyznania komisji odwoławczej uprawnienia do wydawania nakazów. Po drugie, wspomniana komisja wykracza poza swoje kompetencje zarówno wtedy, gdy nakazuje IUESB wezwanie skarżącego do przedstawienia uwag wyłącznie w sprawie wyliczenia kwot, którymi może zostać obciążony, jak i gdy nakazuje IUESB wydanie nowej decyzji opartej na przepisach art. 2.3 regulaminu pracowniczego. Komisja odwoławcza ogranicza w ten sposób swobodę oceny IUESB.
2. Zarzut drugi dotyczący naruszenia prawa do obrony, prawa do bycia wysłuchanym oraz prawa dostępu do akt.
Skarżący uważa, że komisja odwoławcza i IUESB naruszają jego prawo do bycia wysłuchanym poprzez ograniczenie jego uprawnienia do przedstawienia uwag wyłącznie w odniesieniu do dokładnej wysokości kwestionowanych kwot, podczas gdy nie miał on możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie innych aspektów sprawy.
Skarżący podkreśla, że nie miał dostępu do niektórych elementów akt swojej sprawy, w tym do akt dochodzenia oraz protokołów z przesłuchań przeprowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, które posłużyły do sporządzenia raportu. W związku z tym nie jest on w stanie skutecznie skorzystać z prawa do obrony.
3. Zarzut trzeci dotyczący naruszenia art. 2 ust. 3 regulaminu pracowniczego oraz oczywistego błędu w ocenie.
Skarżący twierdzi, że IUESB i komisja odwoławcza naruszają art. 2 ust. 3 regulaminu pracowniczego i popełniają oczywisty błąd w ocenie poprzez pociągnięcie go do odpowiedzialności finansowej. Ani IUESB, ani komisja odwoławcza nie opierają się na żadnych okolicznościach pozwalających na ustalenie odpowiedzialności finansowej skarżącego. IUESB nie przeprowadził bowiem bezstronnego i rygorystycznego dochodzenia administracyjnego ani nie wykonał dodatkowych czynności wyjaśniających w celu ustalenia, czy skarżący miał zamiar umyślnie naruszyć regulamin pracowniczy lub dopuścić się rażącego zaniedbania, w wyniku czego ponosiłby odpowiedzialność za szkodę finansową poniesioną przez administrację.
Skarżący dodaje, że nieprzestrzeganie przepisów dotyczących dodatku zagranicznego nie stanowi wystarczającego dowodu na popełnienie poważnego uchybienia z jego strony.
4. Zarzut czwarty dotyczący naruszenia obowiązku dobrej administracji oraz obowiązku staranności.
Skarżący uważa, że IUESB popełnił błąd służbowy poprzez przyznanie mu kwot uznanych za nienależne, mimo że skarżący zawsze wykazywał się przejrzystością w odniesieniu do swojej sytuacji osobistej przed objęciem stanowiska. IUESB zapewnił również skarżącego, że może on otrzymać te kwoty na podstawie podobnego wcześniejszego przypadku. W związku z tym skarżący polegał na IUESB w kwestii obliczenia swojego wynagrodzenia.
5. Zarzut piąty dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia.
Skarżący twierdzi, że komisja odwoławcza nie wyjaśnia, dlaczego argumenty skarżącego dotyczące jego odpowiedzialności finansowej miałyby być nieistotne. Ogranicza się ona ponadto do powołania się na brak dostępu do tabeli podsumowującej, nie wyjaśniając, dlaczego inne elementy, takie jak brak dostępu do akt dochodzenia, nie zostały uwzględnione w kontekście naruszenia prawa do bycia wysłuchanym. Nie wyjaśnia ona również, dlaczego IUESB nie został obciążony kosztami postępowania.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.3312 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-290/26: Skarga wniesiona w dniu 12 maja 2026 r. - SL/IUESB |
| Data aktu: | 2026-06-29 |
| Data ogłoszenia: | 2026-06-29 |