Sprawa T-114/26: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2026 r. - X Internet i X Holdings/Komisja
Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2026 r. - X Internet i X Holdings/Komisja(Sprawa T-114/26)
(C/2026/2390)
(Dz.U.UE C z dnia 4 maja 2026 r.)
Strony
Strona skarżąca: X Internet ulc (Dublin, Irlandia), X Holdings Corp. (Dover, Delaware, Stany Zjednoczone) (przedstawiciele: A. Lamadrid de Pablo, S. Troch, J.-B. Douchy, A. Escrigas Cañameras, T. Milleville i N. Bayón Fernández, adwokaci)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub w części;
- tytułem żądania ewentualnego, uchylenie w całości lub w części grzywien nałożonych na stronę skarżąca na mocy art. 4 zaskarżonej decyzji; oraz
- obciążenie Komisji Europejskiej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie, wniesionej na podstawie art. 263 TFUE skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 5 grudnia 2025 r. w sprawach DSA.100101, DSA.100102 i DSA.100103 - X (poprzednio Twitter) (zwanejdalej"zaskarżoną decyzją"), strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1. Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa strony skarżącej do obrony oraz prawa do dobrej administracji.
- Komisja niezgodnie z prawem uniemożliwiła stronie skarżącej bezpośredni dostęp do akt sprawy, w tym do rzekomo obciążających dowodów przedstawionych w zaskarżonej decyzji oraz do niepoufnych dowodów odciążających.
- Komisja w sposób arbitralny i nieproporcjonalny ograniczyła możliwość dostępu przez wyznaczonych przez stronę skarżącą zewnętrznych doradców do rzekomo obciążających i potencjalnie odciążających dowodów zawartych w aktach sprawy, a także możliwość ich zbadania i wykorzystywania.
- Akta sprawy udostępnione wyznaczonym zewnętrznym doradcom zostały wyselekcjonowane, były niewiarygodne i niekompletne, co uniemożliwia ustalenie, jakie dowody odciążające nie zostały przekazane przez Komisję.
- Charakter, liczba i waga naruszeń prawa strony skarżącej do obrony w trakcie postępowania uzasadniają stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości.
- Zarzut niezgodności z prawem dotyczący rozporządzenia wykonawczego do aktu o usługach cyfrowych 1 .
2. Zarzut drugi, zgodnie z którym w zaskarżonej decyzji błędnie uznano, że dostawca X obejmuje podmioty prawne i osoby fizyczne inne niż X Internet.
- Zaskarżona decyzji narusza prawo poprzez błędną wykładnię pojęcia "dostawcy usług pośredniej" w rozumieniu aktu o usługach cyfrowych 2 .
- Zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd co do okoliczności faktycznych uznając, że dostawca X obejmuje podmioty, które nie były adresatami decyzji o wskazaniu.
- Zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd co do okoliczności faktycznych uznając, że dostawca X obejmuje podmioty, które nie były adresatami wstępnych ustaleń.
3. Zarzut trzeci, zgodnie z którym zaskarżona decyzja zawiera błąd stwierdzając, że dostawca X naruszył art. 25 ust. 1 aktu o usługach cyfrowych ze względu na projektowanie, organizowanie i obsługiwanie interfejsu internetowego X w odniesieniu do niebieskiego znaku kontrolnego i statusu "zweryfikowanego użytkownika".
- Zaskarżona decyzji zawiera błąd stwierdzając, że projekt i funkcjonowanie niebieskiego znaku kontrolnego X wprowadza użytkowników w błąd lub manipuluje nimi albo w inny sposób istotnie ogranicza ich zdolność do podejmowania wolnych i świadomych decyzji.
- Zaskarżona decyzja zawiera błąd stwierdzając istnienie ciągłego naruszenia art. 25 ust. 1 aktu o usługach cyfrowych, w oparciu o wniosek, że środki służące zapewnieniu zgodności przyjęte przez dostawcę X nie wydają się "prima facie" kłaść kres naruszeniu.
4. Zarzut czwarty, zgodnie z którym zaskarżona decyzja zawiera błąd stwierdzając, że X naruszyła art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych.
- Zaskarżona decyzja błędnie interpretuje i stosuje art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych, a w każdym razie nie stwierdza naruszenia art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych w okresie zarzucanego naruszenia.
- Zaskarżona decyzji błędnie stwierdza, że zarzucane nieprzestrzeganie przez X art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych utrzymuje się.
5. Zarzut piąty, zgodnie z którym zaskarżona decyzja błędnie stwierdza, że dostawca X naruszył art. 39 aktu o usługach cyfrowych.
- Odmowa Komisji udzielenia wskazówek lub informacji zwrotnej w odniesieniu do argumentów strony skarżącej i środków mających zapewnić zgodność z przepisami stanowiła naruszenie zasad legalności i dobrej administracji.
- W zaskarżonej decyzji nie wykazano w sposób wystarczający pod względem prawnym zawartego w niej ustalenia dotyczącego naruszenia, jako że opiera się ona w dużym zakresie na nieważnych dowodach.
- Zaskarżona decyzja błędnie interpretuje i stosuje określony w art. 39 aktu o usługach cyfrowych wymóg, zgodnie z którym repozytoria reklam powinny być udostępniane za pomocą "umożliwiającego wyszukiwanie narzędzia".
- Zaskarżona decyzja narusza prawo i zawiera błąd co do okoliczności faktycznych stwierdzając, że repozytorium reklam X nie jest "niezawodne".
- W zaskarżonej decyzji popełniono błąd, stwierdzając, że X nie zapewniła dostępu do swojego repozytorium reklam za pośrednictwem interfejsu programowania aplikacji (API).
- W zaskarżonej decyzji nie wykazano, że zarzucane naruszenie utrzymywało się po dacie przyjęcia wstępnych ustaleń.
6. Zarzut szósty, dotyczący błędnego obliczenia grzywien w zaskarżonej decyzji.
| Identyfikator: | Dz.U.UE.C.2026.2390 |
| Rodzaj: | ogłoszenie |
| Tytuł: | Sprawa T-114/26: Skarga wniesiona w dniu 16 lutego 2026 r. - X Internet i X Holdings/Komisja |
| Data aktu: | 2026-05-04 |
| Data ogłoszenia: | 2026-05-04 |