Sprawa C-668/24, Fondazione Teatro alla Scala di Milano: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 stycznia 2026 r. - Duygu Eliz Erkut v. Fondazione Teatro alla Scala di Milano

Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 stycznia 2026 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Milano - Włochy) - Duygu Eliz Erkut/Fondazione Teatro alla Scala di Milano

(Sprawa C-668/24 ¹ , Fondazione Teatro alla Scala di Milano)

(Odesłanie prejudycjalne - Polityka społeczna - Dyrektywa 1999/70/WE - Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC - Umowy o pracę na czas określony w sektorze fundacji operowo-symfonicznych - Pracownica zatrudniana na podstawie kolejnych umów na czas określony - Klauzula 5 - Środki mające na celu karanie nadużyć polegających na zawieraniu kolejnych umów lub nawiązywaniu kolejnych stosunków pracy na czas określony - Przepisy krajowe niepozwalające na zmianę kwalifikacji umowy o pracę, lecz przewidujące naprawienie poniesionej szkody)

(C/2026/1567)

Język postępowania: włoski

(Dz.U.UE C z dnia 23 marca 2026 r.)

Sąd odsyłający

Tribunale di Milano

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: Duygu Eliz Erkut

Druga strona postępowania: Fondazione Teatro alla Scala di Milano

Sentencja

Klauzulę 5 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 1999/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC,

należy interpretować w ten sposób, że:

nie stoi ona na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z ich wykładnią dokonaną przez krajowy sąd najwyższy, na mocy których przepisy prawa powszechnego regulujące stosunki pracy i ustanawiające kary za nadużycia polegające na zawieraniu kolejnych umów o pracę na czas określony w postaci automatycznego przekształcenia takich umów w umowę o pracę na czas nieokreślony nie mają zastosowania do sektora działalności fundacji operowo-symfonicznych i które jako karę za nadużycia polegające na zawieraniu kolejnych umów o pracę na czas określony w tym sektorze przewidują, po pierwsze, możliwość przyznania minimalnej kwoty tytułem odszkodowania za poniesioną szkodę, którą można wykazać w drodze domniemania, bez uszczerbku dla uzyskania odszkodowania za szkodę większego rozmiaru, a po drugie, możliwość pociągnięcia do odpowiedzialności osób zarządzających tymi fundacjami w przypadku poważnego uchybienia lub umyślnego naruszenia przez nie przepisów krajowych dotyczących tych umów, o ile takie środki pozwalają na skuteczne karanie stwierdzonego nadużycia, czego ocena należy do sądu krajowego. W sytuacji gdy sąd ten stwierdzi, że owe środki nie pozwalają na nałożenie skutecznych kar za nadużycia polegające na zawieraniu kolejnych umów o pracę na czas określony w sektorze działalności fundacji operowo-symfonicznych, powinien on w miarę możliwości dokonać wykładni prawa krajowego w sposób zgodny z tą klauzulą, aby zapewnić pełną skuteczność dyrektywy 1999/70 i dokonać rozstrzygnięcia zgodnego z realizowanymi przez nią celami.

1 Dz.U. C, C/2025/528.

• Identyfikator: Dz.U.UE.C.2026.1567
• Rodzaj: wyrok
• Tytuł: Sprawa C-668/24, Fondazione Teatro alla Scala di Milano: Wyrok Trybunału (dziesiąta izba) z dnia 29 stycznia 2026 r. - Duygu Eliz Erkut v. Fondazione Teatro alla Scala di Milano
• Data aktu: 2026-01-29
• Data ogłoszenia: 2026-03-23